Mateus 21
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betesfagé, ao Monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
1Кынд с-ау апропият де Иерусалим ши ау ажунс ла Бетфаге, ынспре Мунтеле Мэслинилор, Исус а тримис дой ученичь
2dizendo-lhes: “Vão ao povoado que está em frente a vocês, e logo encontrarão uma jumenta amarrada, e um jumentinho com ela. Desamarrem-nos e tragam-nos para mim.
2ши ле-а зис: „Дучеци-вэ ын сатул динаинтя воастрэ. Ын ел вець гэси ындатэ о мэгэрицэ легатэ ши ун мэгэруш ымпреунэ ку еа; дезлегаци-й ши адучеци-й ла Мине.
3Se alguém lhes disser alguma coisa, vocês dirão: 'O Senhor precisa deles', e logo ele os enviará.”
3Дакэ вэ ва зиче чинева чева, сэ спунець кэ Домнул аре требуинцэ де ей. Ши ындатэ ый ва тримите.”
4Tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito por meio do profeta, que disse:
4Дар тоате ачесте лукрурь с-ау ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ че фусесе вестит прин пророкул каре зиче:
5“Diga à filha de Sião: eis que o seu Rei vem a você, humilde, e montado em um jumento, sobre um jumentinho, cria de jumenta.”
5„Спунець фийчей Сионулуй: ‘Ятэ, Ымпэратул тэу вине ла тине, блынд ши кэларе пе ун мэгар, пе ун мэгэруш, мынзул уней мэгэрице.’”
6Os discípulos foram e fizeram exatamente como Jesus lhes havia ordenado.
6Ученичий с-ау дус ши ау фэкут кум ле порунчисе Исус.
7Trouxeram a jumenta e o jumentinho, colocaram suas roupas sobre eles, e ele montou.
7Ау адус мэгэрица ши мэгэрушул, шь-ау пус хайнеле песте ей ши Ел а шезут дясупра.
8Uma multidão muito grande estendeu suas roupas pelo caminho. Outros cortaram ramos de árvores e os espalharam pelo caminho.
8Чей май мулць дин нород ышь аштерняу хайнеле пе друм; алций тэяу рамурь дин копачь ши ле пресэрау пе друм.
9As multidões que iam adiante dele e as que o seguiam clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!”
9Нороаделе каре мерӂяу ынаинтя луй Исус ши челе че веняу ын урмэ стригау: „Осана, Фиул луй Давид! Бинекувынтат есте Чел че вине ын Нумеле Домнулуй! Осана ын черуриле пряыналте!”
10Quando ele entrou em Jerusalém, toda a cidade se agitou, perguntando: “Quem é este?”
10Кынд а интрат ын Иерусалим, тоатэ четатя с-а пус ын мишкаре ши фиекаре зичя: „Чине есте Ачеста?”
11As multidões respondiam: “Este é o profeta, Jesus, de Nazaré da Galileia.”
11„Есте Исус, Пророкул, дин Назаретул Галилеий”, рэспундяу нороаделе.
12Jesus entrou no templo de Deus e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
12Исус а интрат ын Темплул луй Думнезеу. А дат афарэ пе тоць чей че виндяу ши кумпэрау ын Темплу, а рэстурнат меселе скимбэторилор де бань ши скаунеле челор че виндяу порумбей
13Ele lhes disse: “Está escrito: 'A minha casa será chamada casa de oração', mas vocês fizeram dela um covil de ladrões!”
13ши ле-а зис: „Есте скрис: ‘КасаМя се ва кема о касэ де ругэчуне.’ Дарвой аць фэкут дин еа о пештерэ де тылхарь.”
14Os cegos e os mancos vieram a ele no templo, e ele os curou.
14Ниште орбь ши шкьопь ау венит ла Ел ын Темплу ши Ел й-а виндекат.
15Mas quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que ele fazia, e as crianças clamando no templo e dizendo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados,
15Дар преоций чей май де сямэ ши кэртурарий, кынд ау вэзут минуниле пе каре ле фэчя ши пе копий стригынд ын Темплу ши зикынд: „Осана, Фиул луй Давид!”, с-ау умплут де мыние.
16e lhe disseram: “Você está ouvindo o que estes estão dizendo?” Jesus lhes disse: “Sim. Vocês nunca leram: 'Da boca das crianças e dos recém-nascidos, tu aperfeiçoaste o louvor'?”
16Ши Й-ау зис: „Аузь че зик ачештя?” „Да” , ле-а рэспунс Исус. „Оаре н-аць читит ничодатэ кувинтеле ачестя: ‘Ту ай скос лауде дингура прунчилор ши дин гура челор че суг’?”
