Provérbios 29
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Quem é frequentemente repreendido e endurece a sua cerviz será destruído de repente, sem remédio.
1Ko ia kuo liunga lahi hono valokiʻi kae fakakekeva ʻe ia hono kia, ʻe fakaʻauha fakafokifā ia, pea ʻe ʻikai ha fakamoʻui ki ai.
2Quando os justos prosperam, o povo se alegra; mas quando o ímpio governa, o povo geme.
2ʻOka pule ʻae māʻoniʻoni ʻoku fiefia ai ʻae kakai: ka ʻoka maʻu ʻae pule ʻe he angahala ʻoku mamahi ai ʻae kakai.
3Quem ama a sabedoria traz alegria ao seu pai; mas o companheiro de prostitutas desperdiça as suas riquezas.
3Ko ia ʻoku manako ki he poto ʻoku ne fakafiefiaʻi ʻa ʻene tamai: ka ʻoku maumauʻi ʻene koloa ʻe ia ʻoku kaumeʻa mo e kau faʻa feʻauaki.
4O rei estabelece a terra com a justiça, mas aquele que exige subornos a destrói.
4Ko e meʻa ʻi he fakamaau totonu ʻae tuʻi ʻoku fokotuʻumaʻu ai ʻae fonua: ka ko ia ʻoku ne faʻa maʻu ʻae ngaahi foaki ʻoku ne fakamalaʻia ia.
5O homem que lisonjeia o seu próximo estende uma rede para os passos dele.
5Ko e tangata ko ia ʻoku lea lapu ki hono kaungāʻapi, ʻoku ʻaʻau ʻe ia ʻae kupenga ki hono vaʻe.
6O homem mau é enlaçado pelo seu próprio pecado, mas o justo pode cantar e se alegrar.
6Ko e fai angahala ʻae tangata angakovi ko e tauhele ia: ka ʻoku hiva mo fiefia ʻae māʻoniʻoni.
7Os justos se importam com a justiça para os pobres. Os ímpios não se importam em ter esse conhecimento.
7ʻOku tokanga ʻae māʻoniʻoni ki he masiva: ka ʻoku ʻikai tokanga ʻae angakovi ke ʻiloʻi ia.
8Os zombadores agitam a cidade, mas os homens sábios desviam a ira.
8ʻOku tutu ʻae kolo ʻe he kau tangata manuki; ka ʻoku taʻofi atu ʻae houhau ʻe he kakai poto.
9Se um homem sábio for a julgamento com um homem tolo, o tolo se enfurece ou zomba, e não há paz.
9Kapau ʻoku fakakikihi ʻae tangata poto mo ha tangata vale, neongo ʻene lili pe kata, ʻe ʻikai ha fiemālie ʻe tupu ai.
10Os homens sanguinários odeiam o homem íntegro; e buscam tirar a vida dos retos.
10ʻOku fehiʻa ki he angatonu ʻaia ʻoku fieinu ki he toto: ka ʻoku kumi hono laumālie ʻe he māʻoniʻoni.
11O tolo dá vazão a toda a sua ira, mas o homem sábio se mantém sob controle.
11ʻOku fakahā ʻe he vale ʻa hono loto kotoa pē: ka ʻoku fakalaulauloto ʻe he poto ki he ʻamui:
12Se um governante der ouvidos a mentiras, todos os seus oficiais serão ímpios.
12Kapau ʻoku faʻa tokanga ʻaia ʻoku pule ki he ngaahi loi, ʻe hoko ʻo kovi ʻa ʻene kau tamaioʻeiki kotoa pē.
13O pobre e o opressor têm isto em comum: O SENHOR dá vista aos olhos de ambos.
13ʻOku faʻa fakataha pe ʻae masiva pea mo e kākā: pea ʻoku fakatou māmangia hona mata meia Sihova.
14O rei que julga os pobres com justiça, o seu trono será estabelecido para sempre.
