Mathai 25
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Van prae loe hmaiim sin hoi zu la kami dawt hanah kacaeh, tangla cuem haato hoiah anghmong.
1そのとき、天の御国は、ランプを持って花婿を迎えに出た十人のおとめのようになる。
2Nihcae thungah pangatonawk loe palungha o moe, pangatonawk loe amthu o.
2そのうち五人は愚かで、五人は賢かった。
3Kamthunawk loe hmaiim to sin o, toe hmaitui sin o ai:
3愚かなおとめたちはランプを持って行ったが、油を持って行かなかった。
4toe palungha kaminawk loe hmaitui tabu hoi hmaiimnawk to sinh o.
4しかし、賢いおとめたちはランプと一緒に、容器に油を入れて持って行った。
5Zu la kami angzoh han akra pongah, nihcae loe iih angam o moe, iih o boih.
5花婿が来るのが遅れたので、みな眠くなり、眠り込んでしまった。
6Qum taning phak naah loe, Khenah, zu la kami to angzoh boeh; anih dawt hanah caeh oh, tiah hanghaih lok to a thaih o.
6ところが真夜中に、『見よ、花婿が来る。迎えに出なさい』と叫ぶ声がした。
7To naah tangla cuemnawk boih angthawk o moe, hmaiim to hmai pacen o.
7そこで、おとめたちはみな起きて、ランプの芯を整えた。
8Kamthunawk mah palunghanawk khaeah, hmaitui na paek o thoem ah; kaicae ih hmaiim loe duek ving boeh, tiah a naa o.
8愚かなおとめたちは賢い者たちに言った。『私たちのランプが消えかけています。あなたがたの油を少し分けてください。』
9Toe palunghanawk mah, to tiah na ai ni; nangcae hoi kaimacae hanah khawt mak ai: hmaitui zaw kaminawk khaeah caeh oh loe, nangmacae hanah qan oh, tiah a naa o.
9しかし、賢いおとめたちは答えた。『私たちとあなたがたの分には足りないかもしれません。それより、油を売る人たちのところへ行って、自分の分を買って来なさい。』
10Hmaitui qan han a caeh o li naah, zu la kami to angzoh; amsakcoek tangla cuemnawk loe zulakung hoi nawnto zu raenghaih poihkung ah caeh o: thok to a khah o.
10彼女たちが買いに行っている間に花婿が来た。用意のできていたおとめたちは花婿と一緒に婚宴に入り、戸が閉められた。
11To pacoengah kalah tangla kacuemnawk doeh angzoh o toeng, Angraeng, Angraeng, kaicae hanah thok paong raeh, tiah a naa o.
11その後、ほかのおとめたちも来て、『ご主人様、ご主人様、開けてください』と言った。
12Toe anih mah, Loktang kang thuih o, kang panoek o ai, tiah a naa.
12しかし花婿は答えた。『まことに、あなたがたに言う。私はあなたがたを知らない。』
13Kami Capa angzohhaih ni hoi atue na panoek o ai pongah, amsakcoek hoiah zing oh.
13だから、目を覚ましていなさい。人の子が来る日も時刻も、あなたがたは知らないからである。
14Van prae loe prae kangthla ah kholong caeh kami maeto mah, a tamnanawk to kawk moe, nihcae khaeah a tawnh ih hmuennawk boih aaphaih hoiah anghmong.
14また天の御国は、外国へ旅立つ人が、自分の僕たちを呼んで財産を預けるようなものである。
15A tawnh ih sakthaihaih baktih toengah, kami maeto khaeah phoisa talent pangato a paek, kalah maeto khaeah talent hnetto a paek, kalah maeto khaeah talent maeto a paek; to pacoengah kholong ah a caeh.
15彼はそれぞれの能力に応じて、一人には五タラント、 もう一人には二タラント、さらにもう一人には一タラントを与え、それから旅立った。
16Phoisa talent pangato la kami loe a lak ih phoisa hoiah hmuenmae zawhhaih to sak moe, kamtlai phoisa talent pangato a hnuk.
16五タラントを受け取った者はすぐに行って、それを使って商売をし、さらに五タラントをもうけた。
17To baktih toengah phoisa talent hnetto la kami doeh kamtlai phoisa talent hnetto hnuk toeng.
17同じように、二タラントを受け取った者も、さらに二タラントをもうけた。
18Toe phoisa talent maeto la kami loe caeh moe, long to takaeh pacoengah, angmah angraeng ih phoisa to a hawk.
18しかし、一タラントを受け取った者は出て行って地面に穴を掘り、主人の金を隠した。
19Atue akra parai pacoengah tamnanawk ih angraeng to angzoh moe, nihcae hoi nawnto tangka to pakoep o.
