2 Samuel 14
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1Manghai kah a lungbuei tah Absalom taengla a om te Zeruiah capa Joab loh a ming.
1洗魯雅 的兒子 約押 ，知道王心裏想念 押沙龍 ，
2Te dongah Joab loh Tekoa la ol a tah tih te lamkah huta aka cueih te a khuen. Te phoeiah anih te, “Nguekcoi mai lamtah nguekcoinah himbai bai mai laeh. Situi hluk boeh, aka duek ham khohnin yung ah aka nguekcoi huta bangla om laeh.
2就打發人往 提哥亞 去，從那裏叫了一個聰明的婦人來，對她說：「請你假裝居喪的，穿上孝衣，不要用膏抹身，要裝作為死者許久悲哀的婦人；
3Te phoeiah manghai taengla cet lamtah amah taengah hekah ol bangla thui pah,” a ti nah tih Joab loh anih ka dongah ol a khueh pah.
3進去見王，對王如此如此說。」於是 約押 將當說的話教導了婦人。
4Tekoa nu loh manghai te a voek vaengah a maelhmai diklai la a buluk thil tih a bawk pueng. Te phoeiah ni, “Manghai nang loh ng'khang,” a ti nah.
4提哥亞 婦人到王面前，伏地叩拜，說：「王啊，求你拯救！」
5Te dongah amah te manghai loh, “Nang te ba dae lae,” a ti nah. Te vaengah, “Kai tah nuhmai nu tih ka va khaw duek coeng.
5王問她說：「你有甚麼事呢？」回答說：「婢女實在是寡婦，我丈夫死了。
6Na salnu taengkah capa panit he amamih rhoi te lohma ah hnuei uh rhoi. Amih rhoi laklo ah sim uh pawh. Te dongah pakhat loh pakhat te a ngawn tih duek.
6我有兩個兒子，一日在田間爭鬥，沒有人解勸，這個就打死那個。
7Te dongah a huiko boeih loh na salnu he m'pai thil tih, 'A manuca aka ngawn te han tloeng lamtah anih loh a ngawn a manuca kah hinglu ah anih te ka ngawn uh pawn eh. A pang tueng khaw ka phae uh ni,’ a ti uh. Te dongah ka hmai-alh aka sueng te thih koinih ka va ming neh a meet he diklai hman ah khueh rhoe khueh mahpawh he,” a ti nah.
7現在全家的人都起來攻擊婢女，說：『你將那打死兄弟的交出來，我們好治死他，償他打死兄弟的命，滅絕那承受家業的。』這樣，他們要將我剩下的炭火滅盡，不與我丈夫留名留後在世上。」
8Te dongah manghai loh huta te, “Na im la mael laeh, nang ham te kamah loh ka uen bitni,” a ti nah.
8王對婦人說：「你回家去吧！我必為你下令。」
9Tedae Tekoa nu loh manghai taengah, “Ka boei manghai kathaesainah he kamah so neh a pa imkhui ah om saeh lamtah manghai neh a ngolkhoel ta ommongsitoe la om saeh,” a ti nah.
9提哥亞 婦人又對王說：「我主我王，願這罪歸我和我父家，與王和王的位無干。」
10Te phoeiah manghai loh, “Nang taengah aka thui te kamah taengla hang khuen, nang koep m'ben ham te khoep boel saeh,” a ti nah.
10王說：「凡難為你的，你就帶他到我這裏來，他必不再攪擾你。」
11Te phoeiah, “BOEIPA na Pathen loh manghai te n'thoelh pawn saeh. Thii phu aka suk te a rhaep, rhaep la thup nawn saeh. Te daengah ni ka capa te a diil sak uh pawt eh,” a ti nah. Te vaengah manghai loh, “BOEIPA kah hingnah rhangneh na capa kah a sam pakhat pataeng diklai la rhul mahpawh,” a ti nah.
11婦人說：「願王記念耶和華－你的上帝，不許報血仇的人施行滅絕，恐怕他們滅絕我的兒子。」王說：「我指着永生的耶和華起誓：你的兒子連一根頭髮也不致落在地上。」
12Te phoeiah huta loh, “Na salnu long he ka boeipa manghai taengah ol kan thui dae eh,” a ti nah hatah, “Thui saw,” a ti nah.
