1 Samuel 9
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Now there was a man of Benjamin, whose name was Kish, the son of Abiel, the son of Zeror, the son of Becorath, the son of Aphiah, the son of a Benjamite, a mighty man of valour.
1มีชายชาวเบนยามินคนหนึ่งชื่อคีช เป็นบุตรของอาบีเอล อาบีเอลเป็นบุตรของเศโรร์ เศโรร์เป็นบุตรของเบโครัท เบโครัทเป็นบุตรของอาฟียาห์ และอาฟียาห์เป็นบุตรของชายชาวเบนยามินคนหนึ่ง คีชเป็นคนกล้าหาญมีฝีมือ
2And he had a son, whose name was Saul, young and goodly, and there was not among the children of Israel a goodlier person than he: from his shoulders and upward he was higher than any of the people.
2เขามีลูกชายชื่อซาอูล เป็นชายหนุ่มรูปร่างสง่า ไม่มีใครในอิสราเอลหน้าตาดีกว่าเขา และเขาสูงกว่าทุกคนตั้งแต่ช่วงบ่าขึ้นไป
3Now the asses of Kish Saul's father were lost. And Kish said to Saul his son: 'Take now one of the servants with thee, and arise, go seek the asses.'
3วันหนึ่งลาของคีช พ่อของซาอูล หายไป คีชจึงบอกลูกว่า “พาคนรับใช้ไปด้วยคนหนึ่ง แล้วออกตามหาลา”
4And he passed through the hill-country of Ephraim, and passed through the land of Shalishah, but they found them not; then they passed through the land of Shaalim, and there they were not; and he passed through the land of the Benjamites, but they found them not.
4ซาอูลเดินผ่านเขตภูเขาเอฟราอิมและดินแดนชาลิชาห์ แต่ทั้งสองไม่พบลา พวกเขาผ่านดินแดนชาอาลิมก็ไม่พบ แล้วผ่านดินแดนเบนยามินก็ยังไม่พบ
5When they were come to the land of Zuph, Saul said to his servant that was with him: 'Come and let us return; lest my father leave caring for the asses, and become anxious concerning us.'
5เมื่อมาถึงดินแดนศูฟ ซาอูลบอกคนรับใช้ที่มาด้วยว่า “กลับกันเถอะ เดี๋ยวพ่อจะเลิกห่วงลาแล้วมาห่วงเราแทน”
6And he said unto him: 'Behold now, there is in this city a man of God, and he is a man that is held in honour; all that he saith cometh surely to pass; now let us go thither; peradventure he can tell us concerning our journey whereon we go.'
6คนรับใช้ตอบว่า “ในเมืองนี้มีคนของพระเจ้าคนหนึ่ง ผู้คนเคารพนับถือเขา สิ่งที่เขาพูดก็เกิดขึ้นจริงทุกอย่าง ลองไปหาเขาเถอะ บางทีเขาจะบอกได้ว่าเราควรไปทางไหน”
7Then said Saul to his servant: 'But, behold, if we go, what shall we bring the man? for the bread is spent in our vessels, and there is not a present to bring to the man of God; what have we?'
7ซาอูลถามคนรับใช้ว่า “ถ้าไปหาเขา เราจะเอาอะไรไปให้? ขนมปังในย่ามก็หมดแล้ว ไม่มีของขวัญให้คนของพระเจ้า เรามีอะไรเหลือบ้าง?”
8And the servant answered Saul again, and said: 'Behold, I have in my hand the fourth part of a shekel of silver, that will I give to the man of God, to tell us our way.' —
8คนรับใช้ตอบซาอูลว่า “ผมมีเงินหนึ่งในสี่เชเขล จะเอาไปให้คนของพระเจ้าเพื่อให้เขาบอกทางเรา”
9Beforetime in Israel, when a man went to inquire of God, thus he said: 'Come and let us go to the seer'; for he that is now called a prophet was beforetime called a seer. —
9(ในสมัยก่อน เมื่อคนอิสราเอลต้องการทูลถามพระเจ้า เขาจะพูดว่า “ไปหาผู้เห็นนิมิตกันเถอะ” เพราะคนที่ปัจจุบันเรียกว่าผู้เผยพระวจนะ สมัยก่อนเรียกว่าผู้เห็นนิมิต)
10Then said Saul to his servant: 'Well said; come, let us go.' So they went unto the city where the man of God was.
