Gênesis
Chapter 13
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Abrão subiu do Egito — ele, sua mulher, tudo o que tinha, e Ló com ele — para o Sul.
1Pea naʻe ʻalu hake ʻa ʻEpalame mei ʻIsipite, ko ia, mo hono uaifi, mo ia kotoa pē naʻa ne maʻu, pea naʻa nau ō mo Lote, ki he feituʻu tonga.
2Abrão era muito rico em gado, em prata e em ouro.
2Pea naʻe koloaʻia ʻaupito ʻa ʻEpalame ʻi he fanga manu, mo e siliva, mo e koula.
3Ele seguiu em suas jornadas do Sul até Betel, ao lugar onde sua tenda estivera no princípio, entre Betel e Ai,
3Pea ʻalu ai pe ia ʻi hono fononga mei he feituʻu tonga ʻo aʻu ki Peteli, ki he potu naʻe tuʻu ai ʻa hono fale fehikitaki he kamataʻanga, ʻi he vahaʻa ʻo Peteli mo ʻAi:
4ao lugar do altar que ele havia feito ali na primeira vez. Ali Abrão invocou o nome do SENHOR.
4Ki he potu ʻoe ʻesifeilaulau, ʻaia naʻa ne tomuʻa fokotuʻu: pea naʻe ui ai ʻa ʻEpalame ki he huafa ʻo Sihova.
5Ló, que acompanhava Abrão, também tinha rebanhos, gado e tendas.
5¶ Pea naʻe maʻu ʻe Lote foki, ʻaia naʻe ō mo ʻEpalame, ʻae fanga sipi, mo e fanga manu, mo e ngaahi fale fehikitaki.
6A terra não podia sustentá-los para que habitassem juntos; pois os seus bens eram tantos que eles não podiam morar juntos.
6Pea naʻe siʻi ʻae fonua kiate kinaua ke na nofo fakataha: he naʻe lahi ʻaupito ʻena meʻa, ko ia naʻe ʻikai ai te na faʻa nofo fakataha.
7Houve contenda entre os pastores do gado de Abrão e os pastores do gado de Ló. Os cananeus e os ferezeus habitavam na terra naquele tempo.
7Pea naʻe ai ha kē ʻi he kau tauhimanu ʻa ʻEpalame mo e kau tauhimanu ʻa Lote: pea naʻe kei nofo ʻae kakai Kēnani mo e kau Pelisi ʻi he fonua, ʻi he kuonga ko ia.
8Abrão disse a Ló: “Por favor, que não haja contenda entre mim e você, e entre os seus pastores e os meus pastores; pois somos parentes.
8Pea naʻe pehē ʻe ʻEpalame kia Lote, “ʻOku ou kole kiate koe, ke ʻoua naʻa ai ha kē ʻiate kitaua, pe ʻi heʻeku kau tauhimanu mo hoʻo kau tauhimanu; he ʻoku ta kāinga.
9Não está toda a terra diante de você? Por favor, separe-se de mim. Se você for para a esquerda, então eu irei para a direita. Ou se você for para a direita, então eu irei para a esquerda.”
9‌ʻIkai ʻoku ʻi ho ʻao ʻae fonua kotoa? ʻOku ou kole kiate koe, ke mavahe koe ʻiate au: kapau te ke ʻi he toʻohema pea te u ʻalu au ki he toʻomataʻu; pea kapau te ke ʻalu ki he toʻomataʻu, pea te u ʻalu au ki he toʻohema.”
10Ló levantou os olhos e viu toda a planície do Jordão, que era bem regada em toda parte, antes de o SENHOR destruir Sodoma e Gomorra, como o jardim do SENHOR, como a terra do Egito, em direção a Zoar.
10Pea naʻe sio hake ʻa Lote, pea vakai ʻe ia ki he fonua fakalelei kotoa pē ʻo Sioatani, kuo lahi ʻae vai ʻi he potu kotoa pē. ʻI he teʻeki ke fakaʻauha ʻe Sihova ʻa Sotoma mo Komola, naʻe hangē ia ko e ngoue ʻa Sihova, ʻo tatau mo e fonua ko ʻIsipite, ʻi he halaifonua ki Soa.
11Então Ló escolheu para si toda a Planície do Jordão. Ló partiu para o leste, e eles se separaram um do outro.
11Pea naʻe fili ʻe Lote maʻana, ʻae fonua tokalelei kotoa pē ʻo Sioatani; pea fononga ʻa Lote ki he feituʻu hahake: pea naʻe fakamāvae ʻakinaua.
12Abrão habitou na terra de Canaã, e Ló habitou nas cidades da planície, e armou sua tenda até Sodoma.
12Naʻe nofo ʻa ʻEpalame ʻi he fonua ko Kēnani, pea nofo ʻa Lote ʻi he ngaahi kolo ʻoe tokalelei, pea naʻa ne fokotuʻu hono fale fehikitaki ke hanga ki Sotoma.
13Ora, os homens de Sodoma eram extremamente perversos e pecadores contra o SENHOR.
13Ka naʻe kovi ʻae kakai ʻo Sotoma, pea angahala ʻaupito ʻi he ʻao ʻo Sihova.
14O SENHOR disse a Abrão, depois que Ló se separou dele: “Agora, levante os olhos e olhe do lugar onde você está, para o norte e para o sul, para o leste e para o oeste;
14¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia ʻEpalame, hili ʻae māvae ʻa Lote meiate ia, “Tangaki hake ni ho mata, pea sio mei he potu ʻoku ke ʻi ai ki he tokelau mo e tonga, pea ki he hahake, mo hihifo:
15pois toda a terra que você vê, eu a darei a você e à sua descendência para sempre.
15He ko e fonua kotoa pē ʻoku ke mamata ai, te u foaki ia kiate koe, pea ki ho hako ʻo lauikuonga.
16Farei a sua descendência como o pó da terra, de modo que, se um homem puder contar o pó da terra, então a sua descendência também poderá ser contada.
16Pea te u fakatupu ho hako ke hangē ko e efu ʻoe kelekele: pea kapau ʻe faʻa lau ʻe ha tangata ʻae efu ʻoe kelekele, pehē, ʻe lau foki ʻa ho hako.
17Levante-se, percorra a terra no seu comprimento e na sua largura; pois eu a darei a você.”
17Tuʻu hake, pea ʻalu atu ʻi he fonua, ʻi hono lōloa mo hono māukupu ʻo ia he te u foaki ia kiate koe.”
18Abrão mudou a sua tenda, e foi habitar junto aos carvalhos de Manre, que estão em Hebrom, e edificou ali um altar ao SENHOR.
18Pea naʻe toki hiki ʻe ʻEpalame hono fale fehikitaki, pea haʻu ʻo nofo ʻi he fonua tokalelei ʻo Mamili, ʻaia ʻoku ʻi Hepeloni, pea naʻe fokotuʻu ai ʻae ʻesifeilaulau kia Sihova.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.