Gênesis 50
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1José lançou-se sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
1Иосиф с-а арункат пе фаца татэлуй сэу, л-а плынс ши л-а сэрутат.
2José ordenou aos seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai; e os médicos embalsamaram Israel.
2А порунчит докторилор каре ерау ын служба луй сэ ымбэлсэмезе пе татэл сэу, ши докторий ау ымбэлсэмат пе Исраел.
3Quarenta dias foram dedicados a ele, pois esse é o número de dias que se leva para embalsamar. Os egípcios choraram por Israel durante setenta dias.
3Патрузечь де зиле ау трекут астфел ши ау фост ынтребуинцате ку ымбэлсэмаря луй. Ши еӂиптений л-ау плынс шаптезечь де зиле.
4Passados os dias de choro por ele, José falou aos oficiais do Faraó, dizendo: “Se agora encontrei favor aos seus olhos, por favor, falem aos ouvidos do Faraó, dizendo:
4Дупэ че ау трекут зилеле де жале, Иосиф а ворбит оаменилор дин каса луй Фараон ши ле-а зис: „Дакэ ам кэпэтат тречере ынаинтя воастрэ, спунець, вэ рог, луй Фараон че вэ спун еу.
5'Meu pai me fez jurar, dizendo: “Eis que estou morrendo. Sepulte-me no meu túmulo que cavei para mim na terra de Canaã.” Agora, portanto, por favor, deixe-me subir e sepultar meu pai, e eu voltarei.'”
5‘Татэл меу м-а пус сэ жур, зикынд: «Ятэ, ын курынд еу ам сэ мор! Сэ мэ ынгропь ын мормынтул пе каре ми л-ам сэпат ын цара Канаан.» Аш вря дар сэ мэ суй аколо, ка сэ ынгроп пе татэл меу, ши дупэ ачея мэ вой ынтоарче.’”
6O Faraó disse: “Suba e sepulte seu pai, exatamente como ele o fez jurar.”
6Фараон а рэспунс: „Суе-те ши ынгроапэ пе татэл тэу, дупэ журэмынтул пе каре те-а пус сэ-л фачь.”
7José subiu para sepultar seu pai; e com ele subiram todos os servos do Faraó, os anciãos de sua casa, todos os anciãos da terra do Egito,
7Иосиф с-а суит ка сэ ынгроапе пе татэл сэу. Ымпреунэ ку ел с-ау суит тоць служиторий луй Фараон, бэтрыний касей луй, тоць бэтрыний цэрий Еӂиптулуй,
8toda a casa de José, seus irmãos e a casa de seu pai. Apenas as suas crianças, os seus rebanhos e o seu gado eles deixaram na terra de Gósen.
8тоатэ каса луй Иосиф, фраций сэй ши каса татэлуй сэу; н-ау лэсат ын цинутул Госен декыт прунчий, оиле ши боий.
9Subiram com ele tanto carros quanto cavaleiros. Era uma comitiva muito grande.
9Ымпреунэ ку Иосиф май ерау каре ши кэлэрець, аша кэ алаюл ера фоарте маре.
10Eles chegaram à eira de Atade, que fica além do Jordão, e ali lamentaram com um pranto muito grande e profundo. Ele pranteou por seu pai durante sete dias.
10Кынд ау ажунс ла ария луй Атад, каре есте динколо де Йордан, ау фэкут плынӂере маре ши жалникэ, ши Иосиф а цинут ын чинстя татэлуй сэу ун бочет де шапте зиле.
11Quando os habitantes da terra, os cananeus, viram o pranto na eira de Atade, disseram: “Este é um pranto doloroso dos egípcios.” Por isso, o seu nome foi chamado Abel-Mizraim, que fica além do Jordão.
11Локуиторий цэрий, канааниций, ау фост марторь ла бочетул ачеста дин ария луй Атад ши ау зис: „Ятэ ун маре бочет принтре еӂиптень!” Де ачея с-а дат ачестей арий нумеле Абел-Мицраим; еа есте динколо де Йордан.
12Seus filhos fizeram com ele exatamente como ele lhes havia ordenado,
12Астфел ау ымплинит фиий луй Иаков порунчиле татэлуй лор.
13pois seus filhos o levaram para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprou junto com o campo, como propriedade para local de sepultamento, de Efrom, o hitita, perto de Manre.
13Л-ау дус ын цара Канаан ши л-ау ынгропат ын пештера дин огорул Макпела, пе каре-л кумпэрасе Авраам де ла хетитул Ефрон ка мошие де ынмормынтаре ши каре есте фацэ ын фацэ ку Мамре.
