1 Samuel 2
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And Hannah prayed, and said: my heart exulteth in the LORD, my horn is exalted in the LORD; my mouth is enlarged over mine enemies; because I rejoice in Thy salvation.
1ฮันนาห์อธิษฐานว่า “ใจของข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์! เขาแห่งพลังของข้าพเจ้าได้รับการชูขึ้นในพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าพูดตอบศัตรูได้อย่างเต็มปาก เพราะข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในความรอดที่พระองค์ประทาน
2There is none holy as the LORD, for there is none beside Thee; neither is there any rock like our God.
2ไม่มีใครบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์เหมือนพระยาห์เวห์ เพราะไม่มีใครนอกจากพระองค์ ไม่มีศิลาใดเหมือนพระเจ้าของเรา
3Multiply not exceeding proud talk; let not arrogancy come out of your mouth; for the LORD is a God of knowledge, and by Him actions are weighed.
3“อย่าพูดโอ้อวดไม่หยุด อย่าให้คำเย่อหยิ่งออกจากปาก เพราะพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้าผู้รอบรู้ พระองค์ทรงชั่งน้ำหนักการกระทำทั้งหลาย
4The bows of the mighty men are broken, and they that stumbled are girded with strength.
4“คันธนูของนักรบผู้เกรียงไกรถูกหัก แต่คนที่เคยล้มกลับมีกำลังเป็นอาวุธ
5They that were full have hired out themselves for bread; and they that were hungry have ceased; while the barren hath borne seven, she that had many children hath languished.
5คนที่เคยอิ่มต้องรับจ้างทำงานเพื่อแลกขนมปัง แต่คนที่เคยอดอยากกลับอิ่มหนำ หญิงที่เคยเป็นหมันคลอดลูกถึงเจ็ดคน ส่วนหญิงที่มีลูกมากกลับอ่อนแรง
6The LORD killeth, and maketh alive; He bringeth down to the grave, and bringeth up.
6“พระยาห์เวห์ทรงทำให้ตายและให้มีชีวิต ทรงนำลงไปยังแดนคนตาย และทรงนำขึ้นมา
7The LORD maketh poor, and maketh rich; He bringeth low, He also lifteth up.
7พระยาห์เวห์ทรงทำให้ยากจนและมั่งมี ทรงกดให้ต่ำและยกให้สูง
8He raiseth up the poor out of the dust, He lifteth up the needy from the dung-hill, to make them sit with princes, and inherit the throne of glory; for the pillars of the earth are the LORD'S, and He hath set the world upon them.
8ทรงยกคนยากไร้ขึ้นจากฝุ่นดิน ทรงพยุงคนขัดสนขึ้นจากกองมูลสัตว์ ให้นั่งร่วมกับเหล่าเจ้านาย และรับบัลลังก์อันรุ่งโรจน์เป็นมรดก เพราะเสาหลักของแผ่นดินโลกเป็นของพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงวางโลกไว้บนเสาเหล่านั้น
9He will keep the feet of His holy ones, but the wicked shall be put to silence in darkness; for not by strength shall man prevail.
9พระองค์ทรงคุ้มครองย่างเท้าของคนที่เป็นของพระองค์ แต่คนชั่วจะถูกทำให้เงียบในความมืด เพราะไม่มีใครชนะได้ด้วยกำลังของตน
10They that strive with the LORD shall be broken to pieces; against them will He thunder in heaven; the LORD will judge the ends of the earth; and He will give strength unto His king, and exalt the horn of His anointed.
10ผู้ที่ต่อสู้กับพระยาห์เวห์จะถูกบดขยี้ พระองค์จะทรงส่งเสียงฟ้าร้องต่อสู้กับพวกเขาจากท้องฟ้า “พระยาห์เวห์จะทรงพิพากษาจนสุดปลายแผ่นดินโลก จะประทานกำลังแก่กษัตริย์ของพระองค์ และชูเขาของผู้ที่พระองค์ทรงเจิมขึ้น”
11And Elkanah went to Ramah to his house. And the child did minister unto the LORD before Eli the priest.
11เอลคานาห์กลับบ้านที่รามาห์ ส่วนเด็กชายซามูเอลรับใช้พระยาห์เวห์อยู่ต่อหน้าเอลีปุโรหิต
12Now the sons of Eli were base men; they knew not the LORD.
12บุตรชายของเอลีเป็นคนชั่ว พวกเขาไม่รู้จักพระยาห์เวห์
13And the custom of the priests with the people was, that, when any man offered sacrifice, the priest's servant came, while the flesh was in seething, with a flesh-hook of three teeth in his band;
13เมื่อชาวอิสราเอลคนใดถวายเครื่องบูชา ปุโรหิตมีธรรมเนียมให้คนรับใช้ถือส้อมสามง่ามเข้ามาขณะกำลังต้มเนื้อ
14and he struck it into the pan, or kettle, or caldron, or pot; all that the flesh-hook brought up the priest took therewith. So they did unto all the Israelites that came thither in Shiloh.
