Matteus 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Toen zij Jerusalem naderden, en te Bétfage bij de Olijfberg waren gekomen, zond Jesus twee leerlingen vooruit,
1Кынд с-ау апропият де Иерусалим ши ау ажунс ла Бетфаге, ынспре Мунтеле Мэслинилор, Исус а тримис дой ученичь
2en zei tot hen: Gaat naar het dorp, dat tegenover u ligt; terstond zult gij er een ezelin vinden, die is vastgebonden. met een veulen erbij; maakt ze los en brengt ze Mij.
2ши ле-а зис: „Дучеци-вэ ын сатул динаинтя воастрэ. Ын ел вець гэси ындатэ о мэгэрицэ легатэ ши ун мэгэруш ымпреунэ ку еа; дезлегаци-й ши адучеци-й ла Мине.
3Zo iemand u een bemerking maakt, zegt hem dan: De Heer heeft ze nodig. En dadelijk zal hij ze laten gaan.
3Дакэ вэ ва зиче чинева чева, сэ спунець кэ Домнул аре требуинцэ де ей. Ши ындатэ ый ва тримите.”
4Dit alles geschiedde, opdat vervuld zou worden, wat door den profeet was voorspeld:
4Дар тоате ачесте лукрурь с-ау ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ че фусесе вестит прин пророкул каре зиче:
5“Zegt tot de dochter van Sion: Zie, uw Koning komt naar u toe, Zachtmoedig, op een ezel gezeten, Op een veulen, het jong van een lastdier.”
5„Спунець фийчей Сионулуй: ‘Ятэ, Ымпэратул тэу вине ла тине, блынд ши кэларе пе ун мэгар, пе ун мэгэруш, мынзул уней мэгэрице.’”
6De leerlingen gingen heen, en deden wat Jesus hun bevolen had.
6Ученичий с-ау дус ши ау фэкут кум ле порунчисе Исус.
7Ze brachten de ezelin met het veulen mee, legden er hun mantels op, en Hij zette Zich daarop neer.
7Ау адус мэгэрица ши мэгэрушул, шь-ау пус хайнеле песте ей ши Ел а шезут дясупра.
8Nu spreidde het talrijke volk zijn mantels uit over de weg; anderen sneden takken van de bomen, en strooiden ze op de weg.
8Чей май мулць дин нород ышь аштерняу хайнеле пе друм; алций тэяу рамурь дин копачь ши ле пресэрау пе друм.
9En de scharen, die voorop gingen en volgden, riepen uit: Hosanna den Zoon van David; Gezegend die komt in de naam des Heren; Hosanna in den hogen!
9Нороаделе каре мерӂяу ынаинтя луй Исус ши челе че веняу ын урмэ стригау: „Осана, Фиул луй Давид! Бинекувынтат есте Чел че вине ын Нумеле Домнулуй! Осана ын черуриле пряыналте!”
10En toen Hij Jerusalem was binnengereden, kwam de hele stad in beroering, en men zeide: Wie is dat?
10Кынд а интрат ын Иерусалим, тоатэ четатя с-а пус ын мишкаре ши фиекаре зичя: „Чине есте Ачеста?”
11De scharen antwoordden: Dat is Jesus, de profeet van Názaret in Galilea.
11„Есте Исус, Пророкул, дин Назаретул Галилеий”, рэспундяу нороаделе.
12Jesus trad de tempel binnen, dreef er allen uit, die in de tempel verkochten en kochten, en smeet de tafels van de wisselaars en de stoelen der duivenverkopers omver.
12Исус а интрат ын Темплул луй Думнезеу. А дат афарэ пе тоць чей че виндяу ши кумпэрау ын Темплу, а рэстурнат меселе скимбэторилор де бань ши скаунеле челор че виндяу порумбей
13Hij sprak tot hen: Er staat geschreven: “Mijn huis zal heten een huis van gebed; maar gij hebt er een rovershol van gemaakt”.
