Mateus 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Naquele tempo, Jesus passou pelas searas no sábado. Seus discípulos estavam com fome e começaram a colher espigas e a comer.
1Ын время ачея, Исус тречя прин лануриле де грыу ынтр-о зи де Сабат. Ученичий Луй, каре ерау флэмынзь, ау ынчепут сэ смулгэ спиче де грыу ши сэ ле мэнынче.
2Mas os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: “Veja, seus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.”
2Фарисеий, кынд ау вэзут лукрул ачеста, Й-ау зис: „Уйте кэ ученичий Тэй фак че ну есте ынгэдуит сэ факэ ын зиуа Сабатулуй.”
3Mas ele lhes disse: “Vocês não leram o que Davi fez quando estava com fome, ele e os que estavam com ele:
3Дар Исус ле-а рэспунс: „Оаре н-аць читит чеа фэкут Давид кынд а флэмынзит, ел ши чей че ерау ымпреунэ ку ел?
4como ele entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não era lícito a ele comer, nem aos que estavam com ele, mas apenas aos sacerdotes?
4Кум а интрат ын Каса луй Думнезеу ши а мынкат пынилепентру пунеря ынаинтя Домнулуй, пе каре ну-й ера ынгэдуит сэ ле мэнынче нич луй, нич челор че ерау ку ел, чинумай преоцилор?
5Ou vocês não leram na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo profanam o sábado e ficam isentos de culpa?
5Сау н-аць читит ын Леӂекэ, ын зилеле де Сабат, преоций калкэ Сабатул ын Темплу, ши тотушь сунт невиноваць?
6Mas eu lhes digo que está aqui quem é maior do que o templo.
6Дар Еу вэ спун кэ аич есте Унулмай маре декыт Темплул.
7Mas, se vocês soubessem o que significa: 'Misericórdia quero, e não sacrifício', vocês não teriam condenado os inocentes.
7Дакэ аць фи штиут че ынсямнэ: ‘Милэвоеск, яр ну жертфе’, н-аць фи осындит пе ниште невиноваць.
8Pois o Filho do Homem é Senhor do sábado.”
8Кэч Фиул омулуй есте Домн ши ал Сабатулуй.”
9Partindo dali, ele foi à sinagoga deles.
9Исус а плекат де аколо ши а интрат ын синагогэ.
10E eis que estava ali um homem com uma das mãos ressequida. Eles lhe perguntaram: “É lícito curar no sábado?”, para que pudessem acusá-lo.
10Ши ятэ кэ ын синагогэ ера ун ом каре авя о мынэ ускатэ. Ей, ка сэ поатэ ынвинуи пе Исус, Л-ау ынтребат: „Есте ынгэдуит а виндека ын зилеле де Сабат?”
11Ele lhes disse: “Qual de vocês, tendo uma ovelha, se ela cair num buraco no sábado, não a agarrará e a tirará de lá?
11Ел ле-а рэспунс: „Чине есте омул ачела динтре вой каре, дакэ аре о оае ши-йкаде ынтр-о гроапэ, ын зиуа Сабатулуй, сэ н-о апуче ши с-о скоатэ афарэ?
12Quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer o bem no sábado.”
12Ку кыт май де прец есте деч ун ом декыт о оае? Де ачея есте ынгэдуит а фаче бине ын зилеле де Сабат.”
13Então ele disse ao homem: “Estenda a sua mão.” Ele a estendeu, e ela foi restaurada, ficando sã como a outra.
13Атунч а зис омулуй ачелуя: „Ынтинде-ць мына!” Ел а ынтинс-о ши мына с-а фэкут сэнэтоасэ, ка ши чялалтэ.
14Mas os fariseus saíram e conspiraram para matá-lo.
14Фарисеий ау ешит афарэ ши с-ау сфэтуит кум сэ омоаре пе Исус.
15Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Grandes multidões o seguiram, e ele curou a todos,
15Дар Исус, ка унул каре штия лукрул ачеста, а плекат де аколо. Дупэ Ел ау мерс мулте нороаде. Ел а тэмэдуит пе тоць болнавий
16e lhes ordenou que não o tornassem conhecido,
16ши ле-а порунчит ку тот динадинсул сэ ну-Л факэ куноскут,
17para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías, que disse:
17ка сэ се ымплиняскэ че фусесе вестит прин пророкул Исая, каре зиче:
18“Eis o meu servo, a quem escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se agrada. Porei sobre ele o meu Espírito, e ele proclamará justiça às nações.
