Gênesis 26
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Houve fome na terra, além da primeira fome que ocorreu nos dias de Abraão. Isaque foi a Abimeleque, rei dos filisteus, em Gerar.
1Ын царэ а венит о фоамете, афарэ де фоаметя динтый, каре фусесе пе время луй Авраам. Исаак с-а дус ла Абимелек, ымпэратул филистенилор, ла Герар.
2O SENHOR apareceu a ele e disse: “Não desça ao Egito. Habite na terra sobre a qual eu lhe falar.
2Домнул и С-а арэтат ши й-а зис: „Ну те коборы ын Еӂипт! Рэмый ын цара ын каре ыць вой спуне.
3Habite nesta terra, e eu estarei com você e o abençoarei. Pois darei a você e à sua descendência todas estas terras, e confirmarei o juramento que fiz a Abraão, seu pai.
3Локуеште ка стрэин ын цара ачаста. Еу вой фи ку тине ши те вой бинекувынта, кэч тоате цинутуриле ачестя ци ле вой да цие ши семинцей тале ши вой цине журэмынтул пе каре л-ам фэкут татэлуй тэу Авраам.
4Multiplicarei a sua descendência como as estrelas do céu e darei todas estas terras à sua descendência. Em sua descendência todas as nações da terra serão abençoadas,
4Ыць вой ынмулци сэмынца ка стелеле черулуй; вой да семинцей тале тоате цинутуриле ачестя ши тоате нямуриле пэмынтулуй вор фи бинекувынтате ын сэмынца та, ка рэсплатэ
5porque Abraão obedeceu à minha voz e guardou os meus preceitos, os meus mandamentos, os meus estatutos e as minhas leis.”
5пентру кэ Авраам а аскултат де порунка Мя ши а пэзит че й-ам черут, а пэзит порунчиле Меле, орындуириле Меле ши леӂиле Меле.”
6Isaque habitou em Gerar.
6Астфел, Исаак а рэмас ла Герар.
7Os homens do lugar lhe perguntaram sobre a sua mulher. Ele disse: “Ela é minha irmã”, pois teve medo de dizer: “Minha mulher”, pensando: “para que os homens do lugar não me matem por causa de Rebeca, porque ela é formosa.”
7Кынд ый пуняу оамений локулуй ачелуя ынтребэрь ку привире ла неваста луй, ел зичя: „Есте сора мя.” Кэч ый ера фрикэ сэ спунэ кэ есте невастэ-са, ка сэ ну-л омоаре оамений локулуй ачелуя, фииндкэ Ребека ера фрумоасэ ла кип.
8Quando ele já estava lá havia muito tempo, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou por uma janela e viu, e eis que Isaque estava acariciando Rebeca, sua mulher.
8Фииндкэ шедеря луй аколо се лунӂисе, с-а ынтымплат кэ Абимелек, ымпэратул филистенилор, уйтынду-се пе ферястрэ, а вэзут пе Исаак жукынду-се ку невастэ-са Ребека.
9Abimeleque chamou Isaque e disse: “Eis que ela é certamente a sua mulher. Por que você disse: ‘Ela é minha irmã’?” Isaque lhe respondeu: “Porque eu disse: ‘Para que eu não morra por causa dela’.”
9Абимелек а тримис сэ кеме пе Исаак ши й-а зис: „Ну май ынкапе ындоялэ кэ е невастэ-та. Кум ай путут зиче: ‘Е сорэ-мя’?” Исаак й-а рэспунс: „Ам зис аша, ка сэ ну мор дин причина ей.”
10Abimeleque disse: “O que é isso que você nos fez? Facilmente um do povo poderia ter se deitado com a sua mulher, e você teria trazido culpa sobre nós!”
10Ши Абимелек а зис: „Че не-ай фэкут? Че ушор с-ар фи путут ка вреунул дин нород сэ се кулче ку невастэ-та ши не-ай фи фэкут виноваць.”
