Hiob
Chapter 9
Lutherbibel 1912
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Hiob 9

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Hiob antwortete und sprach:
1A LAILA olelo mai la o Ioba, i mai la,
2Ja, ich weiß gar wohl, daß es also ist und daß ein Mensch nicht recht behalten mag gegen Gott.
2Ua ike no au, he oiaio no: A, pehea la e hoaponoia'i ke kanaka imua o ke Akua?
3Hat er Lust, mit ihm zu hadern, so kann er ihm auf tausend nicht eins antworten.
3Ina makemake oia e hoopaapaa me ia, Aole e hiki ke hoapono imua ona i kekahi hapa tausani.
4Er ist weise und mächtig; wem ist's je gelungen, der sich wider ihn gelegt hat?
4He akamai ia ma ka naau, a ua nui ka ikaika: Owai la ka mea hoopaakiki ku e ia ia, a ua pomaikai?
5Er versetzt Berge, ehe sie es innewerden, die er in seinem Zorn umkehrt.
5Oia ka mea hoonee aku i na mauna, aole lakou i ike; Ka mea hoohiolo ia lakou ma kona inaina;
6Er bewegt die Erde aus ihrem Ort, daß ihre Pfeiler zittern.
6Ka mea hoonaue i ka honua mai kona wahi aku, A haalulu kona mau kukulu;
7Er spricht zur Sonne, so geht sie nicht auf, und versiegelt die Sterne.
7Ka mea olelo aku i ka la, aole ia i puka mai, A hoopaa aku hoi ia i na hoku;
8Er breitet den Himmel aus allein und geht auf den Wogen des Meeres.
8O ka mea wale no nana i hohola na lani, A hele hoi maluna o na ale kiekie o ke kai;
9Er macht den Wagen am Himmel und Orion und die Plejaden und die Sterne gegen Mittag.
9O ka mea nana i hana o Uresa nui, me Oriona, A me Peleiade, a me ke kukuluhema loa aku;
10Er tut große Dinge, die nicht zu erforschen sind, und Wunder, deren keine Zahl ist.
10O ka mea i hana i na mea nui hiki ole ke huliia; A me na mea kupanaha hiki ole ke heluia.
11Siehe, er geht an mir vorüber, ehe ich's gewahr werde, und wandelt vorbei, ehe ich's merke.
11Aia hoi, maalo ae ia ma o'u nei, aole au i ike: Hele mai hoi oia, aka, aole au i hoomaopopo ia ia.
12Siehe, wenn er hinreißt, wer will ihm wehren? Wer will zu ihm sagen: Was machst du?
12Aia hoi, lawe wale aku no ia, owai la ke pale aku ia ia? Owai la ka mea e olelo aku ia ia, Heaha kau e hana nei?
13Er ist Gott; seinen Zorn kann niemand stillen; unter ihn mußten sich beugen die Helfer Rahabs.
13I hoopau ole ae ke Akua i kona inaina, Kulou iho na kokua haaheo malalo ona.
14Wie sollte ich denn ihm antworten und Worte finden gegen ihn?
14Pehea la hoi wau e olelo aku ai ia ia, A e wae ae i na huaolelo imua ona?
15Wenn ich auch recht habe, kann ich ihm dennoch nicht antworten, sondern ich müßte um mein Recht flehen.
15Ina he pono ko'u, aole au e olelo aku ia ia, E nonoi aku no wau i kuu lunakanawai.
16Wenn ich ihn schon anrufe, und er mir antwortet, so glaube ich doch nicht, daß er meine Stimme höre.
16Ina ua kahea aku au, a ua lohe mai kela; Aole au e hooiaio, na hoolohe mai ia i ko'u leo.
17Denn er fährt über mich mit Ungestüm und macht mir Wunden viel ohne Ursache.
17O ka mea e ulupa mai ia'u me ka ino, A hoonui wale mai ia i ko'u mau palapu.
18Er läßt meinen Geist sich nicht erquicken, sondern macht mich voll Betrübnis.
18Aole ia e ae mai ia'u e hanu i kuu hanu, Aka, hoopiha mai no ia ia'u i na mea awaawa.
19Will man Macht, so ist er zu mächtig; will man Recht, wer will mein Zeuge sein?
