Jeremias 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“O pecado de Judá está escrito com um estilete de ferro, e com ponta de diamante. Está gravado na tábua do seu coração, e nas pontas dos seus altares.
1Грех је Јудин записан гвозденом писаљком и врхом од дијаманта, урезан је на плочи срца њиховог и на роговима олтара ваших,
2Até os seus filhos se lembram dos seus altares e dos seus postes de Aserá junto às árvores verdes, sobre os altos montes.
2да се синови њихови сећају олтара њихових и лугова њихових под зеленим дрветима, на високим хумовима.
3Minha montanha no campo, darei os seus bens e todos os seus tesouros como despojo, e os seus altos, por causa do pecado, em todas as suas fronteiras.
3Горо с пољем, даћу имање твоје, све благо твоје даћу да се разграби, висине твоје, за грех по свим међама твојим.
4Você mesmo abrirá mão da herança que eu lhe dei. Farei com que você sirva aos seus inimigos na terra que você não conhece, pois você acendeu um fogo na minha ira que arderá para sempre.”
4И ти ћеш и који су с тобом оставити наследство своје, које сам ти дао, и учинићу да служиш непријатељима својим у земљи које не познајеш; јер сте распалили огањ гнева мог, који ће горети до века.
5Assim diz o SENHOR: “Maldito é o homem que confia no homem, que se apoia na força da carne, e cujo coração se afasta do SENHOR.
5Овако вели Господ: Да је проклет човек који се узда у човека и који ставља тело себи за мишицу, а од Господа одступа срце његово.
6Pois ele será como um arbusto no deserto, e não verá quando o bem chegar, mas habitará os lugares secos no ermo, uma terra salgada e inabitada.
6Јер ће бити као врес у пустињи, који не осећа кад дође добро, него стоји у пустињи, на сувим местима у земљи сланој и у којој се не живи.
7“Bendito é o homem que confia no SENHOR, e cuja confiança está no SENHOR.
7Благо човеку који се узда у Господа и коме је Господ узданица.
8Pois ele será como uma árvore plantada junto às águas, que estende as suas raízes para o ribeiro, e não temerá quando chegar o calor, mas a sua folha ficará verde, e não se preocupará no ano da seca. Nem deixará de dar fruto.
8Јер ће бити као дрво усађено крај воде и које низ поток пушта жиле своје, које не осећа кад дође припека, него му се лист зелени, и сушне године не брине се и не престаје рађати род.
9O coração é enganoso mais do que todas as coisas e é extremamente corrupto. Quem o poderá conhecer?
9Срце је преварно више свега и опако: ко ће га познати?
10“Eu, o SENHOR, sondo a mente. Eu provo o coração, para dar a cada homem segundo os seus caminhos, segundo o fruto das suas ações.”
10Ја Господ испитујем срца и искушавам бубреге, да бих дао свакоме према путевима његовим и по плоду дела његових.
11Como a perdiz que choca ovos que não botou, assim é aquele que ajunta riquezas, mas não de forma justa. No meio dos seus dias, elas o deixarão. No seu fim, ele será um tolo.
11Као што јаребица лежи на јајима али не излеже, тако ко сабира богатство али с неправдом, у половини дана својих оставиће га и најпосле ће бити луд.
12Um trono glorioso, exaltado desde o princípio, é o lugar do nosso santuário.
12Место је светиње наше престо славе, високо место од почетка.
13Ó SENHOR, a esperança de Israel, todos os que te abandonam serão envergonhados. Aqueles que se afastam de mim serão escritos na terra, porque abandonaram o SENHOR, a fonte de águas vivas.
13Надо Израиљева, Господе! Сви који Те остављају нека се посраме; који одступају од мене, нека се запишу на земљи, јер оставише извор воде живе, Господа.
14Cura-me, ó SENHOR, e serei curado. Salva-me, e serei salvo; pois tu és o meu louvor.
14Исцели ме, Господе, и бићу исцељен; избави ме, и бићу избављен, јер си Ти хвала моја.
15Eis que eles me perguntam: “Onde está a palavra do SENHOR? Que ela se cumpra agora.”
15Гле, они ми говоре: Где је реч Господња? Нека дође.