14เขาจะแทงส้อมลงในกระทะ กาต้ม หม้อใบใหญ่ หรือหม้ออย่างใดอย่างหนึ่ง เนื้อทุกชิ้นที่ส้อมเกี่ยวขึ้นมา ปุโรหิตจะเอาไว้เอง พวกเขาทำเช่นนี้กับชาวอิสราเอลทุกคนที่มาที่ชิโลห์
15Yea, before the fat was made to smoke, the priest's servant came, and said to the man that sacrificed: 'Give flesh to roast for the priest; for he will not have sodden flesh of thee, but raw.'
15ยิ่งกว่านั้น ก่อนเผาไขมัน คนรับใช้ของปุโรหิตจะมาบอกผู้ถวายเครื่องบูชาว่า “เอาเนื้อดิบมาให้ปุโรหิตย่าง เขาไม่รับเนื้อต้มจากคุณ”
16And if the man said unto him: 'Let the fat be made to smoke first of all, and then take as much as thy soul desireth'; then he would say: 'Nay, but thou shalt give it me now; and if not, I will take it by force.'
16ถ้าคนนั้นตอบว่า “ขอให้เผาไขมันก่อน แล้วค่อยเอาเนื้อไปมากเท่าที่ต้องการ” คนรับใช้จะตอบว่า “ไม่ได้ ต้องให้เดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ให้ ฉันจะใช้กำลังเอาไป”
17And the sin of the young men was very great before the LORD; for the men dealt contemptuously with the offering of the LORD.
17บาปของชายหนุ่มเหล่านั้นร้ายแรงมากในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาดูหมิ่นเครื่องบูชาของพระยาห์เวห์
18But Samuel ministered before the LORD, being a child, girded with a linen ephod.
18ส่วนซามูเอล แม้ยังเป็นเด็ก ก็รับใช้ต่อพระยาห์เวห์โดยสวมเอโฟดผ้าลินิน
19Moreover his mother made him a little robe, and brought it to him from year to year, when she came up with her husband to offer the yearly sacrifice.
19แม่ของเขาตัดเย็บเสื้อคลุมตัวเล็กให้และนำมาให้เขาทุกปี เมื่อนางมากับสามีเพื่อถวายเครื่องบูชาประจำปี
20And Eli would bless Elkanah and his wife, and say: 'The LORD give thee seed of this woman for the loan which was lent to the LORD.' And they would go unto their own home.
20เอลีอวยพรเอลคานาห์กับภรรยาว่า “ขอพระยาห์เวห์ประทานลูกหลาน จากหญิงคนนี้แก่ท่านแทนลูกที่นางทูลขอต่อพระยาห์เวห์” แล้วทั้งสองก็กลับบ้าน
21So the LORD remembered Hannah, and she conceived, and bore three sons and two daughters. And the child Samuel grew before the LORD.
21พระยาห์เวห์ทรงดูแลฮันนาห์ นางตั้งครรภ์และคลอดลูกชายอีกสามคนกับลูกสาวสองคน ส่วนเด็กชายซามูเอลเติบโตขึ้นต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
22Now Eli was very old; and he heard all that his sons did unto all Israel, and how that they lay with the women that did service at the door of the tent of meeting.
22เอลีชรามากแล้ว เขาได้ยินทุกเรื่องที่ลูกชายทำต่อชาวอิสราเอล รวมทั้งเรื่องที่พวกเขาหลับนอนกับหญิงที่รับใช้อยู่ตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบ
23And he said unto them: 'Why do ye such things? for I hear evil reports concerning you from all this people.
23เอลีจึงถามลูก ๆ ว่า “ทำไมพวกเจ้าทำเช่นนี้? พ่อได้ยินเรื่องชั่วที่พวกเจ้าทำจากคนเหล่านี้
24Nay, my sons; for it is no good report which I hear the LORD'S people do spread abroad.
24ลูกเอ๋ย เรื่องที่พ่อได้ยินไม่ดีเลย พวกเจ้าทำให้ประชาชนของพระยาห์เวห์ไม่เชื่อฟังพระองค์
25If one man sin against another, God shall judge him; but if a man sin against the LORD, who shall entreat for him?' But they hearkened not unto the voice of their father, because the LORD would slay them.
25ถ้าคนหนึ่งทำบาปต่ออีกคน พระเจ้าจะทรงตัดสินเขา แต่ถ้าคนทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ใครจะช่วยวิงวอนแทนเขาได้?” แต่ลูกชายทั้งสองไม่ฟังพ่อ เพราะพระยาห์เวห์ทรงตั้งพระทัยจะให้พวกเขาตาย
26And the child Samuel grew on, and increased in favour both with the LORD, and also with men.
