پیدایش 18
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1و خداوند در بلوطستان ممری، بروی ظاهر شد، و او در گرمای روز به درخیمه نشسته بود.
1耶和華在 幔利 橡樹那裏向 亞伯拉罕 顯現出來。那時正熱， 亞伯拉罕 坐在帳棚門口，
2ناگاه چشمان خود را بلندکرده، دید که اینک سه مرد در مقابل اوایستاده‌اند. و چون ایشان را دید، از در خیمه به استقبال ایشان شتافت، و رو بر زمین نهاد
2舉目觀看，見有三個人在對面站着。他一見，就從帳棚門口跑去迎接他們，俯伏在地，
3و گفت: «ای مولا، اکنون اگر منظور نظر تو شدم، از نزدبنده خود مگذر،
3說：「我主，我若在你眼前蒙恩，求你不要離開僕人往前去。
4اندک آبی بیاورند تا پای خودرا شسته، در زیر درخت بیارامید،
4容我拿點水來，你們洗洗腳，在樹下歇息歇息。
5و لقمه نانی بیاورم تا دلهای خود را تقویت دهید و پس از آن روانه شوید، زیرا برای همین، شما را بر بنده خودگذر افتاده است.» گفتند: «آنچه گفتی بکن.»
5我再拿一點餅來，你們可以加添心力，然後往前去。你們既到僕人這裏來，理當如此。」他們說：「就照你說的行吧。」
6پس ابراهیم به خیمه، نزد ساره شتافت و گفت: «سه کیل از آرد میده بزودی حاضر کن و آن را خمیرکرده، گرده‌ها بساز.»
6亞伯拉罕 急忙進帳棚見 撒拉 ，說：「你速速拿三細亞細麵調和做餅。」
7و ابراهیم به سوی رمه شتافت و گوساله نازک خوب گرفته، به غلام خودداد تا بزودی آن را طبخ نماید.
7亞伯拉罕 又跑到牛群裏，牽了一隻又嫩又好的牛犢來，交給僕人，僕人急忙預備好了。
8پس کره و شیر وگوساله‌ای را که ساخته بود، گرفته، پیش روی ایشان گذاشت، و خود در مقابل ایشان زیردرخت ایستاد تا خوردند.
8亞伯拉罕 又取了奶油和奶，並預備好的牛犢來，擺在他們面前，自己在樹下站在旁邊，他們就吃了。
9به وی گفتند: «زوجه ات ساره کجاست؟» گفت: «اینک درخیمه است.»
9他們問 亞伯拉罕 說：「你妻子 撒拉 在哪裏？」他說：「在帳棚裏。」
10گفت: «البته موافق زمان حیات، نزد تو خواهم برگشت، و زوجه ات ساره را پسری خواهد شد.» و ساره به در خیمه‌ای که در عقب اوبود، شنید.
10三人中有一位說：「到明年這時候，我必要回到你這裏；你的妻子 撒拉 必生一個兒子。」 撒拉 在那人後邊的帳棚門口也聽見了這話。
11و ابراهیم و ساره پیر و سالخورده بودند، و عادت زنان از ساره منقطع شده بود.
11亞伯拉罕 和 撒拉 年紀老邁， 撒拉 的月經已斷絕了。
12پس ساره در دل خود بخندید و گفت: «آیا بعداز فرسودگی‌ام مرا شادی خواهد بود، و آقایم نیزپیر شده است؟»
12撒拉 心裏暗笑，說：「我既已衰敗，我主也老邁，豈能有這喜事呢？」
13و خداوند به ابراهیم گفت: «ساره برای چه خندید؟» و گفت: «آیا فی الحقیقه خواهم زایید و حال آنکه پیر هستم؟»
13耶和華對 亞伯拉罕 說：「 撒拉 為甚麼暗笑，說：『我既已年老，果真能生養嗎？』
14«مگرهیچ امری نزد خداوند مشکل است؟ در وقت موعود، موافق زمان حیات، نزد تو خواهم برگشت و ساره را پسری خواهد شد.»
14耶和華豈有難成的事嗎？到了日期，明年這時候，我必回到你這裏， 撒拉 必生一個兒子。」
15آنگاه ساره انکار کرده، گفت: «نخندیدم»، چونکه ترسید. گفت: «نی، بلکه خندیدی.»
15撒拉 就害怕，不承認，說：「我沒有笑。」那位說：「不然，你實在笑了。」
16پس، آن مردان از آنجا برخاسته، متوجه سدوم شدند، و ابراهیم ایشان را مشایعت نمود.
16三人就從那裏起行，向 所多瑪 觀看， 亞伯拉罕 也與他們同行，要送他們一程。
17و خداوند گفت: «آیا آنچه من می‌کنم ازابراهیم مخفی دارم؟
17耶和華說：「我所要做的事豈可瞞着 亞伯拉罕 呢？
18و حال آنکه از ابراهیم هرآینه امتی بزرگ و زورآور پدید خواهد آمد، وجمیع امت های جهان از او برکت خواهند یافت.
