וַיִּקְרָא 22
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1וידבר יהוה אל משה לאמר׃
1И рече Господ Мојсију говорећи:
2דבר אל אהרן ואל בניו וינזרו מקדשי בני ישראל ולא יחללו את שם קדשי אשר הם מקדשים לי אני יהוה׃
2Кажи Арону и синовима његовим да се чувају од светих ствари синова Израиљевих, да не би оскврнили свето име моје у оном што ми они посвећују; ја сам Господ.
3אמר אלהם לדרתיכם כל איש אשר יקרב מכל זרעכם אל הקדשים אשר יקדישו בני ישראל ליהוה וטמאתו עליו ונכרתה הנפש ההוא מלפני אני יהוה׃
3Реци им: Ко би год из семена вашег од колена на колено приступио к светим стварима, које би посветили синови Израиљеви Господу, кад је нечистота његова на њему, тај нека се истреби испред лица мог; ја сам Господ.
4איש איש מזרע אהרן והוא צרוע או זב בקדשים לא יאכל עד אשר יטהר והנגע בכל טמא נפש או איש אשר תצא ממנו שכבת זרע׃
4Ко би год из семена Ароновог био губав или би ишло семе од њега, нека не једе свете ствари докле не буде чист; тако и који би се дотакао кога нечистог од мртвог тела или оног од кога је изашло семе,
5או איש אשר יגע בכל שרץ אשר יטמא לו או באדם אשר יטמא לו לכל טמאתו׃
5или ко би се дотакао чега што гамиже по земљи, од чега би се оскврнио, или човека од ког би се оскврнио какве му драго нечистоте његове,
6נפש אשר תגע בו וטמאה עד הערב ולא יאכל מן הקדשים כי אם רחץ בשרו במים׃
6ко би се дотакао таквог чега, биће нечист до вечера; зато нека не једе свете ствари ако не окупа тело своје у води.
7ובא השמש וטהר ואחר יאכל מן הקדשים כי לחמו הוא׃
7А кад зађе сунце, биће чист, и онда може јести од светих ствари; јер му је храна.
8נבלה וטרפה לא יאכל לטמאה בה אני יהוה׃
8Мрцино или шта раскине зверка нека не једе, да се њим не скврни; ја сам Господ.
9ושמרו את משמרתי ולא ישאו עליו חטא ומתו בו כי יחללהו אני יהוה מקדשם׃
9Тако нека држе шта сам уредио да се држи, да не навуку на се греха и не умру од њега оскврнивши се. Ја сам Господ који их посвећујем.
10וכל זר לא יאכל קדש תושב כהן ושכיר לא יאכל קדש׃
10Нико други да не једе свете ствари, ни укућанин свештеников ни надничар да не једе свете ствари.
11וכהן כי יקנה נפש קנין כספו הוא יאכל בו ויליד ביתו הם יאכלו בלחמו׃
11А кад свештеник купи кога за новце, тај нека их једе, и који се роди у кући његовој; они нека једу јело његово.
12ובת כהן כי תהיה לאיש זר הוא בתרומת הקדשים לא תאכל׃
12Али кћи свештеничка кад се уда за човека другог племена, она да не једе од жртава подигнутих светих ствари.
13ובת כהן כי תהיה אלמנה וגרושה וזרע אין לה ושבה אל בית אביה כנעוריה מלחם אביה תאכל וכל זר לא יאכל בו׃
13А кћи свештеничка ако обудови, или је пусти муж, ако нема порода, нека се врати кући оца свог као што је била у детињству свом, хлеб оца свог нека једе; али нико другог племена да га не једе.
14ואיש כי יאכל קדש בשגגה ויסף חמשיתו עליו ונתן לכהן את הקדש׃
14А ко би нехотице јео свету ствар, нека дометне пети део и накнади свештенику свету ствар.
15ולא יחללו את קדשי בני ישראל את אשר ירימו ליהוה׃
15Да не би оскврнили свете ствари синова Израиљевих, које приносе Господу,
16והשיאו אותם עון אשמה באכלם את קדשיהם כי אני יהוה מקדשם׃
16и да не би навлачили на њих кар за преступ једући свете ствари њихове, јер сам ја Господ, који их посвећујем.
