Gênesis 26
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Houve fome na terra, além da primeira fome que ocorreu nos dias de Abraão. Isaque foi a Abimeleque, rei dos filisteus, em Gerar.
1Pea naʻe tō ʻae honge ki he fonua: ka ʻoku taha kehe ʻae ʻuluaki honge ʻaia naʻe hoko ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻEpalahame. Pea naʻe ʻalu ʻa ʻAisake ki Kela kia ʻApimeleki ko e tuʻi ʻoe kakai Filisitia.
2O SENHOR apareceu a ele e disse: “Não desça ao Egito. Habite na terra sobre a qual eu lhe falar.
2Pea naʻe hā mai ʻa Sihova kiate ia, ʻo ne pehē, “ʻOua naʻa ke ʻalu hifo ki ʻIsipite: nofo ʻi he fonua ʻaia te u fakahā kiate koe.
3Habite nesta terra, e eu estarei com você e o abençoarei. Pois darei a você e à sua descendência todas estas terras, e confirmarei o juramento que fiz a Abraão, seu pai.
3Ke ke nofomaʻu ʻi he fonua ni, pea teu ʻiate koe, pea te u tāpuakiʻi koe; he te u foaki kiate koe mo ho hako ʻae ngaahi fonua ni kotoa pē, pea te u fakamoʻoni ʻae fuakava ʻaia naʻaku fuakava ʻaki ki hoʻo tamai ko ʻEpalahame.
4Multiplicarei a sua descendência como as estrelas do céu e darei todas estas terras à sua descendência. Em sua descendência todas as nações da terra serão abençoadas,
4Pea te u fakatupu ho hako ke tokolahi, ʻo hangē ko e ngaahi fetuʻu ʻoe langi; pea te u foaki ki ho hako ʻae ngaahi fonua ni kotoa pē; pea ʻe monūʻia ʻi ho hako ʻae puleʻanga kotoa pē ʻo māmani;
5porque Abraão obedeceu à minha voz e guardou os meus preceitos, os meus mandamentos, os meus estatutos e as minhas leis.”
5Koeʻuhi naʻe talangofua ʻa ʻEpalahame ki hoku leʻo, mo ne maʻu ʻeku tala, mo ʻeku ngaahi fekau, mo ʻeku tuʻutuʻuni, mo ʻeku ngaahi fono.”
6Isaque habitou em Gerar.
6¶ Pea naʻe nofo ʻa ʻAisake ʻi Kela.
7Os homens do lugar lhe perguntaram sobre a sua mulher. Ele disse: “Ela é minha irmã”, pois teve medo de dizer: “Minha mulher”, pensando: “para que os homens do lugar não me matem por causa de Rebeca, porque ela é formosa.”
7Pea fehuʻi kiate ia ʻae kakai tangata ʻoe potu ko ia, ki hono uaifi: pea pehē ʻe ia, ko hoku tuofefine ia; he naʻe manavahē ia ke pehē atu, ‘Ko hoku uaifi ia;’ he naʻa ne pehē, telia naʻa tāmateʻi au ʻe he kau tangata ʻoe potu ni, koeʻuhi ko Lepeka; he naʻe hoihoifua ia ke mamata ki ai.
8Quando ele já estava lá havia muito tempo, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou por uma janela e viu, e eis que Isaque estava acariciando Rebeca, sua mulher.
8Pea naʻe nofo ia ʻi ai ʻo fuoloa; pea ʻiloange, naʻe fakasio ʻa ʻApimeleki ko e tuʻi ʻoe kakai Filisitia, mei he tupa, ʻo ne mamata ʻoku fakavā ʻa ʻAisake mo Lepeka ko hono uaifi.
9Abimeleque chamou Isaque e disse: “Eis que ela é certamente a sua mulher. Por que você disse: ‘Ela é minha irmã’?” Isaque lhe respondeu: “Porque eu disse: ‘Para que eu não morra por causa dela’.”
9Pea fekau ʻe ʻApimeleki ke haʻu ʻa ʻAisake, ʻo ne pehē, “Vakai, ko e moʻoni ko ho uaifi ia; pea ko e hā naʻa ke pehē ai, ko hoku tuofefine ia?” Pea talaange ʻe ʻAisake kiate ia, “Koeʻuhi naʻaku pehē, telia naʻaku mate koeʻuhi ko ia.”
10Abimeleque disse: “O que é isso que você nos fez? Facilmente um do povo poderia ter se deitado com a sua mulher, e você teria trazido culpa sobre nós!”
10Pea pehē ʻe ʻApimeleki, “Ko e hā ʻae meʻa ni kuo ke fai kiate kimautolu? Ka ne mohe faainoa ha tokotaha mo ho uaifi; pehē kuo ke ʻomi ʻae kovi lahi kiate kimautolu.”
