1 Kings 17
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And Elias the Thesbite of the inhabitants of Galaad said to Achab: As the Lord liveth the God of Israel, in whose sight I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to the words of my mouth.
1เอลียาห์ชาวทิชบีซึ่งอาศัยอยู่ในกิเลอาดพูดกับอาหับว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ซึ่งข้ายืนรับใช้อยู่ต่อพระพักตร์ว่า ในปีเหล่านี้จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนตก เว้นแต่ตามคำของข้า”
2And the word of the Lord came to him, saying:
2แล้วพระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า
3Get thee hence, and go towards the east and hide thyself by the torrent of Carith, which is over against the Jordan,
3“จงออกจากที่นี่ไปทางตะวันออก ซ่อนตัวข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน
4And there thou shalt drink of the torrent: and I have commanded the ravens to feed thee there.
4เจ้าจะดื่มน้ำจากลำธาร เราสั่งอีกาให้หาอาหารให้เจ้าที่นั่นแล้ว”
5So he went, and did according to the word of the Lord: and going, he dwelt by the torrent Carith, which is over against the Jordan.
5เอลียาห์จึงทำตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ไปอาศัยข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน
6And the ravens brought him bread and flesh in the morning, and bread and flesh in the evening, and he drank of tile torrent.
6อีกานำขนมปังและเนื้อมาให้เขาในตอนเช้าและตอนเย็น เขาดื่มน้ำจากลำธาร
7But after some time the torrent was dried up, for it had not rained upon the earth.
7ต่อมาลำธารแห้งเพราะไม่มีฝนตกในแผ่นดิน
8Then the word of the Lord came to him, saying:
8พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า
9Arise, and go to Sarephta of the Sidonians, and dwell there: for I have commanded a widow woman there to feed thee.
9“ลุกขึ้นไปศาเรฟัทในเขตไซดอนและอาศัยที่นั่น เราสั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าแล้ว”
10He arose, and went to Sarephta. And when he was come to the gate of the city, he saw the widow woman gathering sticks, and he called her, and said to her: Give me a little water in a vessel, that I may drink.
10เขาจึงไปศาเรฟัท เมื่อถึงประตูเมืองก็พบหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาเรียกนางว่า “ขอน้ำในเหยือกสักหน่อยให้ข้าดื่มได้ไหม?”
11And when she was going to fetch it he called after her, saying: Bring me also, I beseech thee, a morsel of bread in thy hand.
11ขณะที่นางเดินไปตักน้ำ เขาเรียกตามหลังว่า “ขอขนมปังสักชิ้นติดมือมาด้วย”
12And she answered: As the Lord thy God liveth, I have no bread, but only a handful of meal in a pot, and a little oil in a cruse: behold I am gathering two sticks that I may go in and dress it, for me and my son, that we may eat it, and die.
12นางตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงมีชีวิตอยู่ ข้าไม่มีขนมปังที่อบแล้ว มีเพียงแป้งกำมือหนึ่งในไหและน้ำมันเล็กน้อยในเหยือก ข้ากำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อกลับไปทำอาหารให้ข้ากับลูกชายกิน แล้วเราก็คงตาย”
13And Elias said to her: Fear not, but go, and do as thou hast said: but first make for me of the same meal a little hearth cake, and bring it to me: and after make for thyself and thy son.
13เอลียาห์พูดกับนางว่า “อย่ากลัวเลย ไปทำตามที่เจ้าพูด แต่จงทำขนมแผ่นเล็ก ๆ ให้ข้าก่อนและนำมาให้ข้า แล้วค่อยทำสำหรับเจ้ากับลูกชาย
14For thus saith the Lord the God of Israel: The pot of meal shall not waste, nor the cruse of oil be diminished, until the day wherein the Lord will give rain upon the face of the earth.
14เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘แป้งในไหจะไม่หมด และน้ำมันในเหยือกจะไม่พร่อง จนถึงวันที่พระยาห์เวห์ส่งฝนลงบนแผ่นดิน’”
15She went and did according to the word of Elias: and he ate, and she, and her house: and from that day
15นางไปทำตามคำของเอลียาห์ นาง เอลียาห์ และคนในบ้านของนางมีอาหารกินหลายวัน
16The pot of meal wasted not, and the cruse of oil was not diminished, according to the word of the Lord, which he spoke in the hand of Elias.
16แป้งในไหไม่หมด น้ำมันในเหยือกไม่พร่อง ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ตรัสผ่านเอลียาห์
17And it came to pass after this that the son of the woman, the mistress of the house, fell sick, and the sickness was very grievous, so that there was no breath left in him.
17ต่อมาบุตรชายของหญิงเจ้าของบ้านป่วยหนัก จนสิ้นลมหายใจ
18And she said to Elias: What have I to do with thee, thou man of God? art thou come to me that my iniquities should be remembered, and that thou shouldst kill my son?
18นางพูดกับเอลียาห์ว่า “คนของพระเจ้า ข้ากับท่านมีเรื่องอะไรกัน? ท่านมาหาข้าเพื่อให้ความผิดของข้าถูกระลึกถึงและฆ่าลูกชายข้าหรือ?”
19And Elias said to her: Give me thy son. And he took him out of her bosom, and carried him into the upper chamber where he abode, and laid him upon his own bed.
19เอลียาห์บอกนางว่า “ส่งลูกชายของเจ้ามาให้ข้า” เขารับเด็กจากอ้อมอกนาง อุ้มขึ้นไปยังห้องที่ตนพัก แล้ววางบนเตียงของตน
20And he cried to the Lord, and said: O Lord my God, hast thou afflicted also the widow, with whom I am after a so maintained, so as to kill her son?
20เขาร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ทรงนำภัยมาสู่หญิงม่ายที่ให้ข้าพระองค์พักอาศัยด้วย โดยทำให้บุตรชายของนางตายด้วยหรือ?”
21And he stretched, and measured himself upon the child three times, and cried to the Lord, and said: O Lord my God, let the soul of this child, I beseech thee, return into his body.
21เขาทอดตัวทับเด็กสามครั้งและร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอให้วิญญาณของเด็กคนนี้กลับเข้าไปในตัวเขาอีกครั้ง”
22And the Lord heard the voice of Elias: and the soul of the child returned into him, and he revived.
22พระยาห์เวห์ทรงฟังเสียงเอลียาห์ วิญญาณของเด็กกลับเข้าไปในตัวเขา และเขาก็ฟื้นขึ้นมา
23And Elias took the child, and brought him down from the upper chamber to the house below, and delivered him to his mother, and said to her: Behold thy son liveth.
23เอลียาห์อุ้มเด็กลงจากห้องไปในบ้าน ส่งคืนให้มารดา แล้วพูดว่า “ลูกชายของเจ้ายังมีชีวิตอยู่”
24And the woman said to Elias: Now, by this I know that thou art a man of God, and the word of the Lord in thy mouth is true.
24หญิงคนนั้นพูดกับเอลียาห์ว่า “บัดนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระดำรัสของพระยาห์เวห์จากปากท่านเป็นความจริง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.