Prediger 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1[4:17] Bewahre deinen Fuß, wenn du zum Hause Gottes gehst, und komme, daß du hörst. Das ist besser als der Narren Opfer; denn sie wissen nicht, was sie Böses tun.
1เมื่อไปยังบ้านของพระเจ้า จงก้าวไปด้วยความระมัดระวัง การเข้าไปใกล้เพื่อฟังย่อมดีกว่าการถวายเครื่องบูชาอย่างคนโง่ เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำชั่ว
2Sei nicht schnell mit deinem Munde und laß dein Herz nicht eilen, was zu reden vor Gott; denn Gott ist im Himmel, und du auf Erden; darum laß deiner Worte wenig sein.
2อย่ารีบร้อนพูด และอย่าใจเร็วด่วนกล่าวสิ่งใดต่อหน้าพระเจ้า พระเจ้าอยู่ในสวรรค์ ส่วนเจ้าอยู่บนแผ่นดิน ฉะนั้น จงพูดแต่น้อย
3Denn wo viel Sorgen ist, da kommen Träume; und wo viel Worte sind, da hört man den Narren.
3ความฝันมากับความกังวลมากมายฉันใด ถ้อยคำของคนโง่ก็มากับการพูดมากฉันนั้น
4Wenn du Gott ein Gelübde tust, so verzieh nicht, es zu halten; denn er hat kein Gefallen an den Narren. Was du gelobst, das halte.
4เมื่อปฏิญาณต่อพระเจ้าว่าจะทำสิ่งใด ก็อย่าชักช้าที่จะทำตาม เพราะพระองค์ไม่พอใจคนโง่ จงทำตามที่ปฏิญาณไว้
5Es ist besser, du gelobst nichts, denn daß du nicht hältst, was du gelobst.
5ไม่ปฏิญาณเสียเลยยังดีกว่าปฏิญาณแล้วไม่ทำตาม
6Laß deinem Mund nicht zu, daß er dein Fleisch verführe; und sprich vor dem Engel nicht: Es ist ein Versehen. Gott möchte erzürnen über deine Stimme und verderben alle Werke deiner Hände.
6อย่าปล่อยให้ปากพาตัวเองไปทำบาป อย่าแก้ตัวต่อหน้าผู้แทนของพระเจ้าว่าเป็นความผิดพลาด ทำไมจะต้องพูดให้พระเจ้าโกรธ จนพระองค์ทำลายสิ่งที่ลงมือทำ?
7Wo viel Träume sind, da ist Eitelkeit und viel Worte; aber fürchte du Gott.
7ในความฝันมากมายมีความว่างเปล่าอยู่ คำพูดมากมายก็เช่นกัน แต่ต้องยำเกรงพระเจ้า
8Siehst du dem Armen Unrecht tun und Recht und Gerechtigkeit im Lande wegreißen, wundere dich des Vornehmens nicht; denn es ist ein hoher Hüter über den Hohen und sind noch Höhere über die beiden.
8ถ้าเห็นคนยากจนถูกกดขี่ และเห็นความยุติธรรมกับความชอบธรรมถูกลิดรอนด้วยความรุนแรงในเขตหนึ่ง ก็อย่าแปลกใจกับเรื่องนั้น เพราะเจ้าหน้าที่คนหนึ่งมีผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่าคอยจับตา และเหนือพวกเขาก็ยังมีเจ้าหน้าที่อีก
9Und immer ist's Gewinn für ein Land, wenn ein König da ist für das Feld, das man baut.
9นอกจากนี้ ผลประโยชน์จากแผ่นดินก็เป็นของทุกคน กษัตริย์เองก็ได้ประโยชน์จากไร่นา
10Wer Geld liebt, wird Geldes nimmer satt; und wer Reichtum liebt, wird keinen Nutzen davon haben. Das ist auch eitel.
