Hiezechielis Prophetæ 35
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
1И было ко мне слово Господне:
2Fili hominis, pone faciem tuam adversum montem Seir, et prophetabis de eo, et dices illi:
2сын человеческий! обрати лице твое к горе Сеир и изреки на нее пророчество
3[Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te, mons Seir: et extendam manum meam super te, et dabo te desolatum atque desertum.
3и скажи ей: так говорит Господь Бог: вот, Я - на тебя, гора Сеир! и простру на тебя руку Мою и сделаю тебя пустою и необитаемою.
4Urbes tuas demoliar, et tu desertus eris: et scies quia ego Dominus.
4Города твои превращу в развалины, и ты сама опустеешь и узнаешь, что Я Господь.
5Eo quod fueris inimicus sempiternus, et concluseris filios Israël in manus gladii in tempore afflictionis eorum, in tempore iniquitatis extremæ:
5Так как у тебя вечная вражда, и ты предавала сынов Израилевых в руки мечу во время несчастья их, во время окончательной гибели:
6propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam sanguini tradam te, et sanguis te persequetur: et cum sanguinem oderis, sanguis persequetur te.
6за это - живу Я! говорит Господь Бог - сделаю тебя кровью, и кровь будет преследовать тебя; так как ты не ненавидела крови, то кровь и будет преследовать тебя.
7Et dabo montem Seir desolatum atque desertum, et auferam de eo euntem et redeuntem.
7И сделаю гору Сеир пустою и безлюдною степью и истреблю на ней приходящего и возвращающегося.
8Et implebo montes ejus occisorum suorum: in collibus tuis, et in vallibus tuis atque in torrentibus, interfecti gladio cadent.
8И наполню высоты ее убитыми ее; на холмах твоих и в долинах твоих, и во всех рытвинах твоих будут падать сраженные мечом.
9In solitudines sempiternas tradam te, et civitates tuæ non habitabuntur: et scietis quia ego Dominus Deus.
9Сделаю тебя пустынею вечною, и в городах твоих не будут жить, и узнаете, что Я Господь.
10Eo quod dixeris: Duæ gentes et duæ terræ meæ erunt, et hæreditate possidebo eas, cum Dominus esset ibi:
10Так как ты говорила: “эти два народа и эти две земли будут мои, и мы завладеем ими, хотя и Господь был там”
11propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quia faciam juxta iram tuam, et secundum zelum tuum, quem fecisti odio habens eos: et notus efficiar per eos, cum te judicavero.
11за то,- живу Я! говорит Господь Бог,- поступлю с тобою по мере ненависти твоей и зависти твоей, какую ты выказала из ненависти твоей к ним, и явлю Себя им, когда буду судить тебя.
12Et scies quia ego Dominus audivi universa opprobria tua quæ locutus es de montibus Israël, dicens: Deserti; nobis ad devorandum dati sunt.
12И узнаешь, что Я, Господь, слышал все глумления твои, какие ты произносила на горы Израилевы, говоря: “опустели! нам отданы на съедение!”
13Et insurrexistis super me ore vestro, et derogastis adversum me verba vestra: ego audivi.
13Вы величались предо Мною языком вашим и умножали речи ваши против Меня; Я слышал это.
14Hæc dicit Dominus Deus: Lætante universa terra, in solitudinem te redigam:
14Так говорит Господь Бог: когда вся земля будет радоваться, Я сделаю тебя пустынею.
15sicuti gavisus es super hæreditatem domus Israël eo quod fuerit dissipata, sic faciam tibi: dissipatus eris, mons Seir, et Idumæa omnis: et scient quia ego Dominus.]
15Как ты радовалась тому, что удел дома Израилева опустел, так сделаю Я и с тобою: опустошена будешь, гора Сеир, и вся Идумея вместе, и узнают, что Я Господь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.