1 Korintanoj 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Tongan Bible, Revised West Version
1Kaj mi sciigas vin, fratoj, pri la evangelio, kiun mi predikis al vi, kiun ankaŭ vi ricevis, en kiu ankaŭ vi staras,
1Pea ko eni, ʻe kāinga, ʻoku ou fakahā kiate kimoutolu ʻae ongoongolelei, ʻaia naʻaku malangaʻaki kiate kimoutolu, ʻaia foki kuo mou maʻu, pea ʻoku mou tuʻu ai;
2per kiu vi saviĝis; se vi en memoro tenas, per kiuj vortoj mi ĝin predikis al vi, krom se vi kredis vane.
2ʻAia kuo fakamoʻui ai ʻakimoutolu, ʻo kapau ʻoku mou manatuʻi ʻaia ne u malangaʻaki kiate kimoutolu, ʻo kapau naʻe ʻikai te mou tui noa pē.
3Ĉar mi transdonis al vi komence tion, kion mi ankaŭ ricevis, ke Kristo mortis pro niaj pekoj laŭ la Skriboj;
3He ko e ʻuluaki ʻoe meʻa naʻaku ʻaʻau atu kiate kimoutolu, ʻaia naʻaku maʻu foki, Ko e pekia ʻa Kalaisi ʻi heʻetau ngaahi angahala, ʻo fakatatau ki he ngaahi tohi;
4kaj ke li estis entombigita; kaj ke li releviĝis la trian tagon laŭ la Skriboj;
4Pea naʻe fai ia, pea naʻe toetuʻu hake ia ʻi hono tolu ʻoe ʻaho, ʻo fakatatau ki he ngaahi tohi:
5kaj ke li aperis al Kefas; poste al la dek du;
5Pea naʻe mamata kiate ia ʻa Kifasi, pea mo e toko hongofulu ma toko ua:
6poste li aperis al pli ol kvincent fratoj samtempe, el kiuj la plimulto restas ĝis nun, sed kelkaj jam ekdormis;
6Hili ia, pea mamata fakataha kiate ia ʻae kāinga ʻe toko nimangeau tupu; pea ʻoku kei moʻui honau tokolahi, ka kuo tō ʻo mohe ʻae niʻihi.
7poste li aperis al Jakobo; poste al ĉiuj apostoloj;
7Hili ia, naʻe mamata ʻa Semisi kiate ia, pea hoko mo e kau ʻaposetolo kotoa pē.
8kaj fine li aperis al mi ankaŭ, kiel al infano ekstertempe naskita.
8Pea ne u mamata fakamui foki ʻeau kiate ia, ʻo hangē ko e fānau taʻehoko.
9Ĉar mi estas la plej malgranda el la apostoloj, kaj ne meritas esti nomata apostolo pro tio, ke mi persekutis la eklezion de Dio.
9He ko e siʻi taha pe au ʻi he kau ʻaposetolo, ʻoku ʻikai taau mo au ke ui au ko e ʻaposetolo, koeʻuhi naʻaku fakatanga ʻae siasi ʻoe ʻOtua.
10Sed per la graco de Dio mi estas tio, kio mi estas; kaj Lia graco donacita al mi montriĝis ne vana; sed mi laboregis pli abunde ol la ceteraj; tamen ne mi, sed la graco de Dio, kiu estis kun mi.
10Ka ko e meʻa ʻi he ʻofa ʻae ʻOtua ʻoku ou pehē ni ai au: pea ko ʻene ʻofa kiate au, naʻe ʻikai taʻeʻaonga ia; ka naʻaku ngāue lahi hake ʻaupito kiate kinautolu kotoa pē: ka naʻe ʻikai ko au, ka ko e tokoni mei he ʻOtua naʻe ʻiate au.
11Ĉu do mi, ĉu ili, tiel ni predikas, kaj tiel vi kredis.
11Pea ko ia kapau ko au, pe ko kinautolu, ka ʻoku pehē pe ʻemau malanga, pea pehē pe hoʻomou tui.
12Nu, se Kristo estas predikata, ke li releviĝis el la mortintoj, kiel do diras kelkaj el vi, ke ne ekzistas releviĝo de mortintoj?
