Маттея 15
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Тодї прийшли до Ісуса письменники та Фарисеї з Єрусалиму, кажучи:
1ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨⲒ ϨⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲤⲀϦ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ.
2Чого Твої ученики переступають переказ старших? бо не миють рук своїх, як їдять хлїб.
2ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲚⲈⲔⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲤⲈⲈⲢⲠⲀⲢⲀⲂⲈⲚⲒⲚ ⲚⲚⲒⲠⲀⲢⲀⲆⲞⲤⲒⲤ ⲚⲦⲈⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲤⲈⲒⲰⲒ ⲄⲀⲢ ⲚⲚⲞⲨϪⲒϪ ⲈⲂⲞⲖ ⲀⲚ ⲈⲨⲚⲀⲞⲨⲈⲘ ⲰⲒⲔ.
3Він же, озвавшись, рече до них: Чого ж се й ви переступаєте заповідь Божу ради переказу вашого?
3ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ϨⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲢⲠⲀⲢⲀⲂⲈⲚⲒⲚ ⲚϮⲈⲚⲦⲞⲖⲎ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲐⲂⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲠⲀⲢⲀⲆⲞⲤⲒⲤ.
4Бог бо заповідав, глаголючи: Поважай батька твого й матїр, і: Хто лає батька або матїр, нехай умре смертю.
4ⲪⲚⲞⲨϮ ⲄⲀⲢ ⲀϤϪⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲀⲦⲀⲒⲈ ⲠⲈⲔⲒⲰⲦ ⲚⲈⲘ ⲦⲈⲔⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀϪⲈ ⲞⲨⲤⲀϪⲒ ⲈϤϨⲰⲞⲨ ⲚⲤⲀⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲚⲈⲘ ⲦⲈϤⲘⲀⲨ ⲈϤⲈⲘⲞⲨ ⲘⲪⲘⲞⲨ.
5Ви ж кажете: Хто скаже батькові або матері: Се дар (Божий), чим би ти з мене мав покористуватись,
5ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀϪⲞⲤ ⲘⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲒⲈ ⲦⲈϤⲘⲀⲨ ϪⲈ ⲞⲨⲦⲀⲒⲞ ⲬⲚⲀϪⲈⲘϨⲎⲞⲨ ⲘⲘⲞϤ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦ.
6той може не поважати батька свого або матери своєї. І знївечили ви заповідь Божу ради переказу вашого.
6ⲚⲚⲈϤⲦⲀⲒⲈ ⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲚⲈⲘ ⲦⲈϤⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲔⲈⲢϤ ⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲈⲦⲈⲚⲠⲀⲢⲀⲆⲞⲤⲒⲤ.
7Лицеміри, добре прорік про вас Ісаїя, глаголючи:
7ⲚⲒϢⲞⲂⲒ ⲔⲀⲖⲰⲤ ⲀϤⲈⲢⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲈⲨⲒⲚ ϦⲀⲢⲰⲦⲈⲚ ⲚϪⲈⲎⲤⲀⲒⲀⲤ ⲠⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ.
8Народ сей приближуєть ся до мене губами своїми, й устами мене шанує, серце ж їх далеко від мене.
8ϪⲈ ⲠⲀⲒⲖⲀⲞⲤ ⲈⲢⲦⲒⲘⲀⲚ ⲘⲘⲞⲒ ϦⲈⲚⲚⲞⲨⲤⲪⲞⲦⲞⲨ ⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲆⲈ ⲞⲨⲎⲞⲨ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲘⲘⲞⲒ.
9Та марно вони поклоняють ся менї, навчаючи наук заповідей чоловічих.
9ⲈⲨⲈⲈⲢⲤⲈⲂⲈⲤⲐⲈ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲪⲖⲎⲞⲨ ⲈⲨϮⲤⲂⲰ ⲚϨⲀⲚⲤⲂⲰ ⲚϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲚⲢⲰⲘⲒ.
10І, прикликавши людей, рече до них: Слухайте та й розумійте:
10ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲤⲰⲦⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲔⲀϮ.
11Не те, що входить в уста, сквернить чоловіка, а що виходить із уст, те сквернить чоловіка.