16Quanto a mim, não me apressei em deixar de ser pastor após ti. Não desejei o dia da calamidade. Tu o sabes. O que saiu dos meus lábios estava diante da tua face.
16А ја се не затезах ићи за Тобом као пастир, и дан жалосни не желех, Ти знаш; шта је год изашло из уста мојих, пред Тобом је.
17Não sejas um terror para mim. Tu és o meu refúgio no dia do mal.
17Не буди ми страх, Ти си уточиште моје у злу.
18Sejam envergonhados os que me perseguem, mas não me deixes ser envergonhado. Fiquem eles aterrorizados, mas não me deixes ficar aterrorizado. Traz sobre eles o dia do mal, e destrói-os com dupla destruição.
18Нека се посраме који ме гоне, а ја не; нека се они уплаше, а ја не; пусти на њих зли дан, и двоструким поломом поломи их.
19Assim me disse o SENHOR: “Vá e coloque-se na porta dos filhos do povo, pela qual entram e saem os reis de Judá, e em todas as portas de Jerusalém.
19Овако ми рече Господ: Иди, и стани на врата синова народних, на која улазе цареви Јудини и на која излазе, и на свака врата јерусалимска.
20Diga-lhes: ‘Ouçam a palavra do SENHOR, vocês, reis de Judá, todo o Judá, e todos os habitantes de Jerusalém, que entram por estas portas:
20И реци им: Чујте реч Господњу, цареви Јудини и сви Јудејци и сви Јерусалимљани, који улазите на ова врата.
21Assim diz o SENHOR: “Tenham cuidado, e não carreguem nenhum fardo no dia de sábado, nem o tragam pelas portas de Jerusalém.
21Овако вели Господ: Чувајте се да не носите бреме у суботу и не уносите на врата јерусалимска.
22Não tirem nenhum fardo de suas casas no dia de sábado. Não façam trabalho algum, mas santifiquem o dia de sábado, como ordenei aos seus pais.
22И не износите бремена из кућа својих у суботу, и никакав посао не радите, него светите суботу, као што сам заповедио оцима вашим.
23Mas eles não ouviram. Não inclinaram os seus ouvidos, mas endureceram a sua cerviz, para não ouvirem e não receberem instrução.
23Али не послушаше нити пригнуше уха свог, него отврднуше вратом својим да не послушају и не приме науке.
24Acontecerá que, se vocês me ouvirem diligentemente”, diz o SENHOR, “para não trazerem nenhum fardo pelas portas desta cidade no dia de sábado, mas santificarem o dia de sábado, não fazendo nele trabalho algum;
24Ако ме послушате, говори Господ, да не носите бремена на врата овог града у суботу, него светите суботу не радећи у њу никакав посао,
25então entrarão pelas portas desta cidade reis e príncipes sentados no trono de Davi, andando em carruagens e montados em cavalos, eles e os seus príncipes, os homens de Judá e os habitantes de Jerusalém; e esta cidade permanecerá para sempre.
25тада ће улазити на врата града овог цареви и кнезови, који седе на престолу Давидовом, на колима и на коњима, они и кнезови њихови, Јудејци и Јерусалимљани, и стајаће овај град до века.
26Eles virão das cidades de Judá, e dos arredores de Jerusalém, da terra de Benjamim, da planície, da região montanhosa e do Sul, trazendo holocaustos, sacrifícios, ofertas de cereais e incenso, e trazendo sacrifícios de ação de graças à casa do SENHOR.
26И долазиће из градова Јудиних и из околине јерусалимске, и из земље Венијаминове, и из равнице и из гора и с југа, и доносиће жртве паљенице и приносе с даром и кадом, и жртве захвалне доносиће у дом Господњи.
27Mas se vocês não me ouvirem para santificarem o dia de sábado, e para não carregarem fardos ao entrarem pelas portas de Jerusalém no dia de sábado, então acenderei um fogo nas suas portas, e ele devorará os palácios de Jerusalém. E não se apagará.”’”
27Ако ли ме не послушате да светите суботу и не носите бремена улазећи на врата јерусалимска у суботу, онда ћу распалити огањ на вратима његовим, који ће упалити дворове јерусалимске и неће се угасити.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.