اول تواریخ 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1و تابوت خدا را آورده، آن را در خيمه اي که داود برايش برپا کرده بود، گذاشتند؛ و قرباني هاي سوختني و ذبايح سلامتي به حضور خدا گذرانيدند.
1And they brought in the ark of God, and set it in the midst of the tent that David had pitched for it, and they offered burnt-offerings and peace-offerings before God.
2و چون داود از گذرانيدن قرباني هاي سوختني و ذبايح سلامتي فارغ شد، قوم را به اسم خداوند برکت داد.
2And when David had made an end of offering the burnt-offering and the peace-offerings, he blessed the people in the name of the LORD.
3و به جميع اسرائيليان به مردان و زنان به هر يکي يک گرده نان و يک پاره گوشت ويک قرص کشمش بخشيد.
3And he dealt to every one of Israel, both man and woman, to every one a loaf of bread, and a cake made in a pan, and a sweet cake.
4و بعضي لاويان براي خدمتگزاري پيش تابوت خداوند تعيين نمود تا يهُوَه خداي اسرائيل را ذکر نمايند و شکر گويند و تسبيح خوانند،
4And he appointed certain of the Levites to minister before the ark of the LORD, and to celebrate and to thank and praise the LORD, the God of Israel:
5يعني آساف رئيس و بعد از او زکريا و يعيئيل و شَمِيرامُوت و يحيئيل و مَتَّتيا و اَلِيآب و بنايا و عُوبيد اَدُوم و يعيئيل را با عودها و بربطها و آساف با سنجها مي نواخت.
5Asaph the chief, and second to him Zechariah, Jeiel, and Shemiramoth, and Jehiel, and Mattithiah, and Eliab, and Benaiah, and Obed-edom, and Jeiel, with psalteries and with harps; and Asaph with cymbals, sounding aloud;
6و بنايا و يحزِيئيل کهنه پيش تابوت عهد خدا با کرّناها دائماً (حاضر مي بودند).
6and Benaiah and Jahaziel the priests with trumpets continually, before the ark of the covenant of God.
7پس در همان روز داود اولاً (اين سرود را) به دست آساف و برادرانش داد تا خداوند را تسبيح بخوانند:
7Then on that day did David first ordain to give thanks unto the LORD, by the hand of Asaph and his brethren.
8يهُوَه را حمد گوييد و نام او را بخوانيد. اعمال او را در ميان قومها اعلام نماييد.
8O give thanks unto the LORD, call upon His name; make known His doings among the peoples.
9اورا بسراييد براي او تسبيح بخوانيد. در تمامي کارهاي عجيب او تفکر نماييد.
9Sing unto Him, sing praises unto Him; speak ye of all His marvellous works.
10در نام قدّوس او فخر کنيد. دل طالبان خداوند شادمان باشد.
10Glory ye in His holy name; let the heart of them rejoice that seek the LORD.
11خداوند و قوت او را بطلبيد. روي او را پيوسته طالب باشيد.
11Seek ye the LORD and His strength; seek His face continually.
12کارهاي عجيب را که او کرده است، بياد آوريد، آيات او را و داوريهاي دهان وي را،
12Remember His marvellous works that He hath done, His wonders, and the judgments of His mouth;
13اي ذريت بنده او اسرائيل! اي فرزندان يعقوب برگزيده او!
13O ye seed of Israel His servant, ye children of Jacob, His chosen ones.
14يهُوَه خداي ما است. داوريهاي او در تمامي جهان است.
14He is the LORD our God; His judgments are in all the earth.
15عهد او را بياد آوريد تا ابدالآباد، و کلامي را که به هزاران پشت فرموده است،
15Remember His covenant for ever, the word which He commanded to a thousand generations;
16آن عهدي را که با ابراهيم بسته، و قَسَمي را که براي اسحاق خورده است،
16The covenant which He made with Abraham, and His oath unto Isaac;
17و آن را براي يعقوب فريضه قرار داد و براي اسرائيل عهد جاوداني؛
17And He established it unto Jacob for a statute, to Israel for an everlasting covenant;
18و گفت زمين کَنعان را به تو خواهم داد، تا حصه ميراث شما شود،
18Saying: 'Unto thee will I give the land of Canaan, the lot of your inheritance.'
19هنگامي که عددي معدود بوديد، قليل العدد و غربا در آنجا،
19When ye were but a few men in number, yea, very few, and sojourners in it,
20و از اُمّتي تا اُمّتي سرگردان مي بودند، واز يک مملکت تا قوم ديگر.
20And when they went about from nation to nation, and from one kingdom to another people,
21او نگذاشت که کسي بر ايشان ظلم کند، بلکه پادشاهان را به خاطر ايشان توبيخ نمود،
21He suffered no man to do them wrong, yea, for their sake He reproved kings:
22که بر مسيحان من دست مگذاريد، و انبياي مرا ضرر مرسانيد.
22'Touch not Mine anointed ones, and do My prophets no harm.'
23اي تمامي زمين يهُوَه را بسراييد. نجات او را روز به روز بشارت دهيد.
23Sing unto the LORD, all the earth; proclaim His salvation from day to day.
