ΣΕΙΡΑΧ 10
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Κριτὴς σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται.
1Um juiz sábio instruirá seu povo, e o governo de um homem de entendimento será bem ordenado.
2Κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν.
2Como é o juiz do povo, assim são seus oficiais; como é o governante da cidade, assim são todos os que nela habitam.
3Βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.
3Um rei sem disciplina destruirá seu povo, mas uma cidade será firmada pelo entendimento dos poderosos.
4Ἐν χειρὶ Κυρίου ἐξουσία τῆς γῆς, καὶ τὸν χρήσιμον ἐγερεῖ εἰς καιρὸν ἐπʼ αὐτῆς.
4O governo da terra está nas mãos do Senhor, e no devido tempo ele levantará sobre ela a pessoa certa.
5Ἐν χειρὶ Κυρίου εὐοδία ἀνδρὸς, καὶ προσώπῳ γραμματέως ἐπιθήσει δόξαν αὐτοῦ.
5A prosperidade de uma pessoa está nas mãos do Senhor, e ele colocará sua honra sobre a pessoa do escriba.
6Ἐπὶ παντὶ ἀδικήματι μὴ μηνιάσῃς τῷ πλησίον, καὶ μὴ πράσσε μηδὲν ἐν ἔργοις ὕβρεως.
6Não fique irado com seu próximo por toda ofensa nem pratique qualquer ato de violência.
7Μισητὴ ἔναντι Κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηφανία, καὶ ἐξ ἀμφοτέρων πλημμελήσει ἄδικα.
7O orgulho é odioso diante do Senhor e dos homens, e a arrogância é detestável no julgamento de ambos.
8Βασιλεία ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος μετάγεται, διὰ ἀδικίας καὶ ὕβρεις καὶ χρήματα.
8A soberania passa de uma nação para outra por causa da injustiça, da violência e da ganância por dinheiro.
9Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός; ὅτι ἐν ζωῇ ἔῤῥιψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ.
9Por que se orgulham o pó e a cinza? Pois ainda em vida meu corpo já começa a se decompor.
10Μακρὸν ἀῤῥώστημα σκώπτει ἰατρὸς, καὶ βασιλεὺς σήμερον, καὶ αὔριον τελευτήσει.
10Uma longa enfermidade zomba do médico, e o rei de hoje morrerá amanhã.
11Ἐν γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ἄνθρωπον, κληρονομήσει ἑρπετὰ καὶ θηρία καὶ σκώληκας.
11Quando uma pessoa morre, herdará larvas, animais rastejantes e vermes.
12Ἀρχὴ ὑπερηφανίας, ἀνθρώπου ἀφισταμένου ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἀπέστη ἡ καρδία αὐτοῦ.
12O princípio do orgulho é afastar-se do Senhor, quando o coração se afasta daquele que o fez.
13Ὅτι ἀρχὴ ὑπερηφανίας ἁμαρτία, καὶ ὁ κρατῶν αὐτῆς ἐξομβρήσει βδέλυγμα· διὰ τοῦτο παρεδόξασε Κύριος τὰς ἐπαγωγὰς, καὶ κατέστρεψεν εἰς τέλος αὐτούς.
13Pois o princípio do orgulho é o pecado, e quem se apega a ele derramará abominação. Por isso o Senhor trouxe sobre eles calamidades extraordinárias e os destruiu completamente.
14Θρόνους ἀρχόντων καθεῖλεν ὁ Κύριος, καὶ ἐκάθισε πρᾳεῖς ἀντʼ αὐτῶν.
14O Senhor derrubou os tronos dos governantes e colocou os humildes em seu lugar.
15Ῥίζας ἐθνῶν ἐξέτιλεν ὁ Κύριος, καὶ ἐφύτευσε ταπεινοὺς ἀντʼ αὐτῶν.
15O Senhor arrancou pela raiz as nações e plantou os humildes no lugar delas.
16χώρας ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ Κύριος, καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰς ἕως θεμελίων γῆς.
