Gênesis 28
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Isaque chamou Jacó, abençoou-o e lhe ordenou: “Você não tomará esposa dentre as filhas de Canaã.
1Исаак а кемат пе Иаков, л-а бинекувынтат ши й-а дат порунка ачаста: „Сэ ну-ць ей невастэ динтре фетеле луй Канаан.
2Levante-se, vá a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de sua mãe. Tome de lá uma esposa dentre as filhas de Labão, irmão de sua mãe.
2Скоалэ-те, ду-те ла Падан-Арам, ын каса луй Бетуел, татэл мамей тале, ши я-ць де аколо о невастэ динтре фетеле луй Лабан, фрателе мамей тале.
3Que o Deus Todo-Poderoso o abençoe, o faça frutificar e o multiplique, para que você seja uma multidão de povos,
3Думнезеул чел Атотпутерник сэ те бинекувынтезе, сэ те факэ сэ крешть ши сэ те ынмулцешть, ка сэ ажунӂь о чатэ де нороаде!
4e lhe dê a bênção de Abraão, a você e à sua descendência com você, para que você herde a terra onde você peregrina, a qual Deus deu a Abraão.”
4Сэ-ць дя бинекувынтаря луй Авраам, цие ши семинцей тале ку тине, ка сэ стэпынешть цара ын каре локуешть ка стрэин ши пе каре а дат-о луй Авраам.”
5Isaque despediu Jacó. Ele foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, o sírio, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
5Ши Исаак а тримис пе Иаков, каре с-а дус ла Падан-Арам, ла Лабан, фиул луй Бетуел, Арамеул, фрателе Ребекэй, мама луй Иаков ши а луй Есау.
6Ora, Esaú viu que Isaque havia abençoado Jacó e o enviado a Padã-Arã, para tomar de lá uma esposa, e que, ao abençoá-lo, deu-lhe uma ordem, dizendo: “Você não tomará esposa dentre as filhas de Canaã;”
6Есау а вэзут кэ Исаак бинекувынтасе пе Иаков ши-л тримисесе ла Падан-Арам, ка сэ-шь я невастэ де аколо, ши кэ, бинекувынтынду-л, ый дэдусе порунка ачаста: „Сэ ну-ць ей невастэ динтре фетеле луй Канаан.”
7e que Jacó obedeceu a seu pai e a sua mãe, e foi para Padã-Arã.
7А вэзут кэ Иаков аскултасе де татэл сэу ши де мама са ши плекасе ла Падан-Арам.
8Esaú viu que as filhas de Canaã não agradavam a Isaque, seu pai.
8Есау а ынцелес астфел кэ фетеле луй Канаан ну-й плэчяу татэлуй сэу Исаак.
9Então Esaú foi a Ismael e tomou, além das esposas que já tinha, Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote, para ser sua esposa.
9Ши Есау с-а дус ла Исмаел. Ел а май луат де невастэ, пе лынгэ невестеле пе каре ле авя, пе Махалат, фата луй Исмаел, фиул луй Авраам, ши сора луй Небаиот.
10Jacó partiu de Berseba e foi em direção a Harã.
10Иаков а плекат дин Беер-Шеба ши шь-а луат друмул спре Харан.
11Ele chegou a um certo lugar e passou a noite ali, porque o sol já havia se posto. Ele pegou uma das pedras do lugar, colocou-a debaixo da cabeça e deitou-se naquele lugar para dormir.
11А ажунс ынтр-ун лок унде а рэмас песте ноапте, кэч асфинцисе соареле. А луат о пятрэ де аколо, а пус-о кэпэтый ши с-а кулкат ын локул ачела.
12Ele sonhou e viu uma escada apoiada na terra, e seu topo chegava ao céu. Eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
12Ши а висат о скарэ резематэ де пэмынт, ал кэрей вырф ажунӂя пынэ ла чер. Ынӂерий луй Думнезеу се суяу ши се коборау пе скара ачея.
13Eis que o SENHOR estava acima dela e disse: “Eu sou o SENHOR, o Deus de Abraão, seu pai, e o Deus de Isaque. Eu darei a terra em que você está deitado a você e à sua descendência.
13Ши Домнул стэтя дясупра ей ши зичя: „Еу сунт Домнул Думнезеул татэлуй тэу Авраам ши Думнезеул луй Исаак. Пэмынтул пе каре ешть кулкат ци-л вой да цие ши семинцей тале.
14Sua descendência será como o pó da terra, e você se espalhará para o oeste, para o leste, para o norte e para o sul. Em você e na sua descendência, todas as famílias da terra serão abençoadas.
14Сэмынца та ва фи ка пулберя пэмынтулуй; те вей ынтинде ла апус ши ла рэсэрит, ла мязэноапте ши ла мязэзи ши тоате фамилииле пэмынтулуй вор фи бинекувынтате ын тине ши ын сэмынца та.
15Eis que eu estou com você e o guardarei por onde quer que você vá, e o trarei de volta a esta terra. Pois não o deixarei até que tenha feito aquilo de que lhe falei.”
15Ятэ, Еу сунт ку тине; те вой пэзи претутиндень пе унде вей мерӂе ши те вой адуче ынапой ын цара ачаста, кэч ну те вой пэрэси пынэ ну вой ымплини че-ць спун.”
16Jacó despertou do seu sono e disse: “Certamente o SENHOR está neste lugar, e eu não sabia.”
16Иаков с-а трезит дин сомн ши а зис: „Ку адевэрат, Домнул есте ын локул ачеста, ши еу н-ам штиут.”
17Ele teve medo e disse: “Quão temível é este lugar! Esta não é outra senão a casa de Deus, e esta é a porta do céu.”
17Й-а фост фрикэ ши а зис: „Кыт де ынфрикошат есте локул ачеста! Аич есте каса луй Думнезеу, аич есте поарта черурилор!”
18Jacó levantou-se de manhã cedo, pegou a pedra que havia colocado debaixo da cabeça, ergueu-a como uma coluna e derramou óleo sobre o seu topo.
18Ши Иаков с-а скулат дис-де-диминяцэ, а луат пятра пе каре о пусесе кэпэтый, а пус-о ка стылп де адучере аминте ши а турнат унтделемн пе вырфул ей.
19Ele chamou o nome daquele lugar de Betel, mas o nome da cidade era Luz no princípio.
19А дат локулуй ачестуя нумеле Бетел, дар май ынаинте четатя се кема Луз.
20Jacó fez um voto, dizendo: “Se Deus estiver comigo e me guardar neste caminho em que ando, e me der pão para comer e roupas para vestir,
20Иаков а фэкут о журуинцэ ши а зис: „Дакэ ва фи Думнезеу ку мине ши мэ ва пэзи ын тимпул кэлэторией пе каре о фак, дакэ-мь ва да пыне сэ мэнынк ши хайне сэ мэ ымбрак
21de modo que eu volte em paz à casa de meu pai, e o SENHOR for o meu Deus,
21ши дакэ мэ вой ынтоарче ын паче ын каса татэлуй меу, атунч Домнул ва фи Думнезеул меу;
22então esta pedra, que ergui como coluna, será a casa de Deus. De tudo o que me der, certamente lhe darei o dízimo.”
22пятра ачаста пе каре ам пус-о ка стылп де адучере аминте ва фи каса луй Думнезеу ши Ыць вой да а зечя парте дин тот че-мь вей да.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.