17Ele os deixou e saiu da cidade para Betânia, e acampou ali.
17Ши, лэсынду-й, а ешит дин четате ши С-а ындрептат спре Бетания ши а рэмас аколо.
18De manhã, ao voltar para a cidade, ele teve fome.
18Диминяца, пе кынд Се ынторчя ын четате, Й-а фост фоаме.
19Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela e não encontrou nada nela, a não ser folhas. Ele lhe disse: “Nunca mais dê fruto!” Imediatamente a figueira secou.
19А вэзут ун смокин лынгэ друм ши С-а апропият де ел, дар н-а гэсит декыт фрунзе ши й-а зис: „Де акум ынколо, ын вяк сэ ну май дя род дин тине!” Ши ындатэ смокинул с-а ускат.
20Quando os discípulos viram isso, ficaram maravilhados e disseram: “Como a figueira secou tão depressa?”
20Ученичий, кынд ау вэзут ачест лукру, с-ау мират ши ау зис: „Кум де с-а ускат смокинул ачеста ынтр-о клипэ?”
21Jesus lhes respondeu: “Em verdade lhes digo: se vocês tiverem fé e não duvidarem, não apenas farão o que foi feito à figueira, mas até mesmo se disserem a este monte: ‘Levante-se e jogue-se no mar’, isso será feito.
21Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ, дакэвець авя крединцэ ши нувэ вець ындои, вець фаче ну нумай че с-а фэкут смокинулуй ачестуя, чи, кяр дакэ аць зиче мунтелуй ачестуя: ‘Ридикэ-те де аич ши арункэ-те ын маре’, се ва фаче.
22E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.”
22Тотче вець чере ку крединцэ, прин ругэчуне, вець прими.”
23Quando ele entrou no templo, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele enquanto ele ensinava, e perguntaram: “Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu essa autoridade?”
23Исус С-а дус ын Темплу ши, пе кынд ынвэца нородул, ау венит ла Ел преоций чей май де сямэ ши бэтрыний нородулуй ши Й-ау зис: „Ку че путере фачь Ту лукруриле ачестя ши чине Ць-а дат путеря ачаста?”
24Jesus lhes respondeu: “Eu também lhes farei uma pergunta; se me responderem, eu também lhes direi com que autoridade faço estas coisas.
24Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Вэ вой пуне ши Еу о ынтребаре ши, дакэ-Мь вець рэспунде ла еа, вэ вой спуне ши Еу ку че путере фак ачесте лукрурь.
25O batismo de João, de onde era? Do céu ou dos homens?” Eles discutiam entre si, dizendo: “Se dissermos: 'Do céu', ele nos perguntará: 'Então, por que vocês não creram nele?'
25Ботезул луй Иоан де унде веня? Дин чер сау де ла оамень?” Дар ей ворбяу ынтре ей ши зичяу: „Дакэ вом рэспунде: ‘Дин чер’, не ва спуне: ‘Атунч де че ну л-аць крезут?’
26Mas se dissermos: 'Dos homens', temos medo da multidão, pois todos consideram João como um profeta.”
26Ши дакэ вом рэспунде: ‘Де ла оамень’, не темем де нород, пентру кэ тоць сокотеск пе Иоан дрепт пророк.”
27Então responderam a Jesus: “Não sabemos.” Ele também lhes disse: “Tampouco eu lhes direi com que autoridade faço estas coisas.
27Атунч ау рэспунс луй Исус: „Ну штим!” Ши Ел, ла рындул Луй, ле-а зис: „Нич Еу ну вэ вой спуне ку че путере фак ачесте лукрурь.
28Mas o que vocês acham? Um homem tinha dois filhos; chegando ao primeiro, disse: 'Filho, vá trabalhar hoje na minha vinha.'
28Че кредець? Ун ом авя дой фечорь. С-а дус ла чел динтый ши й-а зис: ‘Фиуле, ду-те астэзь де лукрязэ ын вия мя!’
29Ele respondeu: 'Não quero', mas depois mudou de ideia e foi.
29‘Ну вряу’, й-а рэспунс ел. Ын урмэ, й-а пэрут рэу ши с-а дус.
30Chegando ao segundo, disse a mesma coisa. Ele respondeu: 'Eu vou, senhor', mas não foi.
30С-а дус ши ла челэлалт ши й-а спус тот аша. Ши фиул ачеста а рэспунс: ‘Мэ дук, доамне!’ Ши ну с-а дус.
31Qual dos dois fez a vontade do pai?” Eles lhe disseram: “O primeiro.” Jesus lhes disse: “Em verdade lhes digo que os cobradores de impostos e as prostitutas estão entrando no Reino de Deus antes de vocês.
