Mathai 22
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Jesu mah lok pathim pacoengah nihcae khaeah patahhaih lok thuih pae let, anih mah,
1イエスは再び、たとえをもって彼らに語られた。
2Van prae loe siangpahrang maeto mah a capa han sak pae ih zu raenghaih poih hoiah anghmong.
2「天の御国は、自分の息子のために婚宴を催した、ある王のようなものである。
3Kaminawk zu paluemhaih poihkung ah angzoh o hanah a tamnanawk to patoeh moe, pacaesak, toe nihcae loe angzoh han koeh o ai.
3王は、婚宴に招いておいた人々を呼ぶために僕たちを遣わしたが、彼らは来ようとしなかった。
4Anih mah kalah tamnanawk to patoeh let, pacae ih kaminawk khaeah, Khenah, duembuh to ka thongh coek boeh: maitaw taenawk hoi kathawk parai moinawk to ka boh moe, hmuennawk boih ka suek coek boeh: zu paluemhaih poihkung ah angzo oh, tiah a kawksak.
4そこで王は再び、ほかの僕たちを遣わして言った。『招いておいた人々にこう告げなさい。「見よ、食事の用意ができた。私の雄牛も肥えた家畜もほふられ、すべてが整っている。婚宴に来なさい。」』
5Toe nihcae mah tiah doeh sah pae o ai, angmacae ih loklam bangah caeh o taak ving, kami maeto loe angmah ih lawk ah caeh, kalah kami maeto loe phoisa pakronghaih ahmuen ah caeh:
5しかし彼らは気にも留めず、一人は自分の畑へ、もう一人は商売へ出かけて行った。
6kanghmat kaminawk mah anih ih tamnanawk to naeh o moe, nihcae to khet kamcuk ai ah pacaekthlaek o pacoengah, a hum pae o.
6残りの者たちは王の僕たちを捕らえ、辱めたうえで殺した。
7Siangpahrang mah to tiah kaom hmuen to thaih naah, anih loe palungphui: anih mah angmah ih misatuh kaminawk to patoeh moe, kami hum kaminawk to hum pacoengah, nihcae ih avang doeh hmai hoiah thlaek pae.
7王はこれを聞いて怒り、軍隊を送り、その人殺しどもを滅ぼして、彼らの町を焼き払った。
8To pacoengah anih mah a tamnanawk khaeah, Zu paluemhaih poih loe sak coek boeh, toe ka pacae ih kamimawk loe buh raenghaih poihkung ah caeh han krah kami ah om o ai.
8それから王は僕たちに言った。『婚宴の用意はできているが、招いておいた人々はふさわしくなかった。
9To pongah lampui ah caeh oh loe, na hnuk o sarui kaminawk to zu paluemhaih poihkung ah pacae oh, tiah a naa.
9だから、大通りの交差する所へ行き、見つけた人をみな婚宴に招きなさい。』
10To pongah lampui ah a caeh o moe, kasae kahoih tih ai, a hnuk o sarui ih kaminawk boih to pakhueng o: to tiah zu paluemhaih poih loe angvinnawk hoiah koi.
10僕たちは大通りへ出て行き、悪い人も良い人も、見つけた者をみな集めた。こうして婚宴の席は客でいっぱいになった。
11Angvinnawk khet hanah siangpahrang a thungah angzoh naah, zu paluemhaih kahni angkhuk ai kami maeto a hnuk:
11王が客を見ようと入って来ると、婚礼の礼服を着ていない人が一人いるのを見つけた。
12anih khaeah, Ampui, thikhoe zu pluemhaih kahni angkhuk ai ah haeah nang zoh loe? tiah a naa. To naah anih loe lokthuih han tawn ai.
12そこで王はその人に、『友よ、婚礼の礼服を着ないで、どうしてここに入って来たのか』と尋ねた。その人は何も答えられなかった。
13Siangpahrang mah a tamnanawk khaeah, Hae kami ih khok ban to taoeng pae oh loe, qahhaih hoi haakaekhaih kaom, tasa bang ih khoving thungah va oh, tiah a naa.
13すると王は僕たちに言った。『この者の手足を縛って連れ出し、外の闇に投げ込みなさい。そこで泣き叫び、歯ぎしりすることになる。』
14Kawk ih kami loe paroe ai pop, toe qoih ih kami loe tamsi, tiah a naa.