24در ميان امّت ها جلال او را ذکر کنيد، و کارهاي عجيب او را در جميع قوم ها.
24Declare His glory among the nations, His marvellous works among all the peoples.
25زيرا خداوند عظيم است و بي نهايت محمود؛ و او مُهيب است بر جميع خدايان.
25For great is the LORD, and highly to be praised; He also is to be feared above all gods.
26زيرا جميع خدايان امّت ها بتهايند. اما يهُوَه آسمانها را آفريد.
26For all the gods of the peoples are things of nought; but the LORD made the heavens.
27مجد و جلال به حضور وي است؛ قوت و شادماني در مکان او است.
27Honour and majesty are before Him; strength and gladness are in His place.
28اي قبايل قوم ها خداوند را توصيف نماييد. خداوند را به جلال و قوت توصيف نماييد.
28Ascribe unto the LORD, ye kindreds of the peoples, ascribe unto the LORD glory and strength.
29خداوند را به جلال اسم او توصيف نماييد. هدايا بياوريد و به حضور وي بياييد. خداوند را در زينت قدوسيت بپرستيد.
29Ascribe unto the LORD the glory due unto His name; bring an offering, and come before Him; worship the LORD in the beauty of holiness.
30اي تمامي زمين از حضور وي بلرزيد. ربع مسکون نيز پايدار شد و جنبش نخواهد خورد.
30Tremble before Him, all the earth; the world also is established that it cannot be moved.
31آسمان شادي کند و زمين سرور نمايد، و در ميان اُمّت ها بگويند که يهُوَه سلطنت مي کند.
31Let the heavens be glad, and let the earth rejoice; and let them say among the nations: 'The LORD reigneth.'
32دريا و پري آن غرش نمايد؛ و صحرا و هر چه در آن است به وجد آيد.
32Let the sea roar, and the fulness thereof; let the field exult, and all that is therein;
33آنگاه درختان جنگل ترنم خواهند نمود، به حضور خداوند زيرا که براي داوري جهان مي آيد.
33Then shall the trees of the wood sing for joy, before the LORD, for He is come to judge the earth.
34يهُوَه را حمد بگوييد زيرا که نيکو است. زيرا که رحمت او تا ابدالآد است.
34O give thanks unto the LORD; for He is good; for His mercy endureth for ever.
35و بگوييد اي خداي نجات ما ما را نجات بده. و ما را جمع کرده، از ميان اُمت ها رهايي بخش. تا نام قدوس تو را حمد گوييم، و در تسبيح تو فخر نماييم.
35And say ye: 'Save us, O God of our salvation, and gather us together and deliver us from the nations, that we may give thanks unto Thy holy name, that we may triumph in Thy praise.'
36يهُوَه خداي اسرائيل متبارک باد. از ازل تا ابدالآباد. و تمامي قوم آمين گفتند و خداوند را تسبيح خواندند.
36Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting even to everlasting. And all the people said: 'Amen,' and praised the LORD.
37پس آساف و برادرانش را آنجا پيش تابوت عهد خداوند گذاشت تا هميشه پيش تابوت به خدمت هر روز در روزش مشغول باشند.
37So he left there, before the ark of the covenant of the LORD, Asaph and his brethren, to minister before the ark continually, as every day's work required;
38و عُوبيد اَدُوم و شصت و هشت نفر برادران ايشان و عُوبيد اَدُوم بن يدِيتُون و حُوسَه دربانان را.
38and Obed-edom with their brethren, threescore and eight; Obed-edom also the son of Jedithun and Hosah to be door-keepers;
39و صادوقِ کاهن و کاهنان برادرانش را پيش مسکن خداوند در مکان بلندي که در جِبعُون بود،
39and Zadok the priest, and his brethren the priests, before the tabernacle of the LORD in the high place that was at Gibeon,
40تا قرباني هاي سوختني براي خداوند بر مذبح قرباني سوختني دائماً صبح و شام بگذرانند بر حسب آنچه در شريعت خداوند که آن را به اسرائيل امر فرموده بود مکتوب است.
40to offer burnt-offerings unto the LORD upon the altar of burnt-offering continually morning and evening, even according to all that is written in the Law of the LORD, which He commanded unto Israel;
41و با ايشان هِيمان و يدُوتُون و ساير برگزيدگاني را که اسم ايشان ذکر شده بود تا خداوند را حمد گويند زيرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
41and with them Heman and Jeduthun, and the rest that were chosen, who were mentioned by name, to give thanks to the LORD, because His mercy endureth for ever;
42و همراه ايشان هِيمان و يدُوتُون را با کّرناها و سنجها و آلات نغمات خدا به جهت نوازندگان و پسران يدُوتُون را تا نزد دروازه باشند.
42and with them Heman and Jeduthun, to sound aloud with trumpets and cymbals, and with instruments for the songs of God; and the sons of Jeduthun to be at the gate.
43پس تمامي قوم هر يکي به خانه خود رفتند، اما داود برگشت تا خانه خود را تبرک نمايد.
43And all the people departed every man to his house; and David returned to bless his house.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.