Genesi 47
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1GIUSEPPE adunque venne, e rapportò e disse a Faraone: Mio padre, e i miei fratelli, con le lor gregge, e co' loro armenti, e con tutto ciò che hanno, son venuti dal paese di Canaan; ed ecco, sono nella contrada di Gosen.
1Иосиф с-а дус сэ ынштиинцезе пе Фараон ши й-а спус: „Фраций мей ши татэл меу ау сосит дин цара Канаан, ку оиле ши боий ши ку тот авутул лор; ши сунт ын цинутул Госен.”
2Prese eziandio una parte de' suoi fratelli, cioè cinque, e li presentò davanti a Faraone.
2А луат пе чинч дин фраций луй ши й-а адус ынаинтя луй Фараон.
3E Faraone disse a' fratelli di Giuseppe: Qual' è il vostro mestiere? Ed essi dissero a Faraone: I tuoi servitori son pastori di gregge, come anche furono i nostri padri.
3Фараон а ынтребат пе фраций луй Иосиф: „Ку че вэ ынделетничиць?” Ей ау рэспунс луй Фараон: „Робий тэй сунт пэсторь, кум ерау ши пэринций ноштри.”
4Poi dissero a Faraone: Noi siam venuti per dimorare in questo paese; perciocchè non vi è pastura per le gregge de' tuoi servitori nel paese di Canaan, conciossiachè la fame vi sia grave; deh! permetti ora che i tuoi servitori dimorino nella contrada di Gosen.
4Ши ау май зис луй Фараон: „Ной ам венит ка сэ локуим о време аич ын царэ, пентру кэ ну май есте пэшуне пентру оиле робилор тэй ши есте о маре фоамете ын цара Канаанулуй; ынгэдуе дар робилор тэй сэ локуяскэ ын цинутул Госен.”
5E Faraone disse a Giuseppe: Poichè tuo padre, e i tuoi fratelli, son venuti a te;
5Фараон а зис луй Иосиф: „Татэл тэу ши фраций тэй ау венит ла тине.
6il paese di Egitto è al tuo comando; fa' abitar tuo padre, e i tuoi fratelli, nel meglio del paese; dimorino pur nella contrada di Gosen, e se tu conosci che fra loro vi sieno degli uomini di valore, costituiscili governatori del mio bestiame.
6Цара Еӂиптулуй есте дескисэ ынаинтя та; ашазэ пе татэл тэу ши пе фраций тэй ын чя май бунэ парте а цэрий. Сэ локуяскэ ын цинутул Госен ши, дакэ гэсешть принтре ей оамень дестойничь, пуне-й ын фрунтя турмелор меле.”
7Poi Giuseppe menò Giacobbe, suo padre, a Faraone, e gliel presentò. E Giacobbe benedisse Faraone.
7Иосиф а адус пе татэл сэу Иаков ши л-а ынфэцишат ынаинтя луй Фараон. Ши Иаков а бинекувынтат пе Фараон.
8E Faraone disse a Giacobbe: Quanti anni hai?
8Фараон а ынтребат пе Иаков: „Каре есте нумэрул зилелор анилор веций тале?”
9E Giacobbe rispose a Faraone: Il tempo degli anni de' miei pellegrinaggi è centrent'anni; il tempo degli anni della mia vita è stato corto, e malvagio, e non è giunto al tempo degli anni della vita de' miei padri, ne' quali andarono peregrinando.
9Иаков а рэспунс луй Фараон: „Зилеле анилор кэлэторией меле сунт о сутэ трейзечь де ань. Зилеле анилор веций меле ау фост пуцине ла нумэр ши реле ши н-ау атинс зилеле анилор веций пэринцилор мей ын тимпул кэлэторией лор.”
10Poi Giacobbe, salutato Faraone, se ne uscì fuori dal suo cospetto.
10Иаков а бинекувынтат ярэшь пе Фараон ши а плекат динаинтя луй Фараон.
11E Giuseppe diede a suo padre, e ai suoi fratelli, stanza e possessione nel paese di Egitto, nel meglio del paese, nella contrada di Rameses, come Faraone avea comandato.
11Иосиф а ашезат пе татэл сэу ши пе фраций сэй ши ле-а дат о мошие ын цара Еӂиптулуй, ын чя май бунэ парте а цэрий, ын цинутул луй Рамсес, кум порунчисе Фараон.
12E Giuseppe sostentò suo padre, e i suoi fratelli, e tutta la casa di suo padre, provvedendo loro di pane, secondo le bocche delle lor famiglie.