10ซาอูลบอกคนรับใช้ว่า “ดี ไปกันเถอะ” ทั้งสองจึงไปยังเมืองที่คนของพระเจ้าอยู่
11As they went up the ascent to the city, they found young maidens going out to draw water, and said unto them: 'Is the seer here?'
11ขณะเดินขึ้นทางลาดเข้าสู่เมือง พวกเขาพบหญิงสาวที่ออกมาตักน้ำ จึงถามว่า “ผู้เห็นนิมิตอยู่ที่นี่ไหม?”
12And they answered them, and said: 'He is; behold, he is before thee; make haste now, for he is come to-day into the city; for the people have a sacrifice to-day in the high place.
12หญิงสาวตอบว่า “อยู่ค่ะ เขาอยู่ข้างหน้าพวกท่าน รีบไปเถอะ วันนี้เขาเพิ่งเข้าเมืองมา เพราะชาวเมืองมีเครื่องบูชาบนสถานบูชาบนที่สูง
13As soon as ye are come into the city, ye shall straightway find him, before he go up to the high place to eat; for the people will not eat until he come, because he doth bless the sacrifice; and afterwards they eat that are bidden. Now therefore get you up; for at this time ye shall find him.'
13พอเข้าเมือง พวกท่านจะพบเขาก่อนขึ้นไปกินอาหารบนที่สูง ผู้คนจะยังไม่กินจนกว่าเขาจะมา เพราะเขาต้องอวยพรเครื่องบูชาก่อน แล้วแขกที่เชิญมาจึงจะกิน รีบขึ้นไปตอนนี้ก็จะพบเขา”
14And they went up to the city; and as they came within the city, behold, Samuel came out toward them, to go up to the high place.
14ทั้งสองจึงขึ้นไปยังเมือง พอเข้าเขตเมือง ซามูเอลก็เดินออกมาสวนทางกับพวกเขาเพื่อขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูง
15Now the LORD had revealed unto Samuel a day before Saul came, saying:
15วันก่อนซาอูลมาถึง พระยาห์เวห์ทรงเปิดเผยแก่ซามูเอลว่า
16'To-morrow about this time I will send thee a man out of the land of Benjamin, and thou shalt anoint him to be prince over My people Israel, and he shall save My people out of the hand of the Philistines; for I have looked upon My people, because their cry is come unto Me.'
16“พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ เราจะส่งชายคนหนึ่งจากดินแดนเบนยามินมาหาเจ้า จงเจิมเขาให้เป็นผู้นำเหนืออิสราเอล ซึ่งเป็นประชากรของเรา เขาจะช่วยประชากรของเราให้พ้นเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย เพราะเราได้ทอดพระเนตรประชากรของเราและได้ยินเสียงร้องของพวกเขาแล้ว”
17And when Samuel saw Saul, the LORD spoke unto him: 'Behold the man of whom I said unto thee: This same shall have authority over My people.'
17เมื่อซามูเอลเห็นซาอูล พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “นี่คือชายที่เราบอกเจ้า เขาจะปกครองประชากรของเรา”
18Then Saul drew near to Samuel in the gate, and said: 'Tell me, I pray thee, where the seer's house is.'
18ซาอูลเข้าไปหาซามูเอลที่ประตูเมืองและถามว่า “ช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับว่าบ้านผู้เห็นนิมิตอยู่ที่ไหน?”
19And Samuel answered Saul, and said: 'I am the seer; go up before me unto the high place, for ye shall eat with me to-day; and in the morning I will let thee go, and will tell thee all that is in thy heart.