11Então Abimeleque ordenou a todo o povo, dizendo: “Aquele que tocar neste homem ou em sua mulher certamente será morto.”
11Pea fai fono ʻe ʻApimeleki ki hono kakai, ʻo pehē, “Ko ia ʻe ala ki he tangata ni, pe ko hono uaifi, ko e moʻoni ʻe tāmateʻi ia.”
12Isaque semeou naquela terra e colheu, no mesmo ano, cem vezes mais do que plantou. O SENHOR o abençoou.
12Pea naʻe toki tō taʻu ʻe ʻAisake ʻi he fonua ko ia, pea ne utu ʻi he taʻu ko ia hono tupu ʻe tā tuʻo teau: pea naʻe tāpuaki ia ʻe Sihova.
13O homem engrandeceu, e cresceu mais e mais até se tornar muito poderoso.
13Pea naʻe tupu pe ʻae tangata, pea fakaʻaʻau ki muʻa ia, pea ne tupu ʻo lahi ʻaupito.
14Ele possuía rebanhos de ovelhas, rebanhos de gado e muitos servos. Os filisteus o invejavam.
14He naʻa ne maʻu ʻae fanga sipi lahi, mo e fanga manu, mo e kau tamaioʻeiki tokolahi; pea naʻe meheka ʻae kakai Filisitia kiate ia.
15Ora, todos os poços que os servos de seu pai haviam cavado nos dias de Abraão, seu pai, os filisteus haviam entulhado e enchido de terra.
15He ko e ngaahi vai kehekehe naʻe keli ʻe he kau tamaioʻeiki ʻa ʻene tamai, ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻEpalahame, naʻe mapuni ia ʻe he kakai Filisitia ʻi hono tanu ʻaki ʻae kelekele.
16Abimeleque disse a Isaque: “Vá embora do nosso meio, pois você é muito mais poderoso do que nós.”
16Pea pehē ʻe ʻApimeleki kia ʻAisake, “Ke ke ʻalu ʻiate kimautolu; he ʻoku ke mālohi hake koe ʻiate kimautolu.”
17Isaque partiu dali, acampou no vale de Gerar e habitou lá.
17Pea ʻalu mei ai ʻa ʻAisake, pea fokotuʻu hono fale fehikitaki ʻi he teleʻa ʻo Kela, pea nofo ai ia.
18Isaque cavou novamente os poços de água que haviam sido cavados nos dias de Abraão, seu pai, pois os filisteus os haviam entulhado após a morte de Abraão. Ele lhes deu os mesmos nomes pelos quais seu pai os havia chamado.
18Pea naʻe toe keli ʻe ʻAisake ʻae ngaahi vai, ʻaia naʻa nau keli ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻene tamai ko ʻEpalahame: he naʻe tanu ia ʻe he kakai Filisitia, hili ʻae pekia ʻa ʻEpalahame: pea ne ui ʻaki ia ʻae ngaahi hingoa, ʻaia naʻe fakahingoa ʻaki ia ʻe heʻene tamai.
19Os servos de Isaque cavaram no vale e encontraram ali um poço de água corrente.
19Pea naʻe keli ʻe he kau tamaioʻeiki ʻa ʻAisake ʻi he teleʻa ʻo nau ʻilo ai ʻae matavai moʻui.
20Os pastores de Gerar discutiram com os pastores de Isaque, dizendo: “A água é nossa.” Por isso ele chamou o nome do poço de Eseque, porque contenderam com ele.
20Pea fakakikihi ʻe he kau tangata tauhimanu ʻa Kela, mo e kau tauhimanu ʻa ʻAisake, ʻo nau pehē, “ʻOku ʻamautolu ʻae vai;” pea ne ui hono hingoa ʻoe vai, ‘ko Eseki;’ ko e meʻa ʻi heʻenau ke mo ia.
21Cavaram outro poço, e também discutiram por causa dele. Por isso ele o chamou de Sitna.
21Pea naʻa nau keli ʻae vai ʻe taha, pea nau fakakikihi ki ai foki; pea ne ui hono hingoa ʻo ia ko Sitina.
22Ele partiu daquele lugar e cavou outro poço. Não discutiram por causa desse. Por isso ele o chamou de Reobote. Ele disse: “Porque agora o SENHOR abriu espaço para nós, e seremos frutíferos na terra.”
22Pea hiki mei ai ia ʻo keli ʻae vai ʻe taha; pea naʻe ʻikai te nau fakakikihi ki ai; pea ne ui hono hingoa ʻo ia ko Leopote; pea ne pehē, “He ko eni, kuo fakaʻataʻatā ʻe Sihova ha potu kiate kitautolu, pea te tau tupu ʻi he fonua.”
23Dali ele subiu para Berseba.
23Pea naʻe ʻalu ia mei ai ki Peasipa.
