Provérbios
Chapter 31
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Palavras do rei Lemuel — a revelação que a sua mãe lhe ensinou:
1Ko e ngaahi lea ʻae tuʻi ko Limueli, ko e tala naʻe akonaki ʻaki ia ʻe heʻene faʻē.
2“Ah, meu filho! Ah, filho do meu ventre! Ah, filho dos meus votos!
2“Ko e hā, ʻeku tama? Pea ko e hā, ʻae tama ʻo hoku manāva? Pea ko e hā, ʻae tama ʻa ʻeku ngaahi fuakava?
3Não dê o seu vigor às mulheres, nem os seus caminhos àquilo que destrói os reis.
3‌ʻOua naʻa tuku ho mālohi ki he kakai fefine, pe ko ho ngaahi hala ki he meʻa ʻoku ʻauha ai ʻae ngaahi tuʻi.
4Não é para os reis, ó Lemuel, não é para os reis beber vinho, nem para os príncipes dizer: ‘Onde está a bebida forte?’
4‌ʻOku ʻikai taau mo e ngaahi tuʻi, ʻE Limueli, ʻoku ʻikai taau mo e ngaahi tuʻi ke faʻa inu kava pe ke inu ʻe he houʻeiki ʻae kava kona.
5para que não bebam e se esqueçam da lei, e pervertam a justiça devida a qualquer aflito.
5Telia naʻa nau inu, pea ngalo ai ʻae fono, pea taʻetotonu ai ʻae fakamaau, ki he kakai ʻoku mamahi.
6Dê bebida forte ao que está prestes a perecer, e vinho ao de alma amargurada.
6‌ʻAtu ʻae kava mālohi kiate ia ʻoku meimei mate, mo e uaine kiate kinautolu ʻoku māfasia honau loto.
7Que ele beba, e se esqueça da sua pobreza, e não se lembre mais da sua miséria.
7Tuku ke ne inu ke ngalo ai ʻene masiva, pea ʻoua naʻa toe manatu ki heʻene mamahi.
8Abra a sua boca em favor do mudo, na causa de todos os que foram deixados desamparados.
8Ke matoʻo ho ngutu koeʻuhi ko e noa, ʻi he meʻa ʻanautolu kotoa pē kuo fakamaau ki he mate.
9Abra a sua boca, julgue com justiça, e faça justiça ao pobre e ao necessitado.”
9Matoʻo ho ngutu, pea ke fakamaau māʻoniʻoni, pea ke langomakiʻi ʻae masiva, pea mo e paea ʻi heʻene meʻa.”
10Quem pode encontrar uma mulher virtuosa? Pois o seu valor excede em muito ao dos rubis.
10Ko hai ʻoku faʻa maʻu ʻae fefine fai lelei? He ʻoku maʻongoʻonga ia ʻi he ngaahi maka koloa.
11O coração do seu marido confia nela. Ele não terá falta de lucro.
11‌ʻOku falala fakamoʻomoʻoni kiate ia ʻae loto ʻo hono husepāniti, pea ʻe ʻikai ʻaonga kiate ia ha meʻa ʻoku maʻu ʻi he fakamālohi.
12Ela lhe faz o bem, e não o mal, todos os dias da sua vida.
12‌ʻE fai lelei ia kiate ia, ka ʻe ʻikai ha kovi ʻi he ʻaho kotoa pē ʻo ʻene moʻui:
13Ela busca lã e linho, e trabalha de boa vontade com as suas mãos.
13‌ʻOku ne kumi ʻae fulufuluʻi sipi, mo e louʻakau, ʻo ne ngāue fiefia ʻaki ʻa hono nima.
14Ela é como os navios mercantes. Ela traz o seu pão de longe.
14‌ʻOku ne hangē ko e ngaahi vaka ʻoe kau fakatau, he ʻoku ne ʻomi ʻene meʻakai mei he mamaʻo.
15Ela também se levanta enquanto ainda é noite, dá alimento à sua família, e tarefas às suas servas.
15‌ʻOku ne tuʻu hake foki ʻi he kei poʻuli, ʻo ne tufaki ʻae meʻakai ki heʻene kau nofoʻanga, mo e ʻinasi ʻo ʻene kau kaunanga.
16Ela avalia um campo e o compra. Com o fruto das suas mãos, ela planta uma vinha.
