1 Samuel 28
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass in those days, that the Philistines gathered their hosts together for warfare, to fight with Israel. And Achish said unto David: 'Know thou assuredly, that thou shalt go out with me in the host, thou and thy men.'
1ในเวลานั้นชาวฟีลิสเตียระดมกองทัพเพื่อทำสงครามกับอิสราเอล อาคีชบอกดาวิดว่า “เจ้ากับคนของเจ้าจะต้องออกไปรบพร้อมกับฉัน จงรู้ไว้ให้แน่”
2And David said to Achish: 'Therefore thou shalt know what thy servant will do.' And Achish said to David: 'Therefore will I make thee keeper of my head for ever.'
2ดาวิดตอบอาคีชว่า “แล้วท่านจะได้เห็นว่าคนรับใช้ของท่านทำอะไรได้บ้าง” อาคีชบอกดาวิดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะตั้งเจ้าเป็นองครักษ์ของฉันตลอดไป”
3Now Samuel was dead, and all Israel had lamented him, and buried him in Ramah, even in his own city. And Saul had put away those that divined by a ghost or a familiar spirit out of the land.
3ซามูเอลตายแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดไว้ทุกข์ให้เขาและฝังเขาไว้ในเมืองของเขาที่รามาห์ ซาอูลได้ขับไล่คนทรงวิญญาณและหมอผีออกจากแผ่นดิน
4And the Philistines gathered themselves together, and came and pitched in Shunem; and Saul gathered all Israel together, and they pitched in Gilboa.
4ชาวฟีลิสเตียรวมพลมาตั้งค่ายที่ชูเนม ส่วนซาอูลระดมชาวอิสราเอลทั้งหมดมาตั้งค่ายที่กิลโบอา
5And when Saul saw the host of the Philistines, he was afraid, and his heart trembled greatly.
5เมื่อซาอูลเห็นกองทัพฟีลิสเตียก็กลัว ใจสั่นสะท้านอย่างยิ่ง
6And when Saul inquired of the LORD, the LORD answered him not, neither by dreams, nor by Urim, nor by prophets.
6ซาอูลทูลถามพระยาห์เวห์ แต่พระยาห์เวห์ไม่ทรงตอบเขา ไม่ว่าทางความฝัน อูริม หรือผู้เผยพระวจนะ
7Then said Saul unto his servants: 'Seek me a woman that divineth by a ghost, that I may go to her, and inquire of her.' And his servants said to him: 'Behold, there is a woman that divineth by a ghost at En-dor.'
7ซาอูลจึงสั่งคนรับใช้ว่า “หาผู้หญิงที่ทรงวิญญาณให้ฉัน ฉันจะไปถามนาง” คนรับใช้ตอบว่า “มีผู้หญิงที่ทรงวิญญาณอยู่ที่เอนโดร์”
8And Saul disguised himself, and put on other raiment, and went, he and two men with him, and they came to the woman by night; and he said: 'Divine unto me, I pray thee, by a ghost, and bring me up whomsoever I shall name unto thee.'
8ซาอูลปลอมตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วไปกับชายอีกสองคน พวกเขามาหาผู้หญิงคนนั้นตอนกลางคืน ซาอูลกล่าวว่า “ขอทำนายให้ฉันด้วยวิญญาณที่เจ้าใช้ และเรียกคนที่ฉันบอกชื่อให้ขึ้นมา”
9And the woman said unto him: 'Behold, thou knowest what Saul hath done, how he hath cut off those that divine by a ghost or a familiar spirit out of the land; wherefore then layest thou a snare for my life, to cause me to die?'
9นางตอบว่า “ท่านก็รู้ว่าซาอูลทำอะไร เขากำจัดคนทรงวิญญาณกับหมอผีออกจากแผ่นดิน ทำไมท่านวางกับดักเอาชีวิตฉันให้ฉันต้องตาย?”
10And Saul swore to her by the LORD, saying: 'As the LORD liveth, there shall no punishment happen to thee for this thing.'
10ซาอูลสาบานต่อนางโดยอ้างพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ เจ้าจะไม่ถูกลงโทษเพราะเรื่องนี้”
11Then said the woman: 'Whom shall I bring up unto thee?' And he said: 'Bring me up Samuel.'
11นางถามว่า “จะให้ฉันเรียกใครขึ้นมา?” เขาตอบว่า “เรียกซามูเอลขึ้นมาให้ฉัน”
12And when the woman saw Samuel, she cried with a loud voice; and the woman spoke to Saul, saying: 'Why hast thou deceived me? for thou art Saul.'
12เมื่อผู้หญิงคนนั้นเห็นซามูเอล นางก็ร้องเสียงดังและพูดกับซาอูลว่า “ท่านหลอกฉันทำไม? ท่านคือซาอูล!”
13And the king said unto her: 'Be not afraid; for what seest thou?' And the woman said unto Saul: 'I see a godlike being coming up out of the earth.'
13กษัตริย์ตรัสกับนางว่า “อย่ากลัวเลย เจ้าเห็นอะไร?” นางตอบซาอูลว่า “ฉันเห็นเทพองค์หนึ่งขึ้นมาจากใต้ดิน”
14And he said unto her: 'What form is he of?' And she said: 'An old man cometh up; and he is covered with a robe.' And Saul perceived that it was Samuel, and he bowed with his face to the ground, and prostrated himself.