19ซามูเอลตอบว่า “ฉันเองคือผู้เห็นนิมิต ขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูงก่อนฉันเถอะ วันนี้เธอจะกินอาหารกับฉัน พรุ่งนี้เช้าฉันจะให้เธอกลับ แล้วบอกทุกเรื่องที่อยู่ในใจเธอ
20And as for thine asses that were lost three days ago, set not thy mind on them; for they are found. And on whom is all the desire of Israel? Is it not on thee, and on all thy father's house?'
20ส่วนลาที่หายไปสามวันก่อน ไม่ต้องห่วง มีคนพบแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งปวงปรารถนาผู้ใดเล่า? ไม่ใช่เธอกับครอบครัวพ่อของเธอหรือ?”
21And Saul answered and said: 'Am not I a Benjamite, of the smallest of the tribes of Israel? and my family the least of all the families of the tribe of Benjamin? wherefore then speakest thou to me after this manner?'
21ซาอูลตอบว่า “ผมเป็นคนเบนยามินจากเผ่าที่เล็กที่สุดในอิสราเอลไม่ใช่หรือ? ครอบครัวผมก็เล็กที่สุดในบรรดาครอบครัวของเผ่าเบนยามิน แล้วทำไมท่านจึงพูดกับผมอย่างนี้?”
22And Samuel took Saul and his servant, and brought them into the chamber, and made them sit in the chiefest place among them that were bidden, who were about thirty persons.
22ซามูเอลพาซาอูลกับคนรับใช้เข้าไปในห้องรับแขก ให้พวกเขานั่งในที่นั่งสำคัญที่สุดท่ามกลางแขกรับเชิญราวสามสิบคน
23And Samuel said unto the cook: 'Bring the portion which I gave thee, of which I said unto thee: Set it by thee.'
23ซามูเอลบอกพ่อครัวว่า “เอาเนื้อส่วนที่ฉันให้แยกไว้มา ที่ฉันบอกว่า ‘เก็บส่วนนี้ไว้’”
24And the cook took up the thigh, and that which was upon it, and set it before Saul. And Samuel said: 'Behold that which hath been reserved! set it before thee and eat; because unto the appointed time hath it been kept for thee, for I said: I have invited the people.' So Saul did eat with Samuel that day.
24พ่อครัวนำเนื้อสะโพกพร้อมส่วนที่ติดอยู่มาวางต่อหน้าซาอูล ซามูเอลกล่าวว่า “นี่คือส่วนที่เก็บไว้สำหรับเธอ วางไว้ตรงหน้าแล้วกินเถอะ ฉันเก็บไว้ให้เธอสำหรับเวลานี้ เพราะฉันบอกไว้แล้วว่า ‘ฉันเชิญคนมา’” วันนั้นซาอูลจึงกินอาหารกับซามูเอล
25And when they were come down from the high place into the city, he spoke with Saul upon the housetop.
25เมื่อพวกเขาลงจากสถานบูชาบนที่สูงเข้าเมือง ซามูเอลพูดคุยกับซาอูลบนดาดฟ้าบ้าน
26And they arose early; and it came to pass about the break of day, that Samuel called to Saul on the housetop, saying: 'Up, that I may send thee away.' And Saul arose, and they went out both of them, he and Samuel, abroad.
26ทั้งสองตื่นแต่เช้า พอรุ่งสางซามูเอลเรียกซาอูลที่อยู่บนดาดฟ้าว่า “ลุกเถอะ ฉันจะให้เธอออกเดินทาง” ซาอูลลุกขึ้นแล้วทั้งสองก็ออกไปด้วยกัน
27As they were going down at the end of the city, Samuel said to Saul: 'Bid the servant pass on before us — and he passed on — but stand thou still at this time, that I may cause thee to hear the word of God.'
27ขณะที่พวกเขาเดินลงมาถึงชายเมือง ซามูเอลบอกซาอูลว่า “ให้คนรับใช้เดินล่วงหน้าไปก่อน” คนรับใช้ก็เดินนำไป แล้วซามูเอลกล่าวว่า “แต่เธอหยุดอยู่ตรงนี้ก่อน ฉันจะให้เธอฟังถ้อยคำจากพระเจ้า”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.