14招かれる者は多いが、選ばれる者は少ない。」
15Farasinawk loe caeh o moe, anih mah thuih ih lok pongah kawbangmaw zaehaih hnuk thai han, tiah lok angdueng o.
15それからパリサイ人たちは出て行き、イエスの言葉尻を捕らえるにはどうすればよいか、相談した。
16Nihcae mah angmacae hnukbang kaminawk hoi Herod ih kaminawk to Jesu khaeah patoeh o, nihcae mah, Patukkung, nang loe loktang lok to na thuih moe, Sithaw ih loklam to loktangta hoiah na patuk; nang loe mi kawbaktih koehhaih doeh na paroi ai, kaminawk ih mikhmai doeh na khen ai, tito ka panoek o.
16そして自分たちの弟子をヘロデ党の者たちと共にイエスのもとへ遣わして言わせた。「先生、私たちは、あなたが誠実な方で、真理に基づいて神の道を教え、だれにも左右されないことを知っています。人を分け隔てなさらないからです。
17To pongah kawbangmaw na poek? Na thui ah, Caesar khaeah tamut paek hae hoih maw, hoih ai? tiah a naa o.
17それでは、どう思われるか、お聞かせください。カエサルに税を納めることは、律法にかなっているでしょうか。それとも、かなっていないでしょうか。」
18Toe Jesu mah nihcae ih kasae poekhaih to panoek pae naah, nangcae angsah thaih kaminawk, tikhoe kai nang tanoek o loe?
18しかし、イエスは彼らの悪意を見抜いて言われた。 「偽善者たちよ。なぜ私を試すのか。
19Tamut phoisa to na patuek oh, tiah a naa. To pongah nihcae mah phoisa dip maeto anih khaeah sin pae o.
19税として納める貨幣を見せなさい。」 彼らは一デナリを持って来た。
20Anih mah nihcae khaeah, Mi ih krang hoi mi ih ahmin maw haeah tarik o? tiah a naa.
20イエスは彼らに尋ねられた。 「これはだれの肖像と銘か。」
21Nihcae mah anih khaeah, Caesar ih, tiah a naa o. Anih mah nihcae khaeah, Caesar ih hmuennawk to Caesar khaeah paek oh loe, Sithaw ih hmuennawk to Sithaw khaeah paek oh, tiah a naa.
21彼らは、「カエサルのものです」と答えた。 するとイエスは彼らに言われた。 「それなら、カエサルのものはカエサルに、神のものは神に返しなさい。」
22Nihcae mah hae loknawk thaih o naah, dawnrai o moe, anih to caeh o taak.
22彼らはこれを聞いて驚き、イエスを残して立ち去った。
23To na niah kadueh kami angthawk lethaih om ai, tiah kathui, Sadusinawk loe anih khaeah angzoh o moe,
23その日、復活はないと言っているサドカイ人たちが、イエスのもとに来て尋ねた。
24patukkung, kami maeto loe caa sah ai ah, duek ving, to naah amnawk mah anih ih zu to la ueloe, amya hanah caa sah pae tih, tiah Mosi mah thuih.
24「先生、モーセは、『ある人が子どもを残さずに死んだなら、その人の兄弟がその妻と結婚し、兄弟のために子孫をもうけなければならない』と言いました。
25Vaihi kaicae khaeah nawkamya sarihto katawn kami to oh: kacoeh koek loe zu a lak, toe caa sah ai ah, a duek ving, to pongah a zu to amnawk mah hamh:
25ところで、私たちのところに七人の兄弟がいました。長男は結婚しましたが、子孫を残さずに死に、妻を弟に残しました。
26to tiah vai hnetto haih, vai thumto haih hoi vai sarih karoek to oh.
26次男も三男も同じようになり、ついには七人ともそうなりました。
27Hnukkhuem koek ah loe nongpata doeh duek.
27最後に、その女も死にました。
28To nongpata to nihcae boih mah zu o haih pongah, angthawk lethaih niah loe sarihto thungah mi ih zu ah maw om tih? tiah lok a dueng o.
28では、復活の時、その女は七人のうちだれの妻になるのでしょうか。七人とも彼女を妻にしたのです。」
29Jesu mah nihcae khaeah, Cabu thung ih loknawk hoi Sithaw thacakhaih na panoek o ai pongah, na poek o pazae boeh.