19Ina [e olelo iho au] no ka ikaika, aia hoi, oia ka ikaika: A ina no ka hooponopono ana, Owai la ke hai mai i ka manawa?
20Sage ich, daß ich gerecht bin, so verdammt er mich doch; bin ich Unschuldig, so macht er mich doch zu Unrecht.
20Ina owau e hoapono ia'u iho, hoohewa mai kuu waha ia'u; Ina [olelo iho au,] Ua hala ole, ina ua hookahuli mai ia ia'u.
21Ich bin unschuldig! ich frage nicht nach meiner Seele, begehre keines Lebens mehr.
21Ina ua hala ole au, aole hoi au e ike i kuu uhane: E hoowahawaha no au i kuu ola.
22Es ist eins, darum sage ich: Er bringt um beide, den Frommen und den Gottlosen.
22Ua hookahi no ia, nolaila e olelo aku au, Ke luku nei no ia i ka mea hala ole a me ka mea hewa.
23Wenn er anhebt zu geißeln, so dringt er alsbald zum Tod und spottet der Anfechtung der Unschuldigen.
23Ina e pepehi koke mai ka mea uhau, E akaaka mai no ia i ka eha ana o ka poe hala ole.
24Das Land aber wird gegeben unter die Hand der Gottlosen, und der Richter Antlitz verhüllt er. Ist's nicht also, wer anders sollte es tun?
24Ua haawiia'ku ka honua iloko o ka lima o ka poe hewa: Ua uhi mai ia i na maka o kona mau lunakanawai; A i ole ia, auhea la, owai la hoi oia?
25Meine Tage sind schneller gewesen denn ein Läufer; sie sind geflohen und haben nichts Gutes erlebt.
25Ua oi ka mama o kuu mau la mamua o ka mea holo: Ke holo ae nei lakou, Ke ike ole nei lakou i ka maikai.
26Sie sind dahingefahren wie die Rohrschiffe, wie ein Adler fliegt zur Speise.
26Ua hala aku la lakou e like me na moku holo: E like me ka aeto e lele ana i ka mea ai.
27Wenn ich gedenke: Ich will meiner Klage vergessen und meine Gebärde lassen fahren und mich erquicken,
27Ina olelo iho au, e hoopoina no wau i kuu kanikau ana, E waiho aku au i kuu maka kaumaha, a e hooluolu ia'u iho;
28so fürchte ich alle meine Schmerzen, weil ich weiß, daß du mich nicht unschuldig sein lässest.
28Makau iho la au i kuu mea ehaeha a pau, Ua ike au, aole oe e hoapono mai ia'u, he hala ole.
29Ich muß ja doch ein Gottloser sein; warum mühe ich mich denn so vergeblich?
29Ina ua hewa au, No ke aha la hoi wau e luhi make hewa nei?
30Wenn ich mich gleich mit Schneewasser wüsche und reinigte mein Hände mit Lauge,
30Ina e holoi au ia'u iho i ka wai hau, A e hoomaemae au i kuu mau lima i ka sopa;
31so wirst du mich doch tauchen in Kot, und so werden mir meine Kleider greulich anstehen.
31Alaila, e kiola iho oe ia'u iloko o ka lua lepo, A e hoopailua ko'u mau kapa ia'u.
32Denn er ist nicht meinesgleichen, dem ich antworten könnte, daß wir vor Gericht miteinander kämen.
32No ka mea, aole ia he kanaka e like me au, e paio aku ai au ia ia, A halawai maua i ka hookolokolo ana.
33Es ist zwischen uns kein Schiedsmann, der seine Hand auf uns beide lege.
33Aole hoi he mea nana e uwao iwaena o maua, I kau mai ai ia i kona lima maluna o maua elua.
34Er nehme von mir seine Rute und lasse seinen Schrecken von mir,
34E lawe aku ia i kona kookoo mai o'u aku nei, A mai hooweliweli mai kona makau ia'u.
35daß ich möge reden und mich nicht vor ihm fürchten dürfe; denn ich weiß, daß ich kein solcher bin.
35Alaila e olelo aku au, aole hoi wau e makau ia ia, Aka, aole pela wau ia'u iho.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.