10คนรักเงินไม่เคยอิ่มกับเงิน คนรักความมั่งคั่งก็ไม่เคยพอใจกับทรัพย์ที่เพิ่มขึ้น นี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน
11Denn wo viel Guts ist, da sind viele, die es essen; und was genießt davon, der es hat, außer daß er's mit Augen ansieht?
11เมื่อทรัพย์สินเพิ่มขึ้น คนที่มากินมาใช้ก็เพิ่มขึ้น แล้วเจ้าของได้ประโยชน์อะไร นอกจากมองดูให้อิ่มตา?
12Wer arbeitet, dem ist der Schaf süß, er habe wenig oder viel gegessen; aber die Fülle des Reichen läßt ihn nicht schlafen.
12คนที่ตรากตรำทำงานย่อมนอนหลับสบาย ไม่ว่าจะกินน้อยหรือมาก แต่คนรวยกลับนอนไม่หลับเพราะทรัพย์สมบัติที่มีมากมาย
13Es ist ein böses Übel, das ich sah unter der Sonne: Reichtum, behalten zum Schaden dem, der ihn hat.
13ฉันเห็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทรัพย์สมบัติที่เจ้าของเก็บไว้กลับทำร้ายตัวเขาเอง
14Denn der Reiche kommt um mit großem Jammer; und so er einen Sohn gezeugt hat, dem bleibt nichts in der Hand.
14ทรัพย์สมบัตินั้นสูญสิ้นไปเพราะเคราะห์ร้าย และถ้าเขามีลูกชาย ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่ในมือ
15Wie er nackt ist von seine Mutter Leibe gekommen, so fährt er wieder hin, wie er gekommen ist, und nimmt nichts mit sich von seiner Arbeit in seiner Hand, wenn er hinfährt.
15เขาออกจากท้องแม่มาตัวเปล่าอย่างไร ก็จะจากไปตัวเปล่าอย่างนั้น เขาเอาอะไรจากน้ำพักน้ำแรงของตนติดมือไปไม่ได้เลย
16Das ist ein böses Übel, daß er hinfährt, wie er gekommen ist. Was hilft's ihm denn, daß er in den Wind gearbeitet hat?
16นี่ก็เป็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาเช่นกัน เขามาอย่างไรก็ไปอย่างนั้นทุกประการ แล้วคนที่ตรากตรำเพื่อสายลมจะได้ประโยชน์อะไร?
17Sein Leben lang hat er im Finstern gegessen und in großem Grämen und Krankheit und Verdruß.
17ตลอดชีวิต เขากินอยู่ในความมืด มีแต่ความคับข้องใจ ความเจ็บป่วย และความโกรธ
18So sehe ich nun das für gut an, daß es fein sei, wenn man ißt und trinkt und gutes Muts ist in aller Arbeit, die einer tut unter der Sonne sein Leben lang, das Gott ihm gibt; denn das ist sein Teil.
18สิ่งที่ฉันเห็นว่าดีและเหมาะสมคือ การที่คนเรากิน ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งปวงที่เขาตรากตรำทำภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดชีวิตที่พระเจ้าให้เขามี เพราะนี่คือส่วนที่เขาได้รับ
19Denn welchem Menschen Gott Reichtum und Güter gibt und die Gewalt, daß er davon ißt und trinkt für sein Teil und fröhlich ist in seiner Arbeit, das ist eine Gottesgabe.
19เมื่อพระเจ้าให้ผู้ใดมีทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่ง ทั้งให้เขาได้กินได้ใช้ทรัพย์นั้น ได้รับส่วนของตน และมีความสุขกับงานที่ตรากตรำทำ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า
20Denn er denkt nicht viel an die Tage seines Lebens, weil Gott sein Herz erfreut.
20เขาจะไม่ค่อยนึกถึงวันเวลาในชีวิตของตน เพราะพระเจ้าให้เขาเพลิดเพลินอยู่กับความยินดีในใจ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.