14ʻE fokotuʻumaʻu ke taʻengata ʻae nofoʻa fakaʻeiʻeiki ʻoe tuʻi, ko ia ʻoku fai totonu ʻae fakamaau ki he masiva.
15A vara da correção dá sabedoria, mas a criança entregue a si mesma causa vergonha à sua mãe.
15ʻOku tupu ʻae poto mei he meʻa tā mo e valoki: ka ko e tamasiʻi ʻoku tuku pe ki heʻene faʻiteliha ʻoku ne fakamaaʻi ʻa ʻene faʻē.
16Quando os ímpios se multiplicam, o pecado se multiplica; mas os justos verão a queda deles.
16ʻOka tupu ʻo tokolahi ʻae kakai angahala, ʻoku tupu mo e fai kovi: ka ʻe mamata ʻae māʻoniʻoni ki heʻenau hinga.
17Discipline o seu filho, e ele lhe dará paz; sim, ele trará alegria à sua alma.
17Ke ke tauteʻi ho foha, pea te ke fiemālie ʻiate ia: ʻio, te ne fakafiefiaʻi ho laumālie.
18Onde não há revelação, o povo perde o freio; mas aquele que guarda a lei é abençoado.
18ʻOka ʻikai ʻi ai ha kikite ʻoku malaʻia ʻae kakai; ka ʻoku monūʻia ia ʻaia ʻoku fai ki he fono.
19Um servo não pode ser corrigido apenas com palavras. Embora ele entenda, não responderá.
19ʻE ʻikai poto ʻae tamaioʻeiki ʻi ha lea valoki: he naʻa mo ʻene ʻiloʻi ʻe ʻikai te ne talangofua.
20Você vê um homem precipitado nas suas palavras? Há mais esperança para um tolo do que para ele.
20ʻOku ke mamata ki ha tangata ʻoku faʻa lea vave? ʻOku tau ʻamanaki lelei hake ki he vale ʻiate ia.
21Aquele que mima o seu servo desde a juventude no fim terá que tratá-lo como filho.
21Ko ia ʻoku fakahikihiki ʻa ʻene tamaioʻeiki talu ʻene kei tamasiʻi, ʻe faifai pea hoko ia ʻamui ko hono foha.
22O homem iracundo suscita contendas, e o homem furioso abunda em pecado.
22ʻOku fakatupu ʻae fekeʻikeʻi ʻe he tangata faʻa ʻita, pea ʻoku lahi ʻae fai hala ʻae tangata loto fili.
23O orgulho do homem o humilhará, mas aquele que tem o espírito humilde obterá honra.
23Ko e fielahi ʻae tangata, ʻe fakahifo ai ia ki lalo; ka ʻe poupou hake ʻae laumālie ʻoe angavaivai ʻaki ʻae ongoongolelei.
24Quem é cúmplice de um ladrão é inimigo da sua própria alma. Ele ouve o juramento para testemunhar, mas não ousa dizer nada.
24Ko ia ʻoku kaumeʻa mo e kaihaʻa ʻoku fehiʻa ia ki hono laumālie ʻoʻona: pea ʻoku fanongo ʻe ia ki he kape, ka ʻe ʻikai te ne fakahā ia.
25O medo dos homens prova ser uma armadilha, mas quem confia no SENHOR está seguro.
25Ko e manavahē ki ha tangata, ʻoku hoko ia ko e tauhele: ka ʻe moʻui pe ia ʻaia ʻoku falala kia Sihova.
26Muitos buscam o favor do governante, mas é do SENHOR que vem a justiça para o homem.
26ʻOku kumi ʻe he tokolahi ki he loto lelei ʻo ia ʻoku pule; ka ʻoku meia Sihova ʻae fakamaau ki he tangata taki taha.
27O homem desonesto é abominação para os justos, e o reto nos seus caminhos é abominação para os ímpios.
27Ko e tangata taʻefaitotonu ʻoku fakalielia ia ki he angatonu. Pea ko ia ʻoku fai totonu ʻi hono hala ʻoku fakalielia ia ki he angahala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.