19長い時がたってから、僕たちの主人が帰って来て、彼らと勘定を清算した。
20Tangka talent pangato la kami loe angzoh moe, kamtlai phoisa talent pangato a sinh, Angraeng, phoisa talent pangato nang paek: khenah, kamtlai phoisa talent pangato ka hnuk, tiah a naa.
20五タラントを受け取った者が来て、さらに五タラントを差し出して言った。『ご主人様、あなたは私に五タラントを預けてくださいました。見よ、私はそれに加えて、さらに五タラントをもうけました。』
21Angmah ih angraeng mah anih khaeah, Hoih, kahoih oepthok tamna nang; hmuen zetta nuiah oepthok ah kho na sak pongah, hmuen zetpui ukkung ah kang suek han: na angraeng anghoehaih thungah akun ah, tiah a naa.
21主人は彼に言った。『よくやった。良い忠実な僕よ。あなたはわずかなものに忠実だったから、多くのものを任せよう。主人の喜びに加わりなさい。』
22Phoisa talent hnetto la kami doeh angzoh moe, angraeng phoisa talent hnetto nang paek: khenah, kamtlai phoisa talent hnetto ka hnuk, tiah a naa.
22二タラントを受け取った者も来て言った。『ご主人様、あなたは私に二タラントを預けてくださいました。見よ、私はそれに加えて、さらに二タラントをもうけました。』
23Angmah ih angraeng mah anih khaeah, Hoih, kahoih oepthok tamna nang; hmuen zetta nuiah oepthok ah kho na sak pongah, hmuen zetpui ukkung ah kang suek han: na angraeng anghoehaih thungah akun ah, tiah a naa.
23主人は彼に言った。『よくやった。良い忠実な僕よ。あなたはわずかなものに忠実だったから、多くのものを任せよう。主人の喜びに加わりなさい。』
24To pacoengah phoisa talent maeto la kami to angzoh moe, Angraeng, nang loe karai parai kami ah na oh, na haeh ai ih ahmuen ah na aah moe, na patit ai ih ahmuen ah na lak.
24一タラントを受け取った者も来て言った。『ご主人様、私は、あなたが蒔かなかった所から刈り取り、散らさなかった所から集める厳しい方だと知っていました。
25Nang to kang zit pongah, ka caeh moe, na phoisa talent to long thungah ka hawk: khenah, nang ih hmuen loe ho ah oh, tiah a naa.
25それで怖くなり、行ってあなたの一タラントを地中に隠しておきました。見よ、これがあなたのものです。』
26Angmah ih angraeng mah anih khaeah, Kahoih ai thasae tamna, kai loe ka haeh ai ih ahmuen ah ka aah moe, patit ai ih ahmuen ah ka lak, tito na panoek tangak:
26しかし、主人は彼に答えた。『悪い怠け者の僕よ。私が蒔かなかった所から刈り取り、散らさなかった所から集めると知っていたのだな。
27kang zoh naah phoisa to acaa kangpung hoi nawnto ka lak hanah, ka phoisa loe phoisa thlaeng kaminawk khaeah na suek han oh bae.
27それなら、私の金を銀行に預けておくべきだった。そうすれば、帰って来たとき、利息と共に自分のものを受け取れただろう。
28To pongah anih khae ih phoisa talent to la oh loe, phoisa talent haato tawn kami khaeah paek oh.
28だから、その一タラントを彼から取り上げて、十タラント持っている者に与えなさい。
29Mi kawbaktih doeh katawn kami loe paek ueloe, tawn aep tih: toe katawn ai kami loe a tawnh ih mataeng doeh la pae kik tih.
29持っている者にはだれでもさらに与えられ、豊かになる。しかし、持っていない者は、持っているものまで取り上げられる。
30Avang ai tamna to khoving tasa bangah va oh: to ah loe qahhaih hoi haakaekhaih to om tih, tiah a naa.
30この役に立たない僕を外の闇に投げ出しなさい。そこで泣き叫び、歯ぎしりすることになる。』
31Kami Capa a lensawkhaih hoi angzoh naah loe, angmah ih kaciim van kaminawk hoi nawnto angzo tih, Anih loe a lensawkhaih angraeng tangkhang nuiah anghnu tih:
31人の子が栄光のうちに来て、聖なる御使いたちもみな彼と共に来るとき、人の子は栄光の御座に着く。
32acaengnawk boih anih hmaa ah amkhueng o tih: tuu toepkung mah maeh thung hoiah angmah ih tuu to tapraek baktih toengah, anih mah kami maeto pacoeng maeto tapraek tih.
32すべての国民がその前に集められる。人の子は、羊飼いが羊とやぎを分けるように、人々を二つの群れに分ける。
33Tuunawk to angmah ih bantang bangah suem ueloe, maehnawk to angmah ih banqoi bangah suem tih.