11ⲠⲈⲐⲚⲀ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲢⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲀⲚ ⲠⲈⲦⲤⲰϤ ⲘⲘⲞϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲠⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲢⲰϤ ⲪⲀⲒ ⲠⲈⲦⲤⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ.
12Приступивши тодї ученики, рекли до Него: Чи знаєш, що Фарисеї, чувши слово, поблазнились?
12ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲔⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲈⲦⲀ ⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲠⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲀⲨⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ.
13Він же, озвавшись, рече: Усяка рослина, що не насаджував Отець мій небесний, викоренить ся.
13ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϢϢⲎ ⲚⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲈⲘⲠⲈ ⲠⲀⲒⲰⲦ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲚⲒⲪⲎⲞⲨⲒ ϬⲰⲞⲨ ⲤⲈⲚⲀⲔⲞⲢϪⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲦⲞⲨⲚⲞⲨⲚⲒ.
14Не вважайте на них: проводирі вони слїпі слїпих. А коли слїпий веде слїпого, обидва впадуть у яму.
14ⲬⲀⲨ ϨⲀⲚϬⲀⲨⲘⲰⲒⲦ ⲘⲂⲈⲖⲖⲈ ⲚⲈⲞⲨⲂⲈⲖⲖⲈ ⲄⲀⲢ ⲈϤϬⲒⲘⲰⲒⲦ ϦⲀϪⲰϤ ⲚⲞⲨⲂⲈⲖⲖⲈ ϢⲀⲨϨⲈⲒ ⲈⲞⲨϢⲒⲔ ⲘⲠⲂ.
15Озвав ся ж Петр і каже до Него: Виясни нам сю приповість.
15ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲂⲈⲖ ϮⲠⲀⲢⲀⲂⲞⲖⲎ ⲚⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ.
16Ісус же рече: Чи й ви ще без розуму?
16ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲀⲔⲘⲎⲚ ϨⲰⲦⲈⲚ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ϨⲀⲚⲀⲦⲔⲀϮ.
17Чи ще не зрозуміли, що те, що входить в уста, йде в живіт, і звергаєть ся в одхідник;
17ⲘⲠⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲚⲬⲀⲒ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈϢⲀⲨϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲢⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ϢⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϮⲚⲈϪⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲞⲨϨⲒⲦⲞⲨ ⲈⲚⲒⲘⲀⲚϨⲈⲘⲤⲒ.
18а те, що виходить із уст, береть ся з серця, і воно сквернить чоловіка.
18ⲚⲎ ⲆⲈ ⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲢⲰϤ ⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒϨⲎⲦ ⲚⲀⲒ ⲠⲈⲦⲤⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ.
19Бо з серця беруть ся ледачі думки, душогубства, перелюбки, блуд, крадїж, криве сьвідкуваннє, хула.
19ⲈϢⲀⲨⲒ ⲄⲀⲢ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒϨⲎⲦ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲞⲔⲘⲈⲔ ⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲚⲒϦⲰⲦⲈⲂ ⲚⲒⲘⲈⲦⲚⲰⲒⲔ ⲚⲒⲠⲞⲢⲚⲒⲀ ⲚⲒϬⲒⲞⲨⲒ ⲚⲒⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲞⲨϪ ⲚⲒϪⲈⲞⲨⲀ.
20Оце, що сквернить чоловіка; а їсти, непомивши рук, се не сквернить чоловіка.
20ⲚⲀⲒ ⲠⲈⲦⲤⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲠⲒⲞⲨⲰⲘ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲈϢⲈ ⲚⲒⲀ ⲦⲞⲦⲔ ⲚϤⲤⲰϤ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲀⲚ.
21Вийшов тодї Ісус ізвідтіля, і перейшов у Тирські та в Сидонські сторони.
21ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈⲚⲒⲤⲀ ⲚⲦⲈⲦⲨⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲦⲤⲒⲆⲰⲚ.
22Коли се жінка Канаанка прийшла з тих гряниць, і кричала до Него, кажучи: Помилуй мене, Господи, сину Давидів; дочка моя тяжко біснуєть ся.
22ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲬⲀⲚⲀⲚⲈⲀ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒϬⲒⲎ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲀⲤⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲀⲒ ϦⲀⲢⲞⲒ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲆⲀⲨⲒⲆ ⲦⲀϢⲈⲢⲒ ⲈⲦⲦϨⲈⲘⲔⲎⲞⲨⲦ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲆⲈⲘⲰⲚ ⲚⲈⲘⲀⲤ.
23Він же не відказав їй нї слова. І, приступивши ученики Його, благали Його, кажучи: Відпусти її, бо кричить за нами.
23ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲘⲠⲈϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚⲀⲤ ⲚⲞⲨⲤⲀϪⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲬⲀ ⲦⲀⲒⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϪⲈ ⲤⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲤⲀⲘⲈⲚϨⲎⲚ.
24Він же, озвавшись, рече: Послано мене тільки до загублених овечок дому Ізраїлевого.
24ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲘⲠⲞⲨⲦⲀⲞⲨⲞⲒ ϨⲀ ϨⲖⲒ ⲈⲂⲎⲖ ⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲦⲤⲞⲢⲈⲘ ⲚⲦⲈⲠⲎⲒ ⲘⲠⲒⲤⲖ.
25Вона ж, приступивши, поклонилась Йому, кажучи: Господи, поможи менї.
25ⲚⲐⲞⲤ ⲆⲈ ⲀⲤⲞⲨⲰϢⲦ ⲘⲘⲞϤ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲀⲢⲒⲂⲞⲎⲐⲒⲚ ⲈⲢⲞⲒ.
26Він же, озвавшись, рече: Не годить ся взяти в дїтей хлїб, і кинути собакам.
26ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲚⲀⲚⲈⲤ ⲀⲚ ⲈⲈⲖ ⲠⲰⲒⲔ ⲚⲚⲒϢⲎⲢⲒ ⲈⲦⲎⲒϤ ⲚⲚⲒⲞⲨϨⲰⲢ.
27А вона каже: Так, Господи; тільки ж і собаки їдять кришки, що падають із стола в господаря їх.
27ⲚⲐⲞⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀⲤ ϪⲈ ⲤⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲔⲈ ⲄⲀⲢ ϢⲀⲢⲈ ⲚⲒⲔⲈⲞⲨϨⲰⲢ ⲞⲨⲰⲘ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲒⲖⲈϤⲖⲒϤⲒ ⲚⲎ ⲈϢⲀⲨϨⲈⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒ ϮⲦⲢⲀⲠⲈⲌⲀ ⲚⲦⲈⲚⲞⲨϬⲒⲤⲈⲨ.
28Тодї озвавсь Ісус і рече до неї: Жінко, велика віра твоя: нехай станеть ся тобі, як бажаєш. І одужала дочка її з того часу.
28ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀⲤ ϪⲈ ⲰϮⲤϨⲒⲘⲒ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲠⲈ ⲠⲈⲚⲀϨϮ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲚⲈⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈⲞⲨⲀϢϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤⲞⲨϪⲀⲒ ⲚϪⲈⲦⲈⲤϢⲈⲢⲒ ⲒⲤϪⲈⲚ ϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
29І, перейшовши Ісус ізвідтіля, прийшов близько до моря Галилейського, й, зійшовши на гору, сїв там.
29ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲞⲨⲰⲦⲈⲂ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲒ ⲈⲤⲔⲈⲚ ⲪⲒⲞⲘ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲦⲰⲞⲨ ⲚⲀϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲠⲈ.
30І поприходило до Него пребагато людей, маючи з собою кривих, слїпих, нїмих, калїк і багацько инших, та й клали їх у ногах в Ісуса, й сцїлив їх,
30ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲎϢ ⲈⲞⲨⲞⲚ ϨⲀⲚϬⲀⲖⲈⲨ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲂⲈⲖⲖⲈⲨ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲔⲞⲨⲢ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϪⲀϬ ⲈⲨ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲔⲈⲘⲎϢ ⲀⲨϨⲒⲦⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ϦⲀ ⲚⲈϤϬⲀⲖⲀⲨϪ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢⲪⲀϦⲢⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ.