12婦人說：「求我主我王容婢女再說一句話。」王說：「你說吧！」
13Te dongah huta loh, “Balae tih tahae kah bangla, Pathen kah pilnam he na moeh thil. A heh uh te manghai loh na khue pawt vaengah, a rhaem banghui la hekah ol he manghai loh a thui.
13婦人說：「王為何也起意要害上帝的民呢？王不使那逃亡的人回來，王的這話就是自證己錯了！
14Diklai dongah tui a luh tih a coi thai voel pawt bangla n'duek rhoe n'duek uh pawn ni. Pathen loh a hinglu bawt pah pawt cakhaw a kopoek te a moeh pah ta. Te dongah a heh tangtae khaw amah taeng lamloh loh a bung moenih.
14我們都是必死的，如同水潑在地上，不能收回。上帝並不奪取人的性命，乃設法使逃亡的人不致成為趕出、回不來的。
15Te dongah he ol he ka boei manghai taengah thui ham ni ka pawk coeng. Pilnam loh kai ng'hih cakhaw a ti banglam ni na salnu loh manghai taengah ka thui eh. A salnu kah olka te manghai loh a rhoirhi mai khaming.
15我來將這話告訴我主我王，是因百姓使我懼怕。婢女想，不如將這話告訴王，或者王成就婢女所求的。
16Pathen kah rho dong lamloh kamah neh ka capa rhenten aka mitmoeng sak ham khaw, hlang kut lamloh a sal nu a huul ham khaw manghai loh ya pai saeh.
16人要將我和我兒子從上帝的地業上一同除滅，王必應允救我脫離他的手。
17Na salnu long tah ka boei manghai kah ol he Pathen puencawn bangla duemnah la om saeh a ti dae ta. Ka boei manghai loh a thae a then khaw a yaak dongah BOEIPA na Pathen tah namah taengah om nawn saeh,” a ti nah.
17婢女又想，我主我王的話必安慰我；因為我主我王能辨別是非，如同上帝的使者一樣。惟願耶和華－你的上帝與你同在！」
18Te phoeiah manghai loh huta te a doo tih, “Namah kan dawt bangla kai taengah ol phah boel mai,” a ti nah. Te vaengah huta long khaw, “Ka boei manghai nang thui laeh,” a ti nah.
18王對婦人說：「我要問你一句話，你一點不要瞞我。」婦人說：「願我主我王說。」
19Te vaengah manghai loh, “Nang taengkah olka boeih dongah he Joab kah kutngo om nama?,” a ti nah. Te dongah huta loh a doo tih, “Ka boei manghai kah na hinglu kah hingnah vanbangla ka boei manghai loh a thui te pakhat khaw banvoei bantang la a hlihloeh moenih. Na sal Joab loh kai ng'uen tih he rhoek kah olka boeih he na salnu kah a ka dongah a khueh.
19王說：「你這些話莫非是 約押 的主意嗎？」婦人說：「我敢在我主我王面前起誓：王的話正對，不偏左右，是王的僕人 約押 吩咐我的，這些話是他教導我的。
20Olka te a hmuethma hoilae ham ni hekah olka he na sal Joab loh a saii. Tedae ka boeipa tah Pathen puencawn kah cueihnah bangla a cueih dongah, diklai hman kah khaw boeih a ming,” a ti nah.
20王的僕人 約押 如此行，為要挽回這事。我主的智慧卻如上帝使者的智慧，能知世上一切事。」
21Te daengah manghai loh Joab te, “Ol he ka tloek bitni ne, cet lamtah Absalom camoe te lo laeh,” a ti nah.
21王對 約押 說：「我應允你這事。你可以去，把那少年人 押沙龍 帶回來。」
22Te dongah Joab loh a maelhmai te diklai la a buluk tih a bawk phoeiah manghai te a uem. Te phoeiah Joab loh, “Tihnin ah tah ka boei manghai na mikhmuh ah mikdaithen ka dang te na sal loh ka ming. Na sal kah a sal patoeng ol he manghai loh a rhoi coeng,” a ti.