12Иосиф а хрэнит ку пыне пе татэл сэу, пе фраций сэй ши пе тоатэ фамилия татэлуй сэу, дупэ нумэрул копиилор.
13OR in tutta la terra non vi era pane; perciocchè la fame era gravissima; e il paese di Egitto, e di Canaan, si veniva meno per la fame.
13Ну май ера пыне ын тоатэ цара, кэч фоаметя ера фоарте маре; цара Еӂиптулуй ши цара Канаанулуй тынжяу дин причина фоаметей.
14E Giuseppe raccolse tutti i danari che si ritrovarono nel paese di Egitto, e nel paese di Canaan, per lo grano che la gente di que' paesi comperava; e Giuseppe portò que' danari in casa di Faraone.
14Иосиф а стрынс тот арӂинтул каре се гэся ын цара Еӂиптулуй ши ын цара Канаанулуй ын скимбул грыулуй пе каре-л кумпэрау оамений ши астфел а фэкут ка тот арӂинтул ачеста сэ интре ын каса луй Фараон.
15E, quando i danari furono mancati nel paese di Egitto, e nel paese di Canaan, tutti gli Egizj vennero a Giuseppe, dicendo: Dacci del pane, perchè morremmo noi davanti agli occhi tuoi per mancamento di danari?
15Кынд с-а сфыршит арӂинтул дин цара Еӂиптулуй ши дин цара Канаанулуй, тоць еӂиптений ау венит ла Иосиф ши ау зис: „Дэ-не пыне! Пентру че сэ мурим ын фаца та? Кэч арӂинт ну май авем.”
16E Giuseppe disse: Date mi il vostro bestiame, ed io vi darò del pane per lo vostro bestiame, se pure i danari son mancati.
16Иосиф а зис: „Даць вителе воастре, ши вэ вой да пыне ын скимбул вителор воастре, дакэ ну май авець арӂинт.”
17Ed essi menarono il lor bestiame a Giuseppe; e Giuseppe diede loro del pane per cavalli, e per gregge di pecore, e per armenti di buoi, e per asini. Così li sostentò di pane quell'anno per tutto il lor bestiame.
17Шь-ау адус вителе ла Иосиф, ши Иосиф ле-а дат пыне ын скимбул каилор, ын скимбул турмелор де ой ши де бой ши ын скимбул мэгарилор. Ле-а дат астфел пыне ын анул ачела ын скимбул тутурор турмелор лор.
18E, passato quell'anno, ritornarono l'anno seguente a lui, e gli dissero: Noi non possiamo celare il nostro bisogno al mio signore; ma i danari son mancati, e i nostri bestiami son pervenuti al mio signore; e' non ci resta nulla che il mio signore possa pigliare, salvo i nostri corpi, e le nostre terre.
18Дупэ че а трекут анул ачела, ау венит ла Иосиф ын анул урмэтор ши й-ау зис: „Ну путем сэ аскундем домнулуй ностру фаптул кэ арӂинтул с-а сфыршит ши турмеле де вите ау трекут ын стэпыниря домнулуй ностру; ну май рэмын ынаинтя домнулуй ностру декыт трупуриле ши пэмынтуриле ноастре.
19Perchè periremmo, e noi, e le nostre terre, davanti agli occhi tuoi? compera noi, e le nostre terre, per del pane; e noi, e le nostre terre, saremo servi a Faraone; e dacci della semenza, acciocchè viviamo, e non muoiamo, e che la terra non sia desolata.
19Пентру че сэ мурим суб окий тэй, ной ши пэмынтуриле ноастре? Кумпэрэ-не ымпреунэ ку пэмынтуриле ноастре ын скимбул пыний, ши вом фи ай домнулуй ностру, ной ши пэмынтуриле ноастре. Дэ-не сэмынцэ сэ семэнэм, ка сэ трэим ши сэ ну мурим ши сэ ну не рэмынэ пэмынтуриле пустий.”
20Giuseppe adunque acquistò a Faraone tutte le terre di Egitto; perciocchè gli Egizj venderono ciascun la sua possessione; conciossiachè la fame si fosse aggravata sopra loro; e così le terre furono acquistate a Faraone.
20Иосиф а кумпэрат пентру Фараон тоате пэмынтуриле Еӂиптулуй; кэч еӂиптений шь-ау вындут фиекаре огорул, пентру кэ ый силя фоаметя. Ши цара а ажунс ын стэпыниря луй Фараон.
21E Giuseppe trasportò il popolo nelle città, da un capo de' confini di Egitto infino all'altro.