12Pea ko eni, kapau ʻoku malangaʻaki ʻa Kalaisi mo ʻene toetuʻu mei he pekia, ʻoku fēfē ʻae pehē ʻe he niʻihi ʻiate kimoutolu, ʻoku ʻikai ha toetuʻu ʻoe mate?
13Sed se ne ekzistas releviĝo de mortintoj, ankaŭ Kristo ne releviĝis;
13He kapau ʻoku ʻikai ha toetuʻu mei he mate, pea tā ʻoku ʻikai toetuʻu ʻa Kalaisi:
14kaj se Kristo ne releviĝis, vana ja estas nia predikado, vana ankaŭ estas via fido.
14Pea kapau ʻoku ʻikai toetuʻu ʻa Kalaisi, pea ʻoku taʻeʻaonga ʻemau malanga, pea taʻeʻaonga mo hoʻomou tui foki.
15Jes, kaj ni montriĝas kiel falsaj atestantoj de Dio; tial ke ni atestis pri Dio, ke Li relevis Kriston; kiun Li ne relevis, se la mortintoj ja ne releviĝas.
15ʻIo, pea kuo ʻilo ʻakimautolu ko e fakamoʻoni loi ki he ʻOtua; he kuo mau fakapapau mei he ʻOtua ʻa ʻene fokotuʻu hake ʻa Kalaisi: ʻaia naʻe ʻikai te ne fokotuʻu hake, ʻo kapau ko eni ʻoku ʻikai toetuʻu ʻae mate.
16Ĉar se la mortintoj ne releviĝas, ankaŭ Kristo ne releviĝis;
16He kapau ʻoku ʻikai toetuʻu hake ʻae mate pea kuo ʻikai toetuʻu hake ʻa Kalaisi:
17kaj se Kristo ne releviĝis, via fido estas vana; vi estas ankoraŭ en viaj pekoj.
17Pea kapau kuo ʻikai tuʻu hake ʻa Kalaisi, ʻoku taʻeʻaonga hoʻomou tui; ʻoku mou kei ʻi hoʻomou angahala.
18Tiuokaze ankaŭ pereis la ekdormintoj en Kristo.
18Pea ko kinautolu foki kuo mohe ʻia Kalaisi, kuo nau ʻauha.
19Se nur en ĉi tiu vivo ni esperis en Kristo, ni estas el ĉiuj homoj la plej mizeraj.
19Kapau ʻoku ngata ki he moʻui ni ʻetau ʻamanaki lelei ki ai, ko e malaʻia lahi taha pe ʻakitautolu ʻi he kakai kotoa pē.
20Sed nun Kristo releviĝis el la mortintoj, la unuaaĵo de la dormantoj.
20Ka ko eni, kuo toetuʻu ʻa Kalaisi mei he pekia, pea kuo hoko ia ko e ʻuluaki fua ʻokinautolu naʻe mohe.
21Ĉar tial, ke per homo venis la morto, per homo ankaŭ venis la releviĝo de la mortintoj.
21He ko e meʻa ʻi he tangata naʻe hoko ai ʻae mate, pea ʻe hoko ʻi he tangata foki ʻae toetuʻu ʻoe mate.
22Ĉar kiel en Adam ĉiuj mortas, tiel same ankaŭ en Kristo ĉiuj estos vivigitaj.
22He ʻoku hangē ʻoku mate kotoa pē ʻia ʻAtama, ʻe pehē foki ʻe moʻui kotoa pē ʻia Kalaisi.
23Sed ĉiu en sia propra vico: Kristo la unuaaĵo, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, ĉe lia alveno.
23Ka ko e tangata taki taha kotoa pē ʻi hono lakanga: ko e ʻuluaki fua ʻa Kalaisi; pea hoko mo kinautolu ʻoku ʻo Kalaisi, ʻi heʻene haʻu.
24Poste venos la fino, kiam li transdonos la reĝecon al Dio, al la Patro; kiam li estos neniiginta ĉian regadon kaj ĉian aŭtoritaton kaj potencon.
24Pea ʻe toki hoko ʻae ikuʻanga, ʻaia te ne ʻatu ai ʻae puleʻanga ki he ʻOtua, ʻio, ko e Tamai; hili ʻene ikuna ʻae pule kotoa pē, mo e fekau kotoa pe, mo e mālohi.
