دوم سموئیل 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1و داود در روزی که خداوند او را ازدست جمیع دشمنانش و از دست شاول رهایی داد، کلمات این سرود را برای خداوند انشا نمود.
1Und David redete vor dem HERRN die Worte dieses Liedes zur Zeit, da ihn der HERR errettet hatte von der Hand aller seiner Feinde und von der Hand Sauls, und sprach:
2و گفت: «خداوند صخره من و قلعه من و رهاننده من است.
2Der HERR ist mein Fels und meine Burg und mein Erretter.
3خدای صخره من که بر او توکل خواهم نمود، سپر من و شاخ نجاتم، برج بلند و ملجای من، ای نجات‌دهنده من، مرا از ظلم خواهی رهانید.
3Gott ist mein Hort, auf den ich traue, mein Schild und Horn meines Heils, mein Schutz und meine Zuflucht, mein Heiland, der du mir hilfst vor dem Frevel.
4خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس از دشمنان خود خلاصی خواهم یافت.
4Ich rufe an den HERRN, den Hochgelobten, so werde ich von meinen Feinden erlöst.
5زیرا که موجهای موت مرا احاطه نموده، وسیلهای عصیان مرا ترسانیده بود.
5Es hatten mich umfangen die Schmerzen des Todes, und die Bäche des Verderbens erschreckten mich.
6رسنهای گور مرا احاطه نمودند. دامهای موت مرا دریافتند.
6Der Hölle Bande umfingen mich, und des Todes Stricke überwältigten mich.
7در تنگی خود خداوند را خواندم. و نزد خدای خویش دعا نمودم. و او آواز مرا از هیکل خودشنید. و استغاثه من به گوش وی رسید.
7Da mir angst war, rief ich den HERRN an und schrie zu meinem Gott; da erhörte er meine Stimme von seinem Tempel, und mein Schreien kam vor ihn zu seinen Ohren.
8آنگاه زمین متزلزل و مرتعش گردید. واساسهای آسمان بلرزیدند. و از حدت خشم اومتحرک گردیدند.
8Die Erde bebte und ward bewegt; die Grundfesten des Himmels regten sich und bebten, da er zornig war.
9از بینی وی دود متصاعد شد. و از دهان او آتش سوزان درآمد و اخگرها از آن افروخته گردید.
9Dampf ging auf von seiner Nase und verzehrend Feuer von seinem Munde, daß es davon blitzte.
10و او آسمانها را خم کرده، نزول فرمود. وتاریکی غلیظ زیر پایهایش بود.
10Er neigte den Himmel und fuhr herab, und Dunkel war unter seinen Füßen.
11بر کروبین سوار شده، پرواز نمود. و بر بالهای باد نمایان گردید.
11Und er fuhr auf dem Cherub und flog daher, und er schwebte auf den Fittichen des Windes.
12ظلمت را به اطراف خود سایبانها ساخت. واجتماع آبها و ابرهای متراکم افلاک را.
12Sein Gezelt um ihn her war finster und schwarze, dicke Wolken.
13از درخشندگی‌ای که پیش روی وی بود، اخگرهای آتش افروخته گردید.
13Von dem Glanz vor ihm brannte es mit Blitzen.
14خداوند از آسمان رعد نمود. و حضرت اعلی آواز خویش را مسموع گردانید.
14Der HERR donnerte vom Himmel, und der Höchste ließ seinen Donner aus.
15تیرها فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت. و برق را جهانیده، ایشان را سراسیمه گردانید.
15Er schoß seine Strahlen und zerstreute sie; er ließ blitzen und erschreckte sie.
16پس عمق های دریا ظاهر شد. و اساسهای ربع مسکون منکشف گردید. از توبیخ خداوند و ازنفخه باد بینی وی.
16Da sah man das Bett der Wasser, und des Erdbodens Grund ward aufgedeckt von dem Schelten des HERRN, von dem Odem und Schnauben seiner Nase.
17از اعلی علیین فرستاده، مرا گرفت. و از آبهای بسیار مرا بیرون کشید.