11Então Abimeleque ordenou a todo o povo, dizendo: “Aquele que tocar neste homem ou em sua mulher certamente será morto.”
11Атунч, Абимелек а дат урмэтоаря порункэ ынтрегулуй нород: „Чине се ва атинӂе де омул ачеста сау де неваста луй ва фи оморыт.”
12Isaque semeou naquela terra e colheu, no mesmo ano, cem vezes mais do que plantou. O SENHOR o abençoou.
12Исаак а фэкут семэнэтурь ын цара ачея ши а стрынс род ынсутит ын анул ачела, кэч Домнул л-а бинекувынтат.
13O homem engrandeceu, e cresceu mais e mais até se tornar muito poderoso.
13Астфел, омул ачеста с-а ымбогэцит ши а мерс ымбогэцинду-се дин че ын че май мулт, пынэ че а ажунс фоарте богат.
14Ele possuía rebanhos de ovelhas, rebanhos de gado e muitos servos. Os filisteus o invejavam.
14Авя чирезь де вите ши турме де ой ши ун маре нумэр де робь, де ачея филистений ыл пизмуяу.
15Ora, todos os poços que os servos de seu pai haviam cavado nos dias de Abraão, seu pai, os filisteus haviam entulhado e enchido de terra.
15Тоате фынтыниле пе каре ле сэпасерэ робий татэлуй сэу пе время татэлуй сэу Авраам, филистений ле-ау аступат ши ле-ау умплут ку цэрынэ.
16Abimeleque disse a Isaque: “Vá embora do nosso meio, pois você é muito mais poderoso do que nós.”
16Ши Абимелек а зис луй Исаак: „Плякэ де ла ной, кэч ай ажунс мулт май путерник декыт ной.”
17Isaque partiu dali, acampou no vale de Gerar e habitou lá.
17Исаак а плекат де аколо ши а тэбэрыт ын валя Герар, унде с-а ашезат ку локуинца.
18Isaque cavou novamente os poços de água que haviam sido cavados nos dias de Abraão, seu pai, pois os filisteus os haviam entulhado após a morte de Abraão. Ele lhes deu os mesmos nomes pelos quais seu pai os havia chamado.
18Исаак а сэпат дин ноу фынтыниле де апэ пе каре ле сэпасерэ робий татэлуй сэу Авраам ши пе каре ле аступасерэ филистений дупэ моартя луй Авраам, ши ле-а пус ярэшь ачеляшь нуме пе каре ле пусесе татэл сэу.
19Os servos de Isaque cavaram no vale e encontraram ali um poço de água corrente.
19Робий луй Исаак ау май сэпат ын вале ши ау дат аколо песте о фынтынэ ку апэ де извор.
20Os pastores de Gerar discutiram com os pastores de Isaque, dizendo: “A água é nossa.” Por isso ele chamou o nome do poço de Eseque, porque contenderam com ele.
20Пэсторий дин Герар с-ау чертат ынсэ ку пэсторий луй Исаак, зикынд: „Апа есте а ноастрэ.” Ши а пус фынтыний нумеле Есек, пентру кэ се чертасерэ ку ел.
21Cavaram outro poço, e também discutiram por causa dele. Por isso ele o chamou de Sitna.
21Апой ау сэпат о алтэ фынтынэ, пентру каре яр ау фэкут гылчавэ, де ачея а нумит-о Ситна.
22Ele partiu daquele lugar e cavou outro poço. Não discutiram por causa desse. Por isso ele o chamou de Reobote. Ele disse: “Porque agora o SENHOR abriu espaço para nós, e seremos frutíferos na terra.”
22Пе урмэ с-а мутат де аколо ши а сэпат о алтэ фынтынэ, пентру каре ну с-ау май чертат, ши а нумит-о Рехобот, „кэч”, а зис ел, „Домнул не-а фэкут лок ларг, ка сэ не путем ынтинде ын царэ”.
23Dali ele subiu para Berseba.