25Ĉar li devas reĝadi, ĝis li metos ĉiujn malamikojn sub siajn piedojn.
25He kuo pau pe ke pule ia, kaeʻoua ke ne tuku ʻa hono ngaahi fili kotoa pē ki hono lalo vaʻe.
26La lasta neniigota malamiko estas la morto.
26Ko e fili fakamui ʻe fakaʻauha, ko e mate.
27Ĉar: Ĉion Li metis sub liajn piedojn. Sed kiam estas dirate: Ĉio estas submetita, estas evidente, ke esceptita estas Tiu, kiu submetis ĉion al li.
27“He kuo tuku ʻe ia ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ki hono lalo vaʻe.” Ka ʻi heʻene pehē, kuo fakamoʻulaloa ʻae “ngaahi meʻa kotoa pē,” ʻoku ʻilongofua pe ʻoku ʻataʻatā ia, ʻaia naʻa ne tuku ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ki lalo ʻiate ia.
28Kaj kiam ĉio estos submetita al li, tiam la Filo ankaŭ mem estos submetita al Tiu, kiu submetis ĉion al li, por ke Dio estu ĉio en ĉio.
28Pea ka ʻosi hono fakavaivai ʻoe ngaahi meʻa kotoa pē kiate ia, ʻe toki anganofo ʻae Foha kiate ia naʻa ne tuku ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ki lalo ʻiate ia, koeʻuhi ke tāfataha pe ʻae ʻOtua ʻi he meʻa kotoa pē.
29Alie kion faros tiuj, kiuj baptiĝas pro la mortintoj? Se la mortintoj tute ne releviĝas, kial do ili baptiĝas pro ili?
29Kae ʻikai, pea ko e hā ʻe fai ʻekinautolu kuo papitaiso ki he mate, ʻo kapau ʻe ʻikai ʻaupito toetuʻu ʻae mate? Ko e hā ʻoku papitaiso ai ʻakinautolu ki he mate?
30kial ni ankaŭ endanĝeriĝas ĉiun horon?
30Pea ko e hā ʻoku tau tuʻutuʻutāmaki ai ʻi he feituʻulaʻā kotoa pē?
31Mi asertas per la singratulado pro vi, fratoj, kiun mi havas en Kristo Jesuo, nia Sinjoro, mi mortas ĉiutage.
31ʻOku ou fakahā ʻi hoʻomou fiefia ʻaia ʻoku ou maʻu ʻia Kalaisi Sisu ko hotau ʻEiki, ʻoku ou mate ʻi he ʻaho kotoa pē.
32Se laŭ homa maniero mi batalis kontraŭ bestoj en Efeso, kiel mi per tio profitas? Se la mortintoj ne releviĝas, ni manĝu kaj trinku, ĉar morgaŭ ni mortos.
32He kapau, ʻo hangē ko e lea ʻae tangata, kuo u tau mo e fanga manu ʻi ʻEfesō, ko e hā hono ʻaonga kiate au, ʻo kapau ʻoku ʻikai toetuʻu ʻae mate? “Ke tau kai mo inu; he te tau mate ʻapongipongi.”
33Ne trompiĝu; Malbonaj kuniĝoj malbonigas bonajn morojn.
33ʻOua naʻa kākaaʻi ʻakimoutolu: “Ko e ngaahi talanoa kovi ʻoku fakahalaʻi ʻae ngaahi anga ʻoku lelei.”
34Malebriiĝu en justeco, kaj ne peku; ĉar kelkaj havas nenian scion pri Dio; mi tion diras, por hontigi vin.
34ʻA hake ki he māʻoniʻoni, pea ʻoua naʻa fai angahala; he ʻoku teʻeki maʻu ʻe he niʻihi ʻae ʻiloʻi ʻae ʻOtua: ʻoku ou lea ʻaki ia ko hoʻomou fakamā.
35Sed iu diros: Kiel la mortintoj releviĝas? kaj kun kia korpo ili venas?
35Ka ʻe pehē nai ʻe ha tokotaha, “ʻE fēfē hono fokotuʻu ʻoe mate? Pea ʻi he sino fē te nau haʻu?”
