Genesi 18
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1POI il Signore gli apparve nelle pianure di Mamre, essendo egli a sedere all'entrata del padiglione, in sul caldo del giorno.
1Домнул и С-а арэтат ла стежарий луй Мамре, пе кынд Авраам шедя ла уша кортулуй, ын тимпул зэдуфулуй зилей.
2Ed egli , alzati gli occhi, riguardò, ed ecco, tre uomini si presentarono a lui; e come egli li ebbe veduti, corse loro incontro dall'entrata del padiglione, e s'inchinò verso terra. E disse:
2Авраам а ридикат окий ши с-а уйтат, ши ятэ кэ трей бэрбаць стэтяу ын пичоаре лынгэ ел. Кынд й-а вэзут, а алергат ынаинтя лор, де ла уша кортулуй, ши с-а плекат пынэ ла пэмынт.
3Deh! Signore mio, se io ho trovato grazia appo te, non passare, ti prego, oltre la stanza del tuo servitore.
3Апой а зис: „Доамне, дакэ ам кэпэтат тречере ын окий Тэй, ну трече, рогу-Те, пе лынгэ робул Тэу.
4Deh! prendasi un poco d'acqua, e lavatevi i piedi, e vi posate sotto quest'albero.
4Ынгэдуе сэ се адукэ пуцинэ апэ, ка сэ ви се спеле пичоареле, ши одихници-вэ суб копакул ачеста.
5Ed io arrecherò una fetta di pane, e voi vi conforterete il cuore; poi procederete al vostro cammino ; conciossiachè per questo siate passati dal vostro servitore. Ed essi dissero: Fa' così come tu hai detto.
5Ам сэ мэ дук сэ яу о букатэ де пыне, ка сэ приндець ла инимэ, ши дупэ ачея вэ вець ведя де друм, кэч пентру ачаста тречець пе лынгэ робул востру.” „Фэ кум ай зис”, й-ау рэспунс ей.
6Abrahamo adunque se ne andò in fretta nel padiglione a Sara, e le disse: Prendi prestamente tre misure di fior di farina, ed intridila, e fanne delle schiacciate.
6Авраам с-а дус репеде ын корт ла Сара ши а зис: „Я репеде трей мэсурь де фэинэ албэ, фрэмынтэ ши фэ турте.”
7Abrahamo corse ancora all'armento, e ne prese un vitello tenero e buono, e lo diede al servitore, il qual si affrettò d'apparecchiarlo.
7Ши Авраам а алергат ла вите, а луат ун вицел тынэр ши бун ши л-а дат уней слуӂь сэ-л гэтяскэ ын грабэ.
8Poi prese del burro e del latte, e quel vitello che il servitore avea apparecchiato, e pose queste cose davanti a loro: ed egli si stette presso di loro sotto quell'albero; ed essi mangiarono.
8Апой а луат унт ши лапте, ымпреунэ ку вицелул пе каре-л гэтисе, ши ле-а пус ынаинтя лор. Ел ынсушь а стат лынгэ ей, суб копак, ши ле-а служит пынэ че ау мынкат.
9E gli dissero: Ov' è Sara tua moglie? Ed egli rispose: Eccola nel padiglione.
9Атунч, ей й-ау зис: „Унде есте невастэ-та, Сара?” „Уйте-о ын корт ”, а рэспунс ел.
10Ed egli gli disse: Io del tutto ritornerò a te, l'anno vegnente, in quest'istessa stagione; ed ecco, Sara tua moglie avrà un figliuolo. Or Sara ascoltava all'uscio del padiglione, dietro al quale essa era .
10Унул динтре ей а зис: „Ла анул пе время ачаста, Мэ вой ынтоарче негрешит ла тине ши ятэ кэ Сара, невастэ-та, ва авя ун фиу.” Сара аскулта ла уша кортулуй каре ера ынапоя луй.
11Or Abrahamo e Sara erano vecchi ed attempati; ed era cessato a Sara ciò che sogliono aver le donne.
11Авраам ши Сара ерау бэтрынь, ынаинтаць ын вырстэ, ши Сарей ну-й май веня рындуяла фемеилор.