23Де аколо с-а суит ла Беер-Шеба.
24O SENHOR apareceu a ele naquela mesma noite e disse: “Eu sou o Deus de Abraão, seu pai. Não tenha medo, pois eu estou com você, e o abençoarei, e multiplicarei a sua descendência por amor ao meu servo Abraão.”
24Домнул и С-а арэтат кяр ын ноаптя ачея ши й-а зис: „Еу сунт Думнезеул татэлуй тэу Авраам; ну те теме, кэч Еу сунт ку тине. Те вой бинекувынта ши ыць вой ынмулци сэмынца дин причина робулуй Меу Авраам.”
25Ele construiu ali um altar, invocou o nome do SENHOR e armou a sua tenda ali. E ali os servos de Isaque cavaram um poço.
25Исаак а зидит аколо ун алтар, а кемат Нумеле Домнулуй ши шь-а ынтинс кортул аколо. Робий луй Исаак ау сэпат аколо о фынтынэ.
26Então Abimeleque foi a ele de Gerar, com Auzate, seu amigo, e Ficol, o comandante do seu exército.
26Абимелек а венит дин Герар ла ел ку приетенул сэу Ахузат ши ку Пикол, кэпетения оштирий луй.
27Isaque lhes perguntou: “Por que vocês vieram a mim, visto que me odeiam e me mandaram embora do seu meio?”
27Исаак ле-а зис: „Пентру че вениць ла мине вой, каре мэ урыць ши м-аць изгонит де ла вой?”
28Eles responderam: “Vimos claramente que o SENHOR estava com você. Por isso dissemos: ‘Haja agora um juramento entre nós, entre nós e você, e façamos uma aliança com você,
28Ей ау рэспунс: „Ведем лэмурит кэ Домнул есте ку тине. Де ачея зичем: ‘Сэ фие ун журэмынт ынтре ной, ынтре ной ши тине, ши сэ фачем ун легэмынт ку тине!
29de que você não nos fará mal, assim como nós não tocamos em você, e não lhe fizemos nada além do bem, e o despedimos em paz.’ Você agora é o abençoado do SENHOR.”
29Ануме, журэ кэ ну не вей фаче ничун рэу, дупэ кум нич ной ну не-ам атинс де тине, чи ць-ам фэкут нумай бине ши те-ам лэсат сэ плечь ын паче. Ту акум ешть бинекувынтат де Домнул.’”
30Ele lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam.
30Исаак ле-а дат ун оспэц ши ау мынкат ши ау бэут.
31Levantaram-se de madrugada e fizeram juramentos um ao outro. Isaque os despediu, e eles partiram dele em paz.
31С-ау скулат дис-де-диминяцэ ши с-ау легат унул ку алтул принтр-ун журэмынт. Исаак й-а лэсат апой сэ плече, ши ей л-ау пэрэсит ын паче.
32Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram e lhe contaram a respeito do poço que haviam cavado, e lhe disseram: “Encontramos água.”
32Ын ачеяшь зи, ниште робь ай луй Исаак ау венит сэ-й ворбяскэ де фынтына пе каре о сэпау ши й-ау зис: „Ам дат де апэ!”
33Ele o chamou de “Siba”. Por isso o nome da cidade é “Berseba” até o dia de hoje.
33Ши ел а нумит-о Шиба. Де ачея с-а пус четэций нумеле Беер-Шеба пынэ ын зиуа де азь.
34Quando Esaú tinha quarenta anos de idade, tomou por mulher a Judite, filha de Beeri, o heteu, e a Basemate, filha de Elom, o heteu.
34Ла вырста де патрузечь де ань, Есау а луат де невесте пе Иудита, фата хетитулуй Беери, ши пе Басмат, фата хетитулуй Елон.
35Elas trouxeram amargura de espírito a Isaque e a Rebeca.
35Еле ау фост о причинэ де маре амэрэчуне пентру Исаак ши Ребека.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.