Gênesis 40
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Depois destas coisas, o copeiro do rei do Egito e o seu padeiro ofenderam o seu senhor, o rei do Egito.
1Дупэ кытэва време, с-а ынтымплат кэ пахарникул ши питарул ымпэратулуй Еӂиптулуй ау супэрат пе стэпынул лор, ымпэратул Еӂиптулуй.
2Faraó irou-se contra os seus dois oficiais, o chefe dos copeiros e o chefe dos padeiros.
2Фараон с-а мыният пе чей дой дрегэторь ай сэй: пе май-мареле пахарничилор ши пе май-мареле питарилор.
3Ele os colocou sob custódia na casa do capitão da guarda, na prisão, o lugar onde José estava preso.
3Ши й-а пус суб пазэ ын каса кэпетенией стрэжерилор, ын темницэ, ын локул унде фусесе ынкис Иосиф.
4O capitão da guarda os designou a José, e ele cuidou deles. Eles permaneceram na prisão por muitos dias.
4Кэпетения стрэжерилор й-а пус суб суправегеря луй Иосиф, каре фэчя де службэ лынгэ ей, ши ау стат май мултэ време ын темницэ.
5Ambos tiveram um sonho, cada homem o seu próprio sonho, em uma só noite, cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho, o copeiro e o padeiro do rei do Egito, que estavam confinados na prisão.
5Пахарникул ши питарул ымпэратулуй Еӂиптулуй, каре ерау ынкишь ын темницэ, ау висат ынтр-о ноапте амындой кыте ун вис, ши ануме фиекаре кыте ун вис каре путя сэ капете о тэлмэчире деосебитэ.
6José aproximou-se deles pela manhã, olhou para eles e viu que estavam tristes.
6Иосиф, кынд а венит диминяца ла ей, с-а уйтат ла ей ши й-а вэзут тришть.
7Ele perguntou aos oficiais de Faraó que estavam com ele sob custódia na casa do seu senhor, dizendo: “Por que vocês parecem tão tristes hoje?”
7Атунч а ынтребат пе дрегэторий луй Фараон, каре ерау ку ел ын темница стэпынулуй сэу, ши ле-а зис: „Пентру че авець о фацэ аша де посоморытэ азь?”
8Eles lhe disseram: “Nós tivemos um sonho, e não há ninguém que possa interpretá-lo.” José lhes disse: “As interpretações não pertencem a Deus? Por favor, contem-no para mim.”
8Ей й-ау рэспунс: „Ам висат ун вис ши ну есте нимень каре сэ-л тэлмэчяскэ.” Иосиф ле-а зис: „Тэлмэчириле сунт але луй Думнезеу. Историсици-мь дар висул востру.”
9O chefe dos copeiros contou o seu sonho a José, e lhe disse: “No meu sonho, eis que uma videira estava diante de mim,
9Май-мареле пахарничилор шь-а историсит луй Иосиф висул ши й-а зис: „Ын висул меу, се фэчя кэ ынаинтя мя ера о вицэ.
10e na videira havia três ramos. Parecia que ela brotava, florescia, e os seus cachos produziam uvas maduras.
10Вица ачаста авя трей млэдице. Кынд а ынчепут сэ дя лэстарь, и с-а дескис флоаря, ши чоркинеле ау фэкут стругурь копць.
11O cálice de Faraó estava na minha mão; e eu peguei as uvas, as espremi no cálice de Faraó, e entreguei o cálice na mão de Faraó.”
11Пахарул луй Фараон ера ын мына мя. Еу ам луат стругурий, й-ам сторс ын пахарул луй Фараон ши ам пус пахарул ын мына луй Фараон.”
12José lhe disse: “Esta é a sua interpretação: os três ramos são três dias.
12Иосиф й-а зис: „Ятэ тэлмэчиря висулуй. Челе трей млэдице сунт трей зиле.
13Dentro de mais três dias, Faraó levantará a sua cabeça, e o restaurará ao seu cargo. Você entregará o cálice de Faraó na mão dele, da mesma forma que fazia quando era o seu copeiro.
13Песте трей зиле, Фараон те ва скоате дин темницэ, те ва пуне ярэшь ын служба та ши вей пуне ярэшь пахарул ын мына луй Фараон, кум обишнуяй май ынаинте, кынд ерай пахарникул луй.
14Mas lembre-se de mim quando tudo estiver bem com você. Por favor, mostre bondade para comigo, e faça menção de mim a Faraó, e tire-me desta casa.
14Дар аду-ць аминте ши де мине кынд вей фи феричит ши аратэ, рогу-те, бунэтате фацэ де мине; пуне о ворбэ бунэ пентру мине ла Фараон ши скоате-мэ дин каса ачаста.
15Pois, na verdade, fui roubado da terra dos hebreus, e aqui também não fiz nada para que me colocassem no calabouço.”
15Кэч ам фост луат ку сила дин цара евреилор ши кяр аич н-ам фэкут нимик ка сэ фиу арункат ын темницэ.”
16Quando o chefe dos padeiros viu que a interpretação era boa, ele disse a José: “Eu também estava no meu sonho, e eis que três cestos de pão branco estavam sobre a minha cabeça.
16Май-мареле питарилор, вэзынд кэ Иосиф дэдусе о тэлмэчире ымбукурэтоаре, а зис: „Ятэ, ши ын висул меу се фэчя кэ порт трей кошурь ку пыне албэ пе капул меу.
17No cesto mais alto havia todos os tipos de alimentos assados para Faraó, e as aves os comiam do cesto sobre a minha cabeça.”
17Ын кошул де дясупра де тот ерау тот фелул де букате пентру Фараон – прэжитурь коапте ын куптор – ши пэсэриле мынкау дин кошул каре ера дясупра де тот, пе капул меу.”
18José respondeu: “Esta é a sua interpretação. Os três cestos são três dias.
18Иосиф а рэспунс ши а зис: „Ятэ-й тэлмэчиря. Челе трей кошурь сунт трей зиле.
19Dentro de mais três dias, Faraó tirará a sua cabeça, e o pendurará em uma árvore; e as aves comerão a sua carne.”
19Песте трей зиле, Фараон ыць ва луа капул, те ва спынзура де ун лемн, ши карня ць-о вор мынка пэсэриле.”
20No terceiro dia, que era o aniversário de Faraó, ele deu um banquete para todos os seus servos, e levantou a cabeça do chefe dos copeiros e a cabeça do chefe dos padeiros no meio dos seus servos.
20А трея зи, ера зиуа наштерий луй Фараон. Ел а дат ун оспэц тутурор служиторилор сэй ши а скос афарэ дин темницэ пе май-мареле пахарничилор ши пе май-мареле питарилор, ын фаца служиторилор сэй:
21Ele restaurou o chefe dos copeiros à sua posição novamente, e ele entregou o cálice na mão de Faraó;
21пе май-мареле пахарничилор л-а пус ярэшь ын служба луй де пахарник, ка сэ пунэ пахарул ын мына луй Фараон,
22mas ele enforcou o chefe dos padeiros, assim como José lhes havia interpretado.
22яр пе май-мареле питарилор л-а спынзурат, дупэ тэлмэчиря пе каре ле-о дэдусе Иосиф.
23Contudo, o chefe dos copeiros não se lembrou de José, mas esqueceu-se dele.
23Май-мареле пахарничилор ну с-а май гындит ынсэ ла Иосиф. Л-а уйтат.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.