26ส่วนเด็กชายซามูเอลเติบโตขึ้น และเป็นที่โปรดปรานทั้งต่อพระยาห์เวห์และต่อผู้คน
27And there came a man of God unto Eli, and said unto him: 'Thus saith the LORD: Did I reveal Myself unto the house of thy father, when they were in Egypt in bondage to Pharaoh's house?
27คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาหาเอลีและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เมื่อบรรพบุรุษของเจ้าอยู่ในอียิปต์เป็นทาสของราชวงศ์ฟาโรห์ เราได้สำแดงตัวแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าไม่ใช่หรือ?
28And did I choose him out of all the tribes of Israel to be My priest, to go up unto Mine altar, to burn incense, to wear an ephod before Me? and did I give unto the house of thy father all the offerings of the children of Israel made by fire?
28เราเลือกเขาจากทุกเผ่าของอิสราเอลให้เป็นปุโรหิตของเรา ให้ขึ้นไปยังแท่นบูชาของเรา เผาเครื่องหอม และสวมเอโฟดต่อหน้าเรา เราให้เครื่องบูชาทั้งหมดที่ชาวอิสราเอลเผาถวายแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าไม่ใช่หรือ?
29Wherefore kick ye at My sacrifice and at Mine offering, which I have commanded in My habitation; and honourest thy sons above Me, to make yourselves fat with the chiefest of all the offerings of Israel My people?
29แล้วทำไมพวกเจ้าจึงเหยียบย่ำเครื่องบูชาและเครื่องถวายของเราที่เราสั่งให้ถวายในที่ประทับของเรา? ทำไมเจ้าจึงยกย่องลูกชายมากกว่าเรา จนพวกเจ้าอ้วนพีด้วยส่วนที่ดีที่สุดจากเครื่องถวายทั้งหมดของชาวอิสราเอล ผู้เป็นประชากรของเรา?’
30Therefore the LORD, the God of Israel, saith: I said indeed that thy house, and the house of thy father, should walk before Me for ever; but now the LORD saith: Be it far from Me: for them that honour Me I will honour, and they that despise Me shall be lightly esteemed.
30“ดังนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรัสว่า ‘เราเคยกล่าวว่าครอบครัวของเจ้าและครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าจะรับใช้ต่อหน้าเราตลอดไป’ แต่บัดนี้พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘จะไม่เป็นเช่นนั้น! เพราะเราจะยกย่องผู้ที่ยกย่องเรา ส่วนผู้ที่ดูหมิ่นเราจะถูกสาปแช่ง
31Behold, the days come, that I will cut off thine arm, and the arm of thy father's house, that there shall not be an old man in thy house.
31วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะตัดกำลังเจ้าและกำลังครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้า จนไม่มีผู้ใดในครอบครัวเจ้ามีชีวิตถึงวัยชรา
32And thou shalt behold a rival in My habitation, in all the good which shall be done to Israel; and there shall not be an old man in thy house for ever.
32เจ้าจะเห็นความทุกข์ที่เกิดแก่ที่ประทับของเรา ท่ามกลางความมั่งคั่งที่เราประทานแก่อิสราเอล จะไม่มีคนชราในครอบครัวเจ้าอีกตลอดไป
33Yet will I not cut off every man of thine from Mine altar, to make thine eyes to fail, and thy heart to languish; and all the increase of thy house shall die young men.
33ส่วนคนของเจ้าที่เราไม่ตัดออกจากแท่นบูชาของเรา จะทำให้เจ้ามองดูจนปวดร้าว และเสียใจอย่างหนัก ลูกหลานทุกคนในครอบครัวเจ้าจะตายเมื่อยังหนุ่ม
34And this shall be the sign unto thee, that which shall come upon thy two sons, on Hophni and Phinehas: in one day they shall die both of them.
34สิ่งที่จะเกิดแก่โฮฟนีและฟีเนหัส ลูกชายทั้งสองของเจ้า จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า คือทั้งสองจะตายในวันเดียวกัน
35And I will raise Me up a faithful priest, that shall do according to that which is in My heart and in My mind; and I will build him a sure house; and he shall walk before Mine anointed for ever.
35เราจะตั้งปุโรหิตผู้ซื่อสัตย์ขึ้นเพื่อเรา เขาจะทำตามใจและความประสงค์ของเรา เราจะสร้างครอบครัวของเขาให้มั่นคง และเขาจะรับใช้ต่อหน้าผู้ที่เราเจิมไว้ตลอดไป
36And it shall come to pass, that every one that is left in thy house shall come and bow down to him for a piece of silver and a loaf of bread, and shall say: Put me, I pray thee, into one of the priests' offices, that I may eat a morsel of bread.'
36ทุกคนที่เหลืออยู่ในครอบครัวเจ้าจะมาก้มกราบเขาเพื่อขอเงินสักเหรียญกับขนมปังสักก้อน และพูดว่า ‘โปรดให้ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่ปุโรหิตสักตำแหน่ง เพื่อจะมีขนมปังสักคำกิน’”’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.