Sirácida 38
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Honre o médico conforme sua necessidade, com a honra que lhe é devida, pois foi o Senhor quem o criou.
1ΤΙΜΑ ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας αὐτοῦ τιμαῖς αὐτοῦ, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος·
2Pois a cura vem do Altíssimo, e o médico receberá um presente do rei.
2παρὰ γὰρ Ὑψίστου ἐστὶν ἴασις, καὶ παρὰ βασιλέως λήψεται δόμα.
3A habilidade do médico levantará sua cabeça, e ele será admirado diante dos grandes.
3ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔναντι μεγιστάνων θαυμασθήσεται.
4O Senhor criou remédios da terra, e o homem prudente não os desprezará.
4Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, καὶ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς.
5A água não se tornou doce por meio da madeira, para que seu poder fosse conhecido?
5οὐκ ἀπὸ ξύλου ἐγλυκάνθη ὕδωρ εἰς τὸ γνωσθῆναι τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ;
6Ele deu aos homens habilidade para ser glorificado em suas obras maravilhosas.
6καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ·
7Por meio delas ele cura e tira a dor.
7ἐν αὐτοῖς ἐθεράπευσε καὶ ἦρε τὸν πόνον αὐτοῦ,
8Com elas o farmacêutico prepara uma mistura. As obras de Deus não terão fim, e dele vem a paz sobre a face da terra.
8μυρεψὸς ἐν τούτοις ποιήσει μεῖγμα, καὶ οὐ μὴ συντελέσῃ ἔργα αὐτοῦ, καὶ εἰρήνη παρ᾿ αὐτοῦ ἐστιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
9Meu filho, quando estiver doente, não seja negligente; ore ao Senhor, e ele o curará.
9Τέκνον, ἐν ἀρρωστήματί σου μὴ παράβλεπε, ἀλλ᾿ εὖξαι Κυρίῳ, καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε.
10Afaste-se da prática do mal e dirija suas mãos para a justiça; purifique seu coração de todo pecado.
10ἀπόστησον πλημμέλειαν καὶ εὔθυνον χεῖρας, καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν.
11Ofereça aroma agradável e memorial de flor de farinha, e derrame azeite sobre sua oferta conforme suas possibilidades.
11δὸς εὐωδίαν καὶ μνημόσυνον σεμιδάλεως καὶ λίπανον προσφορὰν ὡς μὴ ὑπάρχων.
12Depois dê lugar ao médico, pois foi o Senhor quem o criou. Não deixe que ele se afaste de você, pois você precisa dele.
12καὶ ἰατρῷ δὸς τόπον, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος, καὶ μὴ ἀποστήτω σου, καὶ γὰρ αὐτοῦ χρεία.
13Há ocasiões em que a recuperação está nas mãos dos médicos.
13ἔστι καιρὸς ὅτε καὶ ἐν χερσὶν αὐτῶν εὐοδία·
14Pois eles também pedirão ao Senhor que lhes dê êxito no diagnóstico e na cura, para preservar a vida.
14καὶ γὰρ αὐτοὶ Κυρίου δεηθήσονται, ἵνα εὐοδώσῃ αὐτοῖς ἀνάπαυσιν καὶ ἴασιν χάριν ἐμβιώσεως.
15Quem peca diante daquele que o fez caia nas mãos do médico.
15ὁ ἁμαρτάνων ἔναντι τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἐμπέσοι εἰς χεῖρας ἰατροῦ.
16Meu filho, derrame lágrimas sobre o morto e, como alguém que sofre profundamente, comece a lamentar. Envolva seu corpo com a devida honra e não negligencie seu sepultamento.
16Τέκνον, ἐπὶ νεκρῷ κατάγαγε δάκρυα καὶ ὡς δεινὰ πάσχων ἔναρξαι θρήνου, κατὰ δὲ τὴν κρίσιν αὐτοῦ περίστειλον τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν ταφὴν αὐτοῦ.
17Chore amargamente e lamente com intensidade. Faça o luto conforme o mérito dele, por um ou dois dias, para que ninguém fale mal de você; depois console-se de sua tristeza.
17πίκρανον κλαυθμὸν καὶ θέρμανον κοπετὸν καὶ ποίησον τὸ πένθος κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ ἡμέραν μίαν καὶ δύο χάριν διαβολῆς καὶ παρακλήθητι λύπης ἕνεκα·
18Pois da tristeza vem a morte, e a tristeza do coração enfraquece as forças.
18ἀπὸ λύπης γὰρ ἐκβαίνει θάνατος, καὶ λύπη καρδίας κάμψει ἰσχύν.
19Na calamidade, a tristeza permanece, e a vida do pobre pesa sobre o coração.
19ἐν ἐπαγωγῇ παραβαίνει καὶ λύπη, καὶ βίος πτωχοῦ κατὰ καρδίας.
20Não entregue seu coração à tristeza; afaste-a, lembrando-se do fim.
20μὴ δῷς εἰς λύπην τὴν καρδίαν σου, ἀπόστησον αὐτὴν μνησθεὶς τὰ ἔσχατα·
21Não se esqueça de que não há retorno. Você não fará bem ao morto e prejudicará a si mesmo.
21μὴ ἐπιλάθῃ, οὐ γάρ ἐστιν ἐπάνοδος, καὶ τοῦτον οὐκ ὠφελήσεις καὶ σεαυτὸν κακώσεις.
22Lembre-se do fim dele, pois o seu também será assim: ontem foi a vez dele; hoje é a sua.
22μνήσθητι τὸ κρίμα αὐτοῦ, ὅτι οὕτω καὶ τὸ σόν· ἐμοὶ ἐχθὲς καὶ σοὶ σήμερον.
