ΣΕΙΡΑΧ 38
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Τίμα ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας τιμαῖς αὐτοῦ, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος.
1Honre o médico conforme sua necessidade, com a honra que lhe é devida, pois foi o Senhor quem o criou.
2Παρὰ γὰρ ὑψίστου ἐστὶν ἴασις, καὶ παρὰ βασιλέως λήψεται δόμα.
2Pois a cura vem do Altíssimo, e o médico receberá um presente do rei.
3Ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔναντι μεγιστάνων θαυμασθήσεται.
3A habilidade do médico levantará sua cabeça, e ele será admirado diante dos grandes.
4Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, καὶ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς.
4O Senhor criou remédios da terra, e o homem prudente não os desprezará.
5Οὐκ ἀπὸ ξύλου ἐγλυκάνθη ὕδωρ, εἰς τὸ γνωσθῆναι τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ;
5A água não se tornou doce por meio da madeira, para que seu poder fosse conhecido?
6Καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ.
6Ele deu aos homens habilidade para ser glorificado em suas obras maravilhosas.
7Ἐν αὐτοῖς ἐθεράπευσε, καὶ ᾖρε τὸν πόνον αὐτοῦ.
7Por meio delas ele cura e tira a dor.
8Μυρεψὸς ἐν τούτοις ποιήσει μίγμα, καὶ οὐ μὴ συντελέσῃ ἔργα αὐτοῦ, καὶ εἰρήνη παρʼ αὐτοῦ ἐστιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
8Com elas o farmacêutico prepara uma mistura. As obras de Deus não terão fim, e dele vem a paz sobre a face da terra.
9Τέκνον, ἐν ἀῤῥωστήματί σου μὴ παράβλεπε, ἀλλʼ εὖξαι Κυρίῳ, καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε.
9Meu filho, quando estiver doente, não seja negligente; ore ao Senhor, e ele o curará.
10Ἀπόστησον πλημμέλειαν, καὶ εὔθυνον χεῖρας, καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν.
10Afaste-se da prática do mal e dirija suas mãos para a justiça; purifique seu coração de todo pecado.
11Δὸς εὐωδίαν, καὶ μνημόσυνον σεμιδάλεως, καὶ λίπανον προσφορὰν, ὡς μὴ ὑπάρχων.
11Ofereça aroma agradável e memorial de flor de farinha, e derrame azeite sobre sua oferta conforme suas possibilidades.
12Καὶ ἰατρῷ δὸς τόπον, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος· καὶ μὴ ἀποστήτω σου, καὶ γὰρ αὐτοῦ χρεία.
12Depois dê lugar ao médico, pois foi o Senhor quem o criou. Não deixe que ele se afaste de você, pois você precisa dele.
13Ἔστι καιρὸς ὅτε καὶ ἐν χερσὶν αὐτῶν εὐωδία.
13Há ocasiões em que a recuperação está nas mãos dos médicos.
14Καὶ γὰρ αὐτοὶ Κυρίου δεηθήσονται, ἵνα εὐοδώσῃ αὐτοῖς ἀνάπαυσιν καὶ ἴασιν χάριν ἐμβιώσεως.
14Pois eles também pedirão ao Senhor que lhes dê êxito no diagnóstico e na cura, para preservar a vida.
15Ὁ ἁμαρτάνων ἔναντι τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν, ἐμπέσοι εἰς χεῖρας ἰατροῦ.
15Quem peca diante daquele que o fez caia nas mãos do médico.
16Τέκνον, ἐπὶ νεκρῷ κατάγαγε δάκρυα, καὶ ὡς δεινὰ πάσχων ἔναρξε θρήνου· κατὰ δὲ τὴν κρίσιν αὐτοῦ περίστειλον τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν ταφὴν αὐτοῦ.
16Meu filho, derrame lágrimas sobre o morto e, como alguém que sofre profundamente, comece a lamentar. Envolva seu corpo com a devida honra e não negligencie seu sepultamento.
