1 Samuel 12
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And Samuel said unto all Israel: 'Behold, I have hearkened unto your voice in all that ye said unto me, and have made a king over you.
1ซามูเอลกล่าวกับชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า “ฉันฟังทุกอย่างที่พวกคุณบอกและได้ตั้งกษัตริย์ปกครองพวกคุณแล้ว
2And now, behold, the king walketh before you; and I am old and grayheaded; and, behold, my sons are with you; and I have walked before you from my youth unto this day.
2บัดนี้กษัตริย์เป็นผู้นำพวกคุณ ส่วนฉันแก่จนผมหงอก ลูกชายของฉันก็อยู่กับพวกคุณ ฉันเป็นผู้นำพวกคุณมาตั้งแต่หนุ่มจนถึงวันนี้
3Here I am; witness against me before the LORD, and before His anointed: whose ox have I taken? or whose ass have I taken? or whom have I defrauded? or whom have I oppressed? or of whose hand have I taken a ransom to blind mine eyes therewith? and I will restore it you.'
3ฉันยืนอยู่ตรงนี้ จงให้การต่อหน้าพระยาห์เวห์และผู้ที่พระองค์ทรงเจิมว่าฉันเคยเอาวัวของใครไป? เอาลาของใครไป? โกงหรือกดขี่ใคร? รับสินบนจากใครจนหลับตาต่อความจริง? ถ้ามีก็จะคืนให้”
4And they said: 'Thou hast not defrauded us, nor oppressed us, neither hast thou taken aught of any man's hand.'
4พวกเขาตอบว่า “ท่านไม่เคยโกงหรือกดขี่เรา และไม่เคยเอาอะไรจากใคร”
5And he said unto them: 'The LORD is witness against you, and His anointed is witness this day, that ye have not found aught in my hand.' And they said: 'He is witness.'
5ซามูเอลกล่าวว่า “วันนี้พระยาห์เวห์และผู้ที่พระองค์ทรงเจิมเป็นพยานว่าพวกคุณไม่พบสิ่งใดในมือฉัน” พวกเขาตอบว่า “พระองค์ทรงเป็นพยาน”
6And Samuel said unto the people: 'It is the LORD that made Moses and Aaron, and that brought your fathers up out of the land of Egypt.
6ซามูเอลกล่าวแก่ประชาชนว่า “พระยาห์เวห์ทรงตั้งโมเสสกับอาโรนและนำบรรพบุรุษของพวกคุณขึ้นมาจากอียิปต์
7Now therefore stand still, that I may plead with you before the LORD concerning all the righteous acts of the LORD, which He did to you and to your fathers.
7บัดนี้จงยืนฟัง ฉันจะว่าความกับพวกคุณต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ โดยทบทวนการกระทำอันชอบธรรมทั้งหลายที่พระองค์ทรงทำแก่พวกคุณและบรรพบุรุษ
8When Jacob was come into Egypt, then your fathers cried unto the LORD, and the LORD sent Moses and Aaron, who brought forth your fathers out of Egypt, and they were made to dwell in this place.
8“เมื่อยาโคบเข้าไปในอียิปต์ บรรพบุรุษของพวกคุณร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์จึงส่งโมเสสกับอาโรนมานำพวกเขาออกจากอียิปต์และให้มาอยู่ในที่แห่งนี้
9But they forgot the LORD their God, and He gave them over into the hand of Sisera, captain of the host of Hazor, and into the hand of the Philistines, and into the hand of the king of Moab, and they fought against them.
9แต่พวกเขาลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน พระองค์จึงขายพวกเขาให้ตกอยู่ในเงื้อมมือของสิเสรา แม่ทัพแห่งฮาโซร์ เงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย และเงื้อมมือกษัตริย์โมอับ คนเหล่านั้นก็รบกับพวกเขา
10And they cried unto the LORD, and said: We have sinned, because we have forsaken the LORD, and have served the Baalim and the Ashtaroth; but now deliver us out of the hand of our enemies, and we will serve Thee.
10พวกเขาร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า ‘เราทำบาป เพราะเราทอดทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับใช้เทพบาอัลทั้งหลายและอัชทาโรท บัดนี้ขอทรงช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือศัตรู แล้วเราจะรับใช้พระองค์’
11And the LORD sent Jerubbaal, and Bedan, and Jephthah, and Samuel, and delivered you out of the hand of your enemies on every side, and ye dwelt in safety.
11พระยาห์เวห์ทรงส่งเยรุบบาอัล เบดาน เยฟธาห์ และซามูเอลมาช่วยพวกคุณให้พ้นเงื้อมมือศัตรูรอบด้าน พวกคุณจึงอยู่อย่างปลอดภัย
12And when ye saw that Nahash the king of the children of Ammon came against you, ye said unto me: Nay, but a king shall reign over us; when the LORD your God was your king.
