Proverbios 21
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1COMO los repartimientos de las aguas, así está el corazón del rey en la mano de Jehová: á todo lo que quiere lo inclina.
1ʻOku ʻi he nima ʻo Sihova ʻae loto ʻoe tuʻi, ʻo hangē ko e vai ʻoe ngaahi vaitafe: he ʻoku ne fefakatafoki ʻaki ia ko ʻene faʻiteliha ʻaʻana.
2Todo camino del hombre es recto en su opinión: mas Jehová pesa los corazones.
2ʻOku matamata totonu ʻae hala kotoa pē ʻoe tangata ki hono mata ʻoʻona: ka ʻoku ʻahiʻahiʻi ʻe Sihova ʻae loto.
3Hacer justicia y juicio es á Jehová más agradable que sacrificio.
3Ko e fai totonu mo e fakamaau, ʻoku lelei hake ia kia Sihova ʻi he feilaulau.
4Altivez de ojos, y orgullo de corazón, y el brillo de los impíos, son pecado.
4Ko e mata ʻoku fieʻeiki, mo e loto fielahi, pea mo e keli ʻae kakai angakovi, ko e angahala ia.
5Los pensamientos del solícito ciertamente van á abundancia; mas todo presuroso, indefectiblemente á pobreza.
5ʻOku tupu ʻae mahu ʻi he fakakaukau ʻae faʻa ngāue; ka ko e masiva pe kiate ia ʻoku fai fakavavevave noa pe.
6Allegar tesoros con lengua de mentira, es vanidad desatentada de aquellos que buscan la muerte.
6Ko e maʻu ʻae koloa lahi ʻaki ʻae ʻelelo loi, ko e vaʻinga ia ʻoku vilingia fano ʻiate kinautolu ʻoku kumi ki he mate.
7La rapiña de los impíos los destruirá; por cuanto no quisieron hacer juicio.
7Ko e kaihaʻa ʻae kakai angakovi ʻe ʻauha ai ʻakinautolu; koeʻuhi ʻoku ʻikai te nau loto ki he fai totonu.
8El camino del hombre perverso es torcido y extraño: mas la obra del limpio es recta.
8ʻOku pikopiko mo ʻalu kehe ʻae hala ʻoe tangata: ka ʻoku totonu ʻae ngāue ʻaʻana ʻoku loto maʻa.
9Mejor es vivir en un rincón de zaquizamí, que con la mujer rencillosa en espaciosa casa.
9ʻOku lelei hake ʻae nofo ki he tuliki ʻi ha tuʻafale, ʻi he nofo ʻi loto fale mo ha fefine ʻoku faʻa kē.
10El alma del impío desea mal: su prójimo no le parece bien.
10ʻOku holi ki he kovi ʻae laumālie ʻoe angahala: pea ʻoku ʻikai maʻu ha lelei ʻe hono kaungāʻapi ʻi hono ʻao.
11Cuando el escarnecedor es castigado, el simple se hace sabio; y cuando se amonestare al sabio, aprenderá ciencia.
11ʻOka tautea ʻaia ʻoku faʻa manuki, ʻe poto ai ʻae vale: pea ka akonekina ʻae poto, ʻoku ne maʻu ai ʻae ʻilo.
12Considera el justo la casa del impío: cómo los impíos son trastornados por el mal.
12ʻOku fakakaukau poto ʻae tangata māʻoniʻoni ki he fale ʻoe angahala: pea ʻoku lī ki lalo ʻae angahala ʻe he ʻOtua koeʻuhi ko ʻene angahala.
13El que cierra su oído al clamor del pobre, también él clamará, y no será oído.
13Ko ia ʻe tāpuni hono telinga ki he tangi ʻae masiva ʻe tangi foki ia, ka ʻe ʻikai ongoʻi ʻe ha taha.
14El presente en secreto amansa el furor, y el don en el seno, la fuerte ira.
14ʻOku lolomi ʻae ʻita ʻoka ʻatu fufū ha meʻa foaki: pea ʻoku taʻofi ʻe he totongi fufū ʻae houhau lahi.
15Alegría es al justo hacer juicio; mas quebrantamiento á los que hacen iniquidad.