14José voltou para o Egito — ele, seus irmãos e todos os que subiram com ele para sepultar seu pai, depois que ele havia sepultado seu pai.
14Иосиф, дупэ че а ынгропат пе татэл сэу, с-а ынторс ын Еӂипт ымпреунэ ку фраций сэй ши ку тоць чей че се суисерэ ку ел ка сэ ынгроапе пе татэл сэу.
15Quando os irmãos de José viram que seu pai estava morto, disseram: “Pode ser que José nos odeie e nos retribua totalmente por todo o mal que lhe fizemos.”
15Кынд ау вэзут фраций луй Иосиф кэ татэл лор а мурит, ау зис: „Дакэ ва принде Иосиф урэ пе ной ши не ва ынтоарче тот рэул пе каре и л-ам фэкут?”
16Eles enviaram uma mensagem a José, dizendo: “Seu pai ordenou antes de morrer, dizendo:
16Ши ау тримис сэ спунэ луй Иосиф: „Татэл тэу а дат порунка ачаста ынаинте де моарте:
17'Vocês dirão a José: “Agora, por favor, perdoe a desobediência de seus irmãos e o pecado deles, porque eles lhe fizeram o mal.”' Agora, por favor, perdoe a desobediência dos servos do Deus de seu pai.” José chorou quando lhe falaram.
17‘Аша сэ ворбиць луй Иосиф: «О, яртэ нелеӂюиря фрацилор тэй ши пэкатул лор, кэч ць-ау фэкут рэу!»’ Яртэ акум пэкатул робилор Думнезеулуй татэлуй тэу!” Иосиф а плынс кынд а аузит кувинтеле ачестя.
18Seus irmãos também foram e se prostraram diante do seu rosto; e disseram: “Eis que somos seus servos.”
18Фраций луй ау венит ши с-ау арункат ей ыншишь ку фаца ла пэмынт ынаинтя луй ши й-ау зис: „Сунтем робий тэй.”
19José lhes disse: “Não tenham medo, pois estou eu no lugar de Deus?
19Иосиф ле-а зис: „Фиць фэрэ тямэ, кэч сунт еу оаре ын локул луй Думнезеу?
20Quanto a vocês, vocês planejaram o mal contra mim, mas Deus o planejou para o bem, para conservar muitas pessoas vivas, como está acontecendo hoje.
20Вой, негрешит, в-аць гындит сэ-мь фачець рэу, дар Думнезеу а скимбат рэул ын бине, ка сэ ымплиняскэ чея че се веде азь, ши ануме сэ скапе вяца унуй попор ын маре нумэр.
21Agora, portanto, não tenham medo. Eu sustentarei vocês e as suas crianças.” Ele os consolou e lhes falou com bondade.
21Фиць дар фэрэ тямэ, кэч еу вэ вой хрэни пе вой ши пе копиий воштри.” Ши й-а мынгыят ши ле-а ымбэрбэтат инимиле.
22José habitou no Egito, ele e a casa de seu pai. José viveu cento e dez anos.
22Иосиф а локуит ын Еӂипт, ел ши каса татэлуй сэу, ши а трэит о сутэ зече ань.
23José viu os filhos de Efraim até a terceira geração. Os filhos também de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
23Иосиф а вэзут пе фиий луй Ефраим пынэ ла ал трейля ням; ши фиий луй Макир, фиул луй Манасе, с-ау нэскут пе ӂенункий луй.
24José disse a seus irmãos: “Eu estou morrendo, mas Deus certamente visitará vocês, e os fará subir desta terra para a terra que ele jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.”
24Иосиф а зис фрацилор сэй: „Еу ам сэ мор! Дар Думнезеу вэ ва черчета ши вэ ва фаче сэ вэ суиць дин цара ачаста ын цара пе каре а журат кэ о ва да луй Авраам, луй Исаак ши луй Иаков.”
25José fez os filhos de Israel prestarem juramento, dizendo: “Deus certamente visitará vocês, e vocês levarão os meus ossos daqui.”
25Иосиф а пус пе фиий луй Исраел сэ журе, зикынд: „Кынд вэ ва черчета Думнезеу, сэ луаць ши оаселе меле де аич.”
26Assim José morreu, tendo cento e dez anos de idade, e eles o embalsamaram, e ele foi colocado em um caixão no Egito.
26Иосиф а мурит ын вырстэ де о сутэ зече ань. Л-ау ымбэлсэмат ши л-ау пус ынтр-ун сикриу ын Еӂипт.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.