18„Ятэ Робул Меу, пе каре Л-ам алес, Пряюбитул Меу, ын каре суфлетул Меу ышь гэсеште плэчеря. Вой пуне Духул Меу песте Ел ши ва вести нямурилор жудеката.
19Ele não contenderá, nem gritará, e ninguém ouvirá a sua voz nas ruas.
19Ел ну Се ва луа ла чартэ, нич ну ва стрига. Ши нимень ну-Й ва аузи гласул пе улице.
20Ele não esmagará a cana rachada, nem apagará o pavio que fumega, até que leve a justiça à vitória.
20Ну ва фрынӂе о трестие руптэ ши нич ну ва стинӂе ун фитил каре фумегэ, пынэ ва фаче сэ бируе жудеката.
21Em seu nome, as nações esperarão.”
21Ши нямуриле вор нэдэждуи ын Нумеле Луй.”
22Então, foi trazido a ele um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, de modo que o cego e mudo falava e via.
22Атунч, Й-ау адус ун ындрэчит орб ши мут ши Исус л-а тэмэдуит, аша кэ мутул ворбя ши ведя.
23Todas as multidões ficaram maravilhadas e diziam: “Será este o filho de Davi?”
23Тоате нороаделе, мирате, зичяу: „Ну кумва есте ачеста Фиул луй Давид?”
24Mas os fariseus, ouvindo isso, disseram: “Este homem não expulsa demônios senão por Belzebu, o príncipe dos demônios.”
24Кынд ау аузит фарисеий лукрул ачеста, ау зис: „Омул ачеста ну скоате драчий декыт ку Беелзебул, домнул драчилор!”
25Conhecendo os pensamentos deles, Jesus lhes disse: “Todo reino dividido contra si mesmo é levado à desolação, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
25Исус, каре ле куноштя гындуриле, ле-а зис: „Орьче ымпэрэцие дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь есте пустиитэ ши орьче четате сау касэ дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь ну поате дэйнуи.
26Se Satanás expulsa a Satanás, ele está dividido contra si mesmo. Como, então, o seu reino subsistirá?
26Дакэ Сатана скоате пе Сатана, есте дезбинат; деч кум поате дэйнуи ымпэрэция луй?
27E se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Portanto, eles mesmos serão os juízes de vocês.
27Ши дакэ Еу скот афарэ драчий ку ажуторул луй Беелзебул, фиий воштри ку чине-й скот? Де ачея, ей вор фи жудекэторий воштри.
28Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso demônios, então o Reino de Deus chegou até vocês.
28Дар дакэ Еу скот афарэ драчий ку Духул луй Думнезеу, атунч Ымпэрэциялуй Думнезеу а венит песте вой.
29Ou como alguém pode entrar na casa do homem forte e saquear os seus bens, se primeiro não amarrar o homem forte? Então, saqueará a sua casa.
29Сау,кум поате чинева сэ интре ын каса челуй таре ши сэ-й жефуяскэ господэрия, дакэ н-а легат май ынтый пе чел таре? Нумай атунч ый ва жефуи каса.
30“Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
30Чине ну есте ку Мине есте ымпотрива Мя ши чине ну стрынӂе ку Мине рисипеште.
31Portanto, eu lhes digo: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
31Де ачея вэ спун: Орьчепэкат ши орьче хулэ вор фи ертате оаменилор, дархула ымпотрива Духулуй Сфынт ну ле ва фи ертатэ.
32Quem falar uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas quem falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem nesta era, nem na que está por vir.
32Орьчине ва ворбиымпотрива Фиулуй омулуй ва фи ертат, дар орьчине ва ворби ымпотрива Духулуй Сфынт ну ва фи ертат нич ын вякул ачеста, нич ын чел виитор.
33“Ou façam a árvore boa e o seu fruto bom, ou façam a árvore má e o seu fruto mau; pois a árvore é conhecida pelo seu fruto.
33Орь фачець помул бун ши родуллуй бун, орь фачець помул рэу ши родул луй рэу; кэч помул се куноаште дупэ родул луй.
34Raça de víboras, como vocês podem falar coisas boas, sendo maus? Pois da abundância do coração, a boca fala.
34Пуйде нэпырчь, кум аць путя вой сэ спунець лукрурь буне, кынд вой сунтець рэй? Кэчдин присосул инимий ворбеште гура.
35O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau, do seu mau tesouro, tira coisas más.