17וידבר יהוה אל משה לאמר׃
17Још рече Господ Мојсију говорећи:
18דבר אל אהרן ואל בניו ואל כל בני ישראל ואמרת אלהם איש איש מבית ישראל ומן הגר בישראל אשר יקריב קרבנו לכל נדריהם ולכל נדבותם אשר יקריבו ליהוה לעלה׃
18Кажи Арону и синовима његовим и свим синовима Израиљевим и реци им: Ко год од дома Израиљевог или од странаца који су у Израиљу хоће да принесе жртву своју по каквом год завету свом, или од добре воље своје дар, што се приноси Господу на жртву паљеницу,
19לרצנכם תמים זכר בבקר בכשבים ובעזים׃
19нека принесе драге воље мушко здраво од говеда или од оваца или од коза.
20כל אשר בו מום לא תקריבו כי לא לרצון יהיה לכם׃
20На чем би била мана, оно не приносите, јер вам се не би примило.
21ואיש כי יקריב זבח שלמים ליהוה לפלא נדר או לנדבה בבקר או בצאן תמים יהיה לרצון כל מום לא יהיה בו׃
21И кад ко хоће да принесе жртву захвалну Господу, извршавајући завет или од своје воље дајући дар, од говеда или од ситне стоке, нека буде здраво, да би било примљено; никакве мане да нема на њему.
22עורת או שבור או חרוץ או יבלת או גרב או ילפת לא תקריבו אלה ליהוה ואשה לא תתנו מהם על המזבח ליהוה׃
22Слепо, или коме је шта сломљено или одбијено, ни гутаво, ни краставо ни лишајиво, шта је такво не приносите Господу, и не мећите их на олтар Господњи на жртву огњену.
23ושור ושה שרוע וקלוט נדבה תעשה אתו ולנדר לא ירצה׃
23А вола или овцу или козу са удом којим превеликим или премалим можеш принети за добровољни дар; али за завет неће се примити.
24ומעוך וכתות ונתוק וכרות לא תקריבו ליהוה ובארצכם לא תעשו׃
24Ујаловљено увртањем, тучењем, кидањем или резањем, не приносите Господу; и не чините то у земљи својој.
25ומיד בן נכר לא תקריבו את לחם אלהיכם מכל אלה כי משחתם בהם מום בם לא ירצו לכם׃
25И из руке туђинске немојте узимати ни једне ствари да принесете хлеб Богу свом; јер је квар њихов у њима; имају ману, неће вам се примити.
26וידבר יהוה אל משה לאמר׃
26Још рече Господ Мојсију говорећи:
27שור או כשב או עז כי יולד והיה שבעת ימים תחת אמו ומיום השמיני והלאה ירצה לקרבן אשה ליהוה׃
27Теле и јагње и јаре кад се омлади, нека буде седам дана код мајке своје, па од осмог дана и после биће угодно за жртву огњену Господу.
28ושור או שה אתו ואת בנו לא תשחטו ביום אחד׃
28А краву ни овцу ни козу не кољите у један дан с младетом њеним.
29וכי תזבחו זבח תודה ליהוה לרצנכם תזבחו׃
29И кад приносите Господу жртву ради хвале, принесите је драговољно.
30ביום ההוא יאכל לא תותירו ממנו עד בקר אני יהוה׃
30Нека се једе истог дана, и не остављајте ништа до јутра; ја сам Господ.
31ושמרתם מצותי ועשיתם אתם אני יהוה׃
31Зато држите заповести моје, и вршите их; ја сам Господ.
32ולא תחללו את שם קדשי ונקדשתי בתוך בני ישראל אני יהוה מקדשכם׃
32И немојте скврнити свето име моје, и ја ћу се светити међу синовима Израиљевим; ја сам Господ, који вас посвећујем.
33המוציא אתכם מארץ מצרים להיות לכם לאלהים אני יהוה׃
33Који сам вас извео из земље мисирске да вам будем Бог; ја сам Господ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.