12“เมื่อพวกคุณเห็นนาหาชกษัตริย์ของชาวอัมโมนยกทัพมา พวกคุณบอกฉันว่า ‘ไม่ เราต้องมีกษัตริย์ปกครอง’ ทั้งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเป็นกษัตริย์อยู่แล้ว
13Now therefore behold the king whom ye have chosen, and whom ye have asked for; and, behold, the LORD hath set a king over you.
13บัดนี้ดูสิ นี่คือกษัตริย์ที่พวกคุณเลือกและร้องขอ พระยาห์เวห์ทรงตั้งกษัตริย์ปกครองพวกคุณแล้ว
14If ye will fear the LORD, and serve Him, and hearken unto His voice, and not rebel against the commandment of the LORD, and both ye and also the king that reigneth over you be followers of the LORD your God — ;
14ถ้าพวกคุณยำเกรงพระยาห์เวห์ รับใช้และเชื่อฟังพระองค์ ไม่ขัดขืนพระบัญชาของพระยาห์เวห์ ทั้งพวกคุณและกษัตริย์ผู้ปกครองก็จะติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
15but if ye will not hearken unto the voice of the LORD, but rebel against the commandment of the LORD, then shall the hand of the LORD be against you, and against your fathers.
15แต่ถ้าพวกคุณไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์และขัดขืนพระบัญชาของพระองค์ พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์จะต่อต้านพวกคุณ เหมือนที่เคยต่อต้านบรรพบุรุษ
16Now therefore stand still and see this great thing, which the LORD will do before your eyes.
16“บัดนี้จงยืนดูสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระยาห์เวห์จะทรงทำต่อหน้าพวกคุณ
17Is it not wheat harvest to-day? I will call unto the LORD, that He may send thunder and rain; and ye shall know and see that your wickedness is great, which ye have done in the sight of the LORD, in asking you a king.'
17วันนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลีไม่ใช่หรือ? ฉันจะร้องทูลพระยาห์เวห์ให้ทรงส่งฟ้าร้องกับฝนมา แล้วพวกคุณจะรู้และเห็นว่าการร้องขอกษัตริย์เป็นความชั่วใหญ่หลวงในสายพระเนตรพระยาห์เวห์”
18So Samuel called unto the LORD; and the LORD sent thunder and rain that day; and all the people greatly feared the LORD and Samuel.
18ซามูเอลร้องทูลพระยาห์เวห์ และวันนั้นพระองค์ทรงส่งฟ้าร้องกับฝนมา ประชาชนทั้งหมดจึงเกรงกลัวพระยาห์เวห์และซามูเอลอย่างยิ่ง
19And all the people said unto Samuel: 'Pray for thy servants unto the LORD thy God, that we die not; for we have added unto all our sins this evil, to ask us a king.'
19พวกเขาบอกซามูเอลว่า “โปรดอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเพื่อพวกเราผู้รับใช้ของท่านด้วย อย่าให้เราตายเลย เพราะเราได้ทำชั่วอีกอย่างเพิ่มจากบาปทั้งหมดของเรา นั่นคือการขอกษัตริย์”
20And Samuel said unto the people: 'Fear not; ye have indeed done all this evil; yet turn not aside from following the LORD, but serve the LORD with all your heart;
20ซามูเอลตอบว่า “อย่ากลัวเลย พวกคุณทำชั่วทั้งหมดนี้จริง แต่จงอย่าเลิกติดตามพระยาห์เวห์ จงรับใช้พระองค์อย่างสุดใจ
21and turn ye not aside; for then should ye go after vain things which cannot profit nor deliver, for they are vain.
21อย่าหันไปตามสิ่งไร้ค่า เพราะสิ่งเหล่านั้นช่วยหรือให้ประโยชน์ไม่ได้ มันไร้ค่าจริง ๆ
22For the LORD will not forsake His people for His great name's sake; because it hath pleased the LORD to make you a people unto Himself.
22พระยาห์เวห์จะไม่ทรงทอดทิ้งประชากรของพระองค์ เพราะเห็นแก่พระนามอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเพราะพระองค์พอพระทัยที่จะให้พวกคุณเป็นประชากรของพระองค์
23Moreover as for me, far be it from me that I should sin against the LORD in ceasing to pray for you; but I will instruct you in the good and the right way.
23ส่วนฉันเอง ไม่มีทางที่ฉันจะทำบาปต่อพระยาห์เวห์ด้วยการหยุดอธิษฐานเพื่อพวกคุณ ฉันจะสอนให้พวกคุณรู้ทางที่ดีและถูกต้อง
24Only fear the LORD, and serve Him in truth with all your heart; for consider how great things He hath done for you.
24ขอเพียงยำเกรงพระยาห์เวห์และรับใช้พระองค์อย่างสัตย์จริงด้วยสุดใจ จงพิจารณาสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงทำเพื่อพวกคุณ
25But if ye shall still do wickedly, ye shall be swept away, both ye and your king.'
25แต่ถ้าพวกคุณยังทำชั่วต่อไป ทั้งพวกคุณและกษัตริย์จะถูกกวาดล้าง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.