Mateus 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Jesus respondeu e lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
1Исус а луат кувынтул ши ле-а ворбит ярэшь ын пилде. Ши а зис:
2“O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho,
2„Ымпэрэция черурилор се асямэнэ ку ун ымпэрат каре а фэкут нунтэ фиулуй сэу.
3e enviou seus servos para chamar os convidados para o banquete de casamento, mas eles não quiseram vir.
3А тримис пе робий сэй сэ кеме пе чей пофтиць ла нунтэ, дар ей н-ау врут сэ винэ.
4Novamente enviou outros servos, dizendo: ‘Digam aos convidados: “Vejam, preparei o meu banquete. Meus bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para o banquete de casamento!”’
4А тримис ярэшь алць робь ши ле-а зис: ‘Спунець челор пофтиць: «Ятэ кэ ам гэтит оспэцул меу; жунчийши вителе меле челе ынгрэшате ау фост тэяте; тоате сунт гата, вениць ла нунтэ.»’
5Mas eles não deram atenção e foram embora, um para a sua fazenda, outro para os seus negócios;
5Дар ей, фэрэ сэ ле песе де пофтиря луй, ау плекат: унул ла холда луй ши алтул ла негустория луй.
6e os restantes agarraram os servos dele, os maltrataram e os mataram.
6Чейлалць ау пус мына пе робь, шь-ау бэтут жок де ей ши й-ау оморыт.
7Quando o rei ouviu isso, ficou irado e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
7Кынд а аузит ымпэратул, с-а мыният, а тримис оштилесале, а нимичит пе учигаший ачея ши ле-а арс четатя.
8“Então disse aos seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os convidados não eram dignos.
8Атунч а зис робилор сэй: ‘Нунта есте гата, дар чей пофтиць н-ау фост вредничьде еа.
9Vão, portanto, aos cruzamentos das estradas e convidem para o banquete de casamento todos os que vocês encontrarem.’
9Дучеци-вэ дар ла рэспынтииле друмурилор ши кемаць ла нунтэ пе тоць ачея пе каре-й вець гэси.’
10Aqueles servos saíram pelas estradas e reuniram todos os que encontraram, tanto maus quanto bons. E o salão de casamento ficou cheio de convidados.
10Робий ау ешит ла рэспынтий, аустрынс пе тоць пе каре й-ау гэсит, ши бунь, ши рэй, ши одая оспэцулуй де нунтэ с-а умплут де оаспець.
11“Mas, quando o rei entrou para ver os convidados, viu ali um homem que não vestia trajes de casamento,
11Ымпэратул а интрат сэ-шь вадэ оаспеций ши а зэрит аколо пе ун ом карену ера ымбрэкат ын хайна де нунтэ.
12e lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem trajes de casamento?’ E ele emudeceu.
12‘Приетене’, й-а зис ел, ‘кум ай интрат аич фэрэ сэ ай хайнэ де нунтэ?’ Омул ачела а амуцит.
13Então o rei disse aos servos: ‘Amarrem-lhe os pés e as mãos, levem-no e lancem-no nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.’
13Атунч, ымпэратул а зис служиторилор сэй: ‘Легаци-й мыниле ши пичоареле ши луаци-л ши арункаци-л ынынтунерикул де афарэ; аколо вор фи плынсул ши скрышниря динцилор.
14Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.”
14Кэчмулць сунт кемаць, дар пуцинь сунт алешь.’”
15Então os fariseus saíram e planejaram como poderiam apanhá-lo em suas palavras.
15Атунч, фарисеий с-ау дус ши с-ау сфэтуит кум сэ приндэ пе Исус ку ворба.
16Enviaram-lhe seus discípulos, junto com os herodianos, dizendo: “Mestre, sabemos que você é verdadeiro e ensina o caminho de Deus com verdade, sem se importar com quem quer que seja; pois você não faz acepção de pessoas.
16Ау тримис ла Ел пе ученичий лор ымпреунэ ку иродиений, каре Й-ау зис: „Ынвэцэторуле, штим кэ ешть адевэрат ши кэ ынвець пе оамень каля луй Думнезеу ын адевэр, фэрэ сэ-Ць песе де нимень, пентру кэ ну кауць ла фаца оаменилор.
17Diga-nos, portanto, o que você acha? É lícito pagar impostos a César, ou não?”
17Спуне-не дар, че крезь? Се каде сэ плэтим бир Чезарулуй сау ну?”
18Mas Jesus, percebendo a maldade deles, disse: “Por que vocês me põem à prova, hipócritas?
18Исус, каре ле куноштя виклешугул, а рэспунс: „Пентру че Мэ испитиць, фэцарничилор?
19Mostrem-me a moeda do imposto.” E eles lhe trouxeram um denário.
19Арэтаци-Мь банул бирулуй.” Ши ей Й-ау адус ун бан.
20Ele lhes perguntou: “De quem é esta imagem e inscrição?”
20Ел й-а ынтребат: „Кипул ачеста ши словеле скрисе пе ел але куй сунт?”
21Eles lhe responderam: “De César.” Então ele lhes disse: “Deem, portanto, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.”
21„Але Чезарулуй”, Й-ау рэспунс ей. Атунч, Ел ле-а зис: „Дацьдар Чезарулуй че есте ал Чезарулуй, ши луй Думнезеу че есте ал луй Думнезеу!”
