1 Korintanoj 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kaj mi sciigas vin, fratoj, pri la evangelio, kiun mi predikis al vi, kiun ankaŭ vi ricevis, en kiu ankaŭ vi staras,
1Али вам напомињем, браћо, јеванђеље, које вам објавих, које и примисте, у коме и стојите.
2per kiu vi saviĝis; se vi en memoro tenas, per kiuj vortoj mi ĝin predikis al vi, krom se vi kredis vane.
2Којим се и спасавате, ако држите како вам објавих; већ ако да узалуд веровасте.
3Ĉar mi transdonis al vi komence tion, kion mi ankaŭ ricevis, ke Kristo mortis pro niaj pekoj laŭ la Skriboj;
3Јер вам најпре предадох шта и примих да Христос умре за грехе наше, по писму,
4kaj ke li estis entombigita; kaj ke li releviĝis la trian tagon laŭ la Skriboj;
4и да би укопан, и да уста трећи дан, по писму,
5kaj ke li aperis al Kefas; poste al la dek du;
5и да се јави Кифи, потом једанаесторици апостола;
6poste li aperis al pli ol kvincent fratoj samtempe, el kiuj la plimulto restas ĝis nun, sed kelkaj jam ekdormis;
6а потом Га видеше једном више од пет стотина браће, од којих многи живе и сад, а неки и помреше;
7poste li aperis al Jakobo; poste al ĉiuj apostoloj;
7а потом се јави Јакову, па онда свима апостолима;
8kaj fine li aperis al mi ankaŭ, kiel al infano ekstertempe naskita.
8а после свих јави се и мени као каквом недоношчету.
9Ĉar mi estas la plej malgranda el la apostoloj, kaj ne meritas esti nomata apostolo pro tio, ke mi persekutis la eklezion de Dio.
9Јер ја сам најмлађи међу апостолима, који нисам достојан назвати се апостол, јер гоних цркву Божију.
10Sed per la graco de Dio mi estas tio, kio mi estas; kaj Lia graco donacita al mi montriĝis ne vana; sed mi laboregis pli abunde ol la ceteraj; tamen ne mi, sed la graco de Dio, kiu estis kun mi.
10Али по благодати Божијој јесам шта јесам, и благодат Његова што је у мени не оста празна, него се потрудих више од свих њих, али не ја него благодат Божија која је са мном.
11Ĉu do mi, ĉu ili, tiel ni predikas, kaj tiel vi kredis.
11Био дакле ја или они, тако проповедамо, и тако веровасте.
12Nu, se Kristo estas predikata, ke li releviĝis el la mortintoj, kiel do diras kelkaj el vi, ke ne ekzistas releviĝo de mortintoj?
12А ако се Христос проповеда да устаде из мртвих, како говоре неки међу вама да нема васкрсења мртвих?
13Sed se ne ekzistas releviĝo de mortintoj, ankaŭ Kristo ne releviĝis;
13И ако нема васкрсења мртвих, то ни Христос не уста.
14kaj se Kristo ne releviĝis, vana ja estas nia predikado, vana ankaŭ estas via fido.
14А ако Христос не уста, узалуд дакле проповедање наше, а узалуд и вера ваша.
15Jes, kaj ni montriĝas kiel falsaj atestantoj de Dio; tial ke ni atestis pri Dio, ke Li relevis Kriston; kiun Li ne relevis, se la mortintoj ja ne releviĝas.
15А налазимо се и лажни сведоци Божији што сведочимо на Бога да васкрсе Христа, ког не васкрсе кад мртви не устају.
16Ĉar se la mortintoj ne releviĝas, ankaŭ Kristo ne releviĝis;
16Јер ако мртви не устају, ни Христос не уста.
17kaj se Kristo ne releviĝis, via fido estas vana; vi estas ankoraŭ en viaj pekoj.
17А ако Христос не уста, узалуд вера ваша; још сте у гресима својим.
18Tiuokaze ankaŭ pereis la ekdormintoj en Kristo.
18Дакле, и они који помреше у Христу, изгибоше.
19Se nur en ĉi tiu vivo ni esperis en Kristo, ni estas el ĉiuj homoj la plej mizeraj.
19И ако се само у овом животу уздамо у Христа, најнесрећнији смо од свих људи.
20Sed nun Kristo releviĝis el la mortintoj, la unuaaĵo de la dormantoj.
20Али Христос уста из мртвих, и би новина онима који умреше.
21Ĉar tial, ke per homo venis la morto, per homo ankaŭ venis la releviĝo de la mortintoj.