15Ko e fakamaau ko e fiefiaʻanga ia ʻoe māʻoniʻoni: ka ʻe hoko ʻae fakaʻauha ki he fai kovi.
16El hombre que se extravía del camino de la sabiduría, vendrá á parar en la compañía de los muertos.
16ʻE nofomaʻu ʻi he fakatahaʻanga ʻoe kakai mate, ʻae tangata ko ia ʻoku hē mei he hala ʻoe poto.
17Hombre necesitado será el que ama el deleite: y el que ama el vino y ungüentos no enriquecerá.
17Ko ia ʻoku manako ki he vaʻinga ʻe hoko ia ko e tangata masiva: ʻe ʻikai koloaʻia ia ʻaia ʻoku manako ki he kava mo e lolo.
18El rescate del justo es el impío, y por los rectos el prevaricador.
18ʻE fetongi ʻe he angahala ʻae māʻoniʻoni, pea mo ia ʻoku fai kovi ʻae angatonu.
19Mejor es morar en tierra del desierto, que con la mujer rencillosa é iracunda.
19ʻOku lelei hake ʻae nofo ʻi he toafa, ʻi he nonofo mo ha fefine faʻa kē mo faʻa ʻita.
20Tesoro codiciable y pingüe hay en la casa del sabio; mas el hombre insensato lo disipará.
20ʻOku ai ʻae koloa ke manako ki ai, pea mo e lolo ʻi he fale ʻoe poto; ka ʻoku fakaʻosi noa pe ia ʻe he tangata vale.
21El que sigue la justicia y la misericordia, hallará la vida, la justicia, y la honra.
21Ko ia ʻoku tulituli pau ki he māʻoniʻoni mo e ʻaloʻofa te ne maʻu ʻae moʻui, mo e māʻoniʻoni, pea mo e ongolelei.
22La ciudad de los fuertes tomó el sabio, y derribó la fuerza en que ella confiaba.
22ʻOku kaka ʻe he tangata poto ʻae ʻā ʻoe kolo ʻae mālohi, ʻo ne maumauʻi hono mālohi mo ene viki.
23El que guarda su boca y su lengua, su alma guarda de angustias.
23Ko ia ʻoku tauhi hono ngutu mo hono ʻelelo, ʻoku fakahaofi ʻe ia hono laumālie mei he ngaahi mamahi.
24Soberbio y presuntuoso escarnecedor es el nombre del que obra con orgullosa saña.
24Ko fielahi mo manuki fieʻeiki, ko e hingoa ia ʻoʻona ʻoku faʻa ʻita ʻi he laukau.
25El deseo del perezoso le mata, porque sus manos no quieren trabajar.
25Ko e holi ʻae fakapikopiko ʻe mate ai ia; he ʻoku fakafisi hono nima ki he ngāue.
26Hay quien todo el día codicia: mas el justo da, y no desperdicia.
26ʻOku manumanu ʻaupito ia ʻi he ʻaho ʻo poʻuli: ka ʻoku faʻa foaki ʻae māʻoniʻoni ʻo ʻikai te ne faʻa taʻofia ia.
27El sacrificio de los impíos es abominación: ¡cuánto más ofreciéndolo con maldad!
27Ko e meʻa fakalielia ʻae feilaulau ʻae angahala: kae huanoa ʻi hono ʻomi ia mo e loto kovi!
28El testigo mentiroso perecerá: mas el hombre que oye, permanecerá en su dicho.
28ʻE ʻauha ʻae fakamoʻoni loi: ka ko e tangata ʻoku faʻa fakafanongo ʻoku lea maau ia.
29El hombre impío afirma su rostro: mas el recto ordena sus caminos.
29ʻOku fakafefeka ʻe he tangata angakovi ʻa hono mata: ka ʻoku fakakaukau ʻe he angatonu ki hono hala.
30No hay sabiduría, ni inteligencia, ni consejo, contra Jehová.
30ʻOku ʻikai ha poto pe ha fakakaukau, pe ha tuʻutuʻuni ʻe faʻa tuʻu kia Sihova.
31El caballo se apareja para el día de la batalla: mas de Jehová es el salvar.
31ʻOku teuteu ʻae hoosi ki he ʻaho ʻoe tau: ka ʻoku meia Sihova ʻae faʻa ikuna.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.