18亞伯拉罕 必要成為強大的國；地上的萬國都必因他得福。
19زیرا او را می‌شناسم که فرزندان و اهل خانه خود را بعد از خود امر خواهد فرمود تا طریق خداوند را حفظ نمایند، و عدالت و انصاف را بجاآورند، تا خداوند آنچه به ابراهیم گفته است، به وی برساند.»
19我眷顧他，為要叫他吩咐他的眾子和他的眷屬遵守我的道，秉公行義，使我所應許 亞伯拉罕 的話都成就了。」
20پس خداوند گفت: «چونکه فریاد سدوم و عموره زیاد شده است، و خطایای ایشان بسیار گران،
20耶和華說：「 所多瑪 和 蛾摩拉 的罪惡甚重，聲聞於我。
21اکنون نازل می‌شوم تا ببینم موافق این فریادی که به من رسیده، بالتمام کرده اندوالا خواهم دانست.»
21我現在要下去，察看他們所行的，果然盡像那達到我耳中的聲音一樣嗎？若是不然，我也必知道。」
22آنگاه آن مردان از آنجابسوی سدوم متوجه شده، برفتند. و ابراهیم درحضور خداوند هنوز ایستاده بود.
22二人轉身離開那裏，向 所多瑪 去；但 亞伯拉罕 仍舊站在耶和華面前。
23و ابراهیم نزدیک آمده، گفت: «آیا عادل را با شریر هلاک خواهی کرد؟
23亞伯拉罕 近前來，說：「無論善惡，你都要剿滅嗎？
24شاید در شهر پنجاه عادل باشند، آیا آن را هلاک خواهی کرد و آن مکان را بخاطرآن پنجاه عادل که در آن باشند، نجات نخواهی داد؟
24假若那城裏有五十個義人，你還剿滅那地方嗎？不為城裏這五十個義人饒恕其中的人嗎？
25حاشا از تو که مثل این کار بکنی که عادلان را با شریران هلاک سازی و عادل و شریر مساوی باشند. حاشا از تو آیا داور تمام جهان، انصاف نخواهد کرد؟»
25將義人與惡人同殺，將義人與惡人一樣看待，這斷不是你所行的。審判全地的主豈不行公義嗎？」
26خداوند گفت: «اگر پنجاه عادل در شهر سدوم یابم هر آینه تمام آن مکان را به‌خاطر ایشان رهایی دهم.»
26耶和華說：「我若在 所多瑪 城裏見有五十個義人，我就為他們的緣故饒恕那地方的眾人。」
27ابراهیم در جواب گفت: «اینک من که خاک و خاکستر هستم جرات کردم که به خداوند سخن گویم.
27亞伯拉罕 說：「我雖然是灰塵，還敢對主說話。
28شاید از آن پنجاه عادل پنج کم باشد، آیا تمام شهر را بسبب پنج، هلاک خواهی کرد؟» گفت: «اگر‌چهل و پنج در آنجا یابم، آن را هلاک نکنم.»
28假若這五十個義人短了五個，你就因為短了五個毀滅全城嗎？」他說：「我在那裏若見有四十五個，也不毀滅那城。」
29بار دیگر بدو عرض کرده، گفت: «هر گاه در آنجا چهل یافت شوند؟» گفت: «به‌خاطر چهل آن را نکنم.»
29亞伯拉罕 又對他說：「假若在那裏見有四十個怎麼樣呢？」他說：「為這四十個的緣故，我也不做這事。」
30گفت: «زنهار غضب خداوند افروخته نشود تاسخن گویم، شاید در آنجا سی پیدا شوند؟» گفت: «اگر در آنجا سی یابم، این کار را نخواهم کرد.»
30亞伯拉罕 說：「求主不要動怒，容我說，假若在那裏見有三十個怎麼樣呢？」他說：「我在那裏若見有三十個，我也不做這事。」
31گفت: «اینک جرات کردم که به خداوندعرض کنم. اگر بیست در آنجا یافت شوند؟» گفت: «به‌خاطر بیست آن را هلاک نکنم.»
31亞伯拉罕 說：「我還敢對主說話，假若在那裏見有二十個怎麼樣呢？」他說：「為這二十個的緣故，我也不毀滅那城。」
32گفت: «خشم خداوند، افروخته نشود تا این دفعه را فقط عرض کنم، شاید ده در آنجا یافت شوند؟» گفت: «به‌خاطر ده آن را هلاک نخواهم ساخت.»
32亞伯拉罕 說：「求主不要動怒，我再說這一次，假若在那裏見有十個呢？」他說：「為這十個的緣故，我也不毀滅那城。」
33پس خداوند چون گفتگو را با ابراهیم به اتمام رسانید، برفت و ابراهیم به مکان خویش مراجعت کرد.
33耶和華與 亞伯拉罕 說完了話就走了； 亞伯拉罕 也回到自己的地方去了。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.