12E Sara rise tra sè stessa, dicendo: Avrei io diletto, dopo essere invecchiata? ed oltre a ciò , il mio signore è vecchio.
12Сара а рыс ын сине, зикынд: „Акум, кынд ам ымбэтрынит, сэ май ам пофте? Домнул меу бэрбатул де асеменя есте бэтрын.”
13E il Signore disse ad Abrahamo: Perchè ha riso Sara, dicendo: Partorirei io pur certamente, essendo già vecchia?
13Домнул а зис луй Авраам: „Пентру че а рыс Сара, зикынд: ‘Ку адевэрат сэ май пот авя копил еу, каре сунт бэтрынэ?’
14Evvi cosa alcuna difficile al Signore? io ritornerò a te al termine posto, l'anno vegnente, in quest'istessa stagione, e Sara avrà un figliuolo.
14Есте оаре чева пря греу пентру Домнул? Ла анул пе время ачаста, Мэ вой ынтоарче ла тине, ши Сара ва авя ун фиу.”
15E Sara negò d'aver riso , dicendo: Io non ho riso; perciocchè ebbe paura. Ma egli le disse: Non dir così , perciocchè tu hai riso.
15Сара а тэгэдуит ши а зис: „Н-ам рыс.” Кэч й-а фост фрикэ. Дар Ел а зис: „Ба да, ай рыс.”
16POI quegli uomini si levarono di là, e si dirizzarono verso Sodoma; ed Abrahamo andava con loro, per accommiatarli.
16Бэрбаций ачея с-ау скулат сэ плече ши с-ау уйтат ынспре Содома. Авраам а плекат ку ей, сэ-й петрякэ.
17E il Signore disse: Celerò io ad Abrahamo ciò ch'io son per fare?
17Атунч, Домнул а зис: „Сэ аскунд Еу оаре де Авраам че ам сэ фак?…
18Conciossiachè Abrahamo abbia pure a diventare una grande e possente nazione; ed in lui saranno benedette tutte le nazioni della terra.
18Кэч Авраам ва ажунӂе негрешит ун ням маре ши путерник ши ын ел вор фи бинекувынтате тоате нямуриле пэмынтулуй.
19Perciocchè io l'ho conosciuto, io glielo paleserò , acciocchè ordini a' suoi figliuoli ed alla sua casa, dopo sè, che osservino la via del Signore, per far giustizia e giudicio; acciocchè il Signore faccia avvenire ad Abrahamo quello che gli ha promesso.
19Кэч Еу ыл куноск ши штиу кэ аре сэ порунчяскэ фиилор луй ши касей луй дупэ ел сэ цинэ Каля Домнулуй, фэкынд че есте дрепт ши бине, пентру ка астфел Домнул сэ ымплиняскэ фацэ де Авраам че й-а фэгэдуит.”
20Il Signore adunque disse: Certo il grido di Sodoma e di Gomorra è grande, e il lor peccato è molto grave.
20Ши Домнул а зис: „Стригэтул ымпотрива Содомей ши Гоморей с-а мэрит ши пэкатул лор ынтр-адевэр есте неспус де греу.
21Ora io scenderò, e vedrò se son venuti allo stremo, come il grido n'è pervenuto a me; e se no, io lo saprò.
21Де ачея Мэ вой коборы акум сэ вэд дакэ ын адевэр ау лукрат ын тотул дупэ звонул венит пынэ ла Мине ши, дакэ ну ва фи аша, вой шти.”
22Quegli uomini adunque, partitisi di là, s'inviarono verso Sodoma; ed Abrahamo stette ancora davanti al Signore.
22Бэрбаций ачея с-ау депэртат ши ау плекат спре Содома. Дар Авраам стэтя тот ынаинтя Домнулуй.
23Ed Abrahamo si accostò, e disse: Faresti tu pur perire il giusto con l'empio?
23Авраам с-а апропият ши а зис: „Вей нимичи Ту оаре ши пе чел бун ымпреунэ ку чел рэу?
24Forse vi son cinquanta uomini giusti dentro a quella città; li faresti tu eziandìo perire? anzi non perdoneresti tu a quel luogo per amor di cinquanta uomini giusti, che vi fosser dentro?