16O Senhor devastou as terras das nações e as destruiu até os fundamentos da terra.
17Ἐξήρανεν ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς, καὶ κατέπαυσεν ἀπὸ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.
17Removeu algumas delas e as destruiu e fez desaparecer da terra sua memória.
18Οὐκ ἔκτισται ἀνθρώποις ὑπερηφανία, οὐδὲ ὀργὴ θυμοῦ γεννήμασιν γυναικῶν.
18O orgulho não foi criado para os seres humanos, nem a ira furiosa para os nascidos de mulher.
19Σπέρμα ἔντιμον ποίον; σπέρμα ἀνθρώπου· σπέρμα ἔντιμον ποῖον; οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον· σπέρμα ἄτιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου· σπέρμα ἄτιμον ποῖον; οἱ παραβαίνοντες ἐντολάς.
19Que descendência merece honra? A descendência humana que teme o Senhor. Que descendência não merece honra? A descendência humana que viola os mandamentos.
20Ἐν μέσῳ ἀδελφῶν ὁ ἡγούμενος αὐτῶν ἔντιμος, καὶ οἱ φοβούμενοι Κύριον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.
20Entre seus parentes, aquele que os governa recebe honra, mas os que temem o Senhor têm honra aos olhos dele.
22Πλούσιος καὶ ἔνδοξος καὶ πτωχὸς, τὸ καύχημα αὐτῶν φόβος Κυρίου.
22O rico, o homem honrado e o pobre todos se gloriam no temor do Senhor.
23Οὐ δίκαιον ἀτιμάσαι πτωχὸν συνετὸν, καὶ οὐ καθήκει δοξάσαι ἄνδρα ἁμαρτωλόν.
23Não é correto desonrar o pobre que tem entendimento, nem convém glorificar um homem pecador.
24Μεγιστὰν καὶ κριτὴς καὶ δυνάστης δοξασθήσεται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν τις μείζων τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον.
24O príncipe, o juiz e o homem poderoso serão honrados, mas nenhum deles é maior do que aquele que teme o Senhor.
25Οἰκέτῃ σοφῷ ἐλεύθεροι λειτουργήσουσι, καὶ ἀνὴρ ἐπιστήμων οὐ γογγύσει.
25Homens livres servirão a um servo sábio, e um homem que possui conhecimento não se queixará.
26Μὴ σοφίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου, καὶ μὴ δοξάζου ἐν καιρῷ στενοχωρίας σου.
26Não exiba sua sabedoria enquanto realiza seu trabalho nem se vanglorie no tempo de sua aflição.
27Κρείσσων ἐργαζόμενος ἐν πᾶσιν, ἢ περιπατῶν, ἢ δοξαζόμενος καὶ ἀπορῶν ἄρτων.
27Melhor é quem trabalha e possui abundância de tudo do que quem se vangloria e não tem pão.
28Τέκνον, ἐν πρᾳΰτητι δόξασον τὴν ψυχήν σου, καὶ δὸς αὐτῇ τιμὴν κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτῆς.
28Meu filho, honre a si mesmo com humildade e dê a si a honra que corresponde ao seu valor.
29Τὸν ἁμαρτάνοντα εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίς δικαιώσει; καὶ τίς δοξάσει τὸν ἀτιμάζοντα τὴν ζωὴν αὐτοῦ;
29Quem justificará aquele que peca contra a própria alma? Quem honrará aquele que desonra a própria vida?
30Πτωχὸς δοξάζεται διʼ ἐπιστήμην αὐτοῦ, καὶ πλούσιος δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ.
30O pobre é honrado por seu conhecimento, e o rico, por suas riquezas.
31Ὁ δὲ δοξαζόμενος ἐν πτωχείᾳ, καὶ ἐν πλούτῳ ποσαχῶς; καὶ ὁ ἄδοξος ἐν πλούτῳ, καὶ ἐν πτωχείᾳ ποσαχῶς;
31Se alguém é honrado na pobreza, quanto mais na riqueza? E quem é desonrado na riqueza, quanto mais na pobreza?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.