Јездрина 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А кад дође седми месец и синови Израиљеви беху у својим градовима, сабра се народ једнодушно у Јерусалим.
1Quando chegou o sétimo mês, e os filhos de Israel já estavam nas cidades, o povo se reuniu como um só homem em Jerusalém.
2Тада уста Исус, син Јоседеков с браћом својом свештеницима и Зоровавељ син Салатилов с браћом својом, и изградише олтар Бога Израиљевог да приносе на њему жртве паљенице како пише у закону Мојсија човека Божијег.
2Então Jesua, filho de Jozadaque, levantou-se com seus irmãos, os sacerdotes, e Zorobabel, filho de Sealtiel, e seus parentes, e construíram o altar do Deus de Israel, para oferecer holocaustos sobre ele, como está escrito na lei de Moisés, o homem de Deus.
3И подигоше олтар на месту његовом, ако и беху у страху од народа земаљских; и приносише на њему жртве паљенице Господу, жртве паљенице јутром и вечером;
3Apesar do medo que tinham dos povos das terras vizinhas, eles colocaram o altar em sua base; e ofereceram holocaustos sobre ele ao SENHOR, holocaustos pela manhã e à tarde.
4и празноваше празник сеница, како је писано, приносећи жртве паљенице сваки дан на број како је уређено за сваки дан.
4Eles celebraram a Festa dos Tabernáculos, como está escrito, e ofereceram os holocaustos diários em número, de acordo com a ordenança, conforme exigia o dever de cada dia;
5А потом приносише жртву паљеницу свагдашњу, и на младине и на све празнике Господње освећене и од сваког који драговољно приношаше принос Господу.
5e depois o holocausto contínuo, as ofertas das luas novas, de todas as festas fixas do SENHOR que foram consagradas, e de todo aquele que voluntariamente oferecia uma oferta voluntária ao SENHOR.
6Од првог дана месеца седмог почеше приносити жртве паљенице Господу, а дом Господњи још не беше основан.
6Desde o primeiro dia do sétimo mês, eles começaram a oferecer holocaustos ao SENHOR; mas os alicerces do templo do SENHOR ainda não haviam sido lançados.
7И дадоше новце каменарима и дрводељама, и храну и пиће и уље Сидоњанима и Тирцима да довозе дрва кедрова с Ливана у море јопско, како им беше пустио Кир, цар персијски.
7Eles também deram dinheiro aos pedreiros e aos carpinteiros. Também deram comida, bebida e azeite ao povo de Sidom e de Tiro para trazerem árvores de cedro do Líbano até o mar, para Jope, de acordo com a permissão que tinham de Ciro, rei da Pérsia.
8И друге године по повратку њиховом к дому Божијем у Јерусалим, другог месеца, почеше Зоровавељ син Салатилов и Исус син Јоседеков и остала браћа њихова, свештеници и Левити, и сви који дођоше из ропства у Јерусалим и поставише Левите од двадесет година и више да настоје над послом око дома Господњег.
8Ora, no segundo ano da sua chegada à casa de Deus em Jerusalém, no segundo mês, Zorobabel, filho de Sealtiel, Jesua, filho de Jozadaque, e o restante de seus irmãos, os sacerdotes e os levitas, e todos os que tinham vindo do cativeiro para Jerusalém, começaram a obra e nomearam os levitas, de vinte anos para cima, para supervisionarem a obra da casa do SENHOR.
9И би постављен Исус и синови његови и браћа његова, и Кадмило и синови његови, синови Јудини, заједно да настоје над посленицима у дому Божијем, и синови Инададови и њихови синови и браћа њихова Левити.
9Então Jesua se levantou com seus filhos e seus irmãos, Cadmiel e seus filhos, os filhos de Judá, juntos para supervisionarem os trabalhadores na casa de Deus: os filhos de Henadade, com seus filhos e seus irmãos, os levitas.
10И кад зидари полагаху темељ цркви Господњој, поставише свештенике обучене с трубама и Левите синове Асафове с кимвалима да хвале Господа по уредби Давида цара Израиљевог.
10Quando os construtores lançaram os alicerces do templo do SENHOR, eles posicionaram os sacerdotes em suas vestes com trombetas, e os levitas, filhos de Asafe, com címbalos, para louvarem ao SENHOR, de acordo com as instruções de Davi, rei de Israel.
11И певаху наизменце хвалећи и славећи Господа: Јер је до века милост Његова над Израиљем. И сав народ подвикиваше гласно хвалећи Господа што се осниваше дом Господњи.
11Eles cantavam uns para os outros, louvando e dando graças ao SENHOR: “Porque ele é bom, porque a sua misericórdia dura para sempre sobre Israel.” Todo o povo gritou com grande brado, quando louvaram ao SENHOR, porque os alicerces da casa do SENHOR haviam sido lançados.
12А многи од свештеника и Левита и главара домова отачких, старци који беху видели пређашњи дом, плакаху гласно гледајући овај дом који се осниваше, а многи опет подвикиваху од радости,
12Mas muitos dos sacerdotes e levitas e chefes das casas paternas, os idosos que tinham visto a primeira casa, quando os alicerces desta casa foram lançados diante de seus olhos, choraram em alta voz. Muitos também gritaram alto de alegria,
13те народ не могаше разазнати вику радосну од вике плачне у народу, јер народ подвикиваше гласно, и вика се чујаше далеко.
13de modo que o povo não conseguia distinguir o som do grito de alegria do som do choro do povo; pois o povo gritava com grande brado, e o som era ouvido de muito longe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.