29イエスは彼らに答えられた。 「あなたがたは聖書も神の力も知らないので、思い違いをしている。
30Angthawk lethaih niah loe imthong krakhaih hoi zu lakhaih to om mak ai boeh, van prae ah kaom Sithaw ih van kaminawk baktiah ni oh o boeh.
30復活の時には、めとることも嫁ぐこともなく、天にいる神の御使いたちのようになるからである。
31Kadueh kaminawk angthawk lethaih kawng pongah, Sithaw mah ang thuih o ih lok to na kroek o vai ai maw? Sithaw mah,
31死者の復活について、神があなたがたに語られた次の言葉を読んだことがないのか。
32Kai loe Abraham ih Sithaw, Isak ih Sithaw, Jakob ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih. Sithaw loe kadueh kaminawk ih Sithaw na ai, kahing kaminawk ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih, tiah a naa.
32『私はアブラハムの神、イサクの神、ヤコブの神である。』 神は死者の神ではなく、生きている者の神である。」
33Paroeai kaminawk mah hae lok thaih o naah, anih ih patukhaih nuiah dawnrai o.
33群衆はこれを聞いて、イエスの教えに驚いた。
34Jesu mah Sadusinawk angamsak duem boeh, tito Farasinawk mah thaih o naah, nihcae loe nawnto angcuu o.
34パリサイ人たちは、イエスがサドカイ人たちを黙らせたと聞いて、一緒に集まった。
35Nihcae thung ih daan kop kami maeto mah, anih to tanoek hanah lokdueng,
35そのうちの一人の律法の専門家が、イエスを試そうとして尋ねた。
36patukkung, daan thungah kawbaktih kaalok maw kalen koek? tiah a naa.
36「先生、律法の中で最も大切な戒めはどれですか。」
37Jesu mah anih khaeah, Angraeng na Sithaw to palungthin boih, hinghaih boih, poekhaih boih hoiah palung ah.
37イエスは彼に言われた。 「『心を尽くし、魂を尽くし、思いを尽くして、あなたの神である主を愛しなさい。』
38Hae loe hmaloe koek hoi kalen koek kaalok ah oh.
38これが第一の、最も大切な戒めである。
39Hnetto haih loe hae tiah oh, Na imtaeng kaminawk to nangmah ih takpum baktih toengah palung ah, tiah thuih ih lok hae ni.
39第二もこれと同じように大切である。『隣人を自分自身のように愛しなさい。』
40Kaalok hoi tahmaanawk mah thuih ih loknawk loe hae kaalok hnetto thungah akrum boih boeh, tiah a naa.
40律法全体と預言者たちは、この二つの戒めにかかっている。」
41Farasinawk nawnto amkhueng o naah, Jesu mah nihcae khaeah,
41さて、パリサイ人たちが集まっていたとき、イエスは彼らに尋ねられた。
42Kri loe kawbangmaw na poek o? Anih loe mi ih capa maw? tiah lokdueng. Nihcae mah anih khaeah, David ih capa, tiah a naa o.
42「あなたがたはキリストについてどう思うか。彼はだれの子か。」 彼らはイエスに、「ダビデの子です」と答えた。
43Anih mah nihcae khaeah, to tih nahaeloe kawbangah maw David mah Muithla ah Anih to Angraeng, tiah kawk loe? Anih mah loe,
43イエスは彼らに言われた。 「それでは、どうしてダビデは聖霊によって彼を主と呼び、こう言っているのか。
44Angraeng mah ka Angraeng khaeah, Na misanawk na khok tlim ah ka suem ai karoek to, ka bantang bangah anghnu ah, tiah thuih ih to oh bae.
44『主は私の主に言われた。 「私の右に座っていなさい。 私があなたの敵をあなたの足台とするまで。」』
45David mah anih to Angraeng, tiah kawk nahaeloe, kawbangah maw Anih loe capa ah oh lat loe? tiah a naa.
45ダビデが彼を主と呼んでいるのなら、どうして彼はダビデの子なのか。」
46Mi mah doeh a dueng ih lok to pathim o thai ai, to na ni hoi kamtong mi mah doeh anih khaeah lokdueng o ai boeh.
46だれも一言も答えることができず、その日からは、あえてイエスに質問する者は一人もいなかった。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.