Jeremias 44
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1A palavra que veio a Jeremias a respeito de todos os judeus que moravam na terra do Egito, que moravam em Migdol, em Tafnes, em Mênfis e na região de Patros, dizendo:
1Реч која дође Јеремији за све Јудејце који живљаху у земљи мисирској, који живљаху у Мигдолу и у Тафнесу и у Нофу и у земљи Патросу, говорећи:
2“Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Vocês viram todo o mal que eu trouxe sobre Jerusalém e sobre todas as cidades de Judá. Eis que hoje elas são uma desolação, e ninguém mora nelas,
2Овако вели Господ над војскама Бог Израиљев: Ви видесте све зло што наведох на Јерусалим и на све градове Јудине, и ево су данас пусти и нема никога да живи у њима,
3por causa da maldade que cometeram para me provocar à ira, indo queimar incenso e servir a outros deuses que eles não conheciam, nem eles, nem vocês, nem os seus pais.
3за злоћу њихову коју чинише да би ме гневили ходећи да каде и служе другим боговима, којих не знаше ни они ни ви ни оци ваши.
4Contudo, eu lhes enviei todos os meus servos, os profetas, levantando-me cedo e enviando-os para dizer: “Oh, não façam esta coisa abominável que eu odeio.”
4И слах к вама све слуге своје пророке зарана једнако говорећи: Не чините тај гад на који мрзим.
5Mas eles não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos. Não se desviaram da sua maldade, para deixarem de queimar incenso a outros deuses.
5Али не послушаше нити пригнуше уха свог да се врате од злоће своје, да не каде другим боговима.
6Portanto, o meu furor e a minha ira foram derramados e se acenderam nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; e elas se tornaram em ruínas e desolação, como se vê hoje.'
6Зато се изли јарост моја и гнев мој, и разгоре се у градовима Јудиним и по улицама јерусалимским, те посташе развалине и пустош, као што се види данас.
7“Portanto, agora assim diz o SENHOR, o Deus dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Por que vocês cometem um mal tão grande contra as suas próprias almas, a ponto de eliminarem do meio de Judá homens e mulheres, crianças e bebês de peito, sem deixarem para si nenhum remanescente,
7А сада овако вели Господ Бог над војскама, Бог Израиљев: зашто сами себи чините тако велико зло да истребите из Јуде људе и жене, децу и која сисају, да не остане у вас остатка,
8provocando-me à ira com as obras das suas mãos, queimando incenso a outros deuses na terra do Egito, para onde vocês foram morar, para que sejam eliminados e se tornem uma maldição e uma ofensa entre todas as nações da terra?
8гневећи ме делима руку својих, кадећи другим боговима у земљи мисирској, у коју дођосте да се станите да бисте се истребили и постали клетва и руг у свих народа на земљи.
9Será que vocês se esqueceram da maldade dos seus pais, da maldade dos reis de Judá, da maldade das esposas deles, da sua própria maldade e da maldade das suas esposas, cometidas na terra de Judá e nas ruas de Jerusalém?
9Јесте ли заборавили зла отаца својих и зла царева Јудиних и зла жена њихових, и своја зла и зла жена својих, која чинише у земљи Јудиној и по улицама јерусалимским?
10Eles não se humilharam até o dia de hoje, nem temeram, nem andaram na minha lei, nem nos meus estatutos, que coloquei diante de vocês e diante dos seus pais.'
10Не покорише се до данас нити се побојаше, нити ходише по мом закону и уредбама мојим, које ставих пред вас и пред оце ваше.
11“Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Eis que voltarei o meu rosto contra vocês para o mal, para eliminar todo o Judá.
11За то овако вели Господ над војскама, Бог Израиљев: ево, ја ћу вам обратити лице своје на зло, да истребим све Јудејце.
12Tomarei o remanescente de Judá que decidiu ir para a terra do Egito para morar lá, e todos eles serão consumidos. Eles cairão na terra do Egito. Serão consumidos pela espada e pela fome. Eles morrerão, desde o menor até o maior, pela espada e pela fome. Eles serão objeto de horror, de espanto, de maldição e de ofensa.