24O SENHOR apareceu a ele naquela mesma noite e disse: “Eu sou o Deus de Abraão, seu pai. Não tenha medo, pois eu estou com você, e o abençoarei, e multiplicarei a sua descendência por amor ao meu servo Abraão.”
24Pea hā mai ʻa Sihova kiate ia ʻi he pō ko ia, ʻo ne pehē kiate ia, “Ko e ʻOtua au ʻo hoʻo tamai ko ʻEpalahame; ʻOua naʻa ke manavahē, he ʻoku ou ʻiate koe, pea te u tāpuaki koe, pea fakatokolahi ho hako, koeʻuhi ko ʻeku tamaioʻeiki ko ʻEpalahame.”
25Ele construiu ali um altar, invocou o nome do SENHOR e armou a sua tenda ali. E ali os servos de Isaque cavaram um poço.
25Pea fokotuʻu ʻe ia ʻi ai ʻae ʻesifeilaulau ʻo ne hū kia Sihova, pea fokotuʻu ʻe ia hono fale fehikitaki ʻi ai; pea keli ʻi ai ʻe he kau tamaioʻeiki ʻa ʻAisake ʻae vai.
26Então Abimeleque foi a ele de Gerar, com Auzate, seu amigo, e Ficol, o comandante do seu exército.
26¶ Pea naʻe ʻalu ʻa ʻApimeleki kiate ia mei Kela, pea mo hono kāinga ʻe taha ko ʻAhusate, mo Fikoli ko e ʻeiki ʻo ʻene kautau.
27Isaque lhes perguntou: “Por que vocês vieram a mim, visto que me odeiam e me mandaram embora do seu meio?”
27Pea pehē ʻe ʻAisake kiate kinautolu, “Ko e hā ʻoku mou haʻu ai kiate au, ka ʻoku mou fehiʻa kiate au, pea kuo mou kapusi au meiate kimoutolu.”
28Eles responderam: “Vimos claramente que o SENHOR estava com você. Por isso dissemos: ‘Haja agora um juramento entre nós, entre nós e você, e façamos uma aliança com você,
28Pea naʻa nau pehē, “Naʻa mau mamata pau kuo ʻiate koe ʻa Sihova; pea naʻa mau pehē, ‘Ke tau fefuakavaʻaki mo koe, ʻio, ʻiate kitautolu mo koe, pea ke tau fai ʻae fuakava mo koe;’
29de que você não nos fará mal, assim como nós não tocamos em você, e não lhe fizemos nada além do bem, e o despedimos em paz.’ Você agora é o abençoado do SENHOR.”
29Ke ʻoua naʻa ke fai kovi kiate kimautolu, ʻo hangē ko ʻemau taʻeala kiate koe, pea kuo mau fai lelei pe kiate koe, pea mau tuku koe ke ke ʻalu fiemālie: pea ko eni, ko e monūʻia koe ʻia Sihova.”
30Ele lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam.
30Pea naʻe teu ʻe ia hanau kātoanga, pea naʻa nau kai mo inu.
31Levantaram-se de madrugada e fizeram juramentos um ao outro. Isaque os despediu, e eles partiram dele em paz.
31Pea nau tuʻu hengihengi hake mo nau fefuakavaʻaki: pea naʻe tukuange ʻakinautolu ʻe ʻAisake, pea naʻa nau ʻalu ʻiate ia ʻi he fiemālie.
32Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram e lhe contaram a respeito do poço que haviam cavado, e lhe disseram: “Encontramos água.”
32Pea naʻe hoko ʻi he ʻaho ko ia ʻae haʻu ʻae kau tamaioʻeiki ʻa ʻAisake, ʻo nau fakahā kiate ia ʻae vai kuo nau keli, ʻo nau pehē kiate ia, “Kuo mau ʻilo ʻae vai.”
33Ele o chamou de “Siba”. Por isso o nome da cidade é “Berseba” até o dia de hoje.
33Pea ne ui ia ko Sipa; ko ia ʻoku ui ai ʻae kolo ko ia ʻo aʻu ki he ʻaho ni, ko Peasipa.
34Quando Esaú tinha quarenta anos de idade, tomou por mulher a Judite, filha de Beeri, o heteu, e a Basemate, filha de Elom, o heteu.
34¶ Pea naʻe fāngofulu ʻae taʻu ʻa ʻIsoa, pea ne maʻu kiate ia ʻa Sutiti ko hono uaifi, ko e ʻofefine ʻo Peli ko e tangata Heti , mo Pasimati ko e ʻofefine ʻo ʻElone ko e tangata Heti.
35Elas trouxeram amargura de espírito a Isaque e a Rebeca.
35Ko e meʻa ko ia, naʻe mamahi ai ʻae loto ʻo ʻAisake mo Lepeka.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.