Sirácida 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Um juiz sábio instruirá seu povo, e o governo de um homem de entendimento será bem ordenado.
1ΚΡΙΤΗΣ σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται.
2Como é o juiz do povo, assim são seus oficiais; como é o governante da cidade, assim são todos os que nela habitam.
2κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν.
3Um rei sem disciplina destruirá seu povo, mas uma cidade será firmada pelo entendimento dos poderosos.
3βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.
4O governo da terra está nas mãos do Senhor, e no devido tempo ele levantará sobre ela a pessoa certa.
4ἐν χειρὶ Κυρίου ἐξουσία τῆς γῆς, καὶ τὸν χρήσιμον ἐγερεῖ εἰς καιρὸν ἐπ᾿ αὐτῆς.
5A prosperidade de uma pessoa está nas mãos do Senhor, e ele colocará sua honra sobre a pessoa do escriba.
5ἐν χειρὶ Κυρίου εὐοδία ἀνδρός, καὶ προσώπῳ γραμματέως ἐπιθήσει δόξαν αὐτοῦ.
6Não fique irado com seu próximo por toda ofensa nem pratique qualquer ato de violência.
6Ἐπὶ παντὶ ἀδικήματι μὴ μηνιάσῃς τῷ πλησίον καὶ μὴ πρᾶσσε μηδὲν ἐν ἔργοις ὕβρεως.
7O orgulho é odioso diante do Senhor e dos homens, e a arrogância é detestável no julgamento de ambos.
7μισητὴ ἔναντι Κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηφανία, καὶ ἐξ ἀμφοτέρων πλημμελήσει ἄδικα.
8A soberania passa de uma nação para outra por causa da injustiça, da violência e da ganância por dinheiro.
8βασιλεία ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος μετάγεται διὰ ἀδικίας καὶ ὕβρεις καὶ χρήματα.
9Por que se orgulham o pó e a cinza? Pois ainda em vida meu corpo já começa a se decompor.
9τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός; ὅτι ἐν ζωῇ ἔρριψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ.
10Uma longa enfermidade zomba do médico, e o rei de hoje morrerá amanhã.
10μακρὸν ἀρρώστημα σκώπτει ἰατρός· καὶ βασιλεὺς σήμερον, καὶ αὔριον τελευτήσει.
11Quando uma pessoa morre, herdará larvas, animais rastejantes e vermes.
11ἐν γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ἄνθρωπον κληρονομήσει ἑρπετὰ καὶ θηρία καὶ σκώληκας.
12O princípio do orgulho é afastar-se do Senhor, quando o coração se afasta daquele que o fez.
12ἀρχὴ ὑπερηφανίας ἀνθρώπου ἀφισταμένου ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἀπέστη ἡ καρδία αὐτοῦ.
13Pois o princípio do orgulho é o pecado, e quem se apega a ele derramará abominação. Por isso o Senhor trouxe sobre eles calamidades extraordinárias e os destruiu completamente.
13ὅτι ἀρχὴ ὑπερηφανίας ἁμαρτία, καὶ ὁ κρατῶν αὐτῆς ἐξομβρήσει βδέλυγμα· διὰ τοῦτο παρεδόξασε Κύριος τὰς ἐπαγωγὰς καὶ κατέστρεψεν εἰς τέλος αὐτούς.
14O Senhor derrubou os tronos dos governantes e colocou os humildes em seu lugar.
14θρόνους ἀρχόντων καθεῖλεν ὁ Κύριος καὶ ἐκάθισε πρᾳεῖς ἀντ᾿ αὐτῶν.
15O Senhor arrancou pela raiz as nações e plantou os humildes no lugar delas.
15ρίζας ἐθνῶν ἐξέτιλεν ὁ Κύριος καὶ ἐφύτευσε ταπεινοὺς ἀντ᾿ αὐτῶν.
16O Senhor devastou as terras das nações e as destruiu até os fundamentos da terra.