12И узећу остатак Јудин, који окрену лице своје да иде у земљу мисирску да се онде стани, и изгинуће сви; у земљи ће мисирској пасти и изгинути од мача и од глади, мало и велико, изгинуће од мача и од глади, и биће уклин и чудо и проклетство и руг.
13Pois castigarei os que moram na terra do Egito, assim como castiguei Jerusalém, pela espada, pela fome e pela peste;
13И походићу оне који наставају у земљи мисирској, као што сам походио Јерусалим, мачем, глађу и помором;
14de modo que nenhum do remanescente de Judá, que foi para a terra do Egito para morar lá, escapará ou sobreviverá para voltar à terra de Judá, para a qual eles têm o desejo de voltar para morar lá; pois ninguém voltará, exceto aqueles que escaparem.'”
14и ниједан од остатка Јудиног, што отидоше у земљу мисирску да се онде стане, неће утећи нити се избавити да се врате у земљу Јудину, у коју се желе вратити да се населе; јер се неће вратити, осим који побегну.
15Então todos os homens que sabiam que as suas esposas queimavam incenso a outros deuses, e todas as mulheres que estavam presentes, uma grande assembleia, e todo o povo que morava na terra do Egito, em Patros, responderam a Jeremias, dizendo:
15Тада одговорише Јеремији сви људи који знаху да жене њихове каде другим боговима, и све жене, којих стајаше онде велик збор, и сав народ што живљаше у земљи мисирској, у Патросу, говорећи:
16“Quanto à palavra que você nos falou em nome do SENHOR, nós não vamos ouvi-lo.
16Шта нам каза у име Господње, нећемо те послушати;
17Mas certamente cumpriremos toda palavra que saiu da nossa boca, de queimar incenso à rainha dos céus e derramar ofertas de bebidas a ela, como nós temos feito, nós e os nossos pais, os nossos reis e os nossos príncipes, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; pois naquela época tínhamos fartura de comida, estávamos bem e não víamos nenhum mal.
17него ћемо чинити све што је изашло из наших уста кадећи царици небеској и лијући јој наливе, као што смо чинили ми и оци наши, цареви наши и кнезови наши по градовима Јудиним и по улицама јерусалимским, јер бејасмо сити хлеба и беше нам добро и зло не виђасмо.
18Mas desde que paramos de queimar incenso à rainha dos céus e de derramar ofertas de bebidas a ela, tem nos faltado tudo, e temos sido consumidos pela espada e pela fome.”
18А од кад престасмо кадити царици небеској и лити јој наливе, ништа немамо и гинемо од мача и од глади.
19As mulheres disseram: “Quando queimávamos incenso à rainha dos céus e derramávamos ofertas de bebidas a ela, por acaso fazíamos bolos para adorá-la e derramávamos ofertas de bebidas a ela sem o consentimento dos nossos maridos?”
19И кад кадимо царици небеској и лијемо јој наливе, еда ли јој без главара својих печемо колаче служећи јој и лијемо јој наливе?
20Então Jeremias disse a todo o povo — aos homens e às mulheres, e a todo o povo que lhe havia dado essa resposta, dizendo:
20Тада рече Јеремија свему народу, људима и женама, и свему народу, који му онако одговорише, говорећи:
21“O incenso que vocês queimaram nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vocês e os seus pais, os seus reis e os seus príncipes, e o povo da terra, por acaso o SENHOR não se lembrou disso, e não lhe veio isso à mente?
21Еда ли се не опомену Господ када, којим кадисте у градовима Јудиним и по улицама јерусалимским ви и оци ваши, цареви ваши и кнезови ваши и народ земаљски? И не дође ли Му у срце?
22Assim, o SENHOR não pôde mais suportar, por causa da maldade das suas ações e por causa das abominações que vocês cometeram. Portanto, a terra de vocês se tornou uma desolação, um espanto e uma maldição, sem habitantes, como se vê hoje.