35Омул бун скоате лукрурь буне дин вистиерия бунэ а инимий луй, дар омул рэу скоате лукрурь реле дин вистиерия ря а инимий луй.
36Eu lhes digo que de toda palavra inútil que os homens disserem, darão conta dela no dia do juízo.
36Вэ спун кэ, ын зиуа жудекэций, оамений вор да сокотялэ де орьче кувынт нефолоситор, пе каре-л вор фи ростит.
37Pois pelas suas palavras você será justificado, e pelas suas palavras você será condenado.”
37Кэч дин кувинтеле тале вей фи скос фэрэ винэ ши дин кувинтеле тале вей фи осындит.”
38Então, alguns dos escribas e fariseus responderam: “Mestre, queremos ver um sinal seu.”
38Атунч, уний дин кэртурарь ши дин фарисей ау луат кувынтул ши Й-ау зис: „Ынвэцэторуле, ам вря сэ ведем ун семн де ла Тине!”
39Mas ele lhes respondeu: “Uma geração má e adúltera pede um sinal, mas nenhum sinal lhe será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
39Дрепт рэспунс, Ел ле-а зис: „Ун ням виклян ши прякурварчере ун семн, дар ну и се ва да алт семн декыт семнул пророкулуй Иона.
40Pois, assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
40Кэч, дупэ кум Иона а стат трей зиле ши трей нопць ын пынтечеле китулуй, тот аша ши Фиул омулуй ва ста трей зиле ши трей нопць ын инима пэмынтулуй.
41Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração e a condenarão, pois se arrependeram ao ouvir a pregação de Jonas; e eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
41Бэрбацийдин Ниниве се вор скула алэтурь де нямул ачеста ын зиуа жудекэций ши-лвор осынди, пентру кэей с-ау покэит ла проповэдуиря луй Иона; ши ятэ кэ аич есте Унул май маре декыт Иона.
42A Rainha do Sul se levantará no juízo com esta geração e a condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
42Ымпэрэтясаде ла Мязэзи се ва скула алэтурь де нямул ачеста ын зиуа жудекэций ши-л ва осынди, пентру кэ еа а венит де ла марӂиниле пэмынтулуй ка сэ аудэ ынцелепчуня луй Соломон; ши ятэ кэ аич есте Унул май маре декыт Соломон.
43“Quando um espírito imundo sai de um homem, ele passa por lugares áridos buscando descanso, e não o encontra.
43Духулнекурат, кынд а ешит динтр-ун ом, умблэприн локурь фэрэ апэ, кэутынд одихнэ ши н-о гэсеште.
44Então ele diz: 'Voltarei para a minha casa, de onde saí'; e, quando volta, a encontra vazia, varrida e em ordem.
44Атунч зиче: ‘Мэ вой ынтоарче ын каса мя, де унде ам ешит.’ Ши, кынд вине ын еа, о гэсеште гоалэ, мэтуратэ ши ымподобитэ.
45Então ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e eles entram e habitam ali. A condição final daquele homem torna-se pior do que a primeira. Assim também acontecerá a esta geração má.”
45Атунч се дуче ши я ку ел алте шапте духурь май реле декыт ел: интрэ ын касэ, локуеск аколо, шистаря дин урмэ а омулуй ачестуя ажунӂе май ря декыт чя динтый. Токмай аша се ва ынтымпла ши ку ачест ням виклян.”
46Enquanto ele ainda falava às multidões, eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar com ele.
46Пе кынд ворбя ынкэ Исус нороаделор, ятэ кэ мама ши фраций Луй стэтяу афарэ ши кэутау сэ ворбяскэ ку Ел.
47Alguém lhe disse: “Eis que sua mãe e seus irmãos estão lá fora, procurando falar com você.”
47Атунч, чинева Й-а зис: „Ятэ, мама Та ши фраций Тэй стау афарэ ши каутэ сэ ворбяскэ ку Тине.”
48Mas ele respondeu àquele que lhe falou: “Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?”
48Дар Исус а рэспунс челуй че-Й адусесе штиря ачаста: „Чине есте мама Мя ши каре сунт фраций Мей?”
49Ele estendeu a mão para os seus discípulos e disse: “Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
49Апой, Шь-а ынтинс мына спре ученичий Сэй ши а зис: „Ятэ мама Мя ши фраций Мей!
50Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.”
50Кэч орьчинефаче воя Татэлуй Меу каре есте ын черурь, ачела Ымь есте фрате, сорэ ши мамэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.