Jeremias 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Esta é a palavra do SENHOR que veio a Jeremias a respeito da seca:
1Реч Господња која дође Јеремији о суши.
2“Judá está de luto, e as suas portas definham. Eles se assentam no chão, de luto. O clamor de Jerusalém sobe.
2Јуда тужи, и врата су му жалосна; леже на земљи у црно завити; вика из Јерусалима подиже се.
3Seus nobres mandam seus servos às águas. Eles vão às cisternas, e não encontram água. Eles voltam com seus cântaros vazios. Ficam decepcionados e confundidos, e cobrem as suas cabeças.
3Највећи између њих шаљу најмање на воду; дошавши на студенце не налазе воде, враћају се с празним судовима својим, стиде се и сраме се и покривају главу своју.
4Por causa do solo que está rachado, porque não houve chuva na terra, os lavradores estão decepcionados. Eles cobrem as suas cabeças.
4Земља је испуцала, јер не беше дажда на земљи; зато се тежаци стиде и покривају главу своју.
5Sim, até a corça no campo dá à luz e abandona a sua cria, porque não há pasto.
5И кошута у пољу оставља младе своје, јер нема траве.
6Os jumentos selvagens ficam nas colinas áridas. Eles ofegam por ar como os chacais. Seus olhos desfalecem, porque não há vegetação.
6И дивљи магарци стојећи на висовима вуку у се ветар као змајеви, очи им ишчилеше, јер нема траве.
7Embora as nossas iniquidades testifiquem contra nós, aja por amor do seu nome, SENHOR; pois as nossas rebeliões são muitas. Nós pecamos contra o Senhor.
7Кад безакоња наша сведоче на нас, Господе, учини ради имена свог; јер је много одмета наших, Теби сагрешисмо.
8Ó Esperança de Israel, seu Salvador no tempo da angústia, por que o Senhor seria como um estrangeiro na terra, e como um viajante que se desvia apenas para passar a noite?
8Надо Израиљева! Спаситељу његов у невољи! Зашто си као туђин у овој земљи и као путник који се сврати да преноћи?
9Por que seria como um homem assustado, como um guerreiro que não pode salvar? Contudo, o Senhor está no meio de nós, e nós somos chamados pelo seu nome. Não nos abandone.”
9Зашто си као уморан човек, као јунак, који не може избавити? Та, Ти си усред нас, Господе, и име је Твоје призвано на нас; немој нас оставити.
10Assim diz o SENHOR a este povo: “Eles amaram vagar por aí. Não contiveram os seus pés. Portanto, o SENHOR não os aceita. Agora ele se lembrará da iniquidade deles, e os punirá por seus pecados.”
10Овако говори Господ за народ овај: Мило им је да се скитају, не устављају ноге своје, зато нису мили Господу; сада ће се опоменути безакоња њихова и походиће грехе њихове.
11O SENHOR me disse: “Não ore pelo bem deste povo.
11Потом рече ми Господ: Не моли се за тај народ да би му било добро.
12Quando eles jejuarem, não ouvirei o seu clamor; e quando oferecerem holocausto e oferta de cereais, não os aceitarei; mas eu os consumirei pela espada, pela fome e pela peste.”
12Ако ће и постити, нећу услишити вике њихове; и ако ће принети жртве паљенице и дар, неће ми то угодити, него мачем и глађу и помором поморићу их.
13Então eu disse: “Ah, Senhor DEUS! Eis que os profetas lhes dizem: 'Vocês não verão a espada, nem terão fome; mas eu lhes darei paz garantida neste lugar'.”
13Тада рекох: Ох, Господе Господе, ево, пророци им говоре: Нећете видети мача, и неће бити глади у вас, него ћу вам дати мир поуздан на овом месту.
14Então o SENHOR me disse: “Os profetas profetizam mentiras em meu nome. Eu não os enviei. Eu não lhes dei ordem. Eu não falei com eles. Eles profetizam para vocês uma visão mentirosa, adivinhação, uma coisa inútil e o engano do seu próprio coração.
14А Господ ми рече: Лаж пророкују ти пророци у моје име, нисам их послао, нити сам им заповедио, нити сам им говорио; лажне утваре и гатање и ништавило и превару срца свог они вам пророкују.
15Portanto, assim diz o SENHOR a respeito dos profetas que profetizam em meu nome, embora eu não os tenha enviado, e que dizem: 'Espada e fome não haverá nesta terra'. Esses profetas serão consumidos pela espada e pela fome.
15Зато овако вели Господ за пророке који пророкују у моје име, а ја их нисам послао, и говоре: Неће бити мача ни глади у овој земљи: од мача и глади изгинуће ти пророци.
16O povo a quem eles profetizam será lançado nas ruas de Jerusalém por causa da fome e da espada. Não terão ninguém para sepultá-los — nem a eles, nem às suas esposas, nem aos seus filhos, nem às suas filhas, pois derramarei sobre eles a sua própria maldade.
16А народ овај, коме они пророкују, биће поваљан по улицама јерусалимским од глади и мача, и неће бити никога да их погребе, њих, жене њихове и синове њихове и кћери њихове; тако ћу излити на њих злоћу њихову.
17“Você dirá a eles esta palavra: “'Que os meus olhos derramem lágrimas de noite e de dia, e que elas não cessem; pois a virgem filha do meu povo foi despedaçada com um grande golpe, com uma ferida muito grave.
17Реци им дакле ову реч: Нека очи моје лију сузе дању и ноћу и нека не престају, јер девојка, кћи мог народа сатре се веома, од ударца прељутог.
18Se eu saio ao campo, eis os mortos à espada! Se eu entro na cidade, eis os que estão doentes de fome! Pois tanto o profeta quanto o sacerdote vagam pela terra, e não têm conhecimento.'”
18Ако изиђем у поље, ето побијених мачем; ако уђем у град, ето изнемоглих од глади; јер и пророк и свештеник отидоше у земљу коју не знају.
19O Senhor rejeitou totalmente a Judá? A sua alma detestou a Sião? Por que nos feriu, a ponto de não haver cura para nós? Esperávamos a paz, mas nenhum bem veio; e por um tempo de cura, e eis a consternação!
19Еда ли си сасвим одбацио Јуду? Еда ли је омрзао души Твојој Сион? Зашто си нас ударио тако да нам нема лека? Чекасмо мир, али нема добра; и време да оздравимо, а гле, страх.
20Nós reconhecemos, SENHOR, a nossa maldade, e a iniquidade dos nossos pais; pois pecamos contra o Senhor.
20Признајемо, Господе, злоћу своју, безакоње отаца својих, згрешили смо Ти.
21Não nos despreze, por amor do seu nome. Não desonre o trono da sua glória. Lembre-se, e não quebre a sua aliança conosco.
21Немој нас одбацити ради имена свог; немој наружити престола славе своје, опомени се завета свог с нама, немој га укинути.
22Há algum entre os ídolos vãos das nações que possa fazer chover? Ou podem os céus dar chuvas? Não é o Senhor, ó SENHOR nosso Deus? Portanto, nós esperaremos no Senhor; pois o Senhor fez todas estas coisas.
22Има ли међу таштинама у народа који да даје дажд? Или небеса, дају ли ситан дажд? Ниси ли Ти то, Господе Боже наш? Зато Тебе чекамо, јер Ти чиниш све то.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.