Genesi 8
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR Iddio si ricordò di Noè, e di tutte le fiere, e di tutti gli animali domestici ch' erano con lui nell'Arca; e fece passare un vento in su la terra; e le acque si posarono.
1Думнезеу Шь-а адус аминте де Ное, де тоате вецуитоареле ши де тоате вителе каре ерау ку ел ын корабие ши Думнезеу а фэкут сэ суфле ун вынт пе пэмынт, ши апеле с-ау потолит.
2Ed essendo state le fonti dell'abisso e le cateratte del cielo serrate, e rattenuta la pioggia del cielo,
2Извоареле адынкулуй ши стэвилареле черурилор ау фост ынкисе ши плоая дин чер а фост опритэ.
3le acque andarono del continuo ritirandosi d'in su la terra. Al termine adunque di cencinquanta giorni cominciarono a scemare.
3Апеле ау скэзут де пе фаца пэмынтулуй, скургынду-се ши ымпуцинынду-се ши, дупэ о сутэ чинчзечь де зиле, апеле с-ау микшорат.
4E, nel decimosettimo giorno del settimo mese, l'Arca si fermò sopra le montagne di Ararat.
4Ын луна а шаптя, ын зиуа а шаптеспрезечя а луний, корабия с-а оприт пе мунций Арарат.
5E le acque andarono scemando fino al decimo mese. Nel primo giorno del decimo mese, le sommità de' monti apparvero.
5Апеле ау мерс скэзынд пынэ ын луна а зечя. Ын луна а зечя, ын зиуа ынтый а луний, с-ау вэзут вырфуриле мунцилор.
6E, in capo di quaranta giorni, Noè aperse la finestra dell'Arca, ch'egli avea fatta.
6Дупэ патрузечь де зиле, Ное а дескис ферястра корабией пе каре о фэкусе.
7E mandò fuori il corvo, il quale usciva del continuo fuori, e tornava, fin che le acque furono asciutte d'in su la terra.
7А дат друмул унуй корб каре а ешит, дукынду-се ши ынторкынду-се пынэ кынд ау секат апеле де пе пэмынт.
8Poi mandò d'appresso a sè la colomba, per veder se le acque erano scemate d'in su la faccia della terra.
8А дат друмул ши унуй порумбел, ка сэ вадэ дакэ скэзусерэ апеле де пе фаца пэмынтулуй.
9Ma la colomba, non trovando ove posar la pianta del piè, se ne ritornò a lui dentro l'Arca; perciocchè v'erano ancora delle acque sopra la faccia di tutta la terra. Ed egli, stesa la mano, la prese, e l'accolse a sè, dentro l'Arca.
9Дар порумбелул н-а гэсит ничун лок ка сэ-шь пунэ пичорул ши с-а ынторс ла ел ын корабие, кэч ерау апе пе тоатэ фаца пэмынтулуй. Ное а ынтинс мына, л-а луат ши л-а бэгат ла ел ын корабие.
10Ed egli aspettò sette altri giorni, e di nuovo mandò la colomba fuor dell'Arca.
10А май аштептат алте шапте зиле ши ярэшь а дат друмул порумбелулуй дин корабие.
11Ed in sul tempo del vespro, la colomba ritornò a lui; ed ecco, avea nel becco una fronde spiccata di un ulivo; onde Noè conobbe che le acque erano scemate d'in su la terra.
11Порумбелул с-а ынторс ла ел спре сярэ ши ятэ кэ ын чокул луй ера о фрунзэ де мэслин руптэ де курынд. Ное а куноскут астфел кэ апеле скэзусерэ пе пэмынт.
12Ed egli aspettò sette altri giorni, e mandò fuori la colomba, ed essa non ritornò più a lui.
12А май аштептат алте шапте зиле ши а дат друмул порумбелулуй. Дар порумбелул ну с-а май ынторс ла ел.
13E, nell'anno seicentunesimo di Noè , nel primo giorno del primo mese, le acque furono asciutte d'in su la terra. E Noè, levato il coperto dell'Arca, vide che la faccia della terra era asciutta.
13Ын анул шасе суте уну, ын луна ынтый, ын зиуа ынтый а луний, апеле секасерэ пе пэмынт. Ное а ридикат ынвелитоаря корабией: с-а уйтат ши ятэ кэ фаца пэмынтулуй се ускасе.
14E, nel ventisettesimo giorno del secondo mese, la terra era tutta asciutta.
14Ын луна а доуа, ын а доуэзечь ши шаптя зи а луний, пэмынтул ера ускат де тот.
15E Iddio parlò a Noè, dicendo:
15Атунч, Думнезеу а ворбит луй Ное ши й-а зис:
16Esci fuor dell'Arca, tu, e la tua moglie, ed i tuoi figliuoli, e le mogli de' tuoi figliuoli teco.
16„Ешь дин корабие, ту ши невастэ-та, фиий тэй ши невестеле фиилор тэй ку тине!
17Fa uscir fuori teco tutti gli animali che son teco, di qualunque carne, degli uccelli, delle bestie, e di tutti i rettili che serpono sopra la terra; e lascia che scorrano per la terra, e figlino, e moltiplichino in su la terra.
17Скоате афарэ ымпреунэ ку тине тоате вецуитоареле де тот фелул, каре сунт ку тине, атыт пэсэриле, кыт ши вителе ши тоате тырытоареле каре се тырэск пе пэмынт: сэ мишуне пе пэмынт, сэ кряскэ ши сэ се ынмулцяскэ пе пэмынт.”
18E Noè uscì fuori, co' suoi figliuoli, e con la sua moglie, e con le mogli de' suoi figliuoli.
18Ши Ное а ешит афарэ ку фиий сэй, ку невастэ-са ши ку невестеле фиилор сэй.
19Tutte le bestie ancora , e tutti i rettili, e tutti gli uccelli, e tutti gli animali che si muovono sopra la terra, secondo le lor generazioni, uscirono fuor dell'Arca.
19Тоате добитоачеле, тоате тырытоареле, тоате пэсэриле, тот че се мишкэ пе пэмынт, дупэ союриле лор, ау ешит дин корабие.
20E Noè edificò un altare al Signore; e prese d'ogni specie di animali mondi, e d'ogni specie di uccelli mondi, ed offerse olocausti sopra l'altare.
20Ное а зидит ун алтар Домнулуй, а луат дин тоате добитоачеле курате ши дин тоате пэсэриле курате ши а адус ардерь-де-тот пе алтар.
21E il Signore odorò un odor soave; e disse nel cuor suo: Io non maledirò più la terra per l'uomo; conciossiachè l'immaginazione del cuor dell'uomo sia malvagia fin dalla sua fanciullezza; e non percoterò più ogni cosa vivente, come ho fatto.
21Домнул а миросит ун мирос плэкут ши Домнул а зис ын инима Луй: „Ну вой май блестема пэмынтул дин причина омулуй, пентру кэ ынтокмириле гындурилор дин инима омулуй сунт реле дин тинереця луй, ши ну вой май лови тот че есте виу, кум ам фэкут.
22Da ora innanzi, quanto durerà la terra, sementa e ricolta, freddo e caldo, state e verno, giorno e notte giammai non cesseranno.
22Кыт ва фи пэмынтул, ну вор ынчета семэнатул ши сечератул, фригул ши кэлдура, вара ши ярна, зиуа ши ноаптя!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.