17Er streckte seine Hand aus von der Höhe und holte mich und zog mich aus den großen Wassern.
18مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد. و ازمبغضانم، چونکه از من قویتر بودند.
18Er errettete mich von meinen starken Feinden, von meinen Hassern, die zu mir mächtig waren,
19در روز شقاوت من، ایشان مرا دریافته بودند. لیکن خداوند تکیه گاه من بود.
19die mich überwältigten zur Zeit meines Unglücks; und der HERR ward meine Zuversicht.
20مرا به مکان وسیع بیرون آورد. و مرا خلاصی داد چونکه به من رغبت می‌داشت.
20Und er führte mich aus in das Weite, er riß mich heraus; denn er hatte Lust zu mir.
21پس خداوند مرا به حسب عدالتم جزا خواهدداد. و به حسب پاکیزگی دستم مرا مکافات خواهد رسانید.
21Der HERR tut wohl an mir nach meiner Gerechtigkeit; er vergilt mir nach der Reinigkeit meiner Hände.
22زیرا که طریق های خداوند را حفظ نمودم. و ازخدای خویش عصیان نورزیدم.
22Denn ich halte die Wege des HERRN und bin nicht gottlos wider meinen Gott.
23چونکه جمیع احکام او در مد نظر من است. واز فرایض او انحراف نورزیدم.
23Denn alle seine Rechte habe ich vor Augen, und seine Gebote werfe ich nicht von mir;
24و به حضور او کامل شدم. و از عصیان ورزیدن، خویشتن را بازداشتم.
24sondern ich bin ohne Tadel vor ihm und hüte mich vor Sünden.
25بنابراین خداوند مرا به حسب عدالتم جزا داد. و بر‌حسب صداقتی که در نظر وی داشتم.
25Darum vergilt mir der HERR nach meiner Gerechtigkeit, nach meiner Reinigkeit vor seinen Augen.
26با شخص رحیم، خویشتن را رحیم خواهی نمود. و با مرد کامل با کاملیت رفتار خواهی کرد.
26Bei den Heiligen bist du heilig, bei den Frommen bist du fromm,
27با شخص طاهر به طهارت عمل خواهی نمود. و با کج خلقان مخالفت خواهی کرد.
27bei den Reinen bist du rein, und bei den Verkehrten bist du verkehrt.
28و قوم مستمند را نجات خواهی داد. اماچشمان تو بر متکبران است تا ایشان را پست گردانی.
28Denn du hilfst dem elenden Volk, und mit deinen Augen erniedrigst du die Hohen.
29زیرا که تو‌ای خداوند، نور من هستی. وخداوند، تاریکی مرا به روشنایی مبدل خواهدساخت.
29Denn du, HERR, bist meine Leuchte; der HERR macht meine Finsternis licht.
30زیرا که به استعانت تو بر لشکری تاخت آوردم. و به مدد خدای خود بر حصارها جست وخیز نمودم.
30Denn mit dir kann ich Kriegsvolk zerschlagen und mit meinem Gott über die Mauer springen.
31و اما خدا، طریق وی کامل است؛ و کلام خداوند مصفا؛ و او برای جمیع متوکلانش سپرمی باشد.
31Gottes Wege sind vollkommen; des HERRN Reden sind durchläutert. Er ist ein Schild allen, die ihm vertrauen.
32زیرا کیست خدا غیر از یهوه؟ و کیست صخره غیر از خدای ما؟
32Denn wo ist ein Gott außer dem HERRN, und wo ist ein Hort außer unserm Gott?
33خدا قلعه استوار من است. و طریق مرا کامل می سازد.
33Gott stärkt mich mit Kraft und weist mir einen Weg ohne Tadel.
34و پایهایم را مثل پای غزال می‌گرداند، و مرا برمکانهای بلندم برپا می‌دارد.
34Er macht meine Füße gleich den Hirschen und stellt mich auf meine Höhen.
35دستهای مرا به جنگ تعلیم می‌دهد، و به بازوی خود کمان برنجین را می‌کشم.
35Er lehrt meine Hände streiten und lehrt meinen Arm den ehernen Bogen spannen.