13ши ле-а зис: „Есте скрис: ‘КасаМя се ва кема о касэ де ругэчуне.’ Дарвой аць фэкут дин еа о пештерэ де тылхарь.”
14En er kwamen blinden en kreupelen in de tempel naar Hem toe, en Hij genas ze.
14Ниште орбь ши шкьопь ау венит ла Ел ын Темплу ши Ел й-а виндекат.
15Toen de opperpriesters en schriftgeleerden de wonderen zagen die Hij verrichtte, en de knapen die in de tempel riepen: “Hosanna den Zoon van David”, werden ze verontwaardigd.
15Дар преоций чей май де сямэ ши кэртурарий, кынд ау вэзут минуниле пе каре ле фэчя ши пе копий стригынд ын Темплу ши зикынд: „Осана, Фиул луй Давид!”, с-ау умплут де мыние.
16Ze zeiden tot Hem: Hoort Gij niet, wat ze roepen? Jesus antwoordde hun: Zeker; hebt gij nooit gelezen: “Uit de mond van kind en zuigeling stemt Gij U een loflied aan?”
16Ши Й-ау зис: „Аузь че зик ачештя?” „Да” , ле-а рэспунс Исус. „Оаре н-аць читит ничодатэ кувинтеле ачестя: ‘Ту ай скос лауде дингура прунчилор ши дин гура челор че суг’?”
17Hij liet hen staan, ging de stad uit naar Betánië, en overnachtte daar.
17Ши, лэсынду-й, а ешит дин четате ши С-а ындрептат спре Бетания ши а рэмас аколо.
18Toen Hij de volgende morgen naar de stad terugkeerde, kreeg Hij honger.
18Диминяца, пе кынд Се ынторчя ын четате, Й-а фост фоаме.
19Hij zag een vijgeboom langs de weg, en ging er heen; maar hij vond er niets dan bladeren aan. Hij sprak: Nooit in der eeuwigheid komen er nog vruchten aan u. Terstond verdorde de vijgeboom.
19А вэзут ун смокин лынгэ друм ши С-а апропият де ел, дар н-а гэсит декыт фрунзе ши й-а зис: „Де акум ынколо, ын вяк сэ ну май дя род дин тине!” Ши ындатэ смокинул с-а ускат.
20De leerlingen, die dit zagen, waren verwonderd, en zeiden: Hoe is de vijgeboom zo eensklaps verdord?
20Ученичий, кынд ау вэзут ачест лукру, с-ау мират ши ау зис: „Кум де с-а ускат смокинул ачеста ынтр-о клипэ?”
21Jesus antwoordde hun: Voorwaar. Ik zeg u: Zo gij geloof hebt en niet twijfelt, zult gij dit niet alleen met de vijgeboom doen, maar zelfs als gij tot deze berg zult zeggen: “Hef u op en werp u in zee”, dan zal het gebeuren.
21Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ, дакэвець авя крединцэ ши нувэ вець ындои, вець фаче ну нумай че с-а фэкут смокинулуй ачестуя, чи, кяр дакэ аць зиче мунтелуй ачестуя: ‘Ридикэ-те де аич ши арункэ-те ын маре’, се ва фаче.
22En al wat gij in uw gebed met geloof zult vragen, zult gij verkrijgen.
22Тотче вець чере ку крединцэ, прин ругэчуне, вець прими.”
23Toen Hij daarna in de tempel gekomen was, en daar leerde, traden de oversten der priesters en de oudsten van het volk op Hem toe, en zeiden: Met welk recht doet Gij dit alles; en wie heeft U dit recht gegeven?
23Исус С-а дус ын Темплу ши, пе кынд ынвэца нородул, ау венит ла Ел преоций чей май де сямэ ши бэтрыний нородулуй ши Й-ау зис: „Ку че путере фачь Ту лукруриле ачестя ши чине Ць-а дат путеря ачаста?”
24Jesus antwoordde hun: Ook Ik zal u een vraag stellen; zo gij er Mij op antwoordt, zal ook Ik u zeggen, met welk recht Ik dit alles doe.
24Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Вэ вой пуне ши Еу о ынтребаре ши, дакэ-Мь вець рэспунде ла еа, вэ вой спуне ши Еу ку че путере фак ачесте лукрурь.
25Waar was het doopsel van Johannes vandaan; van de hemel of van de mensen? Ze overlegden bij zichzelf:
25Ботезул луй Иоан де унде веня? Дин чер сау де ла оамень?” Дар ей ворбяу ынтре ей ши зичяу: „Дакэ вом рэспунде: ‘Дин чер’, не ва спуне: ‘Атунч де че ну л-аць крезут?’
26Als we zeggen: “van de hemel”, dan zal Hij ons toevoegen: “Waarom hebt gij hem dan niet geloofd?” Zeggen we: “van de mensen”, dan hebben we het volk te vrezen: want allen houden Johannes voor een profeet.
26Ши дакэ вом рэспунде: ‘Де ла оамень’, не темем де нород, пентру кэ тоць сокотеск пе Иоан дрепт пророк.”
27Ze gaven dus Jesus ten antwoord: We weten het niet. Nu sprak Hij tot hen eveneens: Dan zeg Ik u evenmin, met welk recht Ik dit alles doe.
27Атунч ау рэспунс луй Исус: „Ну штим!” Ши Ел, ла рындул Луй, ле-а зис: „Нич Еу ну вэ вой спуне ку че путере фак ачесте лукрурь.
28Wat dunkt u? Iemand had twee zonen. Hij ging naar den eerste en sprak: Mijn zoon, ga vandaag in mijn wijngaard werken.
28Че кредець? Ун ом авя дой фечорь. С-а дус ла чел динтый ши й-а зис: ‘Фиуле, ду-те астэзь де лукрязэ ын вия мя!’
29Deze antwoordde: Ik ga, heer; maar hij ging niet.
29‘Ну вряу’, й-а рэспунс ел. Ын урмэ, й-а пэрут рэу ши с-а дус.
30Hij kwam bij den ander, en zei hetzelfde. Deze antwoordde: Ik wil niet; maar later kwam hij tot inkeer en ging.
30С-а дус ши ла челэлалт ши й-а спус тот аша. Ши фиул ачеста а рэспунс: ‘Мэ дук, доамне!’ Ши ну с-а дус.
31Wie van de twee heeft de wil van zijn vader volbracht? Ze zeiden: De laatste. Jesus sprak tot hen: Voorwaar, Ik zeg u: De tollenaars en zondaressen zullen eerder in het rijk Gods binnengaan dan gij.
31Каре дин амындой а фэкут воя татэлуй сэу?” „Чел динтый”, ау рэспунс ей. Ши Исус ле-а зис: „Адевэратвэ спун кэ вамеший ши курвеле мерг ынаинтя воастрэ ын Ымпэрэция луй Думнезеу.
32Want Johannes kwam tot u langs de weg der gerechtigheid, en gij hebt hem niet geloofd; maar de tollenaars en zondaressen hebben hem wel geloofd. En zelfs toen gij dit hebt gezien, zijt gij nog niet tot inkeer gekomen, en in hem gaan geloven.
32Фииндкэ Иоана венит ла вой умблынд ын каля неприхэнирий ши ну л-аць крезут. Дарвамеший ши курвеле л-ау крезут. Ши, мэкар кэ аць вэзут лукрул ачеста, ну в-аць кэит ын урмэ ка сэ-л кредець.
33Luistert naar een andere gelijkenis: Er was een huisvader, die een wijngaard plantte; hij omringde hem met een muur, groef er een wijnpers in, en bouwde er een toren op. Daarna verpachtte hij hem aan landbouwers, en vertrok naar het buitenland.
33Аскултаць о алтэ пилдэ. Ера ун ом, ун господар, каре а сэдит о вие. А ымпрежмуит-о ку ун гард, а сэпат ун тяск ын еа ши а зидит ун турн. Апой а дат-о унор виерь ши а плекатын алтэ царэ.
