1 Samuel 4
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And the word of Samuel came to all Israel. Now Israel went out against the Philistines to battle, and pitched beside Eben-ezer; and the Philistines pitched in Aphek.
1ถ้อยคำของซามูเอลแพร่ไปทั่วอิสราเอล ต่อมาชาวอิสราเอลออกไปสู้รบกับชาวฟีลิสเตีย พวกเขาตั้งค่ายใกล้เอเบนเอเซอร์ ส่วนชาวฟีลิสเตียตั้งค่ายที่อาเฟก
2And the Philistines put themselves in array against Israel; and when the battle was spread, Israel was smitten before the Philistines; and they slew of the army in the field about four thousand men.
2ชาวฟีลิสเตียจัดทัพเข้าสู้กับอิสราเอล เมื่อปะทะกัน อิสราเอลพ่ายแพ้ และชาวฟีลิสเตียฆ่าทหารในสนามรบราวสี่พันคน
3And when the people were come into the camp, the elders of Israel said: 'Wherefore hath the LORD smitten us to-day before the Philistines? Let us fetch the ark of the covenant of the LORD out of Shiloh unto us, that He may come among us, and save us out of the hand of our enemies.'
3เมื่อทหารกลับมาถึงค่าย พวกผู้อาวุโสของอิสราเอลกล่าวว่า “ทำไมวันนี้พระยาห์เวห์ทรงให้เราพ่ายแพ้ต่อชาวฟีลิสเตีย? ให้เราไปนำหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์จากชิโลห์มาไว้ท่ามกลางเรา เพื่อหีบนั้นจะช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือศัตรู”
4So the people sent to Shiloh, and they brought from thence the ark of the covenant of the LORD of hosts, who sitteth upon the cherubim; and the two sons of Eli, Hophni and Phinehas, were there with the ark of the covenant of God.
4พวกเขาจึงส่งคนไปชิโลห์และนำหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์จอมทัพ ผู้ประทับเหนือเครูบ มาจากที่นั่น โฮฟนีกับฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี อยู่กับหีบแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าด้วย
5And when the ark of the covenant of the LORD came into the camp, all Israel shouted with a great shout, so that the earth rang.
5เมื่อหีบแห่งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์มาถึงค่าย ชาวอิสราเอลทั้งหมดโห่ร้องเสียงดังจนแผ่นดินสะเทือน
6And when the Philistines heard the noise of the shout, they said: 'What meaneth the noise of this great shout in the camp of the Hebrews?' And they knew that the ark of the LORD was come into the camp.
6ชาวฟีลิสเตียได้ยินเสียงนั้นจึงถามว่า “ทำไมในค่ายของชาวฮีบรูถึงโห่ร้องกันดังขนาดนี้?” แล้วพวกเขาก็รู้ว่าหีบของพระยาห์เวห์มาถึงค่ายแล้ว
7And the Philistines were afraid, for they said: 'God is come into the camp.' And they said: 'Woe unto us! for there was not such a thing yesterday and the day before.
7พวกเขากลัวและพูดกันว่า “พระเจ้ามาถึงค่ายแล้ว! แย่แล้ว! ไม่เคยมีเรื่องอย่างนี้มาก่อน
8Woe unto us! who shall deliver us out of the hand of these mighty gods? these are the gods that smote the Egyptians with all manner of plagues and in the wilderness.
8แย่แล้ว! ใครจะช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือเทพเจ้าผู้ทรงฤทธิ์เหล่านี้? เทพเจ้าเหล่านี้แหละที่ทำให้ชาวอียิปต์ประสบภัยพิบัติทุกชนิดในถิ่นทุรกันดาร
9Be strong, and quit yourselves like men, O ye Philistines, that ye be not servants unto the Hebrews, as they have been to you; quit yourselves like men, and fight.'
9ชาวฟีลิสเตียเอ๋ย จงเข้มแข็งและทำตัวให้สมชายชาตรี จะได้ไม่ต้องเป็นทาสชาวฮีบรูเหมือนที่พวกเขาเคยเป็นทาสเรา จงรวบรวมกำลังใจแล้วสู้!”
10And the Philistines fought, and Israel was smitten, and they fled every man to his tent; and there was a very great slaughter; for there fell of Israel thirty thousand footmen.
10ชาวฟีลิสเตียเข้าต่อสู้และอิสราเอลพ่ายแพ้ แต่ละคนหนีกลับเต็นท์ของตน การสังหารครั้งนั้นรุนแรงมาก ทหารราบอิสราเอลตายสามหมื่นคน
11And the ark of God was taken; and the two sons of Eli, Hophni and Phinehas, were slain.
