Wijsheid 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Want ze zeggen tot elkander in valse waan: Ons leven is maar kort en vol verdriet; Geen redmiddel, als het einde van den mens is gekomen; Nooit heeft men van iemand gehoord, die uit het dodenrijk redt.
1For the ungodly said, reasoning with themselves, but not aright, Our life is short and tedious, and in the death of a man there is no remedy: neither was there any man known to have returned from the grave.
2Ja, bij toeval is het, dat wij ontstonden, En later zal het zijn, als hadden wij nooit bestaan; Want rook is de adem in onze neus, Ons denken een vonk, ontslagen aan ons hart.
2For we are born at all adventure: and we shall be hereafter as though we had never been: for the breath in our nostrils is as smoke, and a little spark in the moving of our heart:
3Dooft ze uit, het lichaam vergaat tot stof, En de geest vervliegt als ijle lucht;
3Which being extinguished, our body shall be turned into ashes, and our spirit shall vanish as the soft air,
4Onze naam wordt spoedig vergeten, En niemand denkt er meer aan onze werken. Zo snelt ons leven voorbij als een drijvende wolk, En lost zich op als een nevel, Die door de stralen van de zon wordt verdreven, Tot neerslaan gebracht door haar gloed.
4And our name shall be forgotten in time, and no man shall have our works in remembrance, and our life shall pass away as the trace of a cloud, and shall be dispersed as a mist, that is driven away with the beams of the sun, and overcome with the heat thereof.
5Ja, ons leven is een vluchtige schaduw, En ons einde kan niet worden herroepen; Want het wordt verzegeld, en niemand keert terug.
5For our time is a very shadow that passeth away; and after our end there is no returning: for it is fast sealed, so that no man cometh again.
6Komt dan, laat ons profiteren van het goed, dat wij hebben, En flink van de wereld genieten, zolang wij nog jong zijn;
6Come on therefore, let us enjoy the good things that are present: and let us speedily use the creatures like as in youth.
7Verzadigen wij ons met kostbare wijn en met zalven, Geen lentebloesem mag ons ontgaan!
7Let us fill ourselves with costly wine and ointments: and let no flower of the spring pass by us:
8Omkransen wij ons met rozenknoppen, eer ze verwelken,
8Let us crown ourselves with rosebuds, before they be withered:
9Geen hof blijve verstoken van ons pleizier. Overal willen wij de sporen achterlaten van onze vreugd; Want dit is ons deel, en dit komt ons toe.
9Let none of us go without his part of our voluptuousness: let us leave tokens of our joyfulness in every place: for this is our portion, and our lot is this.
10Wij willen den armen vrome verdrukken, geen weduwe sparen, Noch het witte haar van den hoogbejaarden grijsaard ontzien.
10Let us oppress the poor righteous man, let us not spare the widow, nor reverence the ancient gray hairs of the aged.
11Onze kracht zal de maatstaf zijn van wat recht is; Want het zwakke bewijst zijn eigen nutteloosheid.
11Let our strength be the law of justice: for that which is feeble is found to be nothing worth.
12Wij willen den vrome belagen, want hij is ons tot last, En verzet zich tegen ons doen. Hij beschuldigt ons van wetsovertreding, En verwijt ons, dat wij misdoen tegen de tucht.
12Therefore let us lie in wait for the righteous; because he is not for our turn, and he is clean contrary to our doings: he upbraideth us with our offending the law, and objecteth to our infamy the transgressings of our education.
13Hij beroemt er zich op, kennis van God te bezitten, En noemt zichzelf een kind van den Heer.
13He professeth to have the knowledge of God: and he calleth himself the child of the Lord.
14Hij is ons een aanklacht van onze gezindheid, Reeds zijn aanblik strekt ons tot last;
14He was made to reprove our thoughts.
15Want zijn leven wijkt af van dat der anderen, Zijn wegen zijn geheel verschillend.
15He is grievous unto us even to behold: for his life is not like other men’s, his ways are of another fashion.
16Wij gelden voor hem als valse munt, Hij mijdt onze wegen als drek; Het einde der rechtvaardigen prijst hij gelukkig, En trots noemt hij God zijn vader.
16We are esteemed of him as counterfeits: he abstaineth from our ways as from filthiness: he pronounceth the end of the just to be blessed, and maketh his boast that God is his father.
17Wij willen eens zien, of zijn woorden waar zijn, En de proef nemen, hoe het wel met hem afloopt.
17Let us see if his words be true: and let us prove what shall happen in the end of him.
18Want is de rechtvaardige Gods zoon, dan zal Hij hem helpen, En uit de hand van zijn vijanden redden.
18For if the just man be the son of God, he will help him, and deliver him from the hand of his enemies.
19Met smaad en mishandeling zullen wij hem beproeven, Om zijn zachtmoedigheid te zien, zijn geduld te toetsen.
19Let us examine him with despitefulness and torture, that we may know his meekness, and prove his patience.
20Wij willen hem veroordelen tot een schandelijke dood; Want hij wordt toch gered, zo beweert hij.
20Let us condemn him with a shameful death: for by his own saying he shall be respected.
21Zo denken ze, maar ze dwalen; Want hun boosheid maakt hen blind;
21Such things they did imagine, and were deceived: for their own wickedness hath blinded them.
22Ze hebben geen begrip van Gods geheimen, Verwachten geen loon voor heiligheid, En geloven niet in een kroon voor vlekkeloze zielen.
22As for the mysteries of God, they knew them not: neither hoped they for the wages of righteousness, nor discerned a reward for blameless souls.
23Toch heeft God den mens geschapen voor onsterfelijkheid, En hem gemaakt als een beeld van zijn Wezen.
23For God created man to be immortal, and made him to be an image of his own eternity.
24Maar de afgunst van den duivel bracht de dood in de wereld;
24Nevertheless through envy of the devil came death into the world: and they that do hold of his side do find it.
25Die hèm toebehoren, zullen hem smaken.
no verse 25 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.