16χώρας ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ Κύριος καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰς ἕως θεμελίων γῆς.
17Removeu algumas delas e as destruiu e fez desaparecer da terra sua memória.
17ἐξήρανεν ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς καὶ κατέπαυσεν ἀπὸ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.
18O orgulho não foi criado para os seres humanos, nem a ira furiosa para os nascidos de mulher.
18οὐκ ἔκτισται ἀνθρώποις ὑπερηφανία, οὐδὲ ὀργὴ θυμοῦ γεννήμασι γυναικῶν.
19Que descendência merece honra? A descendência humana que teme o Senhor. Que descendência não merece honra? A descendência humana que viola os mandamentos.
19Σπέρμα ἔντιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἔντιμον ποῖον; οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; οἱ παραβαίνοντες ἐντολάς.
20Entre seus parentes, aquele que os governa recebe honra, mas os que temem o Senhor têm honra aos olhos dele.
20ἐν μέσῳ ἀδελφῶν ὁ ἡγούμενος αὐτῶν ἔντιμος, καὶ οἱ φοβούμενοι Κύριον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.
22O rico, o homem honrado e o pobre todos se gloriam no temor do Senhor.
22πλούσιος καὶ ἔνδοξος καὶ πτωχός, τὸ καύχημα αὐτῶν φόβος Κυρίου.
23Não é correto desonrar o pobre que tem entendimento, nem convém glorificar um homem pecador.
23οὐ δίκαιον ἀτιμάσαι πτωχὸν συνετόν, καὶ οὐ καθήκει δοξάσαι ἄνδρα ἁμαρτωλόν.
24O príncipe, o juiz e o homem poderoso serão honrados, mas nenhum deles é maior do que aquele que teme o Senhor.
24μεγιστὰν καὶ κριτὴς καὶ δυνάστης δοξασθήσεται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν τις μείζων τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον.
25Homens livres servirão a um servo sábio, e um homem que possui conhecimento não se queixará.
25οἰκέτῃ σοφῷ ἐλεύθεροι λειτουργήσουσι, καὶ ἀνὴρ ἐπιστήμων οὐ γογγύσει.
26Não exiba sua sabedoria enquanto realiza seu trabalho nem se vanglorie no tempo de sua aflição.
26Μὴ σοφίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου καὶ μὴ δοξάζου ἐν καιρῷ στενοχωρίας σου.
27Melhor é quem trabalha e possui abundância de tudo do que quem se vangloria e não tem pão.
27κρείσσων ἐργαζόμενος καὶ περισσεύων ἐν πᾶσιν ἢ περιπατῶν δοξαζόμενος καὶ ἀπορῶν ἄρτων.
28Meu filho, honre a si mesmo com humildade e dê a si a honra que corresponde ao seu valor.
28τέκνον, ἐν πραυ±τητι δόξασον τὴν ψυχήν σου καὶ δὸς αὐτῇ τιμὴν κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτῆς.
29Quem justificará aquele que peca contra a própria alma? Quem honrará aquele que desonra a própria vida?
29τὸν ἁμαρτάνοντα εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίς δικαιώσει; καὶ τίς δοξάσει τὸν ἀτιμάζοντα τὴν ζωὴν αὐτοῦ;
30O pobre é honrado por seu conhecimento, e o rico, por suas riquezas.
30πτωχὸς δοξάζεται δι᾿ ἐπιστήμην αὐτοῦ, καὶ πλούσιος δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ.
31Se alguém é honrado na pobreza, quanto mais na riqueza? E quem é desonrado na riqueza, quanto mais na pobreza?
31ὁ δεδοξασμένος ἐν πτωχείᾳ, καὶ ἐν πλούτῳ ποσαχῶς; καὶ ὁ ἄδοξος ἐν πλούτῳ, καὶ ἐν πτωχείᾳ ποσαχῶς;
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.