I Regum 17
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab: Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba.
1เอลียาห์ชาวทิชบีซึ่งอาศัยอยู่ในกิเลอาดพูดกับอาหับว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ซึ่งข้ายืนรับใช้อยู่ต่อพระพักตร์ว่า ในปีเหล่านี้จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนตก เว้นแต่ตามคำของข้า”
2Et factum est verbum Domini ad eum, dicens:
2แล้วพระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า
3Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem,
3“จงออกจากที่นี่ไปทางตะวันออก ซ่อนตัวข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน
4et ibi de torrente bibes: corvisque præcepi ut pascant te ibi.
4เจ้าจะดื่มน้ำจากลำธาร เราสั่งอีกาให้หาอาหารให้เจ้าที่นั่นแล้ว”
5Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini: cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem.
5เอลียาห์จึงทำตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ไปอาศัยข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน
6Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente.
6อีกานำขนมปังและเนื้อมาให้เขาในตอนเช้าและตอนเย็น เขาดื่มน้ำจากลำธาร
7Post dies autem siccatus est torrens: non enim pluerat super terram.
7ต่อมาลำธารแห้งเพราะไม่มีฝนตกในแผ่นดิน
8Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens:
8พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า
9Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi: præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te.
9“ลุกขึ้นไปศาเรฟัทในเขตไซดอนและอาศัยที่นั่น เราสั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าแล้ว”
10Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei: Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam.
10เขาจึงไปศาเรฟัท เมื่อถึงประตูเมืองก็พบหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาเรียกนางว่า “ขอน้ำในเหยือกสักหน่อยให้ข้าดื่มได้ไหม?”
11Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens: Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua.
11ขณะที่นางเดินไปตักน้ำ เขาเรียกตามหลังว่า “ขอขนมปังสักชิ้นติดมือมาด้วย”
12Quæ respondit: Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho: en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur.
12นางตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงมีชีวิตอยู่ ข้าไม่มีขนมปังที่อบแล้ว มีเพียงแป้งกำมือหนึ่งในไหและน้ำมันเล็กน้อยในเหยือก ข้ากำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อกลับไปทำอาหารให้ข้ากับลูกชายกิน แล้วเราก็คงตาย”
13Ad quam Elias ait: Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti: verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me: tibi autem et filio tuo facies postea.
13เอลียาห์พูดกับนางว่า “อย่ากลัวเลย ไปทำตามที่เจ้าพูด แต่จงทำขนมแผ่นเล็ก ๆ ให้ข้าก่อนและนำมาให้ข้า แล้วค่อยทำสำหรับเจ้ากับลูกชาย
14Hæc autem dicit Dominus Deus Israël: Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ.
14เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘แป้งในไหจะไม่หมด และน้ำมันในเหยือกจะไม่พร่อง จนถึงวันที่พระยาห์เวห์ส่งฝนลงบนแผ่นดิน’”
15Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ: et comedit ipse, et illa, et domus ejus: et ex illa die
15นางไปทำตามคำของเอลียาห์ นาง เอลียาห์ และคนในบ้านของนางมีอาหารกินหลายวัน
16hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ.
16แป้งในไหไม่หมด น้ำมันในเหยือกไม่พร่อง ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ตรัสผ่านเอลียาห์
17Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus.
17ต่อมาบุตรชายของหญิงเจ้าของบ้านป่วยหนัก จนสิ้นลมหายใจ
18Dixit ergo ad Eliam: Quid mihi et tibi, vir Dei? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum?
18นางพูดกับเอลียาห์ว่า “คนของพระเจ้า ข้ากับท่านมีเรื่องอะไรกัน? ท่านมาหาข้าเพื่อให้ความผิดของข้าถูกระลึกถึงและฆ่าลูกชายข้าหรือ?”
19Et ait ad eam Elias: Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum.
19เอลียาห์บอกนางว่า “ส่งลูกชายของเจ้ามาให้ข้า” เขารับเด็กจากอ้อมอกนาง อุ้มขึ้นไปยังห้องที่ตนพัก แล้ววางบนเตียงของตน
20Et clamavit ad Dominum, et dixit: Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus?
20เขาร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ทรงนำภัยมาสู่หญิงม่ายที่ให้ข้าพระองค์พักอาศัยด้วย โดยทำให้บุตรชายของนางตายด้วยหรือ?”
21Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait: Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus.
21เขาทอดตัวทับเด็กสามครั้งและร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอให้วิญญาณของเด็กคนนี้กลับเข้าไปในตัวเขาอีกครั้ง”
22Et exaudivit Dominus vocem Eliæ: et reversa est anima pueri intra eum, et revixit.
22พระยาห์เวห์ทรงฟังเสียงเอลียาห์ วิญญาณของเด็กกลับเข้าไปในตัวเขา และเขาก็ฟื้นขึ้นมา
23Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi: En vivit filius tuus.
23เอลียาห์อุ้มเด็กลงจากห้องไปในบ้าน ส่งคืนให้มารดา แล้วพูดว่า “ลูกชายของเจ้ายังมีชีวิตอยู่”
24Dixitque mulier ad Eliam: Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est.
24หญิงคนนั้นพูดกับเอลียาห์ว่า “บัดนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระดำรัสของพระยาห์เวห์จากปากท่านเป็นความจริง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.