22Ao ouvirem isso, ficaram maravilhados e, deixando-o, foram embora.
22Мираць де кувинтеле ачестя, ей Л-ау лэсат ши ау плекат.
23Naquele dia, os saduceus (que dizem não haver ressurreição) aproximaram-se dele. Eles lhe perguntaram,
23Ын ачеяшь зи, ау венит ла Исус садукеий, каре зик кэ ну есте ынвиере. Ей Й-ау пус урмэтоаря ынтребаре:
24dizendo: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão se casará com a mulher dele e suscitará descendência para seu irmão.’
24„Ынвэцэторуле, Мойсе а зис: ‘Дакэ моаре чинева фэрэ сэ айбэ копий, фрателе луй сэ я пе неваста фрателуй сэу ши сэ-й ридиче урмаш.’
25Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
25Ерау дар ла ной шапте фраць. Чел динтый с-а ынсурат ши а мурит ши, фииндкэ н-авя копий, а лэсат фрателуй сэу пе неваста луй.
26Da mesma forma, o segundo também, e o terceiro, até o sétimo.
26Тот аша ши ал дойля, ши ал трейля, пынэ ла ал шаптеля.
27Depois de todos eles, a mulher morreu.
27Ла урмэ, дупэ ей тоць, а мурит ши фемея.
28Na ressurreição, portanto, de qual dos sete ela será esposa? Pois todos a tiveram.”
28Ла ынвиере, неваста кэруя дин чей шапте ва фи еа? Фииндкэ тоць ау авут-о де невастэ.”
29Mas Jesus lhes respondeu: “Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus.
29Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Вэ рэтэчиць! Пентру кэ ну куноаштецьнич Скриптуриле, нич путеря луй Думнезеу.
30Pois na ressurreição eles não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
30Кэч, ла ынвиере, нич ну се вор ынсура, нич ну се вор мэрита, чи вор фика ынӂерий луй Думнезеу ын чер.
31Mas, quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
31Кыт привеште ынвиеря морцилор, оаре н-аць читит че ви с-а спус де Думнезеу, кынд зиче:
32‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Deus não é Deus de mortos, mas de vivos.”
32‘Еусунт Думнезеул луй Авраам, Думнезеул луй Исаак ши Думнезеул луй Иаков’? Думнезеу ну есте ун Думнезеу ал челор морць, чи ал челор вий.”
33Quando as multidões ouviram isso, ficaram maravilhadas com o seu ensino.
33Нороаделе, каре аскултау, ау рэмас уймите де ынвэцэтура луй Исус.
34Mas os fariseus, quando ouviram que ele havia silenciado os saduceus, reuniram-se.
34Кынд ау аузит фарисеий кэ Исус а аступат гура садукеилор, с-ау стрынс ла ун лок.
35Um deles, perito na lei, fez-lhe uma pergunta, para testá-lo:
35Ши унул дин ей, ун ынвэцэтор ал Леӂий, ка сэ-Л испитяскэ, Й-а пус ынтребаря урмэтоаре:
36“Mestre, qual é o maior mandamento da lei?”
36„Ынвэцэторуле, каре есте чя май маре порункэ дин Леӂе?”
37Jesus lhe disse: “‘Ame ao Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento.’
37Исус й-а рэспунс: „‘Сэюбешть пе Домнул Думнезеул тэу ку тоатэ инима та, ку тот суфлетул тэу ши ку тот куӂетул тэу.’
38Este é o primeiro e grande mandamento.
38Ачаста есте чя динтый ши чя май маре порункэ.
39E o segundo, semelhante a este, é: ‘Ame ao seu próximo como a si mesmo.’
39Яр а доуа, асеменя ей, есте: ‘Сэюбешть пе апроапеле тэу ка пе тине ынсуць.’
40Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.”
40Ын ачестедоуэ порунчь се купринд тоатэ Леӂя ши Пророчий.”
41Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus lhes fez uma pergunta,
41Пе кынд ерау стрыншь ла ун лок фарисеий, Исус й-а ынтребат:
42dizendo: “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?” Eles lhe responderam: “De Davi.”
42„Че кредець вой деспре Христос? Ал куй фиу есте?” „Ал луй Давид”, Й-ау рэспунс ей.
43Ele lhes disse: “Como então Davi, no Espírito, o chama de Senhor, dizendo:
43Ши Исус ле-а зис: „Кум атунч, Давид, фиинд инсуфлат де Духул, Ыл нумеште Домн, кынд зиче:
44‘O Senhor disse ao meu Senhor: assente-se à minha direita, até que eu faça dos seus inimigos um estrado para os seus pés’?
44‘Домнула зис Домнулуй Меу: «Шезь ла дряпта Мя пынэ вой пуне пе врэжмаший Тэй суб пичоареле Тале»’?
45“Se Davi, então, o chama de Senhor, como ele é seu filho?”
45Деч, дакэ Давид Ыл нумеште Домн, кум есте Ел фиул луй?”
46Ninguém foi capaz de lhe responder uma só palavra e, daquele dia em diante, ninguém ousou fazer-lhe mais perguntas.
46Нимень ну Й-а путут рэспунде ун кувынт. Ши, дин зиуа ачея, н-а ындрэзнит нимень сэ-Й май пунэ ынтребэрь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.