Wijsheid 11
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Zij liet hun ondernemingen slagen Onder leiding van een heilig profeet.
1She prospered their works in the hand of the holy prophet.
2Ze trokken door een onbewoonbare steppe, En richtten hun tenten op in onbegaanbare oorden;
2They went through the wilderness that was not inhabited, and pitched tents in places where there lay no way.
3Ze boden weerstand tegen hun vijanden, En sloegen hun tegenstanders af.
3They stood against their enemies, and were avenged of their adversaries.
4Als ze dorst hadden, riepen ze tot U; En uit een steile rots ontvingen ze water, En lessing van hun dorst uit harde steen.
4When they were thirsty, they called upon thee, and water was given them out of the flinty rock, and their thirst was quenched out of the hard stone.
5Ja, hetzelfde, dat hun vijanden als straf overkwam Werd hùn een zegen in hun nood.
5For by what things their enemies were punished, by the same they in their need were benefited.
6Want terwijl de altijdstromende bron van de Nijl Door walgelijk bloed werd vertroebeld,
6For instead of a perpetual running river troubled with foul blood,
7Tot straf voor hun bevel, om de kinderen te doden, Gaaft Gij hùn onverhoopt rijkelijk water.
7For a manifest reproof of that commandment, whereby the infants were slain, thou gavest unto them abundance of water by a means which they hoped not for:
8Maar door hun eigen dorst hebt Gij hun getoond, Hoe Gij hun vijanden eens hadt gestraft;
8Declaring by that thirst then how thou hadst punished their adversaries.
9Want door die beproeving, die een liefdevolle terechtwijzing was, Begrepen zij de kwelling der bozen, die in toorn werden gestraft.
9For when they were tried albeit but in mercy chastised, they knew how the ungodly were judged in wrath and tormented, thirsting in another manner than the just.
10Hen toch hebt Gij als een waarschuwend vader beproefd, Maar de anderen als een streng vorst gericht en gestraft.
10For these thou didst admonish and try, as a father: but the other, as a severe king, thou didst condemn and punish.
11Hun kwelling bleef na het vertrek der eersten even groot als tevoren;
11Whether they were absent or present, they were vexed alike.
12Ja, een dubbele smart greep hen aan: Hun zuchten bij de herinnering aan het verleden.
12For a double grief came upon them, and a groaning for the remembrance of things past.
13Toen ze immers vernamen, dat hun eigen plagen Voor de eersten in weldaad verkeerden, erkenden ze de hand des Heren.
13For when they heard by their own punishments the other to be benefited, they had some feeling of the Lord.
14Want dien ze te vondeling hadden gelegd en spottend afgewezen, Moesten ze ten slotte bewondering schenken, Daar ze zelf een heel andere dorst leden dan de rechtvaardigen.
14For whom they respected with scorn, when he was long before thrown out at the casting forth of the infants, him in the end, when they saw what came to pass, they admired.
15Omdat ze, door hun dwaze, goddeloze gedachten misleid, Redeloos gedierte en nietige insecten vereerden, Hebt Gij hun een menigte redeloze dieren gezonden als straf,
15But for the foolish devices of their wickedness, wherewith being deceived they worshipped serpents void of reason, and vile beasts, thou didst send a multitude of unreasonable beasts upon them for vengeance;
16Om hun te leren, dat men gestraft wordt in hetgeen men misdoet.
16That they might know, that wherewithal a man sinneth, by the same also shall he be punished.
17Want het was niet moeilijk geweest voor uw almachtige hand, Die toch de aarde gemaakt heeft uit vormloze stof, Hun een menigte beren te zenden of grimmige leeuwen,
17For thy Almighty hand, that made the world of matter without form, wanted not means to send among them a multitude of bears or fierce lions,
18Of nieuw-geschapen, ongekende, woedende beesten. Beesten, die gloeiende adem uitsnuiven of sissende wolken rook, Of die vreselijke vonken uit de ogen schieten;
18Or unknown wild beasts, full of rage, newly created, breathing out either a fiery vapour, or filthy scents of scattered smoke, or shooting horrible sparkles out of their eyes:
19Die niet slechts door hun geweld hen hadden kunnen verdelgen, Maar wier aanblik alleen hen van schrik had doen sterven.
19Whereof not only the harm might dispatch them at once, but also the terrible sight utterly destroy them.
20Ook zonder dat hadden ze door één windstoot kunnen vallen, Door uw wraakgericht achtervolgd, En voortgejaagd door uw machtige adem; Maar Gij hebt alles geordend naar maat, getal en gewicht.
20Yea, and without these might they have fallen down with one blast, being persecuted of vengeance, and scattered abroad through the breath of thy power: but thou hast ordered all things in measure and number and weight.
21Zeker, Gij kunt overal uw grote macht ontplooien; Wie zou er kunnen weerstaan aan de kracht van uw arm?
21For thou canst shew thy great strength at all times when thou wilt; and who may withstand the power of thine arm?
22Want heel de aarde is voor U als een stofje op de weegschaal, Als een dauwdruppel, die 's morgens neervalt op het land.
22For the whole world before thee is as a little grain of the balance, yea, as a drop of the morning dew that falleth down upon the earth.
23Maar Gij ontfermt U over allen, omdat Gij alles vermoogt; Gij let niet op de zonden der mensen, opdat zij zich bekeren.
23But thou hast mercy upon all; for thou canst do all things, and winkest at the sins of men, because they should amend.
24Want Gij omsluit in uw liefde alles wat er bestaat, En verafschuwt niets van wat Gij gemaakt hebt. Ja, als Gij iets haat, hadt Gij het niet geschapen.
24For thou lovest all the things that are, and abhorrest nothing which thou hast made: for never wouldest thou have made any thing, if thou hadst hated it.
25Hoe zou iets kunnen bestaan, als Gij het niet wilt; Of iets kunnen standhouden, als Gij het niet roept?
25And how could any thing have endured, if it had not been thy will? or been preserved, if not called by thee?
26Maar Gij spaart alles, omdat het van U is, Gij, minnaar van al wat leeft, o Heer!
26But thou sparest all: for they are thine, O Lord, thou lover of souls.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.