36Ho malsaĝulo! tio, kion vi mem semas, ne viviĝas, se ĝi ne mortos;
36Ko e vale koe, ko ia ʻoku ke tūtuuʻi ʻoku ʻikai fakaake ia, ʻo kapau ʻoku ʻikai ke mate:
37kaj tio, kion vi semas, estas ne la estonta korpo, sed nuda grenero, eble de tritiko, aŭ de alia speco;
37Pea ko e meʻa ko ia ʻoku ke tūtuuʻi, ʻoku ʻikai te ke tūtuuʻi ʻae sino ko ia ʻe tupu, ka ko e foʻi tenga ko ha foʻi tenga kehe:
38sed Dio donas al ĝi korpon, kiel Li volis, kaj al ĉiu semo ĝian propran korpon.
38Ka ʻoku foaki ki ai ʻe he ʻOtua hono sino, ko ʻene faʻiteliha pe ia, pea ki he tenga taki taha hono sino ʻoʻona.
39Ne ĉiu karno estas unu sama karno; sed ekzistas unu karno de homoj, kaj alia de bestoj, kaj alia karno de birdoj, kaj alia de fiŝoj.
39ʻOku ʻikai ko e kakano tatau pe ʻae kakano kotoa pē: he ʻoku ai ʻae kakano ko e taha ʻoe tangata, ko e kakano ʻe taha ʻoe fanga manu, ko e taha kehe ʻoe ngaahi ika, mo e taha kehe ʻoe fanga manupuna.
40Ekzistas ankaŭ korpoj ĉielaj kaj korpoj teraj; sed la gloro de la ĉielaj estas unu, kaj la gloro de la teraj estas alia.
40Pea ʻoku ai foki ʻae ngaahi sino fakalangi, mo e ngaahi sino fakamaama: ka ʻoku taha pe ʻae nāunau ʻoe fakalangi, pea ko e fakamaama ʻoku taha kehe ia.
41Ekzistas unu gloro de la suno, kaj alia gloro de la luno, kaj alia gloro de la steloj; ĉar unu stelo diferencas de alia stelo rilate al gloro.
41He ʻoku ai ʻae nāunau ʻe taha ʻoe laʻā, mo e nāunau ʻe taha ʻoe māhina, mo e nāunau ʻe taha ʻoe ngaahi fetuʻu: he ʻoku fai kehekehe ʻi he nāunau ʻae fetuʻu ʻe taha ki he fetuʻu ʻe taha.
42Tia sama ankaŭ estas la releviĝo de la mortintoj. Ĝi estas semata en putreco, ĝi releviĝas en senputreco;
42Pea ʻoku pehē pe ʻae toetuʻu ʻae mate. ʻOku tūtuuʻi ia ʻi he ʻauʻauha: ʻoku fokotuʻu hake ia ʻi he taʻefaʻaʻauʻauha:
43ĝi estas semata en malhonoro, ĝi releviĝas en gloro; ĝi estas semata en malforteco, ĝi releviĝas en potenco;
43ʻOku tūtuuʻi ia ʻi he fakalielia; ʻoku fokotuʻu ia mo e nāunau: ʻoku tūtuuʻi ia ʻi he vaivai; ʻoku fokotuʻu ia ʻi he mālohi:
44ĝi estas semata laŭanima korpo, ĝi releviĝas laŭspirita korpo. Se ekzistas laŭanima korpo, ekzistas ankaŭ laŭspirita korpo.
44ʻOku tūtuuʻi ia koe sino fakakakano; ʻoku fokotuʻu ia koe sino fakalaumālie. ʻOku ai ʻae sino fakakakano, pea ʻoku ai mo e sino fakalaumālie.
45Tiele ankaŭ estas skribite: La unua homo Adam fariĝis viva animo. La lasta Adam fariĝis viviganta spirito.
45Pea kuo tohi ʻo pehē, “Ko e ʻuluaki tangata ko ʻAtama naʻe ngaohi ia ko e laumālie moʻui;” ko e ʻAtama fakamui ko e laumālie fakamoʻui.
46Tamen unua estas ne tio, kio estas laŭspirita, sed tio, kio estas laŭanima; poste tio, kio estas laŭspirita.
46Ka naʻe ʻikai muʻomuʻa ʻaia ʻoku laumālie ka ko ia ʻoku fakakakano; kae toki hoko ʻaia ʻoku fakalaumālie.
47La unua homo estas el la tero, elpolva; la dua homo estas el la ĉielo.