36و سپر نجات خود را به من خواهی داد، و لطف تو مرا بزرگ خواهد ساخت.
36Du gibst mir den Schild deines Heils; und wenn du mich demütigst, machst du mich groß.
37قدمهای مرا در زیر من وسعت دادی که پایهایم نلغزید.
37Du machst unter mir Raum zu gehen, daß meine Knöchel nicht wanken.
38دشمنان خود را تعاقب نموده، ایشان را هلاک خواهم ساخت، و تا نابود نشوند بر نخواهم گشت.
38Ich will meinen Feinden nachjagen und sie vertilgen und will nicht umkehren, bis ich sie umgebracht habe.
39ایشان را خراب کرده، خرد خواهم ساخت تادیگر برنخیزند، و زیر پایهایم خواهند افتاد.
39Ich will sie umbringen und zerschmettern; sie sollen mir nicht widerstehen und müssen unter meine Füße fallen.
40زیرا کمر مرا برای جنگ به قوت خواهی بست، و آنانی را که به ضد من برخیزند در زیر من خم خواهی ساخت.
40Du kannst mich rüsten mit Stärke zum Streit; du kannst unter mich werfen, die sich wider mich setzen.
41و دشمنانم را پیش من منهزم خواهی کرد تاخصمان خود را منقطع سازم.
41Du gibst mir meine Feinde in die Flucht, daß ich verstöre, die mich hassen.
42فریاد برمی آورند، اما رهاننده‌ای نیست؛ و به سوی خداوند، لیکن ایشان را اجابت نخواهدکرد.
42Sie sahen sich um, aber da ist kein Helfer, nach dem HERRN; aber er antwortet ihnen nicht.
43پس ایشان را مثل غبار زمین نرم می‌کنم. و مثل گل کوچه‌ها کوبیده، پایمال می‌سازم.
43Ich will sie zerstoßen wie Staub auf der Erde; wie Kot auf der Gasse will ich sie verstäuben und zerstreuen.
44و تو مرا از مخاصمات قوم من خواهی رهانید، و مرا برای سرداری امت‌ها حفظ خواهی کرد، وقومی را که نشناخته بودم، مرا بندگی خواهندنمود.
44Du hilfst mir von dem zänkischen Volk und behütest mich, daß ich ein Haupt sei unter den Heiden; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir.
45غریبان نزد من تذلل خواهند کرد و به مجردشنیدن من، مرا اطاعت خواهند نمود.
45Den Kindern der Fremde hat's wider mich gefehlt; sie gehorchen mir mit gehorsamen Ohren.
46غریبان پژمرده خواهند گردید و از مکان های مخفی خود با ترس بیرون خواهند آمد.
46Die Kinder der Fremde sind verschmachtet und kommen mit Zittern aus ihren Burgen.
47خداوند زنده است و صخره من متبارک وخدای صخره نجات من متعال باد.
47Der HERR lebt, und gelobt sei mein Hort; und Gott, der Hort meines Heils, werde erhoben,
48ای خدایی که برای من انتقام می‌کشی و قومهارا زیر من پست می‌سازی.
48der Gott, der mir Rache gibt und wirft die Völker unter mich.
49و مرا از دست دشمنانم بیرون می‌آوری و برمقاومت کنندگانم مرا بلند می‌گردانی. تو مرا ازمرد ظالم خلاصی خواهی داد.
49Er hilft mir aus von meinen Feinden. Du erhöhst mich aus denen, die sich wider mich setzen; du hilfst mir von den Frevlern.
50بنابراین‌ای خداوند، تو را در میان امت‌ها حمدخواهم گفت. و به نام تو ترنم خواهم نمود.
50Darum will ich dir danken, HERR, unter den Heiden und deinem Namen lobsingen,
51نجات عظیمی برای پادشاه خود می‌نماید. وبرای مسیح خویش رحمت را پدید می‌آورد. به جهت داود و ذریت وی تا ابدالاباد.»
51der seinem Könige großes Heil beweist und wohltut seinem Gesalbten, David und seinem Samen ewiglich.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.