Proverbios 18
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1SEGÚN su antojo busca el que se desvía, y se entremete en todo negocio.
1Ko e meʻa ʻi he holi ki ai ʻae tangata, ʻoku ne vaheʻi ia ke ne kumi mo kau ʻi he poto kotoa pē.
2No toma placer el necio en la inteligencia, sino en lo que su corazón se descubre.
2ʻOku ʻikai fiefia ʻae vale ʻi he ʻilo, ka koeʻuhi ke fakahā ʻaki ia hono loto.
3Cuando viene el impío, viene también el menosprecio, y con el deshonrador la afrenta.
3ʻOka hoko mai ʻae angahala ʻoku haʻu mo ia ʻae manukia, pea mo e ongoongo kovi mo e valokia.
4Aguas profundas son las palabras de la boca del hombre; y arroyo revertiente, la fuente de la sabiduría.
4ʻOku hangē ko e ngaahi vai loloto ʻae ngaahi lea mei he ngutu ʻoe tangata, pea ʻoku tatau ʻae matavai ʻoe poto mo e pā ʻae vaitafe.
5Tener respeto á la persona del impío, para hacer caer al justo de su derecho, no es bueno.
5ʻOku ʻikai lelei ia ke fili ki he tangata ʻoku angahala, kae fakahinga ai ʻae māʻoniʻoni ʻi he fakamaau.
6Los labios del necio vienen con pleito; y su boca á cuestiones llama.
6ʻOku kau ʻae loungutu ʻoe vale ʻi he kē, pea ʻoku ui mai hono ngutu ke taaʻi ia.
7La boca del necio es quebrantamiento para sí, y sus labios son lazos para su alma.
7Ko e ʻauhaʻanga ʻoe vale ʻa hono ngutu, pea ko e tauhele ki hono laumālie ʻa hono loungutu.
8Las palabras del chismoso parecen blandas, y descienden hasta lo íntimo del vientre.
8Ko e ngaahi lea ʻae tangata faʻa fafana ʻoku hangē ia ko e ngaahi makafokafo, pea ʻoku ʻasi mai ia ki he kakano ʻoe loto.
9También el que es negligente en su obra es hermano del hombre disipador.
9Ko ia ʻoku fakapikopiko ʻi heʻene ngāue, ko e tokoua ia ʻoʻona ʻoku faʻa maumau meʻa.
10Torre fuerte es el nombre de Jehová: á él correrá el justo, y será levantado.
10Ko e fale māʻolunga mo mālohi ʻae huafa ʻo Sihova: ʻoku hola ki ai ʻae māʻoniʻoni, ʻo ne moʻui ai.
11Las riquezas del rico son la ciudad de su fortaleza, y como un muro alto en su imaginación.
11Ko e kolo mālohi ʻae tangata koloaʻia ko ʻene koloa, pea ʻoku tatau ia ʻi heʻene mahalo ʻaʻana mo e fuʻu ʻā māʻolunga.
12Antes del quebrantamiento se eleva el corazón del hombre, y antes de la honra es el abatimiento.
12ʻOku muʻomuʻa ʻi he fakaʻauha ʻae fielahi ʻi he loto ʻae tangata, pea ʻoku muʻomuʻa ʻae angavaivai ʻi he hakeakiʻi.
13El que responde palabra antes de oir, le es fatuidad y oprobio.
13Ko ia ʻoku kau ke lea ʻi ha meʻa ʻi he teʻeki te ne fanongo ki ai, ko e vale mo e fakamā ia kiate ia;
14El ánimo del hombre soportará su enfermedad: mas ¿quién soportará al ánimo angustiado?
14ʻE faʻa kātakiʻi ʻe he laumālie ʻoe tangata haʻane vaivai; ka ko hai ʻoku faʻa kātakiʻi ʻae laumālie kuo lavea?
15El corazón del entendido adquiere sabiduría; y el oído de los sabios busca la ciencia.
15ʻOku maʻu ʻe he loto ʻoe fakamākukanga ʻae poto: pea ʻoku kumi ki he ʻilo ʻe he telinga ʻoe poto.
16El presente del hombre le ensancha el camino , y le lleva delante de los grandes.
16ʻOku fakaʻataʻatā ʻae hala ʻoe tangata ʻoku faʻa foaki, pea ʻoku ʻomi ai ia ki he ʻao ʻoe houʻeiki.
17El primero en su propia causa parece justo; y su adversario viene, y le sondea.
17Ko ia ʻoku muʻomuʻa ʻi heʻene meʻa ʻaʻana ʻoku matamata totonu: ka ʻi he haʻu ʻa hono kaungāʻapi ʻoku ne ʻahiʻahiʻi ia.
18La suerte pone fin á los pleitos, y desparte los fuertes.
18ʻOku fakangatangata ʻi he fai ʻoe talotalo ʻae fakakikihi, ʻo ne vahevahe ki he kakai mālohi.
19El hermano ofendido es más tenaz que una ciudad fuerte: y las contiendas de los hermanos son como cerrojos de alcázar.
19ʻOka koviʻia ʻae loto ʻoe tokoua ʻo ha taha, ʻoku faingataʻa lahi hake ia ʻi ha kolo ʻoku mālohi: pea ko ʻena fekeʻikeʻi ʻoku hangē ia ko e ngaahi songo ʻoe kolo.
20Del fruto de la boca del hombre se hartará su vientre; hartaráse del producto de sus labios.
20ʻE fakamākona ʻae kete ʻoe tangata ʻaki ʻae fua ʻo hono ngutu: pea ʻe fakafonu ia ʻaki ʻaia ʻoku tupu mei hono loungutu.
21La muerte y la vida están en poder de la lengua; y el que la ama comerá de sus frutos.
21ʻOku ʻi he ʻelelo ʻae pule ki he mate mo e moʻui: pea ko kinautolu ʻoku ʻofa ki ai te nau kai ʻa hono fua.
22El que halló esposa halló el bien, y alcanzó la benevolencia de Jehová.
22Ko e tangata ʻoku ne maʻu hono uaifi ʻoku maʻu ʻe ia ʻae lelei, ʻoku ne maʻu ai ʻae lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova.
23El pobre habla con ruegos; mas el rico responde durezas.
23ʻOku fakakolekole ʻe he masiva; ka ʻoku tali fakamālohi ʻe he koloaʻia.
24El hombre que tiene amigos, ha de mostrarse amigo: y amigo hay más conjunto que el hermano.
24Ko e tangata ʻoku ai hono ngaahi kāinga ʻoku ngali ke ne fai fakakāinga ʻe ia; pea ʻoku ai ʻae tākanga ʻoku pikitai mālohi hake ʻi ha tokoua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.