Provérbios
Chapter 18
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1O homem que se isola busca os seus próprios interesses, e se insurge contra a verdadeira sabedoria.
1Ko e meʻa ʻi he holi ki ai ʻae tangata, ʻoku ne vaheʻi ia ke ne kumi mo kau ʻi he poto kotoa pē.
2O tolo não tem prazer no entendimento, mas apenas em expressar a sua própria opinião.
2‌ʻOku ʻikai fiefia ʻae vale ʻi he ʻilo, ka koeʻuhi ke fakahā ʻaki ia hono loto.
3Quando vem a impiedade, vem também o desprezo, e com a desonra vem a vergonha.
3‌ʻOka hoko mai ʻae angahala ʻoku haʻu mo ia ʻae manukia, pea mo e ongoongo kovi mo e valokia.
4As palavras da boca do homem são como águas profundas. A fonte da sabedoria é como um ribeiro transbordante.
4‌ʻOku hangē ko e ngaahi vai loloto ʻae ngaahi lea mei he ngutu ʻoe tangata, pea ʻoku tatau ʻae matavai ʻoe poto mo e pā ʻae vaitafe.
5Não é bom ser parcial com os ímpios, nem privar os inocentes da justiça.
5‌ʻOku ʻikai lelei ia ke fili ki he tangata ʻoku angahala, kae fakahinga ai ʻae māʻoniʻoni ʻi he fakamaau.
6Os lábios do tolo entram na contenda, e a sua boca atrai os açoites.
6‌ʻOku kau ʻae loungutu ʻoe vale ʻi he kē, pea ʻoku ui mai hono ngutu ke taaʻi ia.
7A boca do tolo é a sua própria destruição, e os seus lábios são uma armadilha para a sua alma.
7Ko e ʻauhaʻanga ʻoe vale ʻa hono ngutu, pea ko e tauhele ki hono laumālie ʻa hono loungutu.
8As palavras do fofoqueiro são como petiscos deliciosos: elas descem até o íntimo do ser.
8Ko e ngaahi lea ʻae tangata faʻa fafana ʻoku hangē ia ko e ngaahi makafokafo, pea ʻoku ʻasi mai ia ki he kakano ʻoe loto.
9Aquele que é negligente no seu trabalho é irmão daquele que é mestre na destruição.
9Ko ia ʻoku fakapikopiko ʻi heʻene ngāue, ko e tokoua ia ʻoʻona ʻoku faʻa maumau meʻa.
10O nome do SENHOR é uma torre forte: os justos correm para ele e estão seguros.
10Ko e fale māʻolunga mo mālohi ʻae huafa ʻo Sihova: ʻoku hola ki ai ʻae māʻoniʻoni, ʻo ne moʻui ai.
11A riqueza do homem rico é a sua cidade fortificada, como uma muralha alta na sua própria imaginação.
11Ko e kolo mālohi ʻae tangata koloaʻia ko ʻene koloa, pea ʻoku tatau ia ʻi heʻene mahalo ʻaʻana mo e fuʻu ʻā māʻolunga.
12Antes da destruição o coração do homem se exalta, mas a humildade precede a honra.
12‌ʻOku muʻomuʻa ʻi he fakaʻauha ʻae fielahi ʻi he loto ʻae tangata, pea ʻoku muʻomuʻa ʻae angavaivai ʻi he hakeakiʻi.
13Aquele que responde antes de ouvir, comete tolice e passa vergonha.
13Ko ia ʻoku kau ke lea ʻi ha meʻa ʻi he teʻeki te ne fanongo ki ai, ko e vale mo e fakamā ia kiate ia;
14O espírito do homem o sustentará na doença, mas o espírito abatido, quem o poderá suportar?
14‌ʻE faʻa kātakiʻi ʻe he laumālie ʻoe tangata haʻane vaivai; ka ko hai ʻoku faʻa kātakiʻi ʻae laumālie kuo lavea?
15O coração do prudente adquire o conhecimento. O ouvido dos sábios busca o conhecimento.
15‌ʻOku maʻu ʻe he loto ʻoe fakamākukanga ʻae poto: pea ʻoku kumi ki he ʻilo ʻe he telinga ʻoe poto.
16O presente do homem abre portas para ele, e o conduz à presença dos grandes homens.
16‌ʻOku fakaʻataʻatā ʻae hala ʻoe tangata ʻoku faʻa foaki, pea ʻoku ʻomi ai ia ki he ʻao ʻoe houʻeiki.
17Aquele que apresenta a sua causa primeiro parece ter razão— até que outro vem e o questiona.
17Ko ia ʻoku muʻomuʻa ʻi heʻene meʻa ʻaʻana ʻoku matamata totonu: ka ʻi he haʻu ʻa hono kaungāʻapi ʻoku ne ʻahiʻahiʻi ia.
18O lançamento de sortes resolve as disputas, e mantém separados os oponentes fortes.
18‌ʻOku fakangatangata ʻi he fai ʻoe talotalo ʻae fakakikihi, ʻo ne vahevahe ki he kakai mālohi.
19Um irmão ofendido é mais inacessível do que uma cidade fortificada. As contendas são como as trancas de uma fortaleza.
19‌ʻOka koviʻia ʻae loto ʻoe tokoua ʻo ha taha, ʻoku faingataʻa lahi hake ia ʻi ha kolo ʻoku mālohi: pea ko ʻena fekeʻikeʻi ʻoku hangē ia ko e ngaahi songo ʻoe kolo.
20O estômago do homem se farta do fruto da sua boca. Com a colheita dos seus lábios ele se satisfaz.
20‌ʻE fakamākona ʻae kete ʻoe tangata ʻaki ʻae fua ʻo hono ngutu: pea ʻe fakafonu ia ʻaki ʻaia ʻoku tupu mei hono loungutu.
21A morte e a vida estão no poder da língua; aqueles que a amam comerão do seu fruto.
21‌ʻOku ʻi he ʻelelo ʻae pule ki he mate mo e moʻui: pea ko kinautolu ʻoku ʻofa ki ai te nau kai ʻa hono fua.
22Quem encontra uma esposa encontra algo muito bom, e alcança o favor do SENHOR.
22Ko e tangata ʻoku ne maʻu hono uaifi ʻoku maʻu ʻe ia ʻae lelei, ʻoku ne maʻu ai ʻae lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova.
23O pobre suplica por misericórdia, mas o rico responde com aspereza.
23‌ʻOku fakakolekole ʻe he masiva; ka ʻoku tali fakamālohi ʻe he koloaʻia.
24O homem de muitos amigos pode ser arruinado, mas há um amigo que é mais chegado que um irmão.
24Ko e tangata ʻoku ai hono ngaahi kāinga ʻoku ngali ke ne fai fakakāinga ʻe ia; pea ʻoku ai ʻae tākanga ʻoku pikitai mālohi hake ʻi ha tokoua.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.