31Каре дин амындой а фэкут воя татэлуй сэу?” „Чел динтый”, ау рэспунс ей. Ши Исус ле-а зис: „Адевэратвэ спун кэ вамеший ши курвеле мерг ынаинтя воастрэ ын Ымпэрэция луй Думнезеу.
32Porque João veio a vocês no caminho da justiça, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram nele. E vocês, mesmo depois de verem isso, não se arrependeram a ponto de crer nele.
32Фииндкэ Иоана венит ла вой умблынд ын каля неприхэнирий ши ну л-аць крезут. Дарвамеший ши курвеле л-ау крезут. Ши, мэкар кэ аць вэзут лукрул ачеста, ну в-аць кэит ын урмэ ка сэ-л кредець.
33“Ouçam outra parábola. Havia um homem, dono de uma propriedade, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, construiu uma torre, arrendou-a a lavradores e viajou para outro país.
33Аскултаць о алтэ пилдэ. Ера ун ом, ун господар, каре а сэдит о вие. А ымпрежмуит-о ку ун гард, а сэпат ун тяск ын еа ши а зидит ун турн. Апой а дат-о унор виерь ши а плекатын алтэ царэ.
34Quando se aproximou o tempo da colheita, ele enviou seus servos aos lavradores para receber os seus frutos.
34Кынд а венит время роаделор, а тримис пе робий сэй ла виерь, касэ я партя луй де род.
35Os lavradores agarraram os servos dele, espancaram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
35Виерийау пус мына пе робий луй ши пе унул л-ау бэтут, пе алтул л-ау оморыт, яр пе алтул л-ау учис ку петре.
36Novamente, ele enviou outros servos, em maior número que os primeiros; e eles os trataram da mesma forma.
36А май тримис алць робь, май мулць декыт чей динтый; ши виерий й-ау примит ла фел.
37Por fim, ele lhes enviou o seu filho, dizendo: 'Eles respeitarão o meu filho.'
37Ла урмэ, а тримис ла ей пе фиул сэу, зикынд: ‘Вор прими ку чинсте пе фиул меу!’
38Mas os lavradores, quando viram o filho, disseram entre si: 'Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo e tomar posse da sua herança.'
38Дар виерий, кынд ау вэзут пе фиул, ау зис ынтре ей: ‘Ятэмоштениторул; веницьсэ-л оморым ши сэ пунем стэпынире пе моштениря луй.’
39Então eles o agarraram, lançaram-no para fora da vinha e o mataram.
39Шиау пус мына пе ел, л-ау скос афарэ дин вие ши л-ау оморыт.
40Portanto, quando vier o senhor da vinha, o que ele fará àqueles lavradores?”
40Акум, кынд ва вени стэпынул вией, че ва фаче ел виерилор ачелора?”
41Eles lhe disseram: “Ele destruirá miseravelmente aqueles homens miseráveis, e arrendará a vinha a outros lavradores, que lhe darão os frutos no tempo certo.”
41Ей Й-ау рэспунс: „Пе тикэлоший ачея, тикэлос ый ва перде, ши вия о ва да алтор виерь, каре-й вор да роаделе ла время лор.”
42Jesus lhes disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: 'A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular. Isso veio do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos'?
42Исус ле-а зис: „Н-ацьчитит ничодатэ ын Скриптурь кэ: ‘Пятра пе каре ау лепэдат-о зидарий а ажунс сэ фие пусэ ын капул унгюлуй; Домнул а фэкут ачест лукру ши есте минунат ын окий ноштри’?
43“Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e será dado a uma nação que produza os seus frutos.
43Де ачея, вэ спун кэЫмпэрэция луй Думнезеу ва фи луатэ де ла вой ши ва фи датэ унуй ням каре ва адуче роаделе кувените.
44Aquele que cair sobre esta pedra será despedaçado, mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.”
44Чине вакэдя песте пятра ачаста вафи здробит де еа, яр пе ачела песте каре ва кэдя еа, ыл ва спулбера.”
45Quando os principais sacerdotes e os fariseus ouviram as suas parábolas, perceberam que ele falava a respeito deles.
45Дупэ че ау аузит пилделе Луй, преоций чей май де сямэ ши фарисеий ау ынцелес кэ Исус ворбеште деспре ей
46E, embora procurassem prendê-lo, tiveram medo das multidões, porque elas o consideravam um profeta.
46ши кэутау сэ-Л приндэ, дар се темяу де нороаде, пентру кэ еле Ыл сокотяу дрепт пророк.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.