14เขาถามว่า “รูปร่างเป็นอย่างไร?” นางตอบว่า “เป็นชายชราคนหนึ่งกำลังขึ้นมา เขาสวมเสื้อคลุม” ซาอูลเข้าใจว่าเป็นซามูเอล จึงก้มกราบจนหน้าถึงพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
15And Samuel said to Saul: 'Why hast thou disquieted me, to bring me up?' And Saul answered: 'I am sore distressed; for the Philistines make war against me, and God is departed from me, and answereth me no more, neither by prophets, nor by dreams; therefore I have called thee, that thou mayest make known unto me what I shall do.'
15ซามูเอลพูดกับซาอูลว่า “เจ้ารบกวนฉัน เรียกฉันขึ้นมาทำไม?” ซาอูลตอบว่า “ข้าพเจ้าเดือดร้อนหนัก ชาวฟีลิสเตียทำสงครามกับข้าพเจ้า พระเจ้าทรงจากข้าพเจ้าไปและไม่ทรงตอบอีกเลย ไม่ว่าจะทางผู้เผยพระวจนะหรือความฝัน ข้าพเจ้าจึงเรียกท่านมาเพื่อให้บอกว่าควรทำอย่างไร”
16And Samuel said: 'Wherefore then dost thou ask of me, seeing the LORD is departed from thee, and is become thine adversary?
16ซามูเอลตอบว่า “เจ้าจะถามฉันทำไม ในเมื่อพระยาห์เวห์ทรงจากเจ้าไปและกลายเป็นศัตรูของเจ้าแล้ว?
17And the LORD hath wrought for Himself; as He spoke by me; and the LORD hath rent the kingdom out of thy hand, and given it to thy neighbour, even to David.
17พระยาห์เวห์ทรงทำต่อเจ้าตามที่ตรัสผ่านฉัน พระองค์ทรงฉีกอาณาจักรจากมือเจ้าแล้วมอบให้คนร่วมชาติของเจ้า คือดาวิด
18Because thou didst not hearken to the voice of the LORD, and didst not execute His fierce wrath upon Amalek, therefore hath the LORD done this thing unto thee this day.
18เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ไม่ลงโทษชาวอามาเลขตามพระพิโรธรุนแรงของพระองค์ พระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้กับเจ้าวันนี้
19Moreover the LORD will deliver Israel also with thee into the hand of the Philistines; and to-morrow shalt thou and thy sons be with me; the LORD will deliver the host of Israel also into the hand of the Philistines.'
19พระยาห์เวห์จะทรงมอบอิสราเอลพร้อมกับเจ้าไว้ในมือชาวฟีลิสเตีย พรุ่งนี้เจ้ากับลูกชายจะอยู่กับฉัน พระยาห์เวห์จะทรงมอบกองทัพอิสราเอลไว้ในมือชาวฟีลิสเตียด้วย”
20Then Saul fell straightway his full length upon the earth, and was sore afraid, because of the words of Samuel; and there was no strength in him; for he had eaten no bread all the day, nor all the night.
20ซาอูลล้มตัวเหยียดยาวลงกับพื้นทันทีด้วยความหวาดกลัวคำของซามูเอล เขาไม่มีแรง เพราะไม่ได้กินอะไรเลยตลอดวันและคืนที่ผ่านมา
21And the woman came unto Saul, and saw that he was sore affrighted, and said unto him: 'Behold, thy handmaid hath hearkened unto thy voice, and I have put my life in my hand, and have hearkened unto thy words which thou spokest unto me.
21ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาหาซาอูล เห็นว่าเขาทุกข์ใจมาก จึงกล่าวว่า “ดิฉันผู้รับใช้ของท่านฟังคำท่านแล้ว ยอมเสี่ยงชีวิตทำตามที่ท่านบอก
22Now therefore, I pray thee, hearken thou also unto the voice of thy handmaid, and let me set a morsel of bread before thee; and eat, that thou mayest have strength, when thou goest on thy way.'
22บัดนี้ขอท่านฟังคำของดิฉันบ้าง ให้ดิฉันนำขนมปังสักเล็กน้อยมาให้ท่านกิน เพื่อจะมีแรงเดินทางต่อ”
23But he refused, and said: 'I will not eat.' But his servants, together with the woman, urged him; and he hearkened unto their voice. So he arose from the earth, and sat upon the bed.
23แต่ซาอูลปฏิเสธว่า “ฉันจะไม่กิน” คนรับใช้ของเขากับผู้หญิงคนนั้นช่วยกันคะยั้นคะยอ เขาจึงยอมฟัง ลุกจากพื้นมานั่งบนเตียง
24And the woman had a fatted calf in the house; and she made haste, and killed it; and she took flour, and kneaded it, and did bake unleavened bread thereof;
24ผู้หญิงคนนั้นมีลูกวัวขุนอยู่ในบ้าน นางรีบฆ่ามัน แล้วนำแป้งมานวดและอบเป็นขนมปังไร้เชื้อ
25and she brought it before Saul, and before his servants; and they did eat. Then they rose up, and went away that night.
25นางยกอาหารมาให้ซาอูลกับคนรับใช้ พวกเขากินแล้วลุกขึ้นออกไปในคืนนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.