31так що люде дивувались, бачивши, що нїмі говорять, калїки здорові, криві ходять, а слїпі бачять; і прославляли Бога Ізраїлевого.
31ϨⲰⲤⲦⲈ ⲚⲦⲈⲚⲒⲘⲎϢ ⲈⲢϢⲪⲎⲢⲒ ⲈⲨⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲈⲂⲰⲞⲨ ⲈⲨⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϬⲀⲖⲈⲨ ⲈⲨⲘⲞϢⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲂⲈⲖⲖⲈⲨ ⲈⲨⲚⲀⲨ ⲘⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲔⲞⲨⲢ ⲈⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϮⲰⲞⲨ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲘⲠⲒⲤⲖ.
32Ісус же, покликавши учеників своїх, рече: Жаль менї людей, бо вже вони три днї пробувають зо мною, й не мають що їсти; а не хочу відпустити їх голодних, щоб не помлїли на дорозї.
32ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲞⲨⲂⲈ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ϮϢⲈⲚϨⲎⲦ ϦⲀ ⲠⲀⲒⲘⲎϢ ϪⲈ ⲒⲤ ⲄⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲤⲈⲬⲎ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲘⲞⲚ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀⲞⲨⲞⲘϤ ⲞⲨⲞϨ ϮⲞⲨⲰϢ ⲀⲚ ⲈⲬⲀⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲞⲨⲈϢⲈ ⲚⲞⲨⲰⲘ ϪⲈ ⲚⲚⲞⲨⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ.
33І кажуть Йому ученики Його: Де ж нам узяти стільки хлїба в пустинї, щоб нагодувати стільки народу?
33ⲠⲈϪⲈ ⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲚⲀϪⲈⲘ ⲦⲀⲒⲎⲠⲒ ⲚⲰⲒⲔ ⲐⲰⲚ ϨⲒ ⲠⲀⲒⲘⲀⲚϢⲀϤⲈ ϨⲰⲤⲦⲈ ⲈⲦⲤⲒ ⲈⲠⲀⲒⲘⲎϢ.
34І рече їм Ісус: Скільки хлїбів маєте ви? Вони ж кажуть: Сїм, та кілька рибок.
34ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚⲦⲈⲦⲈⲚ ⲞⲨⲎⲢ ⲚⲰⲒⲔ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲌⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲔⲞⲨϪⲒ ⲚⲦⲈⲂⲦ.
35І звелїв народові посїдати на землї.
35ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲚⲦⲈⲚ ⲚⲒⲘⲎϢ ⲈⲐⲢⲞⲨⲢⲰⲦⲈⲂ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲒⲔⲀϨⲒ.
36І, взявши сїм хлїбів та рибу, оддав хвалу, ламав і давав ученикам своїм, а ученики народові.
36ⲀϤϬⲒ ⲘⲠⲒⲌ ⲚⲰⲒⲔ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲦⲈⲂⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲤⲘⲞⲨ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲀϤⲪⲀϢⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲎ ⲒⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲆⲈ ⲀⲨϮ ⲚⲚⲒⲘⲎϢ.
37І їли всї, й понаїдались; і назбирали останків ламаного сїм повних кошів.
37ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲞⲨⲰⲘ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲨⲤⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲈⲖ ⲠϨⲞⲨⲞ ⲚⲚⲒⲖⲀⲔϨ ⲀⲨⲘⲀϨ ⲌⲘⲂⲒⲢ.
38А тих, що їли, було чотири тисячі чоловіка, опріч жінок та дїтей.
38ⲚⲎ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲨⲞⲨⲰⲘ ⲚⲀⲨⲈⲢ ⲆⲚϢⲞ ⲚⲢⲰⲘⲒ ⲬⲰⲢⲒⲤ ⲀⲖⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲤϨⲒⲘⲒ.
39І, відпустивши народ, увійшов у човен, та й прибув у границї Магдалські.
39ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲬⲀ ⲠⲒⲘⲎϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲀϤⲀⲖⲎ ⲒⲈⲠⲒϪⲞⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲈⲚⲒϬⲒⲎ ⲚⲦⲈⲘⲀⲄⲆⲀⲖⲀⲚ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.