1. Chonik 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Und Hiram, der König zu Tyrus, sandte Boten zu David und Zedernholz, Maurer und Zimmerleute, daß sie ihm ein Haus bauten.
1Хирам, ымпэратул Тирулуй, а тримис соль луй Давид ши лемн де чедру ши чоплиторь де пятрэ ши тымпларь, сэ-й зидяскэ о касэ.
2Und David merkte, daß ihn der HERR zum König über Israel bestätigt hatte; denn sein Königreich stieg auf um seines Volkes Israel willen.
2Давид а куноскут кэ Домнул ыл ынтэря ка ымпэрат ал луй Исраел ши кэ ымпэрэция луй с-а ынэлцат фоарте мулт дин причина попорулуй Сэу Исраел.
3Und David nahm noch mehr Weiber zu Jerusalem und zeugte noch mehr Söhne und Töchter.
3Давид а май луат невесте ши ла Иерусалим ши а май нэскут фий ши фийче.
4Und die ihm zu Jerusalem geboren wurden, hießen also: Sammua, Sobab, Nathan, Salomo,
4Ятэ нумеле челор че и с-ау нэскут ла Иерусалим; Шамуа, Шобаб, Натан, Соломон,
5Jibhar, Elisua, Elpelet,
5Ибхар, Елишуа, Елфелет,
6Nogah, Nepheg, Japhia,
6Нога, Нефег, Иафиа,
7Elisama, Baeljada, Eliphelet.
7Елишама, Беелиада ши Елифелет.
8Und da die Philister hörten, daß David zum König gesalbt war über ganz Israel, zogen sie alle herauf, David zu suchen. Da das David hörte, zog aus gegen sie.
8Филистений ау аузит кэ Давид фусесе унс ымпэрат песте тот Исраелул ши с-ау суит ку тоций сэ-л кауте. Давид а фост ынштиинцат де ачест лукру ши ле-а ешит ынаинте.
9Und die Philister kamen und ließen sich nieder im Grunde Rephaim.
9Филистений ау венит ши с-ау рэспындит ын валя рефаимицилор.
10David aber fragte Gott und sprach: Soll ich hinaufziehen wider die Philister? und willst du sie in meine Hand geben? Der HERR sprach zu ihm: Zieh hinauf! ich hab sie in deine Hände gegeben.
10Давид а ынтребат пе Думнезеу зикынд: „Сэ мэ суй ымпотрива филистенилор, ши ый вей да ын мыниле меле?” Ши Домнул й-а зис: „Суе-те ши-й вой да ын мыниле тале.”
11Und da sie hinaufzogen gen Baal-Perazim, schlug sie David daselbst. Und David sprach: Gott hat meine Feinde durch meine Hand zertrennt, wie sich das Wasser trennt. Daher hießen sie die Stätte Baal-Perazim.
11С-ау суит ла Баал-Перацим, унде Давид й-а бэтут. Апой а зис: „Думнезеу а рисипит пе врэжмаший мей прин мына мя ка пе ниште апе каре се скург.” Де ачея с-а дат локулуй ачестуя нумеле Баал-Перацим.
12Und sie ließen ihre Götter daselbst; da hieß sie David mit Feuer verbrennen.
12Ей шь-ау лэсат аколо думнезеий, каре ау фост аршь ын фок, дупэ порунка луй Давид.
13Aber die Philister machten sich wieder heran und ließen sich nieder im Grunde.
13Филистений с-ау рэспындит дин ноу ын вале.
14Und David fragte abermals Gott; und Gott sprach zu ihm: Du sollst nicht hinaufziehen hinter ihnen her, sondern lenke dich von ihnen, daß du an sie kommst gegenüber den Maulbeerbäumen.
14Давид а ынтребат ярэшь пе Думнезеу. Ши Думнезеу й-а зис: „Сэ ну те суй дупэ ей; ынтоарче-те де ла ей ши мерӂь асупра лор прин фаца дузилор.
15Wenn du dann wirst hören das Rauschen oben auf den Maulbeerbäumen einhergehen, so fahre heraus zum Streit; denn Gott ist da vor dir ausgezogen, zu schlagen der Philister Heer.
15Кынд вей аузи ун вует де пашь ын вырфуриле дузилор, атунч сэ ешь ла луптэ, кэч Думнезеу мерӂе ынаинтя та, ка сэ батэ оастя филистенилор.”
16Und David tat, wie ihm Gott geboten hatte; und sie schlugen das Heer der Philister von Gibeon an bis gen Geser.
16Давид а фэкут кум ый порунчисе Думнезеу, ши оастя филистенилор а фост бэтутэ де ла Габаон пынэ ла Гезер.
17Und Davids Namen ging aus in alle Lande, und der HERR ließ seine Furcht über alle Heiden kommen.
17Файма луй Давид с-а рэспындит ын тоатэ цара ши Домнул л-а фэкут де темут пентру тоате нямуриле.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.