11หีบของพระเจ้าถูกยึดไป ส่วนโฮฟนีกับฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี ถูกฆ่าตาย
12And there ran a man of Benjamin out of the army, and came to Shiloh the same day with his clothes rent, and with earth upon his head.
12ชายชาวเบนยามินคนหนึ่งวิ่งจากสนามรบมาถึงชิโลห์ในวันเดียวกัน เสื้อของเขาฉีกขาดและมีดินอยู่บนศีรษะ
13And when he came, lo, Eli sat upon his seat by the wayside watching; for his heart trembled for the ark of God. And when the man came into the city, and told it, all the city cried out.
13ขณะนั้นเอลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างถนน คอยมองดูอยู่ด้วยใจหวั่นไหวเพราะเป็นห่วงหีบของพระเจ้า เมื่อชายคนนั้นเข้าไปแจ้งข่าวในเมือง คนทั้งเมืองก็ส่งเสียงร้อง
14And when Eli heard the noise of the crying, he said: 'What meaneth the noise of this tumult?' And the man made haste, and came and told Eli.
14เอลีได้ยินเสียงร้องจึงถามว่า “เสียงเอะอะนั้นเกิดจากอะไร?” ชายคนนั้นรีบมาบอกเอลี
15Now Eli was ninety and eight years old; and his eyes were set, that he could not see.
15ตอนนั้นเอลีอายุเก้าสิบแปดปี สายตาของเขาฝ้าฟางจนมองไม่เห็น
16And the man said unto Eli: 'I am he that came out of the army, and I fled to-day out of the army.' And he said: 'How went the matter, my son?'
16ชายคนนั้นบอกว่า “ผมเพิ่งหนีจากสนามรบมาวันนี้” เอลีถามว่า “เกิดอะไรขึ้นบ้าง ลูกเอ๋ย?”
17And he that brought the tidings answered and said: 'Israel is fled before the Philistines, and there hath been also a great slaughter among the people, and thy two sons also, Hophni and Phinehas, are dead, and the ark of God is taken.'
17ชายผู้ส่งข่าวตอบว่า “อิสราเอลหนีทัพชาวฟีลิสเตีย มีคนของเราถูกฆ่าตายมาก ลูกชายสองคนของท่าน โฮฟนีกับฟีเนหัส ก็ตายแล้ว และหีบของพระเจ้าถูกยึดไป”
18And it came to pass, when he made mention of the ark of God, that he fell from off his seat backward by the side of the gate, and his neck broke, and he died; for he was an old man, and heavy. And he had judged Israel forty years.
18พอชายคนนั้นพูดถึงหีบของพระเจ้า เอลีก็หงายหลังตกจากเก้าอี้ข้างประตู คอหักและตาย เพราะเขาแก่และตัวหนัก เขาเคยเป็นผู้วินิจฉัยอิสราเอลอยู่สี่สิบปี
19And his daughter-in-law, Phinehas' wife, was with child, near to be delivered; and when she heard the tidings that the ark of God was taken, and that her father-in-law and her husband were dead, she bowed herself and brought forth; for her pains came suddenly upon her.
19ลูกสะใภ้ของเอลีซึ่งเป็นภรรยาของฟีเนหัสกำลังตั้งครรภ์ใกล้คลอด เมื่อได้ยินว่าหีบของพระเจ้าถูกยึดไป ทั้งพ่อสามีและสามีก็ตาย นางก้มตัวลงและคลอดลูก เพราะเจ็บท้องคลอดขึ้นมา
20And about the time of her death the women that stood by her said unto her: 'Fear not; for thou hast brought forth a son.' But she answered not, neither did she regard it.
20ขณะที่นางใกล้ตาย ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บอกว่า “อย่ากลัวเลย เธอคลอดลูกชาย” แต่นางไม่ตอบและไม่สนใจ
21And she named the child Ichabod, saying: 'The glory is departed from Israel'; because the ark of God was taken, and because of her father-in-law and her husband.
21นางตั้งชื่อลูกว่าอีคาโบด และกล่าวว่า “สง่าราศีจากอิสราเอลไปแล้ว!” ทั้งนี้เพราะหีบของพระเจ้าถูกยึดไป และเพราะพ่อสามีกับสามีของนางตาย
22And she said: 'The glory is departed from Israel; for the ark of God is taken.'
22นางกล่าวอีกว่า “สง่าราศีจากอิสราเอลไปแล้ว เพราะหีบของพระเจ้าถูกยึดไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.