21Јер будући да кроз човека би смрт, кроз човека и васкрсење мртвих.
22Ĉar kiel en Adam ĉiuj mortas, tiel same ankaŭ en Kristo ĉiuj estos vivigitaj.
22Јер како по Адаму сви умиру, тако ће и по Христу сви оживети.
23Sed ĉiu en sia propra vico: Kristo la unuaaĵo, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, ĉe lia alveno.
23Али сваки у свом реду: новина Христос; а потом они који вероваше Христу о Његовом доласку;
24Poste venos la fino, kiam li transdonos la reĝecon al Dio, al la Patro; kiam li estos neniiginta ĉian regadon kaj ĉian aŭtoritaton kaj potencon.
24онда крај, кад преда царство Богу и Оцу, и кад укине свако поглаварство и сваку власт и силу.
25Ĉar li devas reĝadi, ĝis li metos ĉiujn malamikojn sub siajn piedojn.
25Јер Њему ваља царовати докле не положи све непријатеље своје под ноге своје.
26La lasta neniigota malamiko estas la morto.
26А последњи ће се непријатељ укинути, смрт.
27Ĉar: Ĉion Li metis sub liajn piedojn. Sed kiam estas dirate: Ĉio estas submetita, estas evidente, ke esceptita estas Tiu, kiu submetis ĉion al li.
27Јер све покори под ноге Његове. Али кад вели да је све Њему покорено, показује се да је осим Оног који Му покори све.
28Kaj kiam ĉio estos submetita al li, tiam la Filo ankaŭ mem estos submetita al Tiu, kiu submetis ĉion al li, por ke Dio estu ĉio en ĉio.
28А кад Му све покори, онда ће се и сам Син покорити Оном који Му све покори, да буде Бог све у свему.
29Alie kion faros tiuj, kiuj baptiĝas pro la mortintoj? Se la mortintoj tute ne releviĝas, kial do ili baptiĝas pro ili?
29Шта, дакле, чине они који се крсте мртвих ради? Кад мртви јамачно не устају, што се и крштавају мртвих ради?
30kial ni ankaŭ endanĝeriĝas ĉiun horon?
30И ми, зашто подносимо муке и невоље сваки час?
31Mi asertas per la singratulado pro vi, fratoj, kiun mi havas en Kristo Jesuo, nia Sinjoro, mi mortas ĉiutage.
31Сваки дан умирем, тако ми, браћо, ваше славе, коју имам у Христу Исусу Господу нашем.
32Se laŭ homa maniero mi batalis kontraŭ bestoj en Efeso, kiel mi per tio profitas? Se la mortintoj ne releviĝas, ni manĝu kaj trinku, ĉar morgaŭ ni mortos.
32Јер ако сам се по човеку борио са зверовима у Ефесу, каква ми је корист ако мртви не устају? Да једемо и пијемо, јер ћемо сутра умрети.
33Ne trompiĝu; Malbonaj kuniĝoj malbonigas bonajn morojn.
33Не варајте се: зли разговори кваре добре обичаје.
34Malebriiĝu en justeco, kaj ne peku; ĉar kelkaj havas nenian scion pri Dio; mi tion diras, por hontigi vin.
34Отрезните се једанпут као што треба, и не грешите; јер неки не знају за Бога, на срамоту вама кажем.
35Sed iu diros: Kiel la mortintoj releviĝas? kaj kun kia korpo ili venas?
35Али ће вам рећи ко: Како ће устати мртви? И у каквом ће телу доћи?
36Ho malsaĝulo! tio, kion vi mem semas, ne viviĝas, se ĝi ne mortos;
36Безумниче! То што сејеш неће оживети ако не умре.
37kaj tio, kion vi semas, estas ne la estonta korpo, sed nuda grenero, eble de tritiko, aŭ de alia speco;
37И што сејеш не сејеш тело које ће бити, него голо зрно, било пшенично или друго како.
38sed Dio donas al ĝi korpon, kiel Li volis, kaj al ĉiu semo ĝian propran korpon.
38А Бог му даје тело како хоће, и сваком семену своје тело.
39Ne ĉiu karno estas unu sama karno; sed ekzistas unu karno de homoj, kaj alia de bestoj, kaj alia karno de birdoj, kaj alia de fiŝoj.
39Није свако тело једно тело, него је друго тело човечије, а друго скотско, а друго рибље, а друго птичије.
40Ekzistas ankaŭ korpoj ĉielaj kaj korpoj teraj; sed la gloro de la ĉielaj estas unu, kaj la gloro de la teraj estas alia.