16‌ʻOku ne manako ki ha ngoue, pea ne fakatau ia: pea ʻoku ne tō ʻae ngoue vaine mei he fua ʻo hono nima.
17Ela cinge os seus lombos de força, e fortalece os seus braços.
17‌ʻOku nonoʻo ʻaki ʻae mālohi ʻa hono kongaloto, ʻoku ne fakamālohi hono nima.
18Ela percebe que a sua mercadoria é lucrativa. A sua lâmpada não se apaga de noite.
18‌ʻOku ne ʻilo ʻoku lelei ʻae meʻa ʻoku ne fakatauʻaki: ʻoku ʻikai ke mate ʻene maama ʻi he pō.
19Ela estende as mãos ao fuso, e as suas mãos seguram a roca.
19‌ʻOku ne ai hono nima ki he meʻa ʻoku fīʻaki ʻae filo, pea ʻoku puke ʻi hono nima ʻae ʻaiʻanga filo.
20Ela abre os seus braços para o pobre; sim, ela estende as suas mãos ao necessitado.
20‌ʻOku mafao atu hono nima ki he masiva, ʻio, ʻoku mafao atu hono nima kiate kinautolu ʻoku paea.
21Ela não teme a neve por causa da sua família, pois toda a sua família está vestida de escarlate.
21‌ʻOku ʻikai manavahē ia ki he tō mai ʻae ʻuha hinehina ki heʻene kau nofoʻanga: he ʻoku lōua ʻae kofu ʻo ʻene kau nofoʻanga kotoa pē.
22Ela faz para si cobertas de tapeçaria. A sua roupa é de linho fino e de púrpura.
22‌ʻOku ne ngaohi kiate ia ʻae ngaahi kofuʻaki ʻae tupenu kuo tuitui fakasanisani: ko hono ngaahi kofu ko e silika mo e meʻa kulaʻahoʻaho.
23O seu marido é respeitado nas portas da cidade, quando se assenta entre os anciãos da terra.
23‌ʻOku ongoongoa hono husepāniti ʻi he ngaahi matapā, ʻoka nofo hifo ia mo e kau mātuʻa ʻoe fonua.
24Ela faz roupas de linho e as vende, e fornece cintos aos comerciantes.
24‌ʻOku ngaohi ʻe ia ʻae tupenu tuʻovalevale lelei, ʻo ne fakatauʻaki: pea ʻoku ʻatu ʻa hono ngaahi noʻo ki he kau fakatau.
25A força e a dignidade são a sua roupa. Ela sorri diante do futuro.
25Ko hono kofu ko e mālohi mo e ongoongolelei; pea ʻe fiefia ia ʻi he ngaahi ʻaho kimui.
26Ela abre a sua boca com sabedoria. A instrução da bondade está na sua língua.
26‌ʻOku matoʻo hono ngutu ʻi he poto; pea ʻoku ʻi hono ʻelelo ʻae fono ʻoe ʻofa.
27Ela cuida bem do andamento da sua casa, e não come o pão da preguiça.
27‌ʻOku ne tokanga lahi ki he anga ʻo hono fale, pea ʻoku ʻikai ke kai ʻe ia ʻae mā ʻae fakapikopiko.
28Os seus filhos se levantam e a chamam de bem-aventurada. O seu marido também a elogia:
28‌ʻOku tupu hake ʻene fānau, ʻonau ui ia ko e monūʻia; pea ʻoku fakaongoongoleleiʻi ia ʻe hono husepāniti foki.
29“Muitas mulheres fazem coisas nobres, mas você supera a todas elas.”
29“Kuo fai lelei ʻe he kau ʻofefine tokolahi, ka ʻoku ke lelei hake koe ʻiate kinautolu kotoa pē.”
30O encanto é enganoso, e a beleza é vã; mas a mulher que teme ao SENHOR, essa será louvada.
30Ko e meʻa kākā ʻae matamatalelei, pea ko e vaʻinga ʻae hoihoifua: ka ko e fefine ʻoku manavahē kia Sihova ʻe fakaongoongoleleiʻi ia.
31Deem-lhe do fruto das suas mãos! Que as suas obras a louvem nas portas da cidade!
31Foaki kiate ia mei he fua ʻo hono nima: pea tuku pe ke fakaongoongoleleiʻi ia ʻi he ngaahi matapā ʻe heʻene ngaahi ngāue ʻaʻana.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.