33羊を右に、やぎを左に置く。
34To pacoengah Siangpahrang mah a bantang bang ih kaminawk khaeah, Kam Pa mah tahamhoihhaih paek ih kaminawk, angzo oh, long sak tangsuek nathuem hoi nangcae han sak ih siangpahrang ukhaih prae to toep oh:
34そのとき、王は右にいる者たちに言う。『私の父に祝福された者たちよ、来なさい。世界の基が据えられた時から、あなたがたのために用意されていた御国を受け継ぎなさい。
35zok kam thlam naah, buh nang paek: tui kang haeh naah, tui nang paek: angvin ah ka oh naah, im ah nang toemsak:
35あなたがたは、私が空腹だったときに食べ物を与え、喉が渇いていたときに飲ませ、旅人だったときに迎え入れ、
36bangkrai ah ka oh naah, khukbuen to nang paek: ngan ka nat naah, nang khetzawn: thongim ka krak naah, nang paqaih thuih, tiah naa tih.
36裸だったときに衣服を着せ、病気だったときに見舞い、牢にいたときに訪ねてくれたからである。』
37To pacoengah katoeng kaminawk loe anih khaeah, Angraeng, natuek naah maw zok kamthlam ah kang hnuk o moe, buh kang paek o, natuek naah maw tui kanghae ah kang hnuk o moe, tui kang paek o?
37すると義人たちは王に答える。『主よ、いつ私たちは、あなたが空腹なのを見て食べ物を差し上げ、喉が渇いているのを見て飲み物を差し上げたでしょうか。
38natuek naah maw angvin ah kaom nang to kang hnuk o moe, im ah kang toem o sak, natuek naah maw bangkrai ah na oh moe, khukbuen to kang paek o?
38いつ、あなたが旅人なのを見て迎え入れ、裸なのを見て衣服を着せたでしょうか。
39Natuek naah maw ngan na nathaih to kang hnuk o moe, kang khetzawn o? Natuek naah maw thongim na krak moe, nang khaeah kang paqaih o? tiah anih ih lok to pathim o tih.
39いつ、あなたが病気であったり、牢にいたりするのを見て、お訪ねしたでしょうか。』
40To naah Siangpahrang mah nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, hae ih kathoeng koek nawkamyanawk khaeah na sak o ih hmuen boih loe, kai khaeah na sak o ih hmuen ah ni oh, tiah a naa.
40王は彼らに答える。『まことに、あなたがたに言う。あなたがたが、私の兄弟 であるこの最も小さい者たちの一人にしたことは、私にしたのである。』
41To pacoengah bangqoi bangah kaom kaminawk khaeah doeh, Nangcae tangoeng ih kaminawk, Kai khae hoi tacawt oh, taqawk hoi anih ih van kaminawk hanah sak ih dungzan hmai thungah caeh oh:
41それから王は左にいる者たちにも言う。『呪われた者たちよ、私から離れ去り、悪魔とその使いたちのために用意された永遠の火に入りなさい。
42zok kam thlam naah, buh nang paek o ai: tui kang haeh naah, tui nang paek o ai:
42あなたがたは、私が空腹だったときに食べ物を与えず、喉が渇いていたときに飲ませず、
43angvin ah ka oh naah, im ah nang toem o sak ai: bangkrai ah ka oh naah, khukbuen nang paek o ai: ngannat moe, thongim ka krak naah, kai khaeah nang paqai o ai pongah ni, tiah naa tih.
43旅人だったときに迎え入れず、裸だったときに衣服を着せず、病気のときや牢にいたときに見舞ってくれなかったからである。』
44To naah nihcae mah anih khaeah, Angraeng, natuek naah maw zok nam thlam, to tih ai boeh loe tui nang haeh, to tih ai boeh loe angvin ah na oh, to tih ai boeh loe bangkrai ah na oh, to tih ai boeh loe ngan na nat, to tih ai boeh loe thongim na krakhaih to kang hnuk o moe, kang khenzawn o ai? tiah pathim o tih.
44すると彼らも答える。『主よ、いつ私たちは、あなたが空腹であるのを、喉が渇いているのを、旅人であるのを、裸であるのを、病気であるのを、また牢にいるのを見て、お世話をしなかったでしょうか。』
45To naah anih mah nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, hae ih kathoeng koek nawkamyanawk nuiah na sah o ai ih hmuen loe kai khaeah na sah o ai ih hmuen ah ni oh, tiah pathim tih.
45そのとき、王は彼らに答える。『まことに、あなたがたに言う。あなたがたが、この最も小さい者たちの一人にしなかったことは、私にしなかったのである。』
46Nihcae loe dungzan patangkhanghaih ahmuen ah caeh o tih, toe katoeng kaminawk loe dungzan hinghaih thungah akun o tih.
46この者たちは永遠の刑罰に入り、義人たちは永遠のいのちに入る。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.