40И имају телеса небеска и телеса земаљска: али је друга слава небеским, а друга земаљским.
41Ekzistas unu gloro de la suno, kaj alia gloro de la luno, kaj alia gloro de la steloj; ĉar unu stelo diferencas de alia stelo rilate al gloro.
41Друга је слава сунцу, а друга слава месецу, и друга слава звездама; јер се звезда од звезде разликује у слави.
42Tia sama ankaŭ estas la releviĝo de la mortintoj. Ĝi estas semata en putreco, ĝi releviĝas en senputreco;
42Тако и васкрсење мртвих: сеје се за распадљивост, а устаје за нераспадљивост;
43ĝi estas semata en malhonoro, ĝi releviĝas en gloro; ĝi estas semata en malforteco, ĝi releviĝas en potenco;
43сеје се у срамоти, а устаје у слави; сеје се у слабости, а устаје у сили;
44ĝi estas semata laŭanima korpo, ĝi releviĝas laŭspirita korpo. Se ekzistas laŭanima korpo, ekzistas ankaŭ laŭspirita korpo.
44сеје се тело телесно, а устаје тело духовно. Има тело телесно, и има тело духовно.
45Tiele ankaŭ estas skribite: La unua homo Adam fariĝis viva animo. La lasta Adam fariĝis viviganta spirito.
45Тако је и писано: Први човек Адам постаде у телесном животу, а последњи Адам у духу који оживљује.
46Tamen unua estas ne tio, kio estas laŭspirita, sed tio, kio estas laŭanima; poste tio, kio estas laŭspirita.
46Али духовно тело није прво, него телесно, па онда духовно.
47La unua homo estas el la tero, elpolva; la dua homo estas el la ĉielo.
47Први је човек од земље, земљан; други је човек Господ с неба.
48Kia estas la elpolvulo, tiaj estas ankaŭ la elpolvuloj; kaj kia estas la elĉielulo, tiaj estas ankaŭ la elĉieluloj.
48Какав је земљани такви су и земљани; и какав је небески такви су и небески.
49Kaj kiel ni portis la figuron de la elpolvulo, tiel same ni portos la figuron de la elĉielulo.
49И како носимо обличје земљаног тако ћемо носити и обличје небеског.
50Kaj la jenon mi diras, fratoj, ke karno kaj sango ne povas heredi la regnon de Dio; kaj putreco ne heredas senputrecon.
50А ово говорим, браћо, да тело и крв не могу наследити царство Божије, нити распадљивост нераспадљивости наслеђује.
51Jen mi sciigas al vi misteron: Ni ne ĉiuj dormos, sed ni ĉiuj ŝanĝiĝos,
51Ево вам казујем тајну: јер сви нећемо помрети, а сви ћемо се претворити.
52en momento, en okula ekmovo, ĉe la lasta trumpetsono: ĉar la trumpeto sonos, kaj la mortintoj releviĝos senputraj, kaj ni ŝanĝiĝos.
52Уједанпут, у тренућу ока у последњој труби; јер ће затрубити и мртви ће устати нераспадљиви, и ми ћемо се претворити.
53Ĉar estas necese, ke ĉi tiu putrema surmetu senputrecon, kaj ke ĉi tiu mortema surmetu senmortecon.
53Јер ово распадљиво треба да се обуче у нераспадљивост, и ово смртно да се обуче у бесмртност.
54Sed kiam ĉi tiu putrema surmetos senputrecon, kaj ĉi tiu mortema surmetos senmortecon, tiam plenumiĝos la skribita diro: La morto forglutiĝis en venko.
54А кад се ово распадљиво обуче у нераспадљивост и ово се смртно обуче у бесмртност, онда ће се збити она реч што је написана: Победа прождре смрт.
55Ho morto, kie estas via venko? Ho morto, kie estas via pikilo?
55Где ти је, смрти, жалац? Где ти је, пакле, победа?
56La pikilo de la morto estas la peko; kaj la forto de la peko estas la leĝo;
56А жалац је смрти грех, а сила је греха закон.
57sed danko estu al Dio, kiu donas al ni la venkon per nia Sinjoro Jesuo Kristo.
57А Богу хвала који нам даде победу кроз Господа нашег Исуса Христа.
58Tial, miaj amataj fratoj, estu firmaj, nemoveblaj, ĉiam abundaj en la laboro de la Sinjoro, sciante, ke via penado ne estas vanta en la Sinjoro.
58Зато, браћо моја љубазна, будите тврди, не дајте се помакнути, и напредујте једнако у делу Господњем знајући да труд ваш није узалуд пред Господом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.