22約押 就面伏於地叩拜，祝謝於王，又說：「王既應允僕人所求的，僕人今日知道在我主我王眼前蒙恩了。」
23Joab te thoo tih Geshuri la cet tih Absalom te Jerusalem la a mael puei.
23於是 約押 起身往 基述 去，將 押沙龍 帶回 耶路撒冷 。
24Tedae manghai loh, “Amah im la mael saeh lamtah ka maelhmai he hmu boel saeh,” a ti nah. Te dongah Absalom te amah im la mael tih manghai kah maelhmai khaw hmu pawh.
24王說：「使他回自己家裏去，不要見我的面。」 押沙龍 就回自己家裏去，沒有見王的面。
25Absalom bangla sakthen hlang he Israel boeih khuiah a om moenih. A khopha lamloh a luki duela thangthen hamla om. A pum dongah a lolhmaih pakhat khaw om pawh.
25以色列 全地之中，無人像 押沙龍 那樣俊美，得人的稱讚，從腳底到頭頂毫無瑕疵。
26A kum, kum ah apat a pha atah a lu te vok. Te khaw amah mat a nan vaengah ni a vok pueng. A lu dongkah sam te a vok tih a thuek vaengah manghai coilung ah shekel yahnih a lo pah.
26他的頭髮甚重，每到年底剪髮一次；所剪下來的，按王的平稱一稱，重二百舍客勒。
27Absalom loh capa pathum neh canu pakhat a sak. A canu ming tah Tamar tih, a mueimae khaw sakthen nu la om.
27押沙龍 生了三個兒子，一個女兒。女兒名叫 她瑪 ，是個容貌俊美的女子。
28Absalom tah Jerusalem ah khohnin la kum nit kho a sak dae manghai maelhmai hmuh pawh.
28押沙龍 住在 耶路撒冷 足有二年，沒有見王的面。
29Te dongah Absalom loh Joab te a tah tih manghai taengla a tueih. Tedae a taengla a pawk pah ham te a ngaih pah moenih. Te dongah a pabae la koep a tueih dae lo sak ham ngaih pah pawh.
29押沙龍 打發人去叫 約押 來，要託他去見王， 約押 卻不肯來。第二次打發人去叫他，他仍不肯來。
30Te vaengah a sal rhoek taengah, “So uh lah, Joab kah lo he kamah kut ah om, te lamkah cangtun te paan uh lamtah hmai neh hlup la hlup pa uh,” a ti nah. Te dongah Absalom kah sal rhoek loh lo te hmai neh a hlup uh.
30所以 押沙龍 對僕人說：「你們看， 約押 有一塊田，與我的田相近，其中有大麥，你們去放火燒了。」 押沙龍 的僕人就去放火燒了那田。
31Te daengah Joab te too tih Absalom te a im la a paan. Te vaengah, “Balae tih na sal rhoek loh kai lo ke hmai neh a hlup uh,” a ti nah.
31於是 約押 起來，到了 押沙龍 家裏，問他說：「你的僕人為何放火燒了我的田呢？」
32Absalom loh Joab te, “'Hela halo dae,’ ka ti tih la nang te kan tah. Te daengah man manghai te voek hamla nang te kan tueih ve. Geshuri lamkah ka pawk parhi te kai hamla balae a then, ka om palueng vetih manghai kah maelhmai ka hmuh laeh mako, tedae kai pum dongah thaesainah a om atah kai he ng'ngawn saeh,” a ti nah.
32押沙龍 回答 約押 說：「我打發人去請你來，好託你去見王，替我說：『我為何從 基述 回來呢？不如仍在那裏。』現在要許我見王的面；我若有罪，任憑王殺我就是了。」
33Joab te manghai taengla cet tih a thui pah. Te daengah Absalom te a khue tih manghai taengla koep ha pawk. Te vaengah manghai kah mikhmuh ah a maelhmai diklai la a buluk tih a bawk. Manghai loh Absalom te a mok.
33於是 約押 去見王，將這話奏告王，王便叫 押沙龍 來。 押沙龍 來見王，在王面前俯伏於地，王就與 押沙龍 親嘴。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.