47Ko e ʻuluaki tangata, ʻoku mei he kelekele, ʻoku kelekeleʻia: ko hono ua ʻoe tangata, ko e ʻEiki mei he langi.
48Kia estas la elpolvulo, tiaj estas ankaŭ la elpolvuloj; kaj kia estas la elĉielulo, tiaj estas ankaŭ la elĉieluloj.
48Hangē ko e kelekeleʻia, ʻoku pehē pe foki ʻakinautolu ʻoku kelekeleʻia: pea hangē ko ia ʻoku mei he langi, ʻoku pehē pe foki ʻakinautolu ʻoku fakalangi.
49Kaj kiel ni portis la figuron de la elpolvulo, tiel same ni portos la figuron de la elĉielulo.
49Pea hangē ko e tau ʻi he tatau ʻo ia ʻoku mei he langi.
50Kaj la jenon mi diras, fratoj, ke karno kaj sango ne povas heredi la regnon de Dio; kaj putreco ne heredas senputrecon.
50Pea ʻoku ou tala eni, ʻe kāinga, ʻe ʻikai faʻa maʻu ʻe he kakano mo e toto ʻae puleʻanga ʻoe ʻOtua; pea ʻoku ʻikai faʻa maʻu ʻe he ʻauʻauha ʻae taʻefaʻaʻauʻauha.
51Jen mi sciigas al vi misteron: Ni ne ĉiuj dormos, sed ni ĉiuj ŝanĝiĝos,
51Vakai, ʻoku ou fakahā ha meʻa fufū kiate kimoutolu; ʻE ʻikai te tau mohe kotoa pē, ka te tau liliu kotoa pē,
52en momento, en okula ekmovo, ĉe la lasta trumpetsono: ĉar la trumpeto sonos, kaj la mortintoj releviĝos senputraj, kaj ni ŝanĝiĝos.
52ʻI he fakafokifā ʻi he kemo ʻoe mata, ʻi he pā fakamui ʻoe meʻa lea: koeʻuhi ʻe pā mai ia, pea ʻe fokotuʻu hake ai ʻae mate, ʻo taʻefaʻaʻauʻauha, pea ʻe liliu ai ʻakitautolu.
53Ĉar estas necese, ke ĉi tiu putrema surmetu senputrecon, kaj ke ĉi tiu mortema surmetu senmortecon.
53He kuo pau ke ʻai ʻe he ʻauʻauha ni, ʻae taʻefaʻaʻauʻauha, pea ke ai ʻe he mate ni ʻae taʻemate
54Sed kiam ĉi tiu putrema surmetos senputrecon, kaj ĉi tiu mortema surmetos senmortecon, tiam plenumiĝos la skribita diro: La morto forglutiĝis en venko.
54Ko ia, pea ka ʻosi hono ai ʻe he ʻauʻauha ni ʻae taʻefaʻaʻauʻauha, mo e ʻai ʻe he mate ni ʻae taʻemate, ʻe toki fakamoʻoni ʻae lea kuo tohi, “Kuo folo hifo ʻae mate ʻe he mālohi.”
55Ho morto, kie estas via venko? Ho morto, kie estas via pikilo?
55“ʻE mate, kofaʻā haʻo huhu? ʻE faʻitoka, kofaʻā hoʻo mālohi?”
56La pikilo de la morto estas la peko; kaj la forto de la peko estas la leĝo;
56Ko e huhu ʻoe mate ko e angahala; pea ko e mālohi ʻoe angahala ko e fono.
57sed danko estu al Dio, kiu donas al ni la venkon per nia Sinjoro Jesuo Kristo.
57Kae fakafetaʻi ki he ʻOtua, ʻaia ʻoku ne foaki ke tau mālohi ʻi hotau ʻEiki ko Sisu Kalaisi.
58Tial, miaj amataj fratoj, estu firmaj, nemoveblaj, ĉiam abundaj en la laboro de la Sinjoro, sciante, ke via penado ne estas vanta en la Sinjoro.
58Ko ia, ko hoku kāinga ʻofeina, ke tupulekina maʻuaipē ʻi he ngāue ʻae ʻEiki, he ʻoku mou ʻilo ko hoʻomou ngāue ʻi he ʻEiki, ʻoku ʻikai taʻeʻaonga ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.