21Кыт деспре попор, л-а мутат ын четэць, де ла о марӂине а хотарелор Еӂиптулуй пынэ ла чялалтэ.
22Sol non acquistò le terre de' sacerdoti; perciocchè vi era una provvisione assegnata da Faraone a' sacerdoti; onde essi mangiarono la provvisione che Faraone dava loro, e perciò non venderono le lor terre.
22Нумай пэмынтуриле преоцилор ну ле-а кумпэрат, пентру кэ ера о леӂе а луй Фараон, датэ ын фолосул преоцилор, каре трэяу дин венитул пе каре ли-л дэдя Фараон: де ачея ей ну шь-ау вындут пэмынтуриле.
23E Giuseppe disse al popolo: Ecco io ho oggi acquistati a Faraone e voi e le vostre terre; eccovi della semenza: seminate la terra.
23Иосиф а зис попорулуй: „В-ам кумпэрат азь ку пэмынтуриле воастре пентру Фараон; ятэ, вэ дау сэмынцэ, ка сэ путець семэна пэмынтул.
24E al tempo del la ricolta, voi darete il quinto di essa a Faraone, e le altre quattro parti saranno vostre, per la sementa de' campi, e per lo mangiar di voi, e di coloro che son nelle vostre case, e per lo mangiar delle vostre famiglie.
24Ла время роаделор, вець да а чинчя парте луй Фараон, яр челелалте патру пэрць вэ вор рэмыне воуэ, ка сэ семэнаць огоареле ши сэ вэ хрэниць ымпреунэ ку копиий воштри ши ку чей че сунт ын каселе воастре.”
25Ed essi dissero: Tu ci hai scampata la vita; troviamo pur grazia appo il mio signore, e siamo servi a Faraone.
25Ей ау зис: „Ту не-ай скэпат вяца! Сэ кэпэтэм тречере ынаинтя домнулуй ностру, ши вом фи робь ай луй Фараон.”
26E Giuseppe, per istatuto che dura infino ad oggi, fece una imposta sopra le terre di Egitto, del quinto della rendita , per Faraone; sol le terre de' sacerdoti non furono di Faraone.
26Иосиф а фэкут дин ачаста о леӂе каре а рэмас ын пичоаре пынэ ын зиуа де азь ши дупэ каре а чинчя парте дин венитул пэмынтурилор Еӂиптулуй есте а луй Фараон; нумай пэмынтуриле преоцилор ну сунт але луй Фараон.
27Così gl'Israeliti abitarono nel paese di Egitto, nella contrada di Gosen, e ne furono fatti possessori, e moltiplicarono, e crebbero grandemente.
27Исраел а локуит ын цара Еӂиптулуй, ын цинутул Госен. Ей с-ау ынстэрит, ау крескут ши с-ау ынмулцит фоарте мулт.
28E Giacobbe visse nel paese di Egitto diciassette anni; e gli anni della vita di Giacobbe furono cenquarantasette.
28Иаков а трэит шаптеспрезече ань ын цара Еӂиптулуй ши зилеле анилор веций луй Иаков ау фост де о сутэ патрузечь ши шапте де ань.
29Or avvicinandosi il tempo della morte di Israele, egli chiamò il suo figliuolo Giuseppe, e gli disse: Deh! se io ho trovato grazia appo te, metti ora la tua mano sotto la mia coscia, promettendomi che tu userai inverso me benignità e lealtà; deh! non seppellirmi in Egitto.
29Кынд с-а апропият Исраел де клипа морций, а кемат пе фиул сэу Иосиф ши й-а зис: „Дакэ ам кэпэтат тречере ынаинтя та, пуне, рогу-те, мына суб коапса мя ши поартэ-те ку бунэтате ши крединчошие фацэ де мине: сэ ну мэ ынгропь ын Еӂипт.
30Anzi, quando io giacerò co' miei padri, portami fuor di Egitto, e seppelliscimi nella lor sepoltura. E Giuseppe disse: Io farò secondo la tua parola.
30Чи, кынд мэ вой кулка лынгэ пэринций мей, сэ мэ скоць афарэ дин Еӂипт ши сэ мэ ынгропь ын мормынтул лор.” Иосиф а рэспунс: „Вой фаче дупэ кувынтул тэу.”
31E Israele disse: Giurame lo . Ed egli gliel giurò. E Israele, inchinatosi verso il capo del letto, adorò.
31Иаков а зис: „Журэ-мь.” Ши Иосиф й-а журат. Апой Исраел с-а плекат ку фаца пе кэпэтыюл патулуй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.