23Quando o morto descansar, deixe descansar também sua lembrança; console-se por ele quando seu espírito partir.
23ἐν ἀναπαύσει νεκροῦ κατάπαυσον τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ καὶ παρακλήθητι ἐν αὐτῷ ἐν ἐξόδῳ πνεύματος αὐτοῦ.
24A sabedoria do escriba vem da oportunidade de ter tempo livre, e quem tem poucas ocupações pode tornar-se sábio.
24Σοφία γραμματέως ἐν εὐκαιρίᾳ σχολῆς, καὶ ὁ ἐλασσούμενος πράξει αὐτοῦ σοφισθήσεται.
25Como poderia tornar-se sábio aquele que segura o arado, que se orgulha de manejar o aguilhão, conduz bois e se ocupa com o trabalho deles, e cuja conversa é principalmente sobre touros?
25τί σοφισθήσεται ὁ κρατῶν ἀρότρου καὶ καυχώμενος ἐν δόρατι κέντρου, βόας ἐλαύνων καὶ ἀναστρεφόμενος ἐν ἔργοις αὐτῶν, καὶ ἡ διήγησις αὐτοῦ ἐν υἱοῖς ταύρων;
26Ele põe o coração em abrir seus sulcos, e perde o sono para dar alimento às novilhas.
26καρδίαν αὐτοῦ δώσει ἐκδοῦναι αὔλακας, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ εἰς χορτάσματα δαμάλεων.
27Assim também acontece com todo artesão e mestre de ofício que trabalha noite e dia, e com os que gravam desenhos em selos. Seu empenho é produzir grande variedade; põe o coração em reproduzir fielmente a figura e toma cuidado para concluir seu trabalho.
27οὕτως πᾶς τέκτων καὶ ἀρχιτέκτων, ὅστις νύκτωρ ὡς ἡμέρας διάγει· οἱ γλύφοντες γλύμματα σφραγίδων, καὶ ἡ ὑπομονὴ αὐτοῦ ἀλλοιῶσαι ποικιλίαν· καρδίαν αὐτοῦ δώσει εἰς τὸ ὁμοιῶσαι ζωγραφίαν, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ τελέσαι ἔργον.
28Assim também o ferreiro sentado junto à bigorna, atento ao ferro ainda não trabalhado. A fumaça do fogo consome sua carne, e ele trabalha no calor da fornalha. O barulho do martelo ensurdece seus ouvidos, e seus olhos ficam atentos ao modelo da peça. Ele põe o coração em aperfeiçoar suas obras e toma cuidado para ornamentá-las perfeitamente.
28οὕτως χαλκεὺς καθήμενος ἐγγὺς ἄκμονος καὶ καταμανθάνων ἔργα σιδήρου· ἀτμὶς πυρὸς πήξει σάρκας αὐτοῦ, καὶ ἐν θέρμῃ καμίνου διαμαχήσεται· φωνὴ σφύρης καινιεῖ τὸ οὖς αὐτοῦ, καὶ κατέναντι ὁμοιώματος σκεύους οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ· καρδίαν αὐτοῦ δώσει εἰς συντέλειαν ἔργων, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ κοσμῆσαι ἐπὶ συντελείας.
29Assim também o oleiro sentado ao trabalho e fazendo a roda girar com os pés, sempre preocupado com sua obra; ele produz seus trabalhos em grande quantidade.
29οὕτως κεραμεὺς καθήμενος ἐν ἔργῳ αὐτοῦ καὶ συστρέφων ἐν ποσὶν αὐτοῦ τροχόν, ὃς ἐν μερίμνῃ κεῖται διὰ παντὸς ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἐναρίθμιος πᾶσα ἡ ἐργασία αὐτοῦ.
30Com o braço, molda o barro e com os pés controla sua resistência. Põe o coração em terminar o acabamento e toma cuidado para limpar o forno.
30ἐν βραχίονι αὐτοῦ τυπώσει πηλὸν καὶ πρὸ ποδῶν κάμψει ἰσχὺν αὐτοῦ· καρδίαν ἐπιδώσει συντελέσαι τὸ χρῖσμα, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ καθαρίσαι κάμινον.
31Todos esses confiam em suas próprias mãos, e cada um se torna habilidoso em seu trabalho.
31Πάντες οὗτοι εἰς χεῖρας αὐτῶν ἐνεπίστευσαν, καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἔργῳ αὐτοῦ σοφίζεται.
32Sem eles nenhuma cidade seria habitada, e ninguém viveria nela como estrangeiro nem circularia por ela.
32ἄνευ αὐτῶν οὐκ οἰκισθήσεται πόλις, καὶ οὐ παροικήσουσιν οὐδὲ περιπατήσουσιν,
33Eles não serão procurados no conselho do povo nem ocuparão lugar elevado na assembleia. Não se sentarão no assento do juiz nem compreenderão a aliança do julgamento. Não proclamarão instrução nem julgamento e não serão encontrados onde se explicam parábolas.
33ἀλλ᾿ εἰς βουλὴν λαοῦ οὐ ζητηθήσονται καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ οὐχ ὑπεραλοῦνται· ἐπὶ δίφρον δικαστοῦ οὐ καθιοῦνται καὶ διαθήκην κρίματος οὐ διανοηθήσονται, οὐδὲ μὴ ἐκφάνωσι δικαιοσύνην καὶ κρίμα, καὶ ἐν παραβολαῖς οὐχ εὑρεθήσονται,
34Mas eles sustentam a estrutura do mundo, e sua oração está no trabalho de seu ofício.
34ἀλλὰ κτίσμα αἰῶνος στηρίσουσι, καὶ ἡ δέησις αὐτῶν ἐν ἐργασίᾳ τέχνης.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.