22И не може Господ више подносити злоћу дела ваших и гадове које чинисте, те земља ваша поста пустош и чудо и проклетство, да нико на живи у њој, како се види данас.
23Porque vocês queimaram incenso e porque pecaram contra o SENHOR, e não obedeceram à voz do SENHOR, nem andaram na sua lei, nem nos seus estatutos, nem nos seus testemunhos; por isso este mal lhes aconteceu, como se vê hoje.”
23Зато што кадисте и што грешисте Господу и не слушасте глас Господњи, и по закону Његовом и уредбама Његовим и сведочанствима Његовим не ходисте, зато вас задеси ово зло, како се види данас.
24Além disso, Jeremias disse a todo o povo, incluindo todas as mulheres: “Ouçam a palavra do SENHOR, todo o Judá que está na terra do Egito!
24Још рече Јеремија свему народу и свим женама: Чујте реч Господњу, сви Јудејци, који сте у земљи мисирској.
25Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Vocês e as suas esposas falaram com as suas bocas, e com as suas mãos o cumpriram, dizendo: “Certamente cumpriremos os nossos votos que fizemos, de queimar incenso à rainha dos céus e de derramar ofertas de bebidas a ela.”' “'Confirmem, então, os seus votos, e cumpram os seus votos.'
25Овако вели Господ над војскама, Бог Израиљев, говорећи: ви и жене ваше рекосте устима својим и рукама својим извршисте говорећи: Извршаваћемо завете своје што заветовасмо кадећи царици небеској и лијући јој наливе. Доиста, испунисте завете своје и извршисте.
26“Portanto, ouçam a palavra do SENHOR, todo o Judá que mora na terra do Egito: 'Eis que jurei pelo meu grande nome', diz o SENHOR, 'que o meu nome não será mais invocado pela boca de nenhum homem de Judá em toda a terra do Egito, dizendo: “Tão certo como vive o Senhor DEUS.”
26Зато чујте Јудејци реч Господњу, сви Јудејци који станујете у земљи мисирској: ево, ја се заклињем великим именом својим, вели Господ, да се име моје неће више изрицати устима ни једног Јудејца у свој земљи мисирској да би рекао: тако да је жив Господ Господ!
27Eis que eu vigio sobre eles para o mal, e não para o bem; e todos os homens de Judá que estão na terra do Egito serão consumidos pela espada e pela fome, até que todos sejam destruídos.
27Ево, ја ћу пазити на њих зла ради, не добра ради, и Јудејци који су у земљи мисирској, сви ће гинути од мача и од глади, докле их не буде ни једног.
28Aqueles que escaparem da espada voltarão da terra do Egito para a terra de Judá em pequeno número. Todo o remanescente de Judá, que foi para a terra do Egito para morar lá, saberá de quem é a palavra que permanecerá, a minha ou a deles.
28А који утеку од мача, вратиће се из земље мисирске у земљу Јудину, мало њих, јер сав остатак Јудин, што отидоше у земљу мисирску да се онде настане, познаће чија ће се реч навршити, моја или њихова.
29“'Este será o sinal para vocês', diz o SENHOR, 'de que eu os castigarei neste lugar, para que saibam que as minhas palavras certamente permanecerão contra vocês para o mal.'
29А ово да вам је знак, говори Господ, да ћу вас походити на том месту да знате да ће се доиста испунити речи моје вама на зло;
30Assim diz o SENHOR: 'Eis que entregarei o faraó Hofra, rei do Egito, nas mãos dos seus inimigos e nas mãos daqueles que buscam tirar a sua vida, assim como entreguei Zedequias, rei de Judá, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, que era seu inimigo e buscava tirar a sua vida.'”
30овако вели Господ: Ево, ја ћу дати Фараона Вафрија, цара мисирског, у руке непријатељима његовим и у руке оним који траже душу његову, као што сам дао Седекију цара Јудиног у руке Навуходоносору цару вавилонском, непријатељу његовом и који тражаше душу његову.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.