Gênesis 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Deus se lembrou de Noé, de todos os animais e de todo o gado que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra. As águas baixaram.
1Думнезеу Шь-а адус аминте де Ное, де тоате вецуитоареле ши де тоате вителе каре ерау ку ел ын корабие ши Думнезеу а фэкут сэ суфле ун вынт пе пэмынт, ши апеле с-ау потолит.
2As fontes do abismo e as janelas do céu também foram fechadas, e a chuva do céu foi contida.
2Извоареле адынкулуй ши стэвилареле черурилор ау фост ынкисе ши плоая дин чер а фост опритэ.
3As águas recuaram continuamente da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias, as águas haviam baixado.
3Апеле ау скэзут де пе фаца пэмынтулуй, скургынду-се ши ымпуцинынду-се ши, дупэ о сутэ чинчзечь де зиле, апеле с-ау микшорат.
4A arca repousou no sétimo mês, no décimo sétimo dia do mês, sobre os montes de Ararate.
4Ын луна а шаптя, ын зиуа а шаптеспрезечя а луний, корабия с-а оприт пе мунций Арарат.
5As águas recuaram continuamente até o décimo mês. No décimo mês, no primeiro dia do mês, os cumes dos montes se tornaram visíveis.
5Апеле ау мерс скэзынд пынэ ын луна а зечя. Ын луна а зечя, ын зиуа ынтый а луний, с-ау вэзут вырфуриле мунцилор.
6Ao fim de quarenta dias, Noé abriu a janela da arca que ele havia feito,
6Дупэ патрузечь де зиле, Ное а дескис ферястра корабией пе каре о фэкусе.
7e soltou um corvo. Ele voava de um lado para o outro, até que as águas secassem de sobre a terra.
7А дат друмул унуй корб каре а ешит, дукынду-се ши ынторкынду-се пынэ кынд ау секат апеле де пе пэмынт.
8Ele também soltou uma pomba, para ver se as águas haviam baixado da superfície da terra,
8А дат друмул ши унуй порумбел, ка сэ вадэ дакэ скэзусерэ апеле де пе фаца пэмынтулуй.
9mas a pomba não encontrou lugar para pousar o pé, e voltou para ele na arca, pois as águas cobriam a superfície de toda a terra. Ele estendeu a mão, pegou-a e a trouxe para junto de si, para dentro da arca.
9Дар порумбелул н-а гэсит ничун лок ка сэ-шь пунэ пичорул ши с-а ынторс ла ел ын корабие, кэч ерау апе пе тоатэ фаца пэмынтулуй. Ное а ынтинс мына, л-а луат ши л-а бэгат ла ел ын корабие.
10Ele esperou ainda outros sete dias; e novamente soltou a pomba fora da arca.
10А май аштептат алте шапте зиле ши ярэшь а дат друмул порумбелулуй дин корабие.
11A pomba voltou para ele ao entardecer e, eis que em seu bico havia uma folha de oliveira recém-arrancada. Assim Noé soube que as águas haviam baixado da terra.
11Порумбелул с-а ынторс ла ел спре сярэ ши ятэ кэ ын чокул луй ера о фрунзэ де мэслин руптэ де курынд. Ное а куноскут астфел кэ апеле скэзусерэ пе пэмынт.
12Ele esperou ainda outros sete dias, e soltou a pomba; e ela não voltou mais para ele.
12А май аштептат алте шапте зиле ши а дат друмул порумбелулуй. Дар порумбелул ну с-а май ынторс ла ел.
13No ano seiscentos e um, no primeiro mês, no primeiro dia do mês, as águas secaram de sobre a terra. Noé removeu a cobertura da arca e olhou. Ele viu que a superfície da terra estava seca.
13Ын анул шасе суте уну, ын луна ынтый, ын зиуа ынтый а луний, апеле секасерэ пе пэмынт. Ное а ридикат ынвелитоаря корабией: с-а уйтат ши ятэ кэ фаца пэмынтулуй се ускасе.
14No segundo mês, no vigésimo sétimo dia do mês, a terra estava seca.
14Ын луна а доуа, ын а доуэзечь ши шаптя зи а луний, пэмынтул ера ускат де тот.
15Deus falou a Noé, dizendo:
15Атунч, Думнезеу а ворбит луй Ное ши й-а зис:
16“Saia da arca, você, sua esposa, seus filhos e as esposas de seus filhos com você.
16„Ешь дин корабие, ту ши невастэ-та, фиий тэй ши невестеле фиилор тэй ку тине!
17Traga para fora com você todo ser vivo que está com você, de toda carne, incluindo aves, gado e todo animal que rasteja sobre a terra, para que se reproduzam abundantemente na terra, sejam frutíferos e se multipliquem sobre a terra.”
17Скоате афарэ ымпреунэ ку тине тоате вецуитоареле де тот фелул, каре сунт ку тине, атыт пэсэриле, кыт ши вителе ши тоате тырытоареле каре се тырэск пе пэмынт: сэ мишуне пе пэмынт, сэ кряскэ ши сэ се ынмулцяскэ пе пэмынт.”
18Noé saiu, com seus filhos, sua esposa e as esposas de seus filhos com ele.
18Ши Ное а ешит афарэ ку фиий сэй, ку невастэ-са ши ку невестеле фиилор сэй.
19Todo animal, todo animal rastejante e toda ave, tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias, saíram da arca.
19Тоате добитоачеле, тоате тырытоареле, тоате пэсэриле, тот че се мишкэ пе пэмынт, дупэ союриле лор, ау ешит дин корабие.
20Noé construiu um altar ao SENHOR, e tomou de todo animal puro e de toda ave pura, e ofereceu holocaustos no altar.
20Ное а зидит ун алтар Домнулуй, а луат дин тоате добитоачеле курате ши дин тоате пэсэриле курате ши а адус ардерь-де-тот пе алтар.
21O SENHOR sentiu o aroma agradável. O SENHOR disse em seu coração: “Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, porque a inclinação do coração do homem é má desde a sua juventude. Nunca mais ferirei todo ser vivo, como fiz.
21Домнул а миросит ун мирос плэкут ши Домнул а зис ын инима Луй: „Ну вой май блестема пэмынтул дин причина омулуй, пентру кэ ынтокмириле гындурилор дин инима омулуй сунт реле дин тинереця луй, ши ну вой май лови тот че есте виу, кум ам фэкут.
22Enquanto a terra durar, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite não cessarão.”
22Кыт ва фи пэмынтул, ну вор ынчета семэнатул ши сечератул, фригул ши кэлдура, вара ши ярна, зиуа ши ноаптя!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.