34Toen nu de tijd van de oogst was gekomen, zond hij zijn dienaars naar de landbouwers, om de hem verschuldigde vruchten in ontvangst te nemen.
34Кынд а венит время роаделор, а тримис пе робий сэй ла виерь, касэ я партя луй де род.
35Maar de landbouwers grepen zijn dienaars vast; den een sloegen ze, een ander doodden, een derde stenigden ze.
35Виерийау пус мына пе робий луй ши пе унул л-ау бэтут, пе алтул л-ау оморыт, яр пе алтул л-ау учис ку петре.
36Weer zond hij andere dienaars, talrijker nog dan de vorige; en ze behandelden hen op dezelfde wijze.
36А май тримис алць робь, май мулць декыт чей динтый; ши виерий й-ау примит ла фел.
37Ten laatste zond hij zijn zoon tot hen; want hij sprak: Voor mijn zoon zullen ze wel ontzag hebben.
37Ла урмэ, а тримис ла ей пе фиул сэу, зикынд: ‘Вор прими ку чинсте пе фиул меу!’
38Maar toen de landbouwers den zoon zagen komen, zeiden ze onder elkaar: Dat is de erfgenaam; komt, laten we hem doden; dan zullen wij zijn erfenis krijgen.
38Дар виерий, кынд ау вэзут пе фиул, ау зис ынтре ей: ‘Ятэмоштениторул; веницьсэ-л оморым ши сэ пунем стэпынире пе моштениря луй.’
39Ze grepen hem vast, wierpen hem buiten de wijngaard, en doodden hem.
39Шиау пус мына пе ел, л-ау скос афарэ дин вие ши л-ау оморыт.
40Wanneer nu de heer van de wijngaard terugkomt, wat zal hij dan met die landbouwers doen?
40Акум, кынд ва вени стэпынул вией, че ва фаче ел виерилор ачелора?”
41Ze zeiden: Hij zal de booswichten een schrikkelijke dood doen sterven, en zijn wijngaard aan andere landbouwers verpachten, die hem te rechter tijd de vruchten brengen.
41Ей Й-ау рэспунс: „Пе тикэлоший ачея, тикэлос ый ва перде, ши вия о ва да алтор виерь, каре-й вор да роаделе ла время лор.”
42Jesus sprak tot hen: Hebt gij niet in de Schriften gelezen: “De steen, die de bouwlieden hebben verworpen, Is de hoeksteen geworden; De Heer heeft het gedaan: Een wonder is het in onze ogen.”
42Исус ле-а зис: „Н-ацьчитит ничодатэ ын Скриптурь кэ: ‘Пятра пе каре ау лепэдат-о зидарий а ажунс сэ фие пусэ ын капул унгюлуй; Домнул а фэкут ачест лукру ши есте минунат ын окий ноштри’?
43Daarom zeg Ik u: Het rijk Gods zal u ontnomen worden, en aan een volk worden gegeven, dat er de vruchten van opbrengt.
43Де ачея, вэ спун кэЫмпэрэция луй Думнезеу ва фи луатэ де ла вой ши ва фи датэ унуй ням каре ва адуче роаделе кувените.
44En wie valt op deze steen, zal worden verbrijzeld; en op wien hij valt, dien zal hij verpletteren.
44Чине вакэдя песте пятра ачаста вафи здробит де еа, яр пе ачела песте каре ва кэдя еа, ыл ва спулбера.”
45Toen de opperpriesters en de farizeën zijn gelijkenissen hoorden, begrepen ze, dat Hij hèn had bedoeld.
45Дупэ че ау аузит пилделе Луй, преоций чей май де сямэ ши фарисеий ау ынцелес кэ Исус ворбеште деспре ей
46Ze zochten zich van Hem meester te maken, maar waren bang voor het volk; want men hield Hem voor een profeet.
46ши кэутау сэ-Л приндэ, дар се темяу де нороаде, пентру кэ еле Ыл сокотяу дрепт пророк.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.