24Поате кэ ын мижлокул четэций сунт чинчзечь де оамень бунь: ый вей нимичи оаре ши пе ей ши ну вей ерта локул ачела дин причина челор чинчзечь де оамень бунь, каре сунт ын мижлокул ей?
25Sia lungi da te il fare una cotal cosa, di far morire il giusto con l'empio, e che il giusto sia al par con l'empio. Sia ciò lungi da te; il Giudice di tutta la terra non farebbe egli diritta giustizia?
25Сэ оморь пе чел бун ымпреунэ ку чел рэу, аша ка чел бун сэ айбэ ачеяшь соартэ ка чел рэу, департе де Тине аша чева! Департе де Тине! Чел че жудекэ тот пэмынтул ну ва фаче оаре дрептате?”
26E il Signore disse: Se io trovo dentro alla città di Sodoma cinquanta uomini giusti, io perdonerò a tutto il luogo per amor di essi.
26Ши Домнул а зис: „Дакэ вой гэси ын Содома чинчзечь де оамень бунь ын мижлокул четэций, вой ерта тот локул ачела дин причина лор.”
27Ed Abrahamo rispose, e disse: Ecco, ora io ho pure impreso di parlare al Signore, benchè io sia polvere e cenere.
27Авраам а луат дин ноу кувынтул ши а зис: „Ятэ, ам ындрэзнит сэ ворбеск Домнулуй еу, каре ну сунт декыт праф ши ченушэ.
28Forse ne mancheranno cinque di quei cinquanta uomini giusti; distruggeresti tu tutta la città per cinque persone? E il Signore disse: Se io ve ne trovo quarantacinque, io non la distruggerò.
28Поате кэ дин чинчзечь де оамень бунь вор липси чинч: пентру чинч, вей нимичи Ту оаре тоатэ четатя?” Ши Домнул а зис: „Н-о вой нимичи дакэ вой гэси ын еа патрузечь ши чинч де оамень бунь.”
29Ed Abrahamo continuò a parlargli, dicendo: Forse vi se ne troveranno quaranta. E il Signore disse: Per amor di que' quaranta, io nol farò.
29Авраам Й-а ворбит май департе ши а зис: „Поате кэ се вор гэси ын еа нумай патрузечь де оамень бунь.” Ши Домнул а зис: „Н-о вой нимичи пентру чей патрузечь.”
30Ed Abrahamo disse: Deh! non adirisi il Signore, ed io parlerò: Forse vi se ne troveranno trenta. E il Signore disse: Io nol farò, se ve ne trove trenta.
30Авраам а зис: „Сэ ну Те мыний, Доамне, дакэ вой май ворби. Поате кэ се вор гэси ын еа нумай трейзечь де оамень бунь.” Ши Домнул а зис: „Н-о вой нимичи дакэ вой гэси ын еа трейзечь де оамень бунь.”
31Ed Abrahamo disse: Ecco, ora io ho impreso di parlare al Signore: Forse vi se ne troveranno venti. E il Signore disse: Per amor di que' venti, io non la distruggerò.
31Авраам а зис: „Ятэ, ам ындрэзнит сэ ворбеск Домнулуй. Поате кэ се вор гэси ын еа нумай доуэзечь де оамень бунь.” Ши Домнул а зис: „Н-о вой нимичи, пентру чей доуэзечь.”
32Ed Abrahamo disse: Deh! non adirisi il Signore, ed io parlerò sol questa volta: Forse vi se ne troveranno dieci. E il Signore disse: Per amor di que' dieci, io non la distruggerò.
32Авраам а зис: „Сэ ну Те мыний, Доамне, дакэ вой май ворби нумай де дата ачаста. Поате кэ се вор гэси ын еа нумай зече оамень бунь.” Ши Домнул а зис: „Н-о вой нимичи, пентру чей зече оамень бунь.”
33E quando il Signore ebbe finito di parlare ad Abrahamo, egli se ne andò; ed Abrahamo se ne ritornò al suo luogo.
33Дупэ че а испрэвит де ворбит луй Авраам, Домнул а плекат. Ши Авраам с-а ынторс ла локуинца луй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.