17Πίκρανον κλαυθμὸν, καὶ θέρμανον κοπετὸν, καὶ ποίησον τὸ πένθος κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ ἡμέραν μίαν καὶ δύο χάριν διαβολῆς, καὶ παρακλήθητι λύπης ἕνεκα·
17Chore amargamente e lamente com intensidade. Faça o luto conforme o mérito dele, por um ou dois dias, para que ninguém fale mal de você; depois console-se de sua tristeza.
18ἀπὸ λύπης γὰρ ἐκβαίνει θάνατος, καὶ λύπη καρδίας κάμψει ἰσχύν.
18Pois da tristeza vem a morte, e a tristeza do coração enfraquece as forças.
19Ἐν ἀπαγωγῇ παραβαίνει καὶ λύπη, καὶ βίος πτωχοῦ κατὰ καρδίας.
19Na calamidade, a tristeza permanece, e a vida do pobre pesa sobre o coração.
20Μὴ δῷς εἰς λύπην τὴν καρδίαν σου, ἀπόστησον αὐτὴν μνησθεὶς τὰ ἔσχατα.
20Não entregue seu coração à tristeza; afaste-a, lembrando-se do fim.
21Μὴ ἐπιλαθῇ, οὐ γάρ ἐστιν ἐπάνοδος, καὶ τοῦτον οὐκ ὠφελήσεις, καὶ σεαυτὸν κακώσεις.
21Não se esqueça de que não há retorno. Você não fará bem ao morto e prejudicará a si mesmo.
22Μνήσθητι τὸ κρίμα αὐτοῦ, ὅτι οὕτω ὡς καὶ τὸ σόν· ἐμοὶ χθὲς, καὶ σοὶ σήμερον.
22Lembre-se do fim dele, pois o seu também será assim: ontem foi a vez dele; hoje é a sua.
23Ἐν ἀναπαύσει νεκροῦ κατάπαυσον τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ, καὶ παρακλήθητι ἐν αὐτῷ ἐν ἐξόδῳ πνεύματος αὐτοῦ.
23Quando o morto descansar, deixe descansar também sua lembrança; console-se por ele quando seu espírito partir.
24Σοφία γραμματέως ἐν εὐκαιρίᾳ σχολῆς, καὶ ὁ ἐλασσούμενος πράξει αὐτοῦ σοφισθήσεται.
24A sabedoria do escriba vem da oportunidade de ter tempo livre, e quem tem poucas ocupações pode tornar-se sábio.
25Τί σοφισθήσεται ὁ κρατῶν ἀροτροῦ, καὶ καυχώμενος ἐν δόρατι κέντρου, βόας ἐλαύνων καὶ ἀναστρεφόμενος ἐν ἔργοις αὐτῶν, καὶ ἡ διήγησις αὐτοῦ ἐν υἱοῖς ταυρῶν;
25Como poderia tornar-se sábio aquele que segura o arado, que se orgulha de manejar o aguilhão, conduz bois e se ocupa com o trabalho deles, e cuja conversa é principalmente sobre touros?
26Καρδίαν αὐτοῦ δώσει ἐκδοῦναι αὔλακας, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ εἰς χορτάσματα δαμάλεων.
26Ele põe o coração em abrir seus sulcos, e perde o sono para dar alimento às novilhas.
27Οὕτως πᾶς τέκτων καὶ ἀρχιτέκτων, ὅστις νύκτωρ ὡς ἡμέρᾳ διάγει· οἱ γλύφοντες γλύμματα σφραγίδων, καὶ ἡ ὑπομονὴ αὐτοῦ ἀλλοιῶσαι ποικιλίαν· καρδίαν αὐτοῦ δώσει εἰς τὸ ὁμοιῶσαι ζωγραφίαν, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ τελέσαι ἔργον.
27Assim também acontece com todo artesão e mestre de ofício que trabalha noite e dia, e com os que gravam desenhos em selos. Seu empenho é produzir grande variedade; põe o coração em reproduzir fielmente a figura e toma cuidado para concluir seu trabalho.
28Οὕτως χαλκεὺς καθήμενος ἐγγὺς ἄκμονος, καὶ καταμανθάνων ἀργῷ σιδήρῳ· ἀτμὶς πυρὸς πήξει σάρκας αὐτοῦ, καὶ ἐν θέρμῃ καμίνου διαμαχήσεται· φωνὴ σφύρης καινιεῖ τὸ οὖς αὐτοῦ, καὶ κατέναντι ὁμοιώματος σκεύους οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ· καρδίαν αὐτοῦ δώσει εἰς συντέλειαν ἔργων, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ κοσμῆσαι ἐπὶ συντελείας.
28Assim também o ferreiro sentado junto à bigorna, atento ao ferro ainda não trabalhado. A fumaça do fogo consome sua carne, e ele trabalha no calor da fornalha. O barulho do martelo ensurdece seus ouvidos, e seus olhos ficam atentos ao modelo da peça. Ele põe o coração em aperfeiçoar suas obras e toma cuidado para ornamentá-las perfeitamente.
29Οὕτω κεραμεὺς καθήμενος ἐν ἔργῳ αὐτοῦ, καὶ συστρέφων ἐν ποσὶν αὐτοῦ τροχὸν, ὃς ἐν μεριμνῃ κεῖται διαπαντὸς ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἐναρίθμιος πᾶσα ἡ ἐργασία αὐτοῦ.
29Assim também o oleiro sentado ao trabalho e fazendo a roda girar com os pés, sempre preocupado com sua obra; ele produz seus trabalhos em grande quantidade.
30Ἐν βραχίονι αὐτοῦ τυπώσει πηλὸν, καὶ πρὸ ποδῶν κάμψει ἰσχὺν αὐτοῦ· καρδίαν ἐπιδώσει συντελέσαι τὸ χρίσμα, καὶ ἡ ἀγρυπνία αὐτοῦ καθαρίσαι κάμινον.
30Com o braço, molda o barro e com os pés controla sua resistência. Põe o coração em terminar o acabamento e toma cuidado para limpar o forno.
31Πάντες οὗτοι εἰς χεῖρας αὐτῶν ἐνεπίστευσαν, καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἔργῳ αὐτοῦ σοφίζεται.
31Todos esses confiam em suas próprias mãos, e cada um se torna habilidoso em seu trabalho.
32Ἄνευ αὐτῶν οὐκ οἰκισθήσεται πόλις, καὶ οὐ παροικήσουσιν, οὐδὲ περιπατήσουσι·
32Sem eles nenhuma cidade seria habitada, e ninguém viveria nela como estrangeiro nem circularia por ela.
33καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ οὐχ ὑπεραλοῦνται· ἐπὶ δίφρον δικαστοῦ οὐ καθιοῦνται, καὶ διαθήκην κρίματος οὐ διανοηθήσονται, οὐδὲ μὴ ἐκφανῶσι δικαιοσύνην καὶ κρίμα· καὶ ἐν παραβολαῖς οὐχ εὑρεθήσονται.
33Eles não serão procurados no conselho do povo nem ocuparão lugar elevado na assembleia. Não se sentarão no assento do juiz nem compreenderão a aliança do julgamento. Não proclamarão instrução nem julgamento e não serão encontrados onde se explicam parábolas.
34Ἀλλὰ κτίσμα αἰῶνος στηρίσουσι· καὶ ἡ δέησις αὐτῶν ἐν ἐργασίᾳ τέχνης. Πλὴν τοῦ ἐπιδόντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ διανοουμένου ἐν νόμῳ ὑψίστου,
34Mas eles sustentam